Hallo, hallo, wie is er aan de lijn?

Een lezer meldde ons dat het bruggetje naar de toespraak van VB voorzitter Gerolf Annemans niet werkt.  Daaarom plaatsen wij deze integraal op Golfbrekers.  Een pareltje!

Goede vrienden, militanten en sympathisanten van het Vlaams Belang,

Iedere keer als wij – zoals hier daarnet – een militant wegens zijn verdiensten in de bloemetjes zetten, en hier in Antwerpen zelfs in een gouden medaille zetten, besef ik telkens weer hoe belangrijk het is dat wij kunnen rekenen op de steun van u allen. Daarom, goede vrienden, ook hulde aan u allen.

Want dat u hier weer zo talrijk aanwezig bent, is bijzonder. U bent immers de pijler waarop onze partij is gebouwd; elk van u is een radertje waardoor onze partij kan blijven doorgaan.

Ik ben dan ook meer dan trots dat u hier vandaag met zovelen aanwezig bent op deze twee prachtige verbonden boten. En het is ook met evenveel fierheid dat ik hier vandaag het startschot geef van een verkiezingsjaar.

Wij zijn hier samen om elkaar aan te vuren voor de komende strijd, de strijd der strijden, namelijk de verkiezingsstrijd; de zogenaamde ‘moeder aller verkiezingen’.

Maar we zijn hier vanavond natuurlijk ook gewoon om elkaar nieuwjaarswensen over te brengen. Niet uit opportunisme; niet met het oog op mandaten; niet omwille van schepenambten; niet voor een post op een kabinet of in een stadhuis, maar in vriendschap en met niks anders in ons hart en in onze blik dan de kracht van onze droom en de kracht van onze politieke overtuiging.

Welkom VB’ers en een Gelukkig Nieuwjaar!

Vrienden, aan het begin van dat jaar heb ik mij voor deze nieuwjaarstoespraak afgevraagd: moet ik over de N-VA spreken of moet ik niet over de N-VA spreken? Iets wat er tegen spreekt is dat alle andere partijen en hun partijvoorzitters op hun nieuwjaarsrecepties over de N-VA hebben gesproken.

Maar als er één stelletje is dat beter zou zwijgen en stilletjes in schaamte wég zou moeten kruipen, dan zijn het wel de vriendjes van de N-VA uit de Vlaamse regering, namelijk CD&V en S.pa. En uiteraard geldt dat evengoed, wat het luik staatshervorming betreft, voor de Open Vld en de groenen.

CD&V, S.pa, Open Vld en Groen zouden beter stilletjes zwijgen, want zij vormen het olijke kwartet zonder wie Di Rupo en zijn trawanten Vlaanderen niet hadden kunnen beginnen te koloniseren. Zij vormen het kwartet van het Di Rupo-systeem, het Vlaams kwartet van het Di Rupo-systeem; zij vormen het kwartet van de schande.

Dus als er één club is die beter had gezwegen over de N-VA, dan is het wel díe club. En dus als de N-VA uiteindelijk na maandenlange onderhandelingen en helaas ook maandenlange halve toegevingen, heeft afgehaakt voor het Di Rupo-systeem – tja, hoe ge het ook draait of keert – dan had en dan heeft de NVA gelijk gehad! Dus nu de N-VA staan verwijten dát ze heeft afgehaakt, is vanwege het kwartet van de schande natuurlijk klinkklare onzin.

De partijvoorzitters van die bende van vier hadden op hun nieuwjaarsrecepties beter gezwegen in plaats van te spreken over de N-VA. De vraag die ik mezelf op weg naar hier dan ook stelde is: als alle andere partijen beter hadden gezwegen, is het dan niet het recht en misschien zelfs de plicht van het Vlaams Belang om er wél iets over te zeggen? Want moeten wij eigenlijk zwijgen om hen niet belangrijker te maken? Of moeten wij zwijgen omdat het toch zogezegd onze Vlaams-nationale broeders zijn?

Zogezegd, zeg ik, want als ik dát hoor zeggen, dan zie ik altijd De Wever voor mij in een televisie-uitzending voor Franstalig België op de RTL, ruim één jaar voor de gemeenteraadsverkiezingen, in het Frans dus, zeggen: “Il est impensable de faire une majorité avec le VB à Anvers.” En daar bovenop gaf hij de reden waarom er nog gratis bij, ook in het Frans: “La N-VA est le grand ennemi du VB.”

Over dat broederschap tussen Vlaams-nationalisten moeten we ons met andere woorden niet al te veel zorgen laat staan illusies maken. En daarom heb ik dus besloten met veel meer recht en met veel meer reden dan gelijk welke politieke partij in Vlaanderen, om hier als voorzitter van het Vlaams Belang aan het adres van de vele vroegere VB-kiezers die nu N-VA-kiezers zijn, wél te spreken over de N-VA.

En speciaal voor de aanwezige journalisten zeg ik erbij, schrijf nu morgen niet: “VB haalt zwaar uit naar N-VA”, want dat is het dus níet. Dit is énkel een boodschap aan de vroegere VB-kiezers die het eens met de N-VA hebben willen proberen. Dus noteer: “VB haalt niet zwaar uit naar N-VA.”

Ik ga er trouwens niet veel over zeggen, maar slechts één ding, en dat is het volgende: als ik – wat onmogelijk is – als ik zou twijfelen of ik opnieuw op N-VA dan wel terug zoals voorheen op VB zou stemmen, dan zou ik me toch één ding altijd goed afvragen, namelijk: “Wie heb ik aan de lijn? K3 Tele-Romeo. Wie heb ik aan de lijn? Hallo, hallo?”

Want dát is de grote en de enige vraag in verband met de N-VA: “Wie heb ik aan de lijn?” Heb ik Geert Bourgeois aan de lijn, wiens eventuele bedoeling onafhankelijkheid is? Of de teruggefloten Siegfried Bracke, die van een onafhankelijk Vlaanderen geen stijve krijgt? Die stelt dat N-VA ook zonder akkoord over het confederalisme vanaf dag één in een Belgische regering zal stappen, ook zónder een akkoord over meer Vlaamse autonomie?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA-militant die een onafhankelijk Vlaanderen wil? Of Bart De Wever die in De Tijd van enkele weken geleden letterlijk zei: “Het confederalisme biedt België nog een toekomst”?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA in de Kamer die oppositie voert tegen de staatshervorming van Wouter Beke en Alexander De Croo en zijn trawanten? Of de N-VA in het Vlaams Parlement en in de Vlaamse regering die braafjes de staatshervorming uitvoert en zich verzet tegen de door ons ingeroepen belangenconflicten? (ih geweer)

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA die beweert oppositie te voeren tegen de regering-Di Rupo? Of de N-VA die, op een moment dat Di Rupo en co het knap lastig zouden kunnen krijgen door bijvoorbeeld toch voor die door het Vlaams Belang ingediende belangconflicten te stemmen, bij monde van hun fractievoorzitter in het Vlaams Parlement de historische woorden sprak: “Ge moet dat begrijpen, in de Kamer zitten we in de oppositie, hier zitten we in de meerderheid.”

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA die zegt tegen de staatshervorming te zijn? Of de N-VA die, toen ze die staatshervorming onderuit had kunnen halen door ontslag te nemen uit de Vlaamse Regering, simpelweg omdat die staatshervorming een schending van het regeerakkoord ván die Vlaamse Regering was, door CD&V en S.pa gepleegd; de N-VA die op dat historisch moment blijft zitten, kop in kas steekt en Kris Peeters met lieve knuffeltjes verder heeft laten betijen?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA die in Vlaanderen en in Antwerpen stoere taal uitkraamt inzake immigratie? Of de N-VA die in het Europees Parlement in Straatsburg alle immigratiekranen opendraait? En dit samen met hun collega’s van de groenen, onder leiding van Cohn Bendit waarmee de N-VA in één fractie zit.

“Wie heb ik aan de lijn? Hallo, hallo?” De N-VA die in België zegt dat we geregeerd worden door een belastingregering? Of de N-VA die in de Vlaamse Regering de jobkorting heeft afgeschaft en de gemeentebesturen opzadelt met de grootste schuldstijging in de geschiedenis en dus voor een nieuwe belastingverhoging heeft gezorgd?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA van Bart De Wever die waarschuwt voor islamradicalisering? Of de N-VA van de bevoegde Minister Geert Bourgeois die een recordaantal moskeeën en subsidies aan moskeeën heeft goedgekeurd, en daarbovenop ook nog een moslimomroep en opleidingen voor imams zit te organiseren?”

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA van Homans die alarm slaat omdat de open grenzen met Roemenië en Bulgarije vanaf 1 januari haar OCMW overspoelen? Of de N-VA van Bourgeois die bij een ondervraging van het Vlaams Belang daarover bij hoog en bij laag blijft zeggen dat daar niks van aan is?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA van Homans die alarm slaat omdat de open grenzen met Roemenië en Bulgarije vanaf 1 januari haar OCMW overspoelen? Of de N-VA in het Europees Parlement in Straatsburg die de opening van die grenzen voor Roemenen en Bulgaren mee heeft goedgekeurd en iedere uitstel mee heeft geblokkeerd?

“Hallo, hallo? Wie heb ik nu eigenlijk in godsnaam aan de lijn?” De N-VA die u probeert wijs te maken – meer bepaald in Antwerpen en in België – dat ze een dam opwerpt tegen het socialisme? Of de N-VA die in de Vlaamse regering straks al tien jaar en sinds vorig jaar in meer dan 53 gemeente- en provinciebesturen alles samen met de socialisten is gaan doen?

Is dat de oppositiepartij van België? Of is dat de regeringspartij uit de Vlaamse Regering? Een Vlaamse Regering waar het motto lijkt te zijn: “Wat we zelf doen, doen we niet.” De Vlaamse Regering van de stilstand: de stilstand van de wachtlijsten, een schandaal gewoon. Wachtlijsten voor gehandicapten, wachtlijsten voor ouderenzorg, zelfstandige kinderdagverblijven die onderbetaald over kop gaan. En dan de stilstand der stilstanden: onze Vlaamse wegen, waar de files tien jaar lang zijn blijven aangroeien.

De Vlaamse Regering waar het werkloosheidsbeleid vorig jaar is uitgemond in een verhoging van de werkloosheid in Vlaanderen; waar de Oosterweel-knoeiboel maar niet opgelost geraakt; en waar over de zesde staatshervorming, met al haar toegevingen en al haar diefstallen, geen half onvertogen woord is gevallen.

Ik blijf het proberen, vrienden: “Hallo, hallo? Welke N-VA heb ik aan de lijn?” De N-VA die in die Vlaamse Regering, toen het kalf al dubbel en dik verdronken was en met de verkiezingen in zicht, aan de alarmbel ging trekken om te doen alsof ze de spreekbuis van het protest in onderwijskringen was? Of de N-VA die in 2010 met de socialisten en de christendemocraten een regeerakkoord heeft afgesloten om die onderwijshervormingen van Monard die ons onderwijs gaan kapotmaken op de sporen te zetten?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA die nu, heel dubbelzinnig en schoorvoetend en in strijd met wat ze vijf jaar lang in het Europees Parlement heeft gedaan – ik herhaal, onder leiding van de groene Cohn Bendit -, zegt dat ze niet voor een federaal maar voor een confederaal Europa is? Of de N-VA van Johan Van Overtveldt, blijkbaar nog zo’n aanhanger van de Verenigde Staten van Europa, die bij zijn aantreden bij de N-VA in november liet optekenen dat er “nood is aan een grote bevoegdheidsoverdracht naar Europa”?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA die in 2009 toen ze naar de kiezer was gegaan mét een campagne tegen de socialisten op enkele dagen tijd opnieuw met de socialisten aan tafel zat, maar beweerde dat ze voor de kindpremie en een Vlaamse hospitalisatieverzekering zou gaan? Of de N-VA die vorige jaar, toen dat kalf al dubbel en dik verdronken was, met twee kleine persmededelinkjes en zonder enig debat zowel de kindpremie als de Vlaamse hospitalisatieverzekering door de eigen Vlaams Regering liet afvoeren?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA die nu beweert dat ze niet heeft toegegeven aan Di Rupo omdat ze uiteindelijk niet in de regering-Di Rupo is gestapt? Of de N-VA die zich bij monde van Liesbeth Homans in De Standaard verweert tegen het verwijt dat de N-VA niet constructief genoeg is, door te zeggen dat ze wel degelijk constructief is omdat het – en ze zegt het met enige trots – de N-VA is geweest die heeft toegegeven dat onderhandelingen over BHV mogelijk waren, terwijl daar in principe niet over moest onderhandeld worden; en omdat het de N-VA is geweest die voor de extra financiële middelen van het Brussels Gewest 300 miljoen op tafel had gelegd tijdens de onderhandeling met Di Rupo?

“Wie heb ik aan de lijn?” De sympathieke N-VA die in 2007, 2009 en 2010 naar de

kiezer trok met de boodschap dat alle problemen in België voortvloeiden uit het Belgische systeem, en dat niets meer ten goede kon keren zonder Vlaanderen en Wallonië op zoveel mogelijk domeinen uit elkaar te halen? Of de N-VA van 2013, die zegt dat ze in 2014 vanaf dag één in een sociaal-economische herstelregering zal stappen en dat gesprekken over zogezegd confederalisme dus in de vrieskast van de afgeschafte Senaat worden gestoken?

“Wie heb ik aan de lijn?” De sympathieke N-VA die in haar beginjaren tegen het cordon sanitaire was? Of de N-VA van vandaag, die aan het begin van de gemeenteraadsverkiezingen aankondigde dat ze het cordon overal stipt zou toepassen en die van bovenuit tot op de laatste dag in de laatste straat van Denderleeuw dat cordon met harde hand heeft doorgeduwd?

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA van Bart De Wever die op het VTM-journaal zegt dat de moslimgemeenschap maar eens dringend duidelijk afstand moet gaan nemen van Syriëstrijders en moslimextremisten? Of de N-VA van de bevoegde Minister Bourgeois, die in het Vlaams Parlement al maanden aan een stuk op iedere vraag die het Vlaams Belang hem daarover stelt uitroept hoe blij hij is dat de moslimgemeenschap afstand neemt van extremisme?

“Wie heb ik aan de lijn? Hallo, hallo?” En dan tot slot! Last but not least!

“Wie heb ik aan de lijn?” De N-VA van Bart De Wever die nu zegt dat hij de dam is die Vlaanderen moet opwerpen tegen Di Rupo? Of de N-VA van diezelfde Bart De Wever die op 15 juni 2010 – hij had pas 24 uur eerder de verkiezingen gewonnen – het premierschap zélf aan Di Rupo cadeau deed!? Ik citeer De Wever: “Om Premier te worden moet Di Rupo geen prijs betalen. Voor mij is hij aanvaardbaar als premier. Voor mij is dat een kwestie van vertrouwen scheppen.” Einde citaat.

“Wie heb ik aan de lijn? Hallo, hallo?” Welke Bart De Wever heeft Vlaanderen aan de lijn? Dát is de vraag die de vroegere kiezers van het VB zich moeten stellen.

U ziet: ik heb mij aan mijn belofte gehouden. Ik had maar één ding te zeggen over de N-VA: Wie heb ik aan de lijn? Hallo, Hallo? En met de woorden van K3: Waar ben je dan? Waarom verlang ik zo? Om dicht bij jou te zijn. Hallo, hallo? Wie heb ik aan de lijn?

Meer had ik niet te zeggen. En ik heb ook maar één boodschap, en het is dus – opletten, lieve media! – geen zware aanval tegen de N-VA. Het is een boodschap aan die kiezers, die ooit VB kozen omdat ze duidelijkheid en eerlijkheid wilden; omdat ze rechtlijnigheid en betrouwbaarheid wilden; omdat ze wisten en voelden dat in dit land niets in beweging komt, tenzij vanuit een beweging en een partij die eerlijk en duidelijk is; die rechtlijnig en betrouwbaar is en zich altijd aan haar belofte houdt.

Een partij die als zweeppartij, als motor, als stok achter de deur de taboes kan doorbreken, de richting kan aangeven. En die de nieuwe ideeën en de nieuwe tijd zal blijven doordrukken bij de hardhorige partijen van het Belgische regime. Ik heb maar één boodschap aan die kiezers die ooit het VB verlieten, maar die nu al jarenlang bedolven worden onder al dat gezwalp en onder al die dubbelzinnige compromissen; bedolven onder al dat machtspartijengedoe.

Aan al die ex-kiezers die samen met ons zoveel hebben meegemaakt, en aan hun kinderen, aan alle Vlaams-nationalisten van gisteren én van vandaag heb ik één boodschap. Aan de Vlaamse kiezers die jarenlang heel de Vlaamse politiek op een ongelooflijke manier in beweging hebben gebracht en heel het politieke landschap rechtser en Vlaamser hebben gemaakt; aan al die kiezers-VB’ers die het vorige keer nog eens geprobeerd hebben met de N-VA en dat deze keer opnieuw zouden overwegen; die kiezers die ooit overgestoken zijn, aan die kiezers, Vlamingen, zeggen wij, als moederpartij van vroeger en van nu:

Bezint eer ge nog eens begint. Vraag u af, áls ge dat kieshokje betreedt en voor de komende vijf jaar alles gaat beslissen; vraag u één ding af als ge de verleiding voelt opkomen om opnieuw niet op het Vlaams Belang te stemmen; vraag u één ding dan af, stel uzelf één vraag: “Hallo, hallo? Wie heb ik aan de lijn?”

En als ge dát niet goed weet, welke N-VA ge eigenlijk aan de lijn hebt, als het antwoord daarop onduidelijk, troebel en verwarrend is, ga dan voor eerlijkheid en duidelijkheid, écht en ónafhankelijk, en kies resoluut in uw eigen belang: Vlááms Belang!

Goede vrienden,

U hebt het misschien gisteren in zowat alle nieuwsprogramma’s gezien: in maart komt Barack Hoessein Obama naar België. Ik weet niet of hij hier in de verkiezingscampagne met politici op de foto zal gaan, die ongetwijfeld in lange rijen en door middel van stevig ellebogenwerk zullen staan wringen om vooraan te staan… Om deze fans een hart onder de riem te steken – Di Rupo of Kris Peeters en nog vele anderen, we zullen het moeten afwachten – kan ik u wel meegeven dat wij van het Vlaams Belang het zullen moeten doen zonder de sympathie van Obama. Enfin, ik heb toch geen berichten in die richting ontvangen.

Wij houden ons wanneer dat de maand maart dáár is bezig met de échte problemen; de problemen waar de komende jaren in Vlaanderen en door Vlamingen over zal beslist worden op de verkiezingsdag van 25 mei.

Voor ons, voor het Vlaams Belang, gaan die verkiezingen niet over een foto met Obama, maar over de vraag of de Vlamingen hun eigen toekomst zullen mogen of kunnen bepalen; over de vraag of de toekomst van de Vlamingen zal worden beslist in de megalomane gebouwen van de Europese Unie, of in de Franstalige cenakels van de Wetstraat 16; over de vraag of de toekomst van de Vlamingen in de handen ligt van Reynders, Di Rupo of Milquet retteketet, of van Barroso of Angela Merkel of olijke Olli Rehn; dan wel over de vraag of de Vlamingen zichzelf zullen besturen en áls ze ooit zichzelf besturen, of ze dan door een Vlaamse regering van de stilstand gaan bestuurd worden.

Dát vrienden, is de inzet van 25 mei: of ons welzijn, onze welvaart, de vruchten van onze arbeid, wegvloeien naar elders; of onze veiligheid en onze toekomst te grabbel worden gegooid en of we een land mogen hebben zonder open grenzen, omdat open grenzen en open deuren het binnen koud maken in plaats van warm. Een toekomst van en voor ons volk, waar we zelf over beslissen en niemand anders, daarover gaat het op 25 mei.

Daarvoor wordt in de Vlaamse kieshokjes beslist. Want wij worden niet verdrukt door Di Rupo en zelfs niet door Barroso; wij worden verdrukt door onszelf, door de pest van het Belgische en de cholera van het EU-systeem die wij onszelf aandoen. Neem Di Rupo weg en het maakt geen verschil als vervolgens een of andere Dehaene, Verhofstadt of Leterme aantreedt. Niet Di Rupo alleen moet weg, het Belgische systeem moet weg én het Belgisch systeem in het groot, het EU-systeem, moet weg. Want pas dán kunnen wij leven in vrijheid.

Over vrijheid, daarover gaat het op 25 mei. Voor die ideeën van échte vrijheid hebben wij steeds meer bondgenoten, ook bij andere Europese volkeren, en we willen dat symboliseren in deze campagne.

Vrienden,

Wij waren gisteren in Den Haag om de laatste details te regelen, en ik kan het nu dus ook definitief bevestigen: op 23 maart in de stadsfeestzaal hier in Antwerpen zijn jullie allemaal meer dan welkom. Want hij komt, de man van en voor de vrijheid: Geert Wilders!

Goede Vrienden,

Geniet van deze avond, want daarna start een ongelooflijk harde kiescampagne. Dank u wel bij voorbaat.

Gelukkig Nieuwjaar!

Houzee!”

 

4 reacties op “Hallo, hallo, wie is er aan de lijn?

  1. Spijtig genoeg kon ik er niet bij zijn, want deze toespraak is er eentje om in te kaderen. Ik ga alvast met veel vertrouwen en opgestroopte mouwen de strijd aan om op 25 mei terug een pekzwarte zondag te veroorzaken!

  2. De nieuwe NVA Vlamingen moeten nu toch stilaan doorhebben dat ook zij langzaam maar zeker bij het huisvuil worden gedropt . Vandaag vergeleek Michel Nationalisten met egoïsme , dat geldt natuurlijk niet voor Belgisch nationalisme, maar de doorsnee Vlaming krijgt er weer een complex bij. Sublieme rede van Annemans.

  3. heel goede toespraak met echte waarheden maar ze zullen enkel bekend worden in enge kring, de linkse media gaat er wel over zwijgen zoals altijd

  4. Geert Wilders komt Vlaams Belang steunen
    Geert Wilders komt op 23 maart naar Antwerpen als gastspreker tijdens het verkiezingscongres van Vlaams Belang. De beveiliging van een van de meest belaagde politici van Europa wordt geen sinecure.
    De komst van Wilders werd zaterdagavond aangekondigd tijdens het nieuwjaarsfeest van Vlaams Belang. “Wilders is een van de prominentste woordvoerders in Europa van ons gedachtegoed”, zegt Filip Dewinter.

    Geert Wilders is het boegbeeld van de Partij voor de Vrijheid (PVV), die volgens een peiling van zaterdag virtueel de grootste is van Nederland, even groot zelfs als de regeringspartijen VVD en PvdA samen. Hij werd onlangs door de kijkers van het tvprogramma EenVandaag verkozen tot politicus van 2013.

    Wilders verzet zich tegen immigratie, de islam en te veel macht voor Europa. Hij wil in het Europees Parlement een fractie vormen samen met partijen als het Vlaams Belang en het Franse Front National. Wilders wordt geviseerd door Al Qaida en permanent bewaakt. “Ook zijn bezoek aan Antwerpen zal veel veiligheidsmaatregelen vergen”, aldus Dewinter. “Wilders brengt zijn eigen legioen mee, maar daarnaast hopen we ook goede afspraken te kunnen maken met de federale en lokale politie en met de Staatsveiligheid.”

    Moskeewandeling
    Dewinter overloopt het programma op 23 maart: “We gaan ‘s ochtends een moskeewandeling maken in Antwerpen-Noord en Borgerhout. Na de middag hopen we van Bart De Wever toestemming te krijgen om met Wilders een bezoek te brengen aan het stadhuis. Daarna is hij gastspreker tijdens ons verkiezingscongres in de Stadsschouwburg. En ‘s avonds is hij de eregast tijdens een diner voor driehonderd mensen.”

    Foto ANP
    LEX MOOLENAAR

Reacties zijn gesloten.