Zalig Pasen

https://i0.wp.com/www.topa.be/wp-content/uploads/OLV12-01-1024x686.jpg?resize=473%2C317&ssl=1
De Verrijzenis van Christus -(Pieter Paul Rubens), het epitaaf van Moretus, in de O.L.V. Kathedraal van Antwerpen

Na de twee dramatische taferelen van Jezus’ kruisdood in de dwarsbeuk krijgen we van dezelfde barokgrootmeester bij de kooromgang het wonderlijke tafereel van Jezus’ verrijzenis te zien. Het vormt het middenpaneel van het epitaaf uit 1612 voor Jan Moerentorf († 1610) en zijn echtgenote Martina Plantin († 1616). De man, beter bekend onder zijn Latijnse naam Johannes Moretus, was de schoonzoon van Christoffel Plantin en volgde hem op als zaakvoerder van de wereldberoemde Antwerpse drukkerij. In 1794 wordt het middenpaneel als oorlogsbuit weggevoerd naar Parijs, maar keert samen met de luiken na de nederlaag van Napoleon gelukkig terug naar Antwerpen en wordt enkele maanden later, in 1816, opnieuw voor de kathedraal bestemd. Enkele jaren later, in 1819, laat de familie Moretus het grafmonument deels reconstrueren, met een marmeren gedenkplaat en als bekroning een paar engelen (Jan-Frans van Geel) die het medaillonportret tonen van Johannes Moretus (Willem-Jacob Herreyns naar het ondertussen verloren origineel door Rubens). Zo hangt de triptiek nu op een minder opvallende plek, in de huidige Kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede, maar toch dicht bij zijn oorspronkelijke plaats in de kooromgang, waar het echtpaar begraven lag.

Het thema van Jezus’ Verrijzenis, kern van het christelijk geloof, staat in direct verband met de functie van het kunstwerk als gedachtenismonument voor overledenen want hiermee wordt verbeeld dat Gods eeuwige liefde onstuitbaar is en het haalt op de dood. Ook wie als belangrijk zaakvoerder met het aardse omgaat maar er niet in opgaat, heeft net als Jan Moretus, oog voor zo’n ver-strekkend perspectief.

De beide buitenluiken beelden elk een deurvleugel af met een engel ervoor die op het punt staat stijlvol, tegelijkertijd met zijn collega, de deur van het graf te openen.

Eens de luiken geopend, treedt Christus zegevierend tevoorschijn uit het donkere rotsgraf, omstraald door een schitterend licht. Jezus’ forse lichaamsgestalte, zijn opwaartse beweging en zijn attributen, de palmtak die Hij in de hand houdt en de banier waarop Hij steunt, zetten zijn overwinning op de dood kracht bij. Het licht dat van de verrezen Jezus uitgaat, verblindt in dit vroege morgenuur de verbijsterde soldaten, die elk op een eigen wijze achteruit deinzen: de ene verbleekt en verstijft van doodsangst (naar Mt. 28:4), de andere vlucht in paniek weg, nog een andere schermt zich van het felle licht af terwijl de man vooraan, die achterover is gevallen – in een gedurfde perspectivische verkorting – wegkruipt. In de rechterbenedenhoek zit een laatste getuige dit wonder verstomd gade te slaan.

Op de binnenluiken wenden de respectieve patroonheiligen van het echtpaar zich naar het middenpaneel. Op het linkerluik staat Sint-Jan de Doper, in ruwe pij met op de grond het zwaard waarmee hij onthoofd werd. Op het rechterluik houdt Sint-Martina de martelaarspalm vast. Zij werd doodgemarteld, omdat ze weigerde te offeren voor een heidense afgod. Ter illustratie van de uiteindelijke overwinning van het christendom stort achter haar de tempel van Apollo in. Martina Plantin staat in deze kerk nog een tweede maal afgebeeld, namelijk geportretteerd als kind op het epitaaf dat Jacobus De Backer in 1591 schilderde voor haar ouders, Christoffel Plantin en Jeanne Riviere.

Het thema van twee engelen die de deurvleugels achter zich openen, is ontleend aan een antiek grafaltaar dat Rubens te Rome in de verzameling Mattei (nu Vaticaan) heeft nagetekend. De twee gevleugelde victories die de deur van de Hades bewaken, konden immers gemakkelijk in overeenstemming worden gebracht met de twee ‘engelen’ die volgens het Lucasevangelie (Lc. 24:4) het graf van Christus bewaakten. Misschien werd het idee daartoe bemiddeld door een ophefmakende vondst in 1608 of 1610 op de gronden van de Sint-Michielsabdij, Rubens’ naaste buur. Er kwam onder meer een Romeinse grafurne aan het licht in de vorm van een Antieke grafkapel met twee deurvleugels: ongetwijfeld een onderwerp van gesprek in humanistische kringen.

Om het kleurenpalet van dit epitaafstriptiek zo weinig mogelijk te ‘overschaduwen’ met gekleurde lichtinval, werd in deze kapel einde 19de eeuw geopteerd voor een glasraam in grisaille.

Met dank geleend bij TOPA (volg bruggetje voor meer info)

Mijmerend bij Borms

Overmorgen, zondag 14 april herdenkt de Vlaamse Beweging voor de 73ste keer dr. August Borms.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Onze redactie wil het gedicht dat Willem Elsschot aan hem wijdde nog eens vanonder het stof halen. Bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl) verneemt u meer over het ontstaan, definitieve vorm in 1947 en uiteindelijke publicatie in 1957:

Het Borms-gedicht van Willem Elsschot verscheen voor het eerst integraal in de eerste editie van het Verzameld werk (1957). Tien jaar eerder was het na een vrij lang creatief proces ietwat moeizaam tot stand gekomen. Pas bij de tiende versie was het voor hem voltooid. (…)

Hoe de verandering gewerkt heeft…

Volgens Siegfried Bracke (N-VA) bedroeg de staatsschuld in 2013 387 miljard euro. Na de kracht van de communautaire diepvries en de inzet op financiële revalidatie/economische injecties gaat het goed vooruit met de staatsschuld, want volgens de staatsschuldteller is die gestegen naar meer dan 458 miljard euro en stijgt nog met 507 euro per seconde.

Tja. Nochtans trok de N-VA met veelbelovende slogans naar twee verkiezingen: “De kracht van de verandering” en “De verandering werkt.” De huidige slogan “De kracht van de kilometerheffing” werd intussen opgeborgen omdat “er geen draagvlak voor is”. Vooral dankzij het Vlaams Belang, dat wel een draagvlak vond voor het verzet tegen de auto-melkkoeplannen van de N-VA.

Afbeeldingsresultaat voor auto belasting

“Het hoofd van Weyts associëren met ‘pestbelastingen’ is precies wat Vlaams Belang had gedaan. Op stopkilometerheffing.be zegt het al een kleine 30.000 handtekeningen te hebben verzameld. Weyts verwees gisteravond op televisie expliciet naar ‘extreme scenario’s’ over de heffing die volgens hem naar voren werden geschoven. Eind vorige week deelde Vlaams Belang stickers uit bij de A12-snelweg met daarop het gezicht van Weyts op een verbodsbord geplaatst.
Hoe efficiënt de druk op de N-VA vanuit uiterst rechtse hoek kan zijn, bewees de crisis rond het VN-Migratiepact eind vorig jaar. Het was vooral toen Vlaams Belang – dat bij de ­gemeenteraadsverkiezingen heel wat stemmen op de N-VA had heroverd – volop tegen de tekst campagne voerde, dat de N-VA een goedkeuring nooit meer uitgelegd kreeg.”
(N-VA gehavend naar het front)

Afsluitend een kleine attentie voor de Grote Roerganger: “Est superbia et ante ruinam”.

De onzichtbare olifant in de klas

Afbeeldingsresultaat voor elephant in the classroom


De kennis van het Nederlands gaat achteruit.
De kennis van wiskunde gaat achteruit.
De kennis van het Frans gaat achteruit.
Latijn wil men afschaffen.
Geschiedenis wordt herschreven met respect voor andere culturen.
Aardrijkskunde wordt herschreven met in achtname van “open grenzen”.
De eindtermen zijn volgens Boeve te moeilijk.

Wat is er aan de hand met onze kinderen?

Gedachten in gedichten

Eens komt het uur…

Sinds ’14 zijn er in dit land geen Vlaamse eisen meer.
Mirakel? Niks mirakel, maar doordachte strategie
die vruchten dragen zal; je zal wel zien, Mevrouw, Meneer,
hoe fors de leeuw zal klauwen na zijn diepvriestherapie!

Al lijkt hij jullie onderkoeld, de leeuw is ver van zwak.
Intgendeel, de diepvrieskuur houdt onze leeuw op kracht
en is ‘t momentulm daar, dan breekt hij door het diepvriesdak,
tot francofoon gejammer: Neen, dàt had geen Waal verwacht!

De Vlaamse staatsmanskunst kan node overschat voorwaar,
als ‘t Vlaamse grut zich maar niet moeit met Grote Politiek,
maar braaf betalen blijft aan ‘t zuiden zonder flauw misbaar.
Tart rustend la belgique en pluk de vruchten der Taktiek!

De Vlaamse staatsmanskunst slaat in ‘t belgieksken nooit op hol
en krijgt daarvoor van ‘t Hof een compliment met mondjesmaat
en oergeduldig voort betaalt het Vlaamse grut de tol,
tot plots het diepvriesvak ontdooit en ‘t uur der Vlaemsche Zege slaat,
… iets te laat…

Hector van Oevelen
‘t Pallieterke 15.3.18

Afbeeldingsresultaat voor lion in freezer

Vlaamse regering verbant “Sint”

Afbeeldingsresultaat voor decreet vlaamse regering

Decreet Vlaamse regering 31.3.2019


In uitvoering van het REGEERAKKOORD 2014-2019 van de VLAAMSE REGERING,
Zoals ondertekend door N-VA, CD&V en Open VLD,
Beslist de regering tot aanpassing van de namen van gemeenten:


1. Alle gemeenten met ‘Sint’ in de benaming verliezen dit voorvoegsel.
2. Om begrijpelijke redenen wordt de Brugse deelgemeente ‘Sint-Kruis’ helemààl afgeschaft, net als het Dilbeekse ‘Sint-Ulriks-Kapelle’ en het Gentse ‘Mariakerke’. Aan deze polariserende namen viel eenvoudigweg niet te remediëren.
3. Teneinde het inclusief karakter van ons Gewest te benadrukken, worden voorts alle naamgevingen met ‘Maria’ en ‘Kapel’ eveneens afgeschaft. Zo zal men vanaf 1.1.2020 niet langer wonen in ‘Bachte-Maria-Leerne’ maar wel degelijk in ‘Bachte-Leerne’.
4. Op advies van Paula D’Hondt, CD&V-Minister van Staat en voormalig Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid, wordt het dorp ‘Kerksken’ afgeschaft en een inclusief deel van de gemeente Haaltert.
5. Aangezien niet alle inwoners van ons inclusief Gewest alcohol nuttigen zal ‘Bierbeek’ omgezet worden in ‘Waterbeek’.
6. De Boechoutse deelgemeente ‘Vremde’ wordt omwille van haar xenofobe bijklank omgedoopt in ‘Vriende’.
7. Omwille van de ongelukkige raciale connotatie wordt de benaming ‘Blankenberge’ gewijzigd in ‘Bleekzandberge’.
8. Tot slot wordt het gehucht ‘Neerhespen’ herdoopt in ‘Schapendarm’ en de gemeente ‘Zwijndrecht’ wordt ‘Schapendrecht’, om aldus onze mohammedaanse medemens niet nodeloos te kwetsen.
Kondigt dit decreet af, beveelt dat het in het Belgisch Staatsblad zal worden bekendgemaakt.
Brussel, 31 maart 2019
De minister-president van de Vlaamse Regering,
G. BOURGEOIS