Waarom de kiescampagne van het Vlaams Belang de vinger op de wonde legt

“Eerst verliezen we Antwerpen, dan heel Vlaanderen” – Tom Van Grieken, voorzitter Vlaams Belang.

In dit opiniestuk reageert de voorzitter van Vlaams Belang op de uitspraken van Herman De Croo over de demografische evolutie in Antwerpen en de politieke effecten daarvan.

  • “Decennialang verzekerde men ons dat we ons geen zorgen moesten maken: onze eigenheid en onze samenleving zouden heus niet in gevaar komen door enkele nieuwkomers. En degenen die u waarschuwden dat Vlamingen een minderheid in eigen land konden worden waren leugenaars en extremistische paniekzaaiers.”
  • “Vandaag zegt men opnieuw dat het geen zin heeft om ons zorgen te maken over onze eigenheid en onze greep op eigen land: want die zijn toch al reddeloos verloren. Dit is verbijsterende boodschap die je vindt in de uitlatingen van Herman De Croo in het tijdschrift Wilfried.”
  • “De N-VA is als de brandweer die komt aangereden en de ongeruste bewoners geruststelt: ‘Geen zorg. Dankzij ons zal uw huis trager afbranden dan verwacht.’ …”
  • … Italië en Oostenrijk tonen vandaag dat het anders kan. Het is nog niet te laat, wat De Croo en co ook mogen beweren. Maar dan moet het roer in dit land zeer spoedig omgegooid worden. Anders verliezen we eerst Antwerpen. En daarna heel Vlaanderen.”

Lees heel het opiniestuk in HLN

 

In de brievenbus: “De twee volgende verkiezingen bepalen onze toekomst”

De twee volgende verkiezingen: bepalen onze toekomst

Bij mijn vorig artikel stelde ik het verwerpen van een communautair programma aan de kaak, na volgende verkiezingen. Als inleiding moet gezegd worden dat een groot deel van de macht in België uitgevoerd wordt achter de schermen. Niet zoals in Poupehan of tijdens de crisis van de bank Belfius (Leterme), maar voor de grote opties, zijnde de verankering van de macht in België binnen een beperkte financieel-ideologische groep.

De verkiezingen komen eraan; gemeentelijke en nationale; en het is misleidend de nadruk steeds maar op Antwerpen te leggen. Het beleid wordt ook op andere plaatsen gemaakt en dit wordt weggemoffeld door “de slag om Antwerpen” nationale proporties te geven.

De partijen kunnen in drie, zeer ongelijke groepen, onderverdeeld worden. De grote groep omvat bijna alle partijen en is staats- en België-behoudend (ze volgt de bevelen op van de echte leiding van het land); de tweede groep zijn de islam-partijen; de derde groep omvat enkel het Vlaams Belang. Deze laatste staat apart omdat niemand er coalities mee wil aangaan, of contacten mee wil hebben (zelfs geen handdruk).

De Belgicistische partijen zijn alomvattend: alle Waalse partijen, plus openlijk Groen, de VLD en de PvdA. Op een bedekte wijze ook S-PA en CD-V. De N-VA behoort eigenlijk bij dit blok omdat ze nu al voor twee legislaturen elk communautair standpunt verbieden; en op een rationele wijze deel uitmaken van de Belgische regering. De echte macht achter de schermen, die alle kranten en de VRT en VTM dirigeren, hebben beslist dat de Groenen de verkiezingen moeten winnen!! De Groenen zijn de uitvoerders van hun twee belang-rijkste opties: ten eerste behoud en versterking van de Belgische staat (en bijhorende machtsmonopolies); ten tweede de verandering van ethische regels naar een super libertijnse aanpak: verruiming van abortus, euthanasie, gender-schikkingen, minder traditionele familie, invoering regels vreemde culturen en een multiculturele staat.

Merkwaardig is dat de Groenen in meerdere landen door de media (en de machten daarachter) op een ontstellende wijze in de kijker worden gesteld; als tegengewicht tegen de volksnationale tendensen. Dit is met name in Duitsland, Nederland en Oostenrijk het geval.

Het groot dilemma is dan ook: als we aan onze zijde van het spectrum verzwakking prediken, geven wij de krachten van de NWO kans op sucses. De Nieuwe Wereld Orde heeft reeds een aanzienlijke macht verworven in enkele buurlanden; en we zouden met Vlaanderen/Nederland aansluiting moeten vinden bij de Viségrad-landen, Oostenrijk en nu ook Italëe en Slovenië; die een ommekeer mogelijk maken.

Ten opzichte van de a.s. verkiezingen dienen we ons goed te herinneren welke grote fouten/of verraad er in de Vlaamse politieke partijen gebeurd zijn. Eerst was er de grote flater van het Egmontpact; vervolgens heeft men op Lambermont de definitieve drieledigheid van België vastgelegd; en recent heeft de Leider van de N-VA tot tweemaal toe de verwijdering van een communautair programma verordend. Dit om regerings-deelname mogelijk te maken. Ook over bepaalde figuren in het Vlaams Blok/Belang moeten we ons de vraag stellen: welke eerloze compromissen zouden ze wel willen sluiten om aan de macht te raken?! Het is verbijsterend, hoe na de recente grote nederlaag, mandatarissen van het Vlaams Belang in alle richtingen de partij verlieten om elders onderdak te gaan zoeken.

De N-VA heeft in haar rangen inderdaad nog een aantal Vlaams-nationalisten, maar de grote Leider Bart De Wever bepaalt grotendeels het beleid. De partij is dus ideologisch een neo-liberale partij geworden, die zelfs liberaler is dan de VLD. Deze koerswijziging is vooral ook mogelijk geweest door de instroom van (Belgicistische) VOKA personen, zoals Johan Van Overtveldt en Filip Muyters; en mogelijke leden van de Vrijmetselarij.

Deze column is niet bedoeld als verkiezings-aanwijzing; maar wil in de geest van Mark Grammens, Lieven van Gerven en Clem de Ridder, wijzen op de grote consequenties van de a.s. verkiezingen. Een langetermijn visie zegt dat we de verworvenheden van meer dan honderd jaren Vlaamse Beweging verder moeten uitbouwen:

– a) de bevrijding van Vlaanderen en de Vlamingen uit dwingelandij (door het belgicisme); – – b) een mild conservatisme, die de grote ethische en culturele lijnen van ons volk behoudt; – c) het uitstippelen van bondgenootschappen in Europa die voor volkse eenheid strijden. Daarom moeten we ons niet weerhouden het model van Viktor Orban (Hongarije), Vaclav Havel (Tsjechië) en Heinz-Christian Strache (Oostenrijk) tot het onze te maken. Deze personen streven openlijk voor een christelijk, volkshomogeen Europa, waar een omvolking van de oorspronkelijke bewoners gestopt en teruggedraaid wordt.

Daarom moet erop gelet worden die personen en krachten te steunen, die een afzwakking van de essentiële Europese waarden, onder geen beding zullen steunen. Onder deze essentiële waarden kan genoemd worden: ethische en morele bescherming van de jeugd; grote voorrang voor de positie van het Nederlands door meer samengaan met Nederland en Frans-Vlaanderen; een eigen volks-Europese aanpak op het gebied van financiën en wereld-economie; geen niet-Europese religies in de plaats van de onze.

Om tot een maximale aanpak van onze verloren positie te komen: steun alle krachten die tegengesteld zijn aan deze die Belgie achter de schermen leiden en bevorder de eenheid van de Nederlanden. Dit moet een alternatief bieden voor het blijvende extreme racisme van de Franstaligen, vooral in Brussel, tegen de Vlamingen/Nederlanders.

Jos Wouters – Boom

PS 1 : op 7 juni opent de Bilderberger conferentie in Torino (Italia). Voor België nemen deel: prem. Michel, mevr. Cathy Berx en Thomas Leysen (pers onder controle houden). De Bilderbergers (gesticht door libertair prins Bernhard der Nederlanden) zijn de uitvoerders van de hoogste Vrijmetselaars-Loges agenda ter wereld.

PS 2 : Om inzicht te krijgen waar men deze wereld naartoe wil leiden : lees de “blog Michael Mannheimer”. Dit intikken op Google en u kan deze artikels lezen.
Aansluitend bij PS 1 : lees vooral : “Die Freimaurer und Ihre Bilderberg Group” 7de juni.
En : “Dumm…dümmer…links” (was haben Islam und Sozialisten gemeinsam?) 1ste juni.

PS 3 : Over het (neo)-liberalisme een uitspraak van Ernst Jünger: “Wo der Liberalismus an seiner äussersten Grenzen gelangt,öffnet er den Mördern die Tür!”. Waar het liberalisme zijn uiterste grens bereikt, opent het de weg voor de vernietigers. Let op alle standpunten die de (neo)-liberalen overnemen van extreem-links: vernietiging van de familie-(waarden), opheffen ethische kernregels, strijd tegen kernenergie, strijd tegen diesels en toegankelijkheid steden, verwezenlijking multiculturele samenleving door laxisme immigratie, genderisering en vroeg-sexualisering.

PS 4 : Een uitspraak uit een boek van Peter De Roover (N-VA), die inzake arrogantie alleen Bart De Wever moet laten voorgaan (De Stomme van Berlaymont, 1993, blz. 31) : Vlamingen worden Belg wanneer ze aan de macht deelnemen, hetgeen ook, maar in veel mindere mate, geldt voor de Walen. Laat ik er meteen een boutade van maken: Wat is een Vlaming? Een Vlaming is een Nederlandstalige Belg, wanneer die in de oppositie zit.”

PS 5 : voor de vele brompotten en cynici die me weer zullen aanvallen:
De Vlaming uit de Vlaams/Nederlandse Beweging moet in de eerste en laatste plaats ZELFRESPECT hebben en zich alles niet laten welgevallen. Dit is zaak van primaire rechtvaardigheid.

Hoe de taalwet wordt uitgekleed

Afbeeldingsresultaat voor justitie vlaams“…U weet toch dat in Vlaanderen dagvaardingen en conclusies geen vermeldingen in een andere taal mogen bevatten? Heeft u nooit gesakkerd op die vrije vertaling van de zakelijke inhoud van die passages uit contracten en brieven? Van openbare orde toch en dus iets wat de fundamenten van de staat raakt, niet? Maar heeft u artikel 5 van die wet van 25 mei 2018 écht gelezen? Wat dacht u dan toen u las dat de schending van de taalwet nu plots niet meer zo belangrijk is en er slechts sancties zijn wanneer belangenschade wordt aangetoond? Dacht u toen, eindelijk? Maar wat betekent dat dan concreet? Als nu iemand die in Vlaams Brabant woont zou gedagvaard worden in het Frans, mag dat dan?…”

Lees het opiniestuk van Mr. Hugo Lamon, advocaat aan de balie Limburg en bestuurder / woordvoerder van de Orde van Vlaamse Balies: “Nederlands hoeft niet meer bij Vlaamse rechtbanken”

Het is wachten op een Latijnse uitsmijter van de Antwerpse Grote Leider…

Van “Sint” of “Jan” is al lang geen sprake meer…

Groot dubbelinterview met in vandaag!

“Als de de islamisering niet stopt en er blijven aanslagen, steekpartijen en verkrachtingen plaatsvinden dan is de kans groot dat er een burgeroorlog zal plaatsvinden. Ik wil dat natuurlijk niet maar het gaat dan wel gebeuren.”

Segregatie in Kortrijk

In Antwerpen bestaat er een gezegde: “Uw uitleg is goed, maar uw speculaas deugt niet”.  Wat zoveel wil zeggen dat men u een oor probeert aan te naaien: dat men met een nepverhaaltje iets wil vergoelijken of verheimelijken.

We herinnerden ons het gezegde naar aanleiding van de Kortrijkse “dames“-sportuurtjes, waar het volgens de N-VA schepen van sport slechts om een ‘participatieproject‘ gaat, dat tot doel heeft ‘drempels voor meisjes en dames om te gaan sporten’ weg te nemen.

Het Vlaams Belang geeft er een andere interpretatie aan: “Het handig gecommuniceerde ‘Women’s Sport Kortrijk’ (… vanzelfsprekend in het Engels als tegemoetkoming voor de talrijke Engelstalige ‘women‘ in Kortrijk…) is in de praktijk dus een zoveelste toegeving aan de islamitische voorschriften.”

Meer bij:  Vlaams Belang dienst klacht in tegen moslima sporten

Hoe we jaar na jaar bedrogen werden…

Uit de: Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging. Red. Ludo Simons. Tielt: Lannoo, 1998

Afbeeldingsresultaat voor geuzenlied de geyter 1878

Julius De Geyter

In zijn Geuzenlied van 1873 (… Dan, Geuzen, dan te wapen, De vrijheidsvlag in d’hand: Van ’t ongedierte der papen Verlost ons vaderland!...) noemde De Geyter, net als in 1858 in De Waerheid over de Vlaemsche Beweging, de strijd tegen de katholieke Kerk voor de vrije gedachte het enige doel van de V.B. Het nieuwe liberale gemeentebestuur richtte Franstalige middelbare scholen in voor meisjes. Toen het in 1876 startte met betalende jongensscholen voor de kleine burgerij liet gemeenteraadslid Van Beers door de raad beslissen dat de bijzonderste voertaal er het Nederlands moest zijn. Maar dat belette niet dat deze scholen steeds verder verfranst werden, in tegenstelling tot het in 1874 opgerichte Sint-Norbertusgesticht.

Als reactie tegen de Meeting was Antwerpen het centrum van de Geuzerij geworden en was er in de liberale partij, anders dan in Gent en Brussel, geen plaats meer voor iemand die van de volkstaal ‘de’ hoofdzaak, of zelfs maar ‘een’ hoofdzaak van zijn politieke actie wilde maken. Voor zo iemand was er geen andere weg dan de Nederduitsche Bond en de Meeting. Coremans volgde die weg, en hoewel hij niet naar de kerk ging werd hij veertig jaar lang door de katholieken naar het parlement gestuurd. Maar hij kon niet ijveren voor de vrije gedachte, aangezien daarvoor geen plaats was in de katholieke partij. De Meeting werd hoe langer hoe meer katholiek.

Onder de liberale regering 1878-1884 bewerkte J. van Rijswijck met Max Rooses en anderen een reveil door het stichten van de Vlaamsche Vrijzinnige Vereeniging  die een weekblad in handen kreeg: De Kleine Gazet.  Zij hebben ertoe bijgedragen, samen met de Brusselse flaminganten rond  Julius Hoste (sr.), dat in de Kamer van Volksvertegenwoordigers een dozijn liberalen met de katholieke partij in 1883 een gedeeltelijke vernederlandsing van het officieel middelbaar goedkeurden.

Maar de dreiging van een katholieke verkiezingsoverwinning in 1884 bracht al een ommekeer. In mei 1884 ondertekenden Van Rijswijck en zijn medestanders een belofte aan de Ruche Wallonne om in de Antwerpse scholen Waalse afdelingen op te richten waarin de wet niet van toepassing zou zijn. Advocaat Van Rijswijck hielp in 1888 beletten dat de advocaten in strafzaken zouden worden verplicht in het Nederlands te pleiten wanneer hun cliënt geen andere taal verstond. Het verdwijnen van De Kleine Gazet in hetzelfde jaar bevestigde — na de herrie rond de stichting van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde en de weigering om deel te nemen aan onzijdige landdagen (Landdagbeweging) — dat er in Antwerpen opnieuw geen politiek liberaal flamingantisme meer bestond.

Afbeeldingsresultaat voor van rijswijck burgemeester antwerpen 1892Onder meer daarom was Van Rijswijck aanvaardbaar als burgemeester in 1892. Onder zijn bestuur, tot 1906, konden beambten het gebruik van de volkstaal in de stedelijke administratie verruimen, zich beroepend op de beslissing van de Meeting-gemeenteraad uit 1866 die nooit formeel was ingetrokken. Maar de burgemeester zorgde ervoor dat 58,8% van de leerlingen van de oude humaniora terechtkwam in de ‘Waalse afdeling’ van het atheneum die hij beloofd had, en dat zelfs in de ‘Vlaamse afdeling’ de weinige lessen die volgens de wet Nederlandstalig moesten zijn, tweetalig werden gegeven. In 1898 kreeg in Antwerpen de Ruche Wallonne naar Gents voorbeeld eigen vertegenwoordigers in de gemeente- en de provincieraad, krachtens een akkoord in de schoot van de liberale partij dat door de voorzitter van de Liberale Vlaamsche Bond was goedgekeurd.

Meer weten?  Klik hier.

 

 

 

 

 

 

    • .