Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

De verslaggever, pater Daniël Maes,  verblijft momenteel in Vlaanderland.  We handhaven de gebruikelijke titel.

Goede Vrienden,

Voor enkele weken verblijf ik in de abdij van Postel (praktisch het centrum van mijn afwezigheid) en krijg de kans om op verschillende plaatsen te getuigen zowel over wat er werkelijk in Syrië gebeurt als over ons boek “hoe een paus gelijk kreeg”. Inmiddels kan ik vele boodschappen doen voor de gemeenschap Mar Yakub. Het eigenlijke maatschappelijke gebeuren laten we even rusten en bidden dat er toch eens vrede mag komen.

P. Daniel

Vrijdag 19 mei 2017

Qâra – Damascus – Beiroet – Brussel – Postel

Na de eucharistieviering vorige vrijdag namen we samen het ontbijt, waarna ik afscheid nam van de zusters en medebroeders. De burgemeester van Qâra bracht me naar Damascus. De controles onderweg waren veel strenger dan gewoonlijk, hoewel de soldaten vriendelijk bleven. In Damascus was het werkelijk zomers weer en je zag het ook aan het gedrag van de mensen. Op de grasperken zaten groepen jongeren of gezinnen samen. De familie Srour is al eeuwen lang nauw verbonden met ons klooster en zorgt nu nog voor ons. Deze familie is goed vertegenwoordigd in Damascus en in Qâra. Aan het ouderlijk huis, waar moeder leefde en vorig jaar gestorven is, werd ik opgewacht. Een neef met zijn vrouw en twee kleine kinderen bracht mij naar zijn schoonouders in de christelijke wijk van Damascus, Bab Touma. Hier zijn zes dochters en twee zonen. Vier getrouwde dochters met hun kleine kinderen waren thuis. Een leven van jewelste in dit oude, vrij kleine huis met antieke balken. Er werd voor een versnapering gezorgd. De neef vroeg uitdrukkelijk om voor het huis en gans het gezin te bidden, wat we onmiddellijk hebben gedaan. Daarna nodigde hij mij uit om in een restaurantje met nog twee vrienden te gaan eten en hij wilde absoluut niet dat ik financieel zou bijdragen. Het waren jongens die we ook in Deir Atieh bij de voetbal al ontmoet hadden. Hier kwamen vele families eten. Af en slechts zag je een vrouw of een meisje met een hoofddoek. Dit is duidelijk een christelijke wijk.

Rond vijf uur in de namiddag werd voor mij een taxi voorzien die me over de grens naar Beiroet bracht. Alles verliep vlot en zonder moeilijkheden. Ik heb nog van gedachten kunnen wisselen met moeder Agnes-Mariam en zr Carmel, heb een halve nacht goed geslapen. Ik was op tijd in de luchthaven van Beiroet en kwam ook op tijd toe in Zaventem, waar ik opgehaald werd en naar de abdij van Postel gebracht.

Maandag 15 mei mocht ik een lang interview  geven voor de alternatieve nieuwsite “Signs of the Times”  (www.sott.net). Woensdag en donderdag mochten we een avondconferentie geven over de noodzaak om zeer kritisch te staan tegenover de gewone berichtgeving en over ons boek, de echte betekenis van de contraceptie: voor de “tegenstroom” in St. Michiels-Brugge en voor de Belfortgroep in Oostkamp. Het waren zeer geïnteresseerde toehoorders met een erg levendige interactie. Hartelijk dank aan de organisatoren.

 

 

“Goede doelen” in Aleppo

Afbeeldingsresultaat voor white helmets fakeMoet het nog herhaald worden?  De Witte Helmen / Syrische weldadigheidsorganisaties / gematigde rebellen, synoniem voor moslimterroristen, voor jihadisten zoals Al Nusra, Al Qaeda en consoorten.

Afbeeldingsresultaat voor white helmets fake

Beelden uit Aleppo waar de Witte Helmen ‘reddingsvideo’s’ voor het internet en de poco media opnamen onder de regie van Al Nusra:

 

Vrijdaggebed: een oproep voor de vrede

Zouden deze imams nu gematigd of geradicaliseerd zijn? 

Noteer dat de gelovigen van de vrede er geen graten in zien.  Professor Thomas Hoffmann, leerstoel Koran en Islam aan de Universiteit Kopenhagen, vindt dat je de uitspraken met een korrel zout moet nemen.  De imam doet gewoon zijn job, hij maakt de grond gereed waarop de leer moet groeien. We moeten ermee rekening houden dat hij een aanhanger is van Hizb ut-Tahrir (In Denemarken niet verboden).   Hij denkt niet dat de imam ernstig oproept om de joden van kant te maken.  Een politieke mening, meer niet.  Oef!  Hoeveel zout hebben we bij ISIS en moslimterroristen nodig?

 

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Volgende zondag hoop ik aanwezig te zijn in de eucharistie van de Postelse gemeenschap in de abdijkerk (Abdijlaan 16, 2400 MOL-POSTEL), waarna ik graag met ieder die wil een tasje koffie drink en een babbel sla. De dagen daarna heb ik tot heden aanvaard enige uitleg te geven over de situatie in Syrië en de noodzaak om kritisch te staan tegenover de gewone berichtgeving. Sommigen worden daardoor opstandig maar velen beginnen in te zien dat we op schandalige wijze bedrogen worden. Voor hen is deze ontdekking een ware bevrijding. Een tweede onderwerp waarover wij zullen spreken is de inhoud van ons boek (Hoe een paus gelijk kreeg) om bij te dragen aan een herstel van een “Cultuur van het Leven”.

Daarover zullen we handelen in “Onze Ark” St. Michielslaan 35,  8200 St Michiels-Brugge op woensdag 17 mei 2017 om 19.30 u; in de bovenzaal De Valkaart, Albrecht Rodenbachstraat 42, 8020 Oostkamp om 19.30 u; in de universiteit van Tilburg, prof. Cobbenhagenlaan 19, op dinsdag 13 juni 2017, deze avond begint met een muzikale introductie om 20.00 u.

De officiële voorstelling van ons boek heeft plaats in de  Rafaelzaal van het gasthof van de Abdij van Postel  op vrijdag 2 juni 2017 om 19.30 u. Verder zal ik aanwezig zijn in de debatclub in Hotel de Basiliek in Edegem, Trooststraat 22, samen met prof. Amin  Makar, een Koptische christen (de uitnodiging hiervoor krijg je apart toegestuurd).

Nvdr: De aangekondigde uitnodiging verscheen niet in de aparte mail.  Waarschijnlijk gebrek aan passende software op pater Daniels pc  Hierbij:

De 35 vrouwen in Qâra die ijverig handgebreide kledingstukken en versieringen  maken vragen natuurlijk om enkele spullen mee te nemen, wat we graag doen. Het zijn evenzovele families die zo aan een zekere kostwinning komen. En je zal zien, het zijn mooie spulletjes. En zo gaan we het leven van de gemeenschap Mar Yakub en de politieke ontwikkelingen in Syrië even wat met rust laten. In Qâra zit ik op 1250 m boven de zeespiegel en dat biedt een goed panorama. Er is nog veel te zeggen  maar dat gaan we nu niet doen.  Nu zit ik even in de vlakte van de “Lage Landen” en dat levert een ander zicht op.

P. Daniel

Lees verder

Als het kind maar een naam heeft

Afbeeldingsresultaat voor is gelijk aan tekenEén pot nat.

Bespeuren we enige kritiek realiteitszin bij Johan Leman?  Op zijn facebookprofiel schreef hij gisteren:

“De Grote Moskee – het ICC, niet gans hetzelfde…

Jamal Saleh Momenah is niet langer directeur van het Islamitisch en Cultureel Centrum in Brussel, zo schrijft De Standaard vrijdag. Hij werd vervangen door Tamer Abou el Saod.

Ter verduidelijking: Directeur zijn van het ICC is niet hetzelfde als imam-directeur zijn van de Grote Moskee.
Nog duidelijker: Jamal Saleh Momenah is eigenlijk nooit imam geweest van de Grote Moskee. Hij is zelfs geen imam, maar een voormalig militair die als beloning voor zijn carrière enkele jaren “Europa” kreeg. Met de islam op zich heeft hij eigenlijk weinig uitstaans. En als men goed kijkt, ziet men dat hij inderdaad niet door een imam vervangen wordt, maar door Tamer Abou el Saod, een Saoudi met Zweeds paspoort die in de wereld van de consultancy zit.

Dat de heer Momenah weinig afwist van het reilen en zeilen in de Grote Moskee hoefde (wat beperkter is dan het ICC, omdat ICC het ruime culturele complex is en de Grote Moskee de plaats van eredienst), kon effectief het geval zijn, tenminste als je ervan mag uitgaan dat het hier een job betreft “voor bewezen diensten”. Misschien krijgt de nieuwe directeur duidelijker instructies… Het zou kunnen.

Iets anders is het feit dat er daar in de Grote Moskee twee imams werkzaam zijn. Die moeten in principe dit reilen en zeilen ‘inhoudelijk’ beter kennen.

En nog iets anders dan ICC en Grote Moskee is de Moslim Executieve. Die had eigenlijk al lang door toedoen van de Belgische overheid haar stek moeten krijgen in de admini-stratieve gebouwen van de Grote Moskee. Maar het lijkt nog niet voor morgen en zelfs niet voor overmorgen. Ik hoop dat ik me vergis.

Is het misschien niet stilaan tijd dat de Belgische overheid die verschillende posities uit elkaar houdt en consequent een beleid uitstippelt?”

Ter herinnering: Directeur Grote Moskee laat parlementsleden perplex achter
Jamal Saleh Momenah, het Saudische hoofd van het Islamitisch en Cultureel Centrum in Brussel, heeft gisteren in de Kamer de kloof tussen de Grote Moskee en de politiek nog een pak groter gemaakt.
‘Met zo iemand bouw je geen inclusieve samenleving’, concludeerde Christoph D’Haese (N-VA) na de getuigenis van Jamal Saleh Momenah, het Saudische hoofd van het Islamitisch en Cultureel Centrum (ICC) in Brussel, in de commissie 22/3. ‘Dit is een vijand van onze westerse waarden. Hij kent niet eens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens!’  Lees verder…

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De laatste Amerikaanse presidentverkiezingen hebben ons enkele illusies rijker gemaakt en geleerd dat we niet te veel moeten rekenen op mensen. Nu is er de koorts van de Franse presidentsverkiezingen van volgende zondag. Ook daar lijkt het weer een hevige strijd te zijn tussen de hogere klasse, de gevestigde macht, de elite, vechtjassen, bankdirecteurs en wapenbazen enerzijds en zij die de lagere stand willen vertegenwoordigen en een betere levensstandaard voor de gewone mensen willen bevorderen. Als de strijd nu zo hevig is, dan zal die strijd ook na de verkiezingen doorgaan, afgezien van wie er gekozen is. Zo zagen we het in de VS gebeuren, zo zal het in Frankrijk gaan.

Het geweld gaat gewoon door.

Ondertussen hebben de Russen ongeveer de helft van hun vliegtuigen uit Syrië teruggetrokken omdat een groot deel van IS al is uitgeschakeld.

Met een veel kleiner aantal vliegtuigen hebben zij (wettelijk) ongeveer viermaal zo veel gepresteerd als de veel grotere internationale coalitie (onwettig) heeft gedaan. En de gesprekken in Astana 4 (3-4 mei) zijn ook weer voorbij. Rusland, Iran en Turkije zullen zich inzetten om in Syrië vier belangrijke veilige zones te maken, waar het geweld kan afnemen en de humanitaire hulp verbeteren.

Dit gaat morgen in en duurt voorlopig een half jaar. Het was een plan van Rusland. De secretaris-generaal van de VN, Antonio Guterres heeft het plan al verwelkomd. Nu maar hopen dat het ook nageleefd wordt.

P.  Daniel

Vrijdag 5 mei 2017

Flitsen uit het leven van de  gemeenschap

Dagelijks wordt er gewerkt aan het nauwkeurig noteren van het materiaal dat van de drie containers gekomen is en dat de grote zaal onder de nieuwbouw helemaal vult. We hebben die containers vorige week op een avond en nacht leeggemaakt. Er moet ook een en ander versleept worden en vrachtwagens moeten geladen worden. Tevens worden er nog steeds bomen geplant op het terrein. Bovendien moet er iedere dag een vracht rotsstenen verzameld worden. Hiermee kunnen de betonnen muren van het schapenhok (nu voor 100 schapen) mooi afgewerkt worden, zoals de andere gebouwen. Tenslotte wordt de kluis binnen en buiten ook verder afgewerkt.

De zoon van een van onze arbeiders, een christen, wil zich een week komen voorbereiden op zijn examen Engels. Hij mist niet alleen een grondige kennis van de taal maar ook enige structuur en vaste orde in zijn leven. Om beurt zal een van de fraters hem helpen. Ondertussen gaan de dagelijkse lessen Engels voor mensen uit Qâra hier ook door. Dit vraagt serieuze voorbereiding en het opzoeken van geschikt materiaal, maar het loont de moeite. De studenten en studentinnen zijn er ook dankbaar voor.

Het “collectief van Antiochië”

Als “gemeenschap van de eenheid van Antiochië” zijn we verrast door het plotse ontstaan in Frankrijk van een “collectief Antiochië” onder priesters en religieuzen. In Antiochië is Petrus eerst zeven jaar bisschop geweest, vooraleer hij naar Rome vertrok en vanuit Antiochië werd het christelijk geloof onder de volkeren verkondigd door Paulus. Daar was de Kerk nog één in verscheidenheid, nl. bestaande uit een “kerk van de volkeren” en een “kerk van de joden”. Daar werden de gelovigen uit de volkeren voor het eerst “christenen” genoemd.

Het Franse “collectief Antiochië” is blijkbaar uit de koorts van de presidentsverkiezingen geboren. Na de eerste stemronde hebben de Franse bisschoppen gemeend in een communiqué de gelovigen al meteen te moeten waarschuwen, alleen en uitdrukkelijk voor de kandidate van het rechtse Front National. Geen woord van kritiek op de andere kandi- daat, die ultra liberaal is, pro nieuwe wereldorde, pro islam, anti familie, pro abortus, pro euthanasie en… pro-bablement nog veel meer.

Vele priesters en religieuzen van alle rangen, standen en leeftijden aanvaarden dit niet. Het verschil van houding van de hogere clerus (die zo dicht mogelijk bij de openbare opinie wil blijven) en van de lagere clerus (die dichter bij het volk wil staan) is ook in Vlaanderen niet vreemd. De reactie van het collectief is rustig en vastberaden.

Het laat de bisschoppen verstaan dat zij zich zo niet zullen laten mobiliseren of intimideren. “Wij kijken al lang niet meer naar tv, wij lezen jullie verklaringen niet meer…Wij waren aanwezig op de “Manif pour Tous” en de  “Mars voor het leven” en jullie waren daar niet…De situatie wordt met de dag erger. Wij delen in het lijden van een volk waar jullie weinig contact mee hebben…Wij zeggen in alle rust dat wij zullen stemmen voor Mevr. Le Pen”.

Toch is er ook nog een bisschop die op zijn wijze protesteert tegen het communiqué van de Franse bisschoppen, nl. de charismatische Dominique Rey, bisschop van Fréjus-Toulon, waarmee we jaren geleden mochten kennismaken. Hij roept de gelovigen op om gewetensvol te stemmen voor degene die eerbied opbrengt voor het leven, het gezin, de godsdienstvrijheid, de vrede in de wereld en de zorg voor de armen. Het is ook deze bisschop die een bijzondere band heeft met ons bisdom hier. Al willen we onze hoop niet meer stellen op politici, we wensen het Franse collectief Antiochië alle succes toe.

Ten hemel schreiend onrecht

Vier dorpen zijn omsingeld. In het noorden, in de provincie Idlib houden rebellen van Jaych Al Cham (“het leger van Damascus”!?) de sjiitische burgers van Kafraya en Foya sinds 29 maart 2015 in hun greep. Ze worden dagelijks bestookt met raketten. Huizen, scholen, ziekenhuizen worden gebombardeerd, water en elektriciteit afgesloten, toevoer van voedsel en medicamenten wordt verhinderd en scherpschutters doden het vee. Voor het wahabisme van Saoedi-Arabië is het feit dat de burgers sjiieten zijn een grote misdaad.

Lees verder