Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het Syrische leger en hun bondgenoten blijven de ene overwinning behalen na de andere op de terroristen. Weer zijn ‘n 600.000 Syriërs teruggekeerd en in al-Kalassek, een van de oudste industriezones van Aleppo worden 400 bedrijven heropgestart.

De VS zijn nog steeds niet in staat de “gematigde rebellen” van de “terroristen” te scheiden omdat ze met de enen de anderen willen blijven steunen tot het einde.

Tussendoor hebben de  VS in 4 jaar tijd aan Europa 10 miljard gegeven om zich beter te kunnen verdedigen tegen de zogenaamde “Russische agressie”. Het doel is duidelijk: Europa tot een oorlog tegen Rusland brengen in dienst van het Amerikaanse eigenbelang. Dus 10 miljard om Europa nog onveiliger te maken.

Goed nieuws uit Turkije. Turkije wil de Nationale Syrische Coalitie niet meer steunen. Deze terroristen van Saoedi-Arabië in schitterende villa’s worden door de “internationale gemeenschap” erkend als “de enige en wettige vertegenwoordiging van het Syrische volk”(!?).

En de maskers van het spel met chemische wapens is ook al gevallen. We weten nu waar we de echte schuldigen moeten zoeken: in  Washington, London en Tel Aviv.  De rechtvaardige eis van Syrië aan de VN Veiligheidsraad wordt steeds sterker: de internationale coalitie o.l.v. de VS moet onmiddellijk ontbonden worden omdat ze in Syrië opereert buiten het UNO kader en zonder toestemming van de wettige regering. Bovendien blijft deze coalitie door haar bombardementen op  burgers misdaden tegen de menselijk-heid begaan. In de buurt van de  O.L.Vrouw kerk van al-Thukana (Raqqa), die ze geheel verwoest hebben, waren helemaal geen IS strijders. Een volgende stap van Syrië kan zijn schadevergoeding vragen aan allen die het land hebben uitgemoord en verwoest.

Ondertussen zijn zowel de zusters als de fraters hier dag en nacht bezig met de hulpverlening. Deze nacht keerden twee zusters terug van hun humanitaire missie.

P. Daniel

Vrijdag 18 augustus 2017

Het “Ontslapen” of de “Tenhemelopneming” van Maria

Ook in het oosten is dit een groot feest. Ziehier een heel oude patristieke overlevering. Drie dagen voor de dood van Maria zou een engel haar hebben aangekondigd dat haar aardse leven eindigt. Maria haastte zich naar de Olijfberg om te bidden en God te danken. Zij bereidde haar vertrek voor. De apostelen, die over de hele wereld verspreid waren, kwamen naar haar toe. Maria troostte hen, bad voor de vrede in de wereld, zegende de apostelen en gaf haar geest in de handen van haar Zoon. De apostelen begroeven haar in Getsemane. Drie dagen later, terwijl de apostelen de eucharistie vierden, verscheen Maria aan hen waardoor zij wisten dat Maria met ziel en lichaam in de hemel was. De oorsprong van dit feest zou kunnen liggen in de wijding van een heiligdom tussen Jeruzalem en Bethlehem, waar Maria zou gerust hebben vooraleer ze in Bethlehem haar Kind ter wereld bracht. Eind 6e eeuw werd dit feest in heel het byzantijnse rijk verspreid. Midden 7e eeuw werd het in Rome ingevoerd door paus Theodorus I, die in Jeruzalem geboren was.

Al is het dogma van de Tenhemelopneming van Maria pas in 1950 door paus Pius XII afgekondigd, het geloof in de ongeëvenaarde heiligheid van Maria was vanaf het begin diep geworteld in de christenen. Maria heeft in alles Jezus’ leven intens gedeeld: zij heeft Hem 9 maanden gedragen en ter wereld gebracht, Hem verzorgd in Egypte en te Nazareth en Hem gevolgd in zijn onderricht, zijn lijden, sterven en zijn verheerlijking. In het Oude Verbond werd het “Heilige der Heilige” met de allergrootste verering omgeven omwille van de ‘aanwezigheid van God’.  Is dit niet een flauwe voorafbeelding van Maria die in haar schoot geen symbool maar “de volheid van de godheid” zelf in volle werkelijkheid heeft gedragen? Christenen begrepen dat zij niet anders dan ook op bijzondere wijze kon delen in het ‘met lichaam en ziel’ opgenomen worden in de heerlijkheid van haar Zoon.

Een gemiste viering

De orthodoxe kerk van Deir Atieh met zijn sympathieke (gehuwde) pastoor Paisios is toegewijd aan “het inslapen” van Maria. Daarom nodigde de pastoor ons uit voor de plechtige vespers en eucharistie van de vooravond. Ook de katholieke pastoor van Qâra abouna Georges zou met een aantal gelovigen komen. Iedereen blij. We hebben als katholieken hier een goede relatie met de orthodoxen. We respecteren wederzijds het verbod van intercommunie om geen onbezonnen stappen te zetten die de uiteindelijke eenheid meer schaden dan bevorderen. Het is in elk geval altijd een blij weerzien van elkaar.

Toen de  taxichauffeur ons met zijn rammelend minibusje al in Qâra had gebracht, realiseerden we ons dat de paspoorten van de fraters nog in Damascus zijn voor de verlenging van onze verblijfsvergunning. Welnu, tussen Qâra en Deir Attieh zijn een aantal controleposten van het leger waarvoor onze paspoorten nodig zijn. Dus keerden we maar terug naar huis. Als geschenk voor abouna Paisios hadden we een hoeveelheid van onze beste peren voorzien, die juist nu geoogst worden en het is een overvloedige oogst. We hebben ze  maar als troostprijs gegeven aan de chauffeur van het rammelend minibusje. Zelf hebben we dan de plechtige vespers van het feest gezongen.

Op de avond van het feest zelf hebben de zusters (die hun paspoorten wel hadden) onze misser enigszins goed gemaakt door deel te nemen aan het groot concert met koor en orkest in het amfitheater van het cultureel centrum van Deir Atieh, verzorgd door de orthodoxe kerk van Damascus. Het amfitheater zat praktisch vol. Het concert was een mengeling van religieuze, patriottische en Arabische muziek. Af en toe applaudisseerden de aanwezigen enthousiast op het ritme van de muziek. Traditioneel werd bij het begin een minuut stilte gehouden voor de “martelaren”  van deze oorlog, waarbij ook de nationale hymne weerklonk. Ja, de vele eenvoudige soldaten en anderen die hun leven gegeven hebben voor hun volk worden echt geëerd. Aan het einde werd een lied speciaal opgedragen aan de Syrische kinderen die nog niets anders dan oorlog gekend hebben. Ja, het Syrische volk lijdt, maar wel met fierheid en een zekere trots omdat zijn zware offers vruchten dragen. Het volk heeft de vernietigende plannen van een “internationale gemeenschap” kunnen trotseren, is één gebleven, heeft zijn  waarden behouden en is volop bezig aan de  religieuze, culturele, familiale en economische heropbouw van zijn land.

Het spel van de “rode lijn” ontmaskerd

Lees verder

Tik-tak-tik-tak

Sinds 2014 hebben ‘vluchtelingen’ en ‘immigranten’ 344 mensen gedood en 1706 verwond.  In deze cijfers zijn de honderden door moslim terreuraanvallen vermoorde Europeanen in Rusland, Noord-Afrika, Egypte en Turkije niet begrepen.

  • Volgens de toenmalige premier Manuel Valls zouden er in 2016 in Frankrijk 15.000 personen “geradicaliseerd” zijn, 1400 gevolgd door de overheid voor verschillende mogelijk terreurgerelateerde misdrijven.
  • Na de Manchester arena bomaanval in 2017 verklaarde de Britse overheid en MI5 dat er 500 onderzoeken bij 3000 personen plaats vonden en daar bovenop zouden er nog een 20.000 in het verleden hun aandacht getrokken hebben.
  • Het Duitse Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV) registreerde meer dan 10.000 “radicale salafisten” in 2017, het dubbel van 2013.
  • In het gastvrije Zweden noteerde de veiligheidsdienst (Säpo) “duizenden” islamitische extremisten in 2017; in 2010 bedroeg dit aantal slechts 200.
  • Meer bij New Observer

Laten we nog wat kaarsjes branden en onder gitaarbegeleiding “Imagine” zingen.  Het is allemaal een misverstand.  Islam is een natie en een natie mag je verdedigen:

 

Barcelona

Afbeeldingsresultaat voor barcelona felipe rajyUnitair Spanje stond op de eerste rij in Barcelona.  Koning en federaal premier. Herkenbaar.  De aanslag kwam hen goed uit.  Spaans-unitair verdriet, Spaans-unitaire verontwaardiging, massale verklaring “Ik heb geen schrik.”  Niet van moslim terroristen, wel van Catalaanse onafhankelijkheidsstrijders.  Een schitterende gelegenheid om in de media de merknaam “Spanje” telkens weer te laten vallen.  Vergeet “Independencia de Cataluña”. 

Spanje dwarsboomde Catalaanse politiediensten
Terreuraanslag misbruikt voor politiek machtsspel?
De wereld zit met het vergrootglas te kijken naar de politiediensten in Spanje. De voorbije dagen werd in de internationale – ook Vlaamse – media het nieuws gedeeld dat de Catalaanse politie al twee maand geleden gewaarschuwd werd door de CIA dat er een aanslag op komst was op de Rambles van Barcelona.  Lees verder…

“Het blokkeren van de autonome politiediensten in internationale politieplatformen is een instrument in de machtspolitiek van Rajoys regering.”

 

Madrid wil geen referendum in Catalonië
Diplomatieke oorlog breidt zich uit naar België
Het is Madrid menens: het referendum voor een Catalaanse republiek. En daarvoor zijn alle middelen goed, ook diplomatieke.
Op 14 juni kregen de Belgische Kamerleden van de Commissie Buitenlandse Zaken een ‘informele’ mail toegestuurd van hun voorzitter Dirk Van der Maelen (sp.a). Op vraag van de Spaanse ambassadeur in Brussel, Cecilia Yuste Rojas, stuurde zijn secretariaat ‘non papers’ om de federale parlementsleden te wijzen op de verschillen tussen het autonome statuut van regio’s in Spanje en België. ‘Non papers’ zijn niet-officiële documenten, ‘ter informatie voor de parlementsleden’, staat er in de Spaanse mail. Hare excellentie, zoals ze in de correspondentie wordt geduid, had op 1 juni een ontmoeting met Dirk Van der Maelen en had hem verzocht deze documenten aan zijn commissieleden te bezorgen. Die ontmoeting zou er gekomen zijn nadat N-VA-Kamerlid Peter Luyckx in maart aan premier Michel een vraag had gesteld over de houding van België mochten Catalonië of Schotland zich onafhankelijk verklaren. Lees verder…

VSA op zoek naar ‘democratie’ in Iran?

Afbeeldingsresultaat voor us iranIn Arab News vernemen we – niet onverwacht – het nieuws dat er toenemende consensus bij de volksvertegenwoordigers in het Amerikaanse Congress heerst over de nood aan “regime change”, een regeringswissel, in Iran. Een delegatie trok naar Tirana (Albanië) voor een afspraak met Maryam Rajavi, hoofd van de verenigde oppositie, de zgn. National Council of Resistance of Iran (NCRI), een politieke coalitie die ijvert voor een regeringswissel in Iran.

De delegatie ontmoette ook de People’s Mojahedin of Iran (MKO), het belangrijkste lid van deze ‘coalitie’ van groeperingen en individuen. Waarschijnlijk gaan ze overleggen hoe ze Iran, na de nieuw opgelegde sancties, die hoofdzakelijk de economie als doelwit hebben, kunnen op stelten zetten. In Syrië is dat tenslotte ook goed gelukt.
Naar verluidt worden de banden tussen de Iraanse oppositie en de Amerikaanse overheid aangehaald en steunen steeds meer ‘hoog geprofileerden’ de oppositie. Si non è vero… Kwestie van op zoek te gaan naar de beruchte democratie, die de VSA desnoods militair opdringen.

Wat voor de één de “oppositie” is, die in Albanië toevlucht zocht (in werkelijkheid zijn ze uitgewezen door Irak), zijn voor de ander “terroristen” (wapenbroeders van Sadam Hoessein).  Opdat ze met een uitgestreken gezicht een ontmoeting met de MKO konden organiseren in Albanië, verwijderden de VSA en co.daarvoor eerst de MKO van hun terroristenlijst… onder het motto “de vijand van mijn vijand is mijn vriend.”  Niet toevallig ging McCain in april poolshoogte nemen en had de Palestijnse president Abbas verleden jaar ook al een onderonsje met de MKO.

Dat het niet over een kaartersclub gaat mag blijken uit hun c.v.: talrijke terreuraanvallen tegen Iraanse burgers en de overheid gedurende de laatste 30 jaar, bijna 17.000 Iraniërs vonden de dood sinds de Islamitische Revolutie in Iran van 1979.  In tal van landen geldt de MKO nog steeds als terroristische organisatie.

“Regime change”, “democratie”… gaan de VSA zich na Syrië bemoeien in Iran?

U kan er  (tussen de lijntjes) meer over lezen in Arab News, dat duidelijk kant kiest van de zgn. oppositie: US ties with Iranian opposition strengthening

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Op 20 juli 2017 begon eindelijk de moeilijke strijd tegen de terroristen hier in het Syrisch-Libanees bergachtig grensgebied:Erzal. De Hezbollah, gesteund door het Syrische leger behaalde meteen een verpletterende overwinning door alle versterkingen van de terroristen te verwoesten. Nog geen twee weken later was er een akkoord en vertrokken de terroristen met 170 bussen naar Idlib (7.700 personen). Ze kregen eten en drinken maar er waren veiligheidsmaatregelen genomen: niemand mag de bus verlaten voordat ze toegekomen zijn. De volgende dagen was het hier rustig zoals nooit voorheen. Altijd hoorden we af en toe wel eens oorlogsgerommel. Nu werd geen schot meer gehoord. Toch zijn de mensen hier door de ervaring van deze oorlog voorzichtig geworden, ook na overwinningen.

Ze zeggen: over veertien dagen zal het hier wel veilig zijn. De bevrijding van Erzal is een belangrijke militaire en morele overwinning. De Syrische generaal Mohammad Abbas voorziet vroeg of laat gelijkaardige gevechten voor de bevrijding van de Golan hoogten. Washington, Parijs, Tel Aviv, die zich graag uitgeven als de bestrijders van het terrorisme, hebben nu geen kik gegeven en hun snavel dichtgehouden over de  bevrijding van Erzal!

We geven eerst enkele indrukken over de Syrische levensstijl zoals die stilaan weer naar boven komt en vervolgens nogmaals een  beschouwing over de Amerikaanse politiek als voortdurende bron van oorlog.

P. Daniel

P.S. Word ik oud? Ik ben gisteren vergeten mijn bericht door te sturen. Excuus.

Vrijdag 11 augustus 2017

Syrische soepelheid: enkele indrukken

Nu de oorlog tegen Syrië geleidelijk stil valt, komt de ware aard van het volk in het dage-lijkse leven steeds meer naar boven. Noem het oosterse gastvrijheid met een gemoedelijk-heid die iedereen welkom heet, een maatschappij op menselijke maat. Syriërs willen uiteindelijk als één familie in harmonie samenleven, van welk geloof of welke etnische afkomst ze ook zijn. Dit brengt een zekere rust mee of anders gezegd, een afwezigheid van stress en opgejaagdheid.

De nauwkeurigheid van afspraken kan hieronder wel eens lijden maar die kalmte heeft ook veel voordelen. Ik heb van de 7 jaren dat ik hier ben nog steeds geen auto-ongeval gezien, niet in Qara maar ook niet op de toch drukke snelweg of in Damascus of elders. Qara is een dorp met ‘n 22.000 inwoners, hoofdzakelijk soennieten, ‘n 300 Grieks-Melchieten, (katholieken) en één orthodoxe familie.

Alle kronkelende straten hebben verschillende grote drempels zodat je nergens volle gas kunt rijden. Dat wordt ook niet gedaan. Er zijn geen verkeersborden, tenzij ergens tijdelijk een plaat van verboden inrit. En hierbij zal niemand enig probleem maken als je daar toch moet zijn en je rijd er voorzichtig in.

In Damascus zijn we eens vastgereden aan een heel druk rond punt omdat we een afslag gemist hadden. Plots stonden we voor een versperring en we konden ook niet achteruit omwille van de auto’s die achter ons door raasden. De zuster die chauffeerde riep een verkeersagent, vroeg om de versperring even op zij te zetten, wat hij met een glimlach deed en wij konden verder. Dat is Syrische soepelheid. De meeste families hebben een auto maar er zijn er ook die een flinke motor als hun vervoermiddel gebruiken. Heel de familie zit dan op de motor en dat kunnen zes personen zijn: vader met voor zich twee kinderen en moeder met voor zich twee kinderen. In België zou dit, denk ik, al vlug een proces opleveren. Hier beseft men dat de veiligheid van kinderen en het gezin op de allereerste plaats de zorg van de ouders zelf is. Daar moet de staat zich niet mee moeien. De staat moet de ouders en de gezinnen helpen hun taak te kunnen vervullen, dat noemen we het subsidiariteitsbeginsel.

In Qâra zijn verschillende apothekers en medische centra. Toen ik aan een christelijke apotheker ‘immodium’ vroeg, zei hij dat dit in Syrië ‘idium’ heet. Hij gaf me een doosje en wilde niet dat ik het betaalde. Heb je een voorschrift voor een spuit, bv. om extra vitaminen, dan kun je bij een andere apotheker terecht. Je gaat met hem mee naar achter en op staande voet dient hij je die spuit toe.

Deze week hebben we met verschillenden voor het eerst sinds de oorlog het grote staatsziekenhuis in Deir Attieh bezocht. Daar werden in 2013 grote verwoestingen aangericht door terroristen, die ook medisch personeel vermoord hebben. Ondertussen is het ziekenhuis weer in volle werking. Alle behandeling en verzorging is gratis, ook voor vreemdelingen die tot een religieuze gemeenschap in Syrië behoren.

Nvdr: beelden kort nadat I.S. er buiten gesmeten werd::

De medicamenten moet men betalen. Voor de oorlog werden de meeste medicamenten in Syrië zelf gemaakt en zelfs naar meer dan 50 landen uitgevoerd. Ondertussen zie ik op de doosjes medicamenten weer staan dat ze uit Syrië komen. In het staatsziekenhuis heerst weer dezelfde gemoedelijk sfeer van voor de oorlog. Geen inschrijving, geen stress. Aan de inkom zijn enkele ruimtes waar de dokter de zieke tracht te behandelen of doorverwijst naar de betreffende afdeling. Toen we bij de radiografie in de gang even moesten wachten nodigden verplegers en verpleegsters ons uit in hun kamer waar ze administratief werk deden. Ze boden ons (vijf personen) vriendelijk een zetel of stoel aan en begonnen koffie te maken terwijl zij verder werkten. Op de gezondheid!

Lees verder

Waarmee bevestigd wordt wat niet bewezen hoefde te worden

Afbeeldingsresultaat voor pontourny radicalisationEen de-radicaliseringscentrum in Frankrijk, dat een hoop geld gekost heeft – 2.5 miljoen euro per jaar – is eraan voor de moeite.  Weggegooid geld.  Een fiasco. Men wachtte tevergeefs op vrijwilligers, op de dool geraakte islamisten met een schuldcomplex.

In het Franse Pontourny opende verleden jaar een zgn. de-radicaliseringscentrum voor islamitische extremisten terroristen.

Niemand van de 9 ‘boetelingen’ behaalde een ontluizingsdiploma. Eentje werd zelfs uit het programma gehaald en gearresteerd omdat hij blijkbaar contact had met de terroristen die in 2015 de aanslag in Parijs gepleegd hebben. Toen hij revalideerde (… van wat?) soigneerde hij zijn ‘geradicaliseerde’ contacten.
De omwonenden zijn opgelucht. In de buurt is een kerncentrale. voor het poco grapje moest de belastingbetaler 2.5 miljoen euro ophoesten.  De verrijking mag iets kosten.

Déradicalisation: Avant même la fermeture du centre de Pontourny, pourquoi cette politique était vouée à l’échec

Een overzicht van de gebeurtenissen:

Geen bepampering voor teruggekeerde IS-terroristen

 

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Voor het Syrische volk is de ellende nog lang niet voorbij en het zal nooit meer worden zoals voorheen. Er zijn te veel doden en er is teveel verwoest. Toch kan deze oorlog ook een soort heilzame uitzuivering betekenen. In het begin zijn sommige hooggeplaatsten meteen overgelopen “om aan de goede kant te staan” als Syrië eenmaal ontwricht zou zijn. Anderen waren echter nog meer gemotiveerd om land en volk te verdedigen. Nu mogen we al zeggen dat het kleine en bijna weerloze Syrië de overwinnaar is dank zij zijn eenheid, de heldenmoed van zijn soldaten en de hulp van zijn trouwe bondgenoten. Syrië toont zich nu de absolute leider in de bestrijding van het terrorisme. Dit betekent dat de oppermachtige “internationale coalitie” de schandelijke verliezer is. Onder het voorwendsel van de strijd tegen het terrorisme hebben ze het land en het volk verwoest en uitgemoord, de islamitische staat geholpen, de terroristen getraind, betaald en bewapend. Allemaal om hier baas te kunnen zijn, om beslag te leggen op de olie en gas, om Rusland en Iran buiten spel te zetten en de absolute wereldheerser te spelen. Syrië is nu voor de CIA wellicht de grootste nederlaag uit zijn geschiedenis (Maxime Chaix: La Syrie, le plus grand fiasco de la CIA?)

Miljarden verspild voor niets. En dit is niet zonder nieuwe gevaren.

Wie een overmacht aan vernietigingswapens bezit en toch verslagen wordt is tot alles in staat en wordt gemakkelijk verleid om een totale oorlog te beginnen… en deze keer met atoomwapens. Laten we bidden en ijveren opdat het niet zou gebeuren want we staan er wel dicht bij.

Deze keer geven we wat meer nieuws uit eigen gemeenschap en een overweging over een mogelijke nieuwe fase van de Apocalyps. Over de toestand in Syrië en de geopolitiek ontving ik weer van lezers een overvloed aan degelijke informatie en beeldmateriaal, die ik graag en dankbaar doorgeef.

Van harte

P. Daniel

Vrijdag 4 augustus 2017

Bezoek aan Mar Moussa

Zaterdagnamiddag hebben we met de groep van broeders een zeer gewaardeerd bezoek gebracht aan het eveneens 6de-eeuwse klooster Mar Moussa in Nebek, ‘n 30 km van hier (in vogelvlucht eigenlijk vlak bij, wat we voor de oorlog te voet deden over de bergen). Mar Moussa is de heilige Mozes, een Ethiopiër, die oorspronkelijk uit ons klooster van Mar Yakub afkomstig is en hier hoog in de rotsen een klooster bouwde, vertrekkend van de Romeinse toren die er stond en er als kluizenaar leefde.

Vanaf 1984 werd dit klooster uitgebouwd door de energieke Italiaanse jezuïet, padre Paolo da l’Oglio met een kleine kosmopolitische, oecumenische gemeenschap van zusters en broeders. Je kunt er alleen te voet komen langs een steile, kronkelende weg en ‘n 400 treden.

Lees verder

Op weg naar vrede

Afbeeldingsresultaat voor peace in syriaIn de Syrische provincie Homs is donderdag een nieuw wapenstilstandsakkoord tussen de regeringstroepen en de ‘rebellen’ van kracht geworden waarbij ca. 150.000 burgers betroffen zijn. De wapens zullen zwijgen in 84 dorpen/ gemeenten ten noorden van de stad Homs. Eén van de vier rustzones die door Rusland en co. met het Syrische leger en de ‘rebellen’ afgesproken werden. ISIS en het Al-Qaeda-filiaal,Al Nusra, doen niet mee; deze laatsten werden lange tijd door de VSA ondersteund en bewapend.

Nu ziet het er naar uit dat ondanks de spanningen wegens de nieuwe sancties tegen Rusland er toch op het terrein een soort modus vivendi gevonden werd. Volgens AFP zouden de buitenministers Lawrow en Tillerson donderdag met elkaar getelefoneerd hebben. De Russische militaire politie zou de ‘vrede’ bewaken, mogelijke conflicten uit elkaar houden en toegang verlenen tot hulpkonvooien.Vier bataljons werden speciaal naar Syrië uitgezonden.

Dankzij de bemiddeling van Rusland, Iran en Turkije werden er de laatste maanden vier zgn. de-escalatiezones afgesproken. Na de zone rond de stad Daraa in het zuiden en de regio Oost-Ghuta bij Damascus is het gebied ten noorden van Homs de derde zone waar een wapenstilstand gerealiseerd werd. De vierde geplande zone ligt in de noordelijke provincie Idlib. Sinds Trumps regering besloot de ‘rebellen’ niet meer te ondersteunen met wapens en financiële middelen hebben deze aan strijdlust ingeboet. Tenzij concurrerende relletjes onder elkaar…

En aan de Syrisch-Libanese grens begon de gevangenenruil tussen de Hezbollah en soennitische ‘rebellen’. Niet toevallig omdat de toestand voor de djihadisten stilaan uitzichtloos werd dankzij het offensief van Hezbollah.

In Syrië strijden huurlingen uit talrijke landen. Zij worden o.a. door het Westen of via hun vrienden in de Golf gefinancierd.  Meer info: Wer in Syrien wirklich kämpft: Die schwarze Liste der Schande des Westens 

Niet alleen de ‘rebellen’:

DWN