Hogere belangen

Afbeeldingsresultaat voor lying politiciansIn de pre-presidentscampagne-tijd pleitte Macron nog strijdlustig voor een internationale militaire ingreep in Syrië mocht Assad nog chemische wapens gebruiken.  Iets wat het Westen als een vaststaand feit blijft beweren tegen elke strategische logica in en ondanks elk gebrek aan bewijs.

Vandaag – als verkozen Franse president – matigt hij zijn toon.  Hij ziet in heel het Syrische politieke landschap geen enkele legitieme opvolger voor Assad.  Diens verwijdering is geen prioriteit meer.

Nochtans is Macron goede maatjes met Saoedi-Arabië, heeft Frankrijk een belangrijk interesse in de verkoop van wapens.  En oorlog zorgt voor meer bestellingen en goede verkoopcijfers, die in de Franse economie meer dan welkom zijn.  Tenzij Macron nog een appeltje te schillen heeft met Trump voor diens steun aan Marine Le Pen.

Citaat: “Assad is een vijand van het Syrische volk maar niet van Frankrijk.”  Op zijn minst een merkwaardige uitspraak.  Als we het goed begrepen hebben is het eigenlijk geen probleem voor Macron dat Assad een bloeddorstige moordenaar zou zijn, maar wegen ‘hogere belangen’ zwaarder.  Gezien zijn carrière mag dat niet verbazen.  Benieuwd naar het standpunt van de VSA, die een Syrisch vliegtuig neerhaalden – boven Syrisch grondgebied – omdat ze het verzameld zootje oppositie rebellen terroristen wilden ‘beschermen’ die ze net een ‘opleiding’ aan het geven waren… alsof die nog een cursus ‘moorden voor gevorderden’ nodig hadden.  En als uitsmijter: de VSA noemden dit wettige zelfverdediging.  Sinds wanneer is Syrië Amerikaans grondgebied of een NAVO-lidstaat?

Meer hierover: SYRIA: US Flagrant Aggression is Absurdly Described as ‘Self-Defence’

Interessante conclusie:

 

Het moet nog veel erger worden, vooraleer het beter wordt

Afbeeldingsresultaat voor proud to be islamophobic“Afschuwelijk,walgelijk, verwerpelijk, tragisch…”  Minutenlange beelden tijdens het nieuws.  Analyses over de dreiging van islamofobie in duidingsprogramma’s.  Interviews met moslima’s die hun bloeikes van kinderen niet meer alleen op straat durven laten gaan.  De eis om bescherming.  De verontwaardiging omdat deze aanslag niet onmiddellijk een terrorismedaad genoemd werd. En wij maar denken dat de énige reactie op ‘terreur’ kaarsjes, traantjes, zingen, bidden, bloemen, hoofd omhoog en doorgaan.  “All together”, want we mogen geen gemeenschap veroordelen omwille van een alleenstaand incident.  Een burgemeester die doodleuk verklaart dat een aanslag behoort tot het dagelijkse stadsleven…  let wel, het ging toen om een moslim aanslag.  Een journalist die met spijt of verontwaardiging stelde dat de aanslagpleger geen zelfmoord begaan had.  Begrip tonen voor een eenzame wolf die eventjes door het lint gaat omwille van zijn dagelijkse frustraties.  Ervan uitgaan dat die sukkelaar hulp nodig heeft bij het verwerken van zijn trauma’s, zoals ‘geen kansen gehad’, ‘financiële problemen’, ‘achtervolgingswaanzin’…

De media en politici vliegen erop als vliegen op een verse str.  Geen vergelijking met aanslagen door moslims op onze gemeenschap.  Alsof we sinds jaar en dag geteisterd worden door gefrustreerde bio-Europeanen die in hun vrije tijd op moslimjacht gaan.

Ontgoocheling en verwijten omdat de politie de ‘blanke’ terrorist niet neergeschoten heeft.  Oproepen van I.S. voor vergelding.  Nu zullen volgende islamitische aanslagen zelfs kunnen verontschuldigd worden want ze werden immers ‘uitgelokt’.

Paul Watson vertaalt zijn woede als volgt:

“Moslim terroristen hebben 1263* mensen vermoord tijdens de laatste 23* dagen. Het op één lijn plaatsen van een alleenstaande rechtse terreurdreiging met het gemechaniseerde, geïndustrialiseerde bloedvergieten in de naam van islam, is intellectueel oneerlijk.  Elke dode is een tragedie, maar dat de linkse zijde alleen over dit feit selectief verontwaardigd is en steeds weer verontschuldigingen verzint voor elke islamitisch bloedbad is pure hypocrisie.” 

* Intussen aangepast:

Laten we ophouden met de lafheid…

Afbeeldingsresultaat voor truth about islam… en de waarheid spreken over de islam

“Deze week ging de documentaire “Wilders” in première, op DocFest, een jaarlijks filmfestival in de Britse stad Sheffield.
Deze documentaire is gemaakt door de Amerikaanse regisseur Stephen Robert Morse. Hoewel hij het niet met al mijn standpunten eens is, heeft hij geprobeerd een eerlijk beeld te schetsen van wie ik ben en waar ik voor sta. Dat is bij de meeste Nederlandse journalisten wel anders.

Ik stond Morse en zijn team toe om mij een aantal maanden te volgen. De documentaire laat zien hoe ik, vanwege islamitische doodsbedreigingen, moet leven onder continue politiebeveiliging. Je ziet hoe ik word rondgereden in gepantserde auto’s, en dat ik verplicht ben om een kogelvrij vest te dragen wanneer ik in het openbaar ga spreken.
Sommige anderen leven in vergelijkbare situaties, zoals de Deense cartoonist Kurt Westergaard en zijn Zweedse collega Lars Vilks, maar ook de Britse auteur Salman Rushdie, de Deense historicus Lars Hedegaard, en zo zijn er nog een paar. In zekere zin is deze documentaire ook een ode aan hen. We staan stuk voor stuk op de dodenlijst van de islam. Maar wat ik altijd apart heb gevonden is dat ik de enige volksvertegenwoordiger ben in het rijtje.
Alle politici roepen in verkiezingstijd dat ze het volk zullen dienen. Maar je kunt het volk pas dienen als je bereid bent de waarheid te vertellen. En de waarheid over de islam is geen prettige.

Wat een geruststelling zou het zijn als de islam daadwerkelijk de religie van de vrede zou zijn, zoals de meeste politici stellig beweren. Geruststellend, maar ook hopeloos naïef, want het valt niet meer te ontkennen dat tegenwoordig vrijwel alle terroristische aanslagen worden gepleegd in naam van de islam.
Veel politici durven het niet aan om de waarheid over de islam te spreken. Sommigen vinden het veel makkelijker om de politiek correcte dogma’s van links na te praten. Anderen zijn bang om net zoals ik te moeten leven, en zoals Westergaard, Vilks, Rushdie, Hedegaard en anderen.

Maar ik beschouw dit niet als een terecht bezwaar. Niemand wordt gedwongen om politicus te worden, maar als je eenmaal de keuze hebt gemaakt, mag je jezelf nooit de mond laten snoeren door de dreiging van geweld. Want als een politicus aan die angst toegeeft, dan laat hij de kant van het geweld winnen. En dat zou geen enkele democratische politicus mogen laten gebeuren.

De afgelopen decennia is de terreurdreiging in het Westen gestaag toegenomen. Deze groei heeft alles te maken met de opkomst van de islam in onze samenlevingen. Politici die weigeren om deze realiteit in te zien, houden niet alleen zichzelf voor de gek, maar brengen ook hun burgers in gevaar. Dit jarenlange wegkijken is waarom vandaag de dag iedereen op de dodenlijst staat.

We lopen allemaal gevaar en dat is compleet onaanvaardbaar. Mensen, of ze nu op het platteland of in de stad wonen, hebben het recht om in veiligheid te leven. Mijns inziens is die veiligheid belangrijker dan het recht van moslims om in onze samenleving te kunnen leven in overeenstemming met hun zogenaamde religie. Het Westen mag de islam nooit de vrijheid gunnen om de Westerse vrijheden te verdringen.

Er zijn al talloze islamitische landen op Aarde, zoals Saoedi-Arabië, Iran en Pakistan, waar sharia de basis van het recht vormt. Waarom kiezen moslims die aangeven hier de sharia in te willen voeren, er niet voor om naar die landen te verhuizen?
Vroeg of laat zullen zelfs de wegkijkende politici gedwongen worden om de problemen te erkennen. Maar tot het zover is, verliezen we kostbare tijd. En de regerende elite is daarvoor verantwoordelijk.

Des te meer islam die toestaat in ons land, des te meer vrijheden we inleveren.
In Nederland is momenteel het formatieproces aan de gang. Hoewel de PVV, met de verkiezingen van 15 maart, de tweede partij van Nederland is geworden, kiezen de VVD en het CDA ervoor om niet eens met de PVV te willen praten over een coalitie. Dit heeft een politieke patstelling veroorzaakt waardoor het vrijwel onmogelijk is geworden om een meerderheidscoalitie te vormen.
Eerder deze week schreven de fractievoorzitters Mark Rutte en Sybrand Buma ieder een brief waarin ze hun weigering uitleggen. Zo vinden ze de PVV te radicaal. Maar het is niet de PVV die radicaal is, het is de islam.

Laten we ophouden met deze lafheid. Laten we de politieke correctheid doorbreken. Zoals de Amerikaanse generaal Patton al zei: “de lafaard is degene die de angst het plichtsbesef laat overwinnen.” Ik zal mijn plicht blijven doen, waarschijnlijk weer als leider van de oppositie. En ik zal mij uit blijven spreken, wat de prijs ook mag zijn. Ik zal de islamisering van Nederland bevechten en onze vrijheden verdedigen, compromisloos en met vastberadenheid, overtuiging en kracht, dag in dag uit.”

Geert Wilders
Klik hier om het originele artikel te lezen op de website van Breitbart London.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Na enkele weken verblijf in België ben ik, zoals het bij iedere goede vakantie hoort, helemaal uitgeput, maar wel erg blij en heel dankbaar.

Je krijgt er een verslag van, samen met enkele besluiten. En zo zitten we weer veilig en wel op onze vaste stek in de woestijn van Damascus.

We hebben een grote behoefte om heel veel mensen van harte te danken om hun uitnodiging, hun  steun, hun bemoediging, hun meeleven, meebidden en meestrijden en om hun daadwerkelijke hulp.

P. Daniel

Vrijdag 16 juni 2017

Onze vaste stek in de  rotswoestijn van Damascus

Veilig en wel ben ik weer in mijn kamertje beland in de nieuwbouw, te midden van de  fraters in Mar Yakub, Qâra, Qalamoun, Syrië. Acht Vlamingen wilden met me meereizen. Vooreerst drie journalisten. Omdat zij zich als journalisten hadden opgegeven konden ze hun visum niet tijdig krijgen en zullen later komen. Twee broers uit Kortrijk moeten eerst nog hun examens afleggen en komen daarna. Twee mannen hebben nog toestemming nodig om te mogen komen. Een van hen, een Antwerpenaar heeft het nodige op tijd klaar, maar moest  extra betalen voor “Business class” omdat er in de gewone Economy class geen plaats meer was. Tenslotte is er een meisje uit Gent. Zo wilden wij, de Antwerpenaar, het meisje uit Gent en ik op woensdag morgen 14 juni 2017 het luchtruim van Zaventem in, toen bleek dat de Antwerpenaar zijn paspoort vergeten was. Hij vergat wel eens zijn broek, zei hij. We stelden hem voor voortaan zijn paspoort in zijn broek te stoppen en dan zijn paspoort niet te vergeten. Hij komt hopelijk morgen toe. Samen met het meisje kwam ik in Beiroet toe, we ontmoetten moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel in een cafeetje en reden door naar Damascus, waar een van de vertrouwde leken van de gemeenschap ons naar Qâra bracht. Het liep al tegen middernacht. Bij het binnenrijden van Qara was het er nog heel druk. Het is ramadan en de  moslims rammelen dan van honger maar ’s avonds en ’s nachts komen ze des ter meer  tot leven.  In “deir Mar Yakub”  was zowat heel de gemeenschap, behalve de kinderen, nog op de been voor een erg warm onthaal. Omdat het de volgende dag Sacramentsdag was, gold de dagorde van zondag. We ploften op ons bed en bleven er liggen tot tegen donderdagmiddag. Abouna Georges, de priester van Qara kwam ’s middags voor de plechtige byzantijnse eucharistie, waarna we Uitstelling hielden van het Allerheiligste Sacrament tot ’s avonds. Inmiddels was het een bijzonder blij weerzien van de kinderen. De twee meisjes van 13 jaar zijn al echte dames en worden samen met de meisjes van het moslimgezin, dat nog bij ons woont, door de zusters opgevangen. De gemeenschap van de fraters draagt mee zorg voor de drie jongens (8 j en twee van 10 j). Toen we ‘s avonds met tien aan tafel zaten, zag ik met veel voldoening hoe de oudere fraters met vaderlijke zorg de kinderen bedienden. Vanaf het begin heeft de gemeenschap getracht te leven als een familie. En we moeten het  toegeven, ze zijn  ook bereid en in staat om ons op velerlei wijzen te helpen.

Inmiddels is de kersenoogst op het terrein al gedaan. Vele bomen zijn nog moe van de oorlog, waardoor de oogst nog lang niet optimaal is, maar het wordt steeds beter en we zien allen hoopvol uit naar het “volle leven” voor de bomen én de mensen.

Lees verder

Flower Power, opnieuw uitgevonden

Afbeeldingsresultaat voor flower power jaren 60In Kortrijk vervangen bloembakken zitbanken “om radicalisering tegen te gaan”

“Het gaat hier om een individueel dossier waar een belangrijk veiligheidsrisico aan verbonden is”, zegt burgemeester Van Quickenborne. “Dat verplicht ons om maatregelen te nemen in die omgeving. Het dossier is besproken met de korpschef en heeft te maken met anti-radicalisering. Meer kan en mag ik niet zeggen, omdat het onderzoek anders verkeerd dreigt te lopen.”
Verneem meer…

Verstandig man, die Van Quickenborne.  Zou hij deze bloemen in de Kortrijkse bakken laten planten hebben?  Kijk en verbaas u.  De kracht van het gebed op gelovige bloemen:

 

 

Sam heeft het gehad

Afbeeldingsresultaat voor kotsende smileyIk heb het gehad met de islamitische leer die ons als minderwaardig bestempelt en moslims opdraagt en aanspoort om niet-moslims te bestrijden, te onderwerpen, te doden.

Ik heb het gehad met de moslims en niet-moslims die de vrouwenonderdrukkende, discriminerende, intolerante, inhumane, hatelijke, gewelddadige, oorlogszuchtig-jihadistische en totalitaire fundamenten van de islam – die gewoon kunnen worden gevonden in de Koran, ahadith en sharia – blijven ontkennen of relativeren.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die ons blijven wijsmaken dat het wel goed zal komen, zolang we maar gewoon voortgaan met ons leven, zolang we ‘verbinden’ en bruggen blijven bouwen.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die ons blijven vertellen dat we niet mogen ‘toegeven’ aan oprechte en begrijpelijke emoties zoals angst, frustratie en woede.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die ons blijven sommeren dat we niet mogen ‘polariseren’, terwijl ze wanneer het over bijvoorbeeld de katholieke kerk en ‘extreemrechts’ gaat zélf polariseren.

Ik heb het gehad met het establishment dat blijft liegen dat het probleem ‘het extremisme’ is omdat de islam vrede is of niets met geweld en terreur te maken heeft.

Ik heb het gehad met de academici die beweren dat alleen ‘het islamisme’ (‘de politieke islam’) of ‘de radicale islam’ het probleem is, wat slechts tot gevolg heeft dat de ‘gewone’ of ‘mainstream’ islam, die inherent politiek en radicaal is, buiten schot blijft.

Ik heb het gehad met de ‘opiniemakers’ die columnpjes en tweetjes blijven produceren waarin ze de islam, in wezen een totalitair stelsel zoals communisme en nationaalsocialisme, op lichtzinnige wijze gelijkstellen met andere religies zoals jodendom en christendom.

Ik heb het gehad met de ‘opiniemakers’ die schrijfsels blijven publiceren waarin ze beweren dat dé islam niet bestaat (behalve wanneer ze dé islam in een positief daglicht stellen), terwijl ze wel (domme) zinnetjes debiteren over hét nationalisme, hét christendom, hét populisme of zogenaamd ‘extreemrechts’.

Ik heb het gehad met de ‘experts’ die ‘geruststellende’ statistiekjes blijven propageren die moeten laten zien dat de kans om van de trap te vallen groter is dan de kans om slachtoffer te worden van een ‘terroristische aanslag’.

Ik heb het gehad met de politici en journalisten die enthousiast tweets en stukjes tekst de wereld insturen naar aanleiding van islamitische tradities zoals de aantoonbaar ongezonde en totalitaire Ramadan, terwijl ze nauwelijks aandacht besteden aan tradities van andere religieuze groepen.

Ik heb het gehad met de steeds terugkerende eisen van moslims inzake hoofddoek, halal, Koranscholen, bidruimtes, moskeeën enzovoort en de debatten die daarover steeds opnieuw (moeten) worden gevoerd.

Ik heb het gehad met het establishment, dat containerbegrippen als ‘allochtonen’ of ‘mensen met migratieachtergrond’ gebruikt, terwijl het steeds opnieuw moslims betreft en niet gaat over Chinezen, hindoes, sikhs, boeddhisten, Polen, Assyrische christenen, Italianen, Armeniërs, atheïstische Perzen, bahai, zoroasters, joden enzovoort.

Ik heb het gehad met het establishment, dat termen als ‘multiculturaliteit’, ‘diversiteit’ en ‘superdiversiteit’ hanteert, terwijl niet-islamitische minderheden, zeker wanneer ze islamkritisch zijn, worden genegeerd, het al halal is wat de klok slaat en in steeds meer van onze wijken een islamitische monocultuur heerst.

Ik heb het gehad met hen die bij een (online)scheet richting een moslim verontwaardigd in de pen kruipen, maar nooit felle woorden van afkeuring uiten over het supremacisme, het (antiblanke) racisme en de virulente Jodenhaat van de islam en binnen de moslimgemeenschap.

Ik heb het gehad met het establishment, dat de term ‘radicalisering’ blijft gebruiken, alsof we evengoed een probleem hebben of zouden kunnen hebben met radicaliserende boeddhisten.

Ik heb het gehad met hen die de term ‘islamisering’ afdoen als een hersenschim of complottheorie, terwijl het aantal voorbeelden legio is.

Ik heb het gehad met hen die voor de talloze soldaten van Allah de term ‘lone wolf’ blijven gebruiken, stellen dat er ‘geen verband’ is tussen dezelfde jihad-aanslagen geïnspireerd door dezelfde islamitische ideologie, en bovendien Islamitische Staat, Al Qaida, Al-Shahaab, Sharia4UK, Hizb ut Tahrir enzovoort afschilderen als fremdkörpers binnen de islam.

Ik heb het gehad met de journalisten die steeds de term ‘jongeren’ blijven gebruiken terwijl het gaat om jonge moslims die hun ‘kleine jihad’ voeren en zich uitleven op de ‘kafir’ (‘ongelovige’).

Ik heb het gehad met de activistische media die op een bepaalde manier foto’s nemen en televisiebeelden schieten en monteren met als doel de moslimgemeenschap in een goed daglicht te stellen.

Ik heb het gehad met de naïeve journalisten die steeds dezelfde ‘gematigde moslims’ en knuffelmoslims blijven opvoeren die, bewust of onbewust, blijven liegen en misleiden over de ware aard van de islam en slechts de belangen dienen van de oemma, islamitische superclan.

Ik heb het gehad met de gemakzuchtige journalisten die in elke moslim die ‘het terrorisme’ afzweert of veroordeelt een ‘gematigde moslim’ en ‘bondgenoot’ zien, terwijl één simpele Google-zoekopdracht vaak leert dat de moslim in kwestie banden heeft met sharia-adepten of Moslimbroederschap-achtigen of sinistere islamitische denkbeelden vergoelijkt, verheerlijkt of propageert.
Ik heb het gehad met de domme journalisten die ex-
moslims, moslims die de islam zouden willen verlaten en oprechte islamhervormers in de steek laten door islamitische charlatans en taqiyya-belijders met een islamiseringsagenda te blijven geloven, goedpraten en propageren.

Ik heb het gehad met de gekleurde media die hoofddoekjes en islamitische studenten tot ‘opiniemaker’ bombarderen louter omdat ze moslim zijn, terwijl mensen met een andere religieuze achtergrond die wél denk- en schrijftalent hebben worden vergeten.
Ik heb het gehad met de islamofiele media die onderdelen van de inhumane sharia, zoals hoofddoek en halal, hypen en voortdurend door de strot van de westerling te rammen.

Ik heb het gehad met de bedrijven die in de moslim een nieuwe lucratieve consument zien en middels barbiepoppen met hoofddoek, sporthijabs (Nike) en halal-producten totalitaire islamitische symboliek salonfähig maken.

Ik heb het gehad met de moslimorganisaties die de islamisering van onze samenleving en het slurpen van zoveel mogelijk belastinggeldsubsidies als doel hebben.

Ik heb het gehad met de moslims die zichzelf standaard als slachtoffer presenteren en bij elke scheet richting de moslimgemeenschap moord en brand schreeuwen over ‘islamofobie’, en dat dan gelijkstellen met antisemitisme en racisme.

Ik heb het gehad met de imams en moslimorganisaties die zich na de zoveelste jihad-aanslag vooral zorgen maken om ‘islamofobie’, de zogenaamde ‘backlash’ en de ‘goede naam’ van de islam en de moslimgemeenschap.

Ik heb het gehad met de moslims die liegen over de bloedige veroverings- en onderwerpingsgeschiedenis van de islam en tegelijkertijd felle kritiek leveren op het ‘kolonialistische’ of ‘racistische’ Westen.

Ik heb het gehad met de moslims die de in de islamitische wereld heersende drie a’s, analfabetisme, achterlijkheid en armoede, blijven wijten aan het Westen en niet aan de daar heersende achterlijke en barbaarse islamitische principes.

Ik heb het gehad met de moslims die structureel zwijgen over hoe meisjes en vrouwen, niet-islamitische minderheden, andersgeaarden, andere religies, afvalligen en vrijdenkers in hun moslimland van herkomst of in de moslimgemeenschap worden behandeld, en tegelijkertijd beweren dat het Westen moslims ‘onderdrukt’, dat onze samenleving ‘discrimineert’ en niet hoog van de toren moet blazen inzake rechten voor vrouwen, holebi’s en minderheden.

Ik heb het gehad met de moslims en moslimorganisaties die klachten indienen en juridische processen aanspannen met als doel de ‘kafir’ (‘ongelovige’) te pakken of islamkritiek te bestraffen (‘juridische jihad’).

Ik heb het gehad met de moslims die desgevraagd wel afstand nemen van ‘terreur’ (een middel of strategie), maar nooit van het concept ‘kalifaat’ en de islamitische wet of sharia (het doel).

Ik heb het gehad met de politici die geloven dat via cursussen en onderwijs een 1400 jaar oude cultuur en mentaliteit fundamenteel kan worden veranderd, terwijl het controleren van onze grenzen als belachelijk voorstel of onmogelijke opdracht wordt afgeschilderd.

Ik heb het gehad met de politici die neerbuigende kritiek leveren op landen als Hongarije, Tsjechië en Polen, terwijl daar massa-aanrandingen noch jihad-aanslagen plaatsvinden.

Ik heb het gehad met onze regering, die niet wil inzien dat een duurzame oplossing er enkel en alleen in bestaat onze grenzen te controleren zodat (moslim)immigratie de uitzondering en een zeldzaamheid wordt in plaats van de regel.

Ik heb het gehad met onze regering, die niet wil snappen dat een serieuze oplossing er enkel en alleen in bestaat de islam te gaan beschouwen als een ongewenst totalitair systeem, zoals communisme en nationaalsocialisme, dat haaks staat op de democratische rechtsstaat en individuele vrijheid.

Ik heb het gehad met onze regering, die te laf is om te de-islamiseren, wat o.m. betekent dat de islam op geen enkele manier nog wordt gefaciliteerd en gesubsidieerd en dat moskeeën en Koranscholen waar de Koran wordt gepropageerd en gereciteerd worden behandeld als zouden het nazi-tempels zijn waar Mein Kampf als heilig boek centraal staat.

Ik heb het gehad met de regering, die tonnen van ons belastinggeld blijft geven aan imams, moskeeën en allerhande islamevenementen en moslimorganisaties waaronder de Moslimexecutieve, terwijl ex-moslims, moslims die de islam zouden willen verlaten en oprechte islamhervormers – zelfs! – in onze ‘vrije’ samenleving bang zijn en voor hun fysieke integriteit of leven moeten vrezen.

Ik heb het, tot slot, gehad met de lieden die niet (willen) inzien dat het verwerpen en bestrijden van de totalitaire en gewelddadige essentie van de islam (wat dit artikel doet) geen ‘islamofobie’, racisme of moslimhaat is, maar juist impliceert dat je óók geeft om elk individu binnen de islam wiens vrijheid en ontplooiingskansen als gevolg van islamitische principes beknot wordt.

Nvdr: Wie er nog iets wil aan toevoegen, wende zich tot de auteur.

Sam Van Rooy is medewerker van Vlaams Belang Studiecentrum en co-auteur van o.a.

Oorspronkelijk gepubliceerd op Doorbraak – intussen op talrijke kritische blogs overgenomen.  Sam is niet de eerste – en zal met zekerheid niet de laatste zijn – met b.g. uitspraak:

Welk nut heeft het vasten?

Gerelateerde afbeelding“Medische voordelen:
Betreffende het fysieke aspect kunnen we verder berichten dat er sommige chemische stoffen in de hersenen zijn die boodschappen overbrengen en gevoelens creëren, neurotransmitters genaamd, die beïnvloed worden door het vasten.

 

Het vasten moedigt het endorfine neurotransmitter systeem (dit heeft te maken met ‘je goed voelen’) en de euforie aan om meer endorfine te produceren en het zorgt er dan voor dat we ons beter ‘voelen’.

Dit is hetzelfde als het effect van lichaams-oefeningen (maar dan zonder het fysieke werk).

Er is ook vermeld door medische experts dat het vasten de fysieke gezondheid op verschillende manieren verbetert.

 

Tijdens het vasten verbruikt het lichaam opgeslagen cholesterol (een soort vet) dat vaak opgeslagen wordt in het bloedsysteem, evenals in andere vettige omgevingen van het lichaam.

Het helpt het lichaam dus sterk te blijven en het minimaliseert het gevaar van hartaanvallen.”

Behalve natuurlijk als men in de buurt komt van moslim terroristen die – zoals bekend – tijdens de Ramadan wel eens in de verleiding komen om ‘ongelovigen’ op overweldige wijze willen overtuigen toe te treden tot de Godsdienst van de Vrede.

Why Do Terrorist Attacks Intensify During Ramadan?

Waarom vasten moslims?