Syrisch/Iraaks frontnieuws

In de VN vergadering bevestigt de Syrische vertegenwoordiger de samenwerking van zijn land met de achtenswaardige VN-instelling en klaagt de internationale gemeenschap aan die terrorisme eerder aanmoedigt i.p.v. bestrijdt.  Hij heeft het over slangenkoppen die blijven de terroristen steunen met het doel wettelijk verkozen regeringen af te zetten, met o.a. buitenlandse strijders (ca.100 nationaliteiten).  Dikwijls misleid door religieuze leiders of omgekocht met oliegeld.

Assad vertrouwt Turkije niet.  Terecht, zo blijkt.

ISIS deed een wanhopige poging om de weg naar Deir Ezzor terug in te nemen:

Herovering van grondgebied nabij Jordaanse grens:

Zelfmoordexplosies in Damascus:

Russische luchtaanvallen op I.S. stellingen:

De VSA worden dringend verzocht te stoppen met burgerdoelwitten te bombarderen:

Rusland creëert luchtafweersysteem in Syrië:

Israël wil dat Rusland uit Syrië vertrekt:

Rusland wil dat de VSA uit Syrië vertrekken:

 

 

 

 

 

 

“Ga niet aan het raam…”

Afbeeldingsresultaat voor tag der deutschen einheit cartoonDe dag van de ‘Deutsche Einheit’ in het Merkeljaar 2017 moet met betonbarrières, 7400 politie-agenten, gesloten luchtruim, verbod op drones en hermetisch afgesloten veiligheidszones gevierd worden. Daar bovenop de goedgemeende raad van de politie aan de bewoners binnen de veiligheidszone: “Ga niet aan het raam; het zou tot misverstanden kunnen leiden…”

Voor de 27ste keer vieren de Duitsers op 3 oktober, vandaag dus, de dag van de Duitse eenheid. Niets is nog zoals het was. In Mainz worden uitgebreide veiligheidsmaatregelen genomen die duidelijk maken hoe het met de vrijheid in Duitsland gesteld is.
Het Bundesland Rheinland-Pfalz is dit jaar voorzitter in de Bundesrat, bijgevolg inrichter van de festiviteiten. Mainz kreeg de eer en het genoegen daarvoor “de grootste politie-inzet ooit” 7400 agenten te mogen ontvangen, daaronder speciale eenheden en zwaar bewapende veiligheidskrachten. De stad wordt een vesting met een vliegverbod boven de stad. De politie zal meerdere helikopters, een vliegtuig en politiedrones inzetten om vanuit de lucht elke verdachte beweging op te sporen. Ook de Rijn wordt bewaakt.

Autoverkeer in de binnenstad werd gisteren al voor het volksfeest verboden. 117 betonblokken lagen sinds zaterdag al te wachten opdat de feestvierders niet van de weg zouden gemaaid worden door “fanatieke vrachtwagenchauffeurs”. Burgers worden op afstand gehouden van de politieke elite; de herinnering aan Dresden in 2016 waar ‘Wutbürger’ met boegeroep en een fluitconcert duidelijk maakten wat ze van hen hielden, is te pijnlijk.

680 bewoners van de veiligheidszones kregen elk een individueel bezoek van de politie die hen verzocht op 3 oktober liefst niet aan het raam te staan of bewegen. Het zou “tot problemen en misverstanden kunnen leiden”.
Antifa en consoorten had nl. de minister-presidente Malu Dreyer (SPD) hun bezoek aan Mainz beloofd onder het motto „Diesem Deutschland keine Feier!“. Bij uitzondering zijn we het met hen eens: in dit Duitsland valt er niets te vieren.

De Duitslandhaters wilden eigenlijk van het Hauptbahnhof over de Kaiserstraße trekken. Blijkt dat het “antifaschistische, antinationale en antikapitalistische blok” geen rekening had gehouden met het feestgedruis op die plaats. Ontgoocheling alom bij de “Nixzufeiern”-liga. Het zal dus maar een geen-feest-evenement in mineur worden: om 11.30 u een toespraak aan het station, verder niets. Tenslotte heeft het geen zin als niemand je hoort, als er geen robbertje gevochten kan worden, als er niets te vernielen valt.

Zeg niet “moslim terrorist”, zeg “fanatieke vrachtwagenchauffeur”

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Het is een gewone burger niet geoorloofd een ander zonder enig bewijs publiekelijk aan te klagen voor misdaden. Macron neemt de leiding en noemt de Syrische president openlijk voor de wereldtribune een crimineel, die door het internationaal gerechtshof moet berecht worden. Zo probeerden zijn voorgangers het al. De wereldleiders hebben  Syrië met hun terroristische barbaren niet in hun macht gekregen en verzinnen nu een politiek manoeuvre. Jazeker, de CIA heeft al jaren wereldwijd een overvloed aan monsterleugens verspreid en daarmee de openbare opinie misvormd. En het heeft gewerkt… Nu komt echter de waarheid steeds meer naar boven. Macron, Merkel, Boris Johnson, CIA, Trump … met de golfstaten… jullie spel is over. De wereld weet nu hoe jullie, de echte criminelen, zich op de rechterstoel plaatsen om jullie misdadig gedrag ongestraft verder te zetten en anderen hiervan de schuld te geven, tot onnoemelijk leed van onschuldige volkeren.

Jullie streven elk verschillende belangen na, maar  zijn één in geweld tegen Syrië. Dat geweld en die leugens worden nu ontmaskerd (Bruno Guigue, 20 september 2017, geeft Macron een verpletterend antwoord: https://www.mondialisation.ca/laissez-tomber-la-syrie-m-macron-vous-etes-out/5609927).

De VS en Israël hebben nu toch weer een nieuwe kans gezien om het Midden Oosten verder te ontwrichten: Koerdistan. Wij bidden, hopen en verwachten dat Syrië ook aan deze nieuwe aanval het hoofd zal bieden.

En ondertussen krijg ik behoorlijk wat nieuws en video’s  toegestuurd over de situatie in Syrië, waarvoor hartelijk dank. Graag geef ik deze door.

P. Daniel

Vrijdag 29 september 2017

Een netwerk van hulpverlening

Vanaf het begin van de moeilijkheden in  Syrië wisten we goed wat hier bezig was. En de hele Atlantische pers deed niets anders dan de waarheid verbergen. Het ging om een nauwkeurig en lang op voorhand geplande ontwrichting van buiten af om de politieke en economische belangen van de grootmachten te dienen. En we verwachtten dat zulks veel lijden zou meebrengen voor de bevolking, zoals in zovele andere landen.

Drie centra in Syrië en vier in Qâra

Daarom werden drie centra van hulpverlening opgericht: in ons klooster, in Damascus en in Tartous. Toen er grote  nood was in Aleppo hebben we ook daar geholpen en zo gauw het mogelijk was voor Deir Ezzor  hebben we dit ook daar gedaan (en wel als aller eersten!). Uiteraard allemaal dank zij de steun die we krijgen van vele edelmoedige weldoeners. Toch bleef ons eigen dorp Qara een eigen zorg. Dit was van oudsher aan de grens met Libanon een smokkeldorp met allerlei onzuivere praktijken. Niet zonder reden streken hier in 2013 tienduizenden djihadi’s neer. Het was nodig de samenleving weer op te bouwen zodat de mensen op waardige en wettige wijze hun kost kunnen verdienen. Daarvoor hebben we in het dorp vier centra kunnen oprichten in samenwerking met de rode halve maan en de internationale organisatie voor de bevolking UNFPA. Hier wordt gratis hulp gegeven en tegelijk zijn er een aantal mensen die al hun kost verdienen. Verder zijn er nog twee internationale organisaties waarmee we samenwerken: UNHCR, het hoger comité voor vluchtelingen en het WFP, het wereldvoedselprogramma. Het vraagt heel wat werk om regelmatig rapporten te maken met foto’s waarop hun embleem te zien is.  Anderzijds biedt hun belangrijke financiële steun uiteraard vele mogelijkheden.

Lees verder

Myanmar: enerzijds, anderzijds…

Afbeeldingsresultaat voor al loopt de leugen nog zo snelEnerzjjds:

Myanmar, het vroegere Birma: Intussen bent u vertrouwd met de beschuldigingen aan het adres van de regering en het leger die zomaar, uit pure slechtheid, een minderheid, de zgn. Rohingha, uitmoorden. Genocide, klinkt het uni sono, heel de moslim wereld heeft weer een reden gevonden om op straat te komen, te protesteren, zich massaal belaagd te voelen en Wiedergutmachung, zelfs oorlog,  te eisen.

Vanuit Myanmar klinkt een andere klok. De regering heeft officieel een waarnemer van de VN uitgenodigd om zich ter plaatse te gaan vergewissen van de toestand in de provincie Rakhine. De voorafgaande beschuldigingen van secretaris-generaal Antonio Guterres aan het adres van de regering – “ethnische zuiveringen” – zijn daar niet vreemd aan.

Dit verwijt had Hau Do-San, Myanmar vertegenwoordiger bij de VN, tijdens de algemene vergadering van de hand gewezen wegens “ongegrond” en “onverantwoordelijk”. Volgens zijn gegevens onderneemt de Myanmar regering alles om de in Rakhina wonende Rohingya-Bengalen te helpen.

Premier Aung San Suu Kyi bevestigde verleden week dat de naar Bangladesh gevluchte Rohingya vanzelfsprekend het recht hebben naar Myanmar terug te keren (… na verificatie of er niet méér ‘terug’keren dan er gevlucht zijn, waarop de zgn. mensenrechten-organisaties dit van de hand wijzen want “de vluchtelingen zullen waarschijnlijk hun papieren verloren hebben…)  en minister van sociale zaken, Win Myat Aye, voegde er woensdag aan toe dat men voor de terugkomst van de gevluchte Rohingya twee opvangcentra in Taungpyo Letwe en in Ngakhuya zou oprichten, waarvoor de regering 14.5 miljoen US dollar heeft vrijgemaakt. Daar zouden dan de VN en het Rode Kruis hulp kunnen bieden, wat in de conflictregio momenteel uit veiligheidsredenen moeilijk te realiseren valt.

Aung San Suu Kyi kloeg het nepnieuws aan, o.a. met foto’s die eigenlijk, feitelijk, zelfs helemaal niets met de Rohingya te maken hebben.  Bv. de gruwelijke foto die verbrande Rohingya’s moet bewijzen… een foto, die uit Afrika afkomstig is.  De mensen wiens verkoolde lichamen getoond worden, kwamen in 2010 tijdens de explosie van een olietankwagen in Congo om het leven.

Rohingya Community Genocide - Burned Bodies

De foto heeft een jarenlange ‘carrière’ achter de rug, goed ter illustratie van alle mogelijke gebeurtenissen die onze verontwaardiging /medelijden moeten opwekken, ons denken moeten sturen, zoals bv. ook bij een Boko Haram bomaanslag in Nigeria, als afkeuring van etnische zuiveringen in de Ivoorkust en voor een NAVO bombardement in Libië.

Het leger meldde op 24 september in de buurt van het dorp Ye Baw Kya, Rakhine, de ontdekking van een massagraf met de resten van 20 volwassenen en 8 kinderen – één dag later nog 17 bijkomende resten van doden. Naar verluidt ging het om hindoes, die “op een wrede manier” gedood werden door moslim strijders van het Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA). Deze groep, die de feiten ontkent, noemde zichzelf tot voor kort “Harakah al-Yakin” (de “Geloofsbeweging”) is goede maatjes met Saoedi-Arabië, Pakistan en Afghanistan. Dit “verlossingsleger” begon op 25 augustus de burgeroorlog met een aanval op 30 politieposten en een legereenheid.

Drie hindoe vrouwen in een vluchtelingenkamp in Bangladesh bevestigden intussen dat reeds bij het begin van het conflict bewapende moslims, die gedeeltelijk in het Bengaals en gedeeltelijk in andere – hen onbekende – talen communiceerden, naar Ye Baw Kya kwamen, daar ca. 100 hindoes bijeen dreven, ze op een veld vastbonden en hen de keel oversneden. Nadien werden de lijken begraven. De vrouwen overleefden slechts omdat ze zich tot de islam bekeerden. Tijdens hun vlucht naar Bangladesh werd hen voorgeschreven te bevestigen dat de boeddhisten verantwoordelijk waren voor de moorden.
Volgens de Myanmar hindoe leider Ni Maul vluchtten ca. 500 van de vroegere 5000 hindoes in de conflictregio niet naar het binnenland van Myanmar maar wel naar Bangladesh. Negen hindoe woongemeenschappen zouden volgens hem zijn in brand gestoken; slechts Ky Ein Chaung en Nga Khu Ya staan er nog. Van andere door de ARSA gepleegde moorden waren minderheden der Mro en Daingnet het slachtoffer.
Naar verluidt zouden er in Bangladesh zes verdachten gearresteerd zijn, maar dat wordt door de overheid ontkend. Merkwaardig: Bangladesh had eind augustus de Myanmar regering aangeboden hun krachten te bundelen tégen de Rohingya ‘rebellen’.

Anderzijds:

Foreign Diplomats to Visit Myanmar’s Volatile Maungdaw Township

Australië betaalt Rohingya-vluchtelingen duizenden dollars om terug te keren

De poco slachtoffers van Myanmar

Syrië heeft “vrienden” en vrienden

Afbeeldingsresultaat voor syrian chessboard“De militaire zege en Astana zijn niet voldoende”: of hoe de VSA, G.B. en Frankrijk de toekomst van Syrië willen naar hun hand zetten. De “vrienden” weigeren de feiten te accepteren.

Men kan zich afvragen hoeveel westerse ‘steun’ Syrië eigenlijk (nog) nodig heeft. Een terechte vraag na de jongste Amerikaanse, Britse en Franse stellingnames over de toekomst van dit geostrategisch belangrijk land, wiens leider en zijn regering een ongewenste richting uitgaan. We herformuleren de vraag:  “Hoeveel westerse ‘steun’ kan Syrië nog verdragen?”.

De “vrienden van Syrië”, met als woordvoerders de Franse president Macron en buitenminister Le Drian, diens Britse collega Boris Johnson en de dd. vice-minister van het Amerikaans buitenlandministerie, David Satterfield, hebben de hoop nog niet opgegeven. Ook als de militaire gegevenheden ter plaatse niet van dien aard zijn dat de “vrienden” hun belangen nog met succes zullen kunnen invoeren, toch blijven ze proberen via politieke en economische hefbomen hun invloed in Syrië uit te oefenen. Hun groot einddoel is en blijft de verwijdering van de Syrische president Baschar al-Assad. Wetende wat we nu weten, de oorlog die daarvoor op touw werd gezet, zullen ze alle mogelijke middelen daarvoor aanwenden. En dat ze daarvoor behoorlijk ver willen gaan, hebben we intussen mogen ondervinden. Afgezien van het Syrische leed zit dankzij hen en Merkels welkommantra heel EUropa met de vluchtelingeninvasie opgescheept.

Assad daarentegen wil het tegenovergestelde: zo weinig mogelijk westerse inmenging – het liefst helemaal geen. Begrijpelijk.
Wel slaan de “vrienden” een enigszins andere toon aan. Ze hebben het over “pragmatische en realistische redenen” als ze niet met zoveel woorden (blijven) aandringen op een prioritaire afzetting van Assad. Maar ze blijven het wel als einddoel voor ogen houden – Macron: “Assad is een misdadiger”.

Het doel moet nu bereikt worden met politieke – “niet met militaire middelen” – maakte Macron duidelijk. Hij wil een nieuwe contactgroep vormen met afgevaardigden der leden van de Veiligheidsraad en de “in het conflict betrokken partijen”, een idee dat vroeger al herhaaldelijk aan bod kwam. Wie daartoe uitgenodigd zal worden – of niet – kan men nu al raden.

Macron argumenteert dat de afspraken die in Astana door Rusland, Iran en Turkije gemaakt werden, niet de politieke aspecten behandeld hebben. Astana is niet genoeg, redeneert Macron, als woordvoerder van de “vrienden”. Je moet geen helderziende zijn om te snappen wat hij bedoelt: hij en de “vrienden” willen een nieuwe Syrische regering, een regering die naar de pijpen van het westen én hun “vrienden” danst, zoals naar Saoedi-Arabië en andere Prachtlanden die jarenlang de zgn. “oppositie” direct of indirect van geld en wapens voorzien hebben. Een volgende strategische zet is te verwachten.

En ze hebben argumenten, de “vrienden”, zoals bv. de verwijzing naar de “road map” – zeg maar, de GPS naar het einddoel – die in de laatste resolutie over Syrië naar voren geschoven werd. Het plan bevestigt dat de “Syrische bevolking zal beslissen over de toekomst van Syrië” (… voor zover de beslissing volgens de wens der “vrienden” geformuleerd wordt en Assad daar geen deel van uitmaakt…) en voorziet een nieuwe grondwet en een overgangsregering. Astana is een doorn in het oog van de deelnemers der Genève-besprekingen die de VN-resoluties kost wat kost willen uitvoeren. Astana bracht gedeeltelijke wapenstilstand, de-escalatiezones, en zelfs bilaterale afspraken tussen de VSA en Rusland. Genève daarentegen: geschuif van stoelen, veel gepraat, weinig wol.

De vraag is niet of Assad zich nog de moeite getroost een afgevaardigde van de Syrische regering naar de Genève-besprekingen te sturen, maar wel of er daar überhaupt iets concreet kan geregeld worden.
Unisono klinkt het uit de monden der “vrienden”: terug naar de onderhandelingstafel in Genève. Alsof zij daar nog een extra drukkingsmiddel gaan vinden om Assad te dwingen de poten onder zijn eigen stoel door te zagen.

De Amerikaanse “vriend”, m.n. David Satterfield, vindt samen met ” collega-vrienden” dat er “pas van een internationale deelname bij de heropbouw van Syrië kan sprake zijn àls er voorafgaand een een politiek proces op gang komt”. En hij staaft: “Het regime en diens ondersteuners kunnen niet de zege uitroepen aan de hand van kaarten en kleuren der posities op het terrein. Zonder een politiek proces zal de internationale gemeenschap niets bijdragen, niets bijdragen tot een legitimering, erkenning of wederopbouw van Syrië… De internationale deelname is onontbeerlijk. Het regime heeft die nodig. Rusland heeft die nodig. Alle betrokkenen moeten het advies voor een geloofwaardig proces inzien, de weg naar de toekomst.”

Je moet maar durven! “Geloofwaardig“!  Eerst steken ze de lont in het kruitvat, schieten heel de boel aan diggelen en als – buiten verwachting – hun doel op die manier niet bereikt wordt -, dan moet Assad “mea culpa” op zijn borst kloppen, zijn redders buiten zwieren, zijn valies pakken, van de Bühne stappen… waarop dan de “vrienden” vrolijk hun intocht als “bevrijders” kunnen inzetten. Wat er nog aan mankeert, is dat hij zich vrijwillig met een witte vlag overgeeft en braafjes zijn proces in Den Haag afwacht.
Verder werd er door de “vrienden” nog wat gedreigd, met sancties, hindernissen bij  diplomatie en internationale contacten enz.

Satterfield blijft echter verzekeren dat “men” uiteindelijk een intact, ongedeeld (… wat dan met de “bevriende” Koerden?), onafhankelijk Syrië wil, dat niet aan het handje loopt van een buitenlandse staat. Geef toe, die man is niet gespeend van een speciale zin voor humor. Al wordt hij wel even ernstig als hij stelt dat Iran voor eeuwig en altijd buiten spel moeten gehouden worden. Hoe hij dit denkt te verwezenlijken heeft hij voorlopig niet toegelicht.

En wat vindt de Syrische overheid?

De Syrische afgevaardigde in de algemene vergadering van de VN wond er geen doekjes rond:

President Assad ging hem vooraf bij een vergadering van het diplomatisch korps in augustus van dit jaar.  Een toespraak die weinig of geen aandacht kreeg bij de poco media, maar die aan de basis ligt van de reacties der “vrienden”:

Hij stelt dat het westen niet van mening veranderd is, maar wel enigszins anders communiceert omdat de militaire toestand op het terrein gewijzigd is.  Hij bevestigt in grote lijnen wat bovenaan geschreven, geeft in telegramstijl het ontstaan en verloop van de situatie in Syrië weer: van onopvallende steun aan het zgn.’ verzet van het volk’, de geprezen Arabische Lente,  – met max. 200.000 zgz. opstandelingen op een bevolking van 24 miljoen – met wapens en mediabeïnvloeding, naar het onverholen aanmoedigen van bewapende groepen, hen politiek legitimeren door hen de “oppositie” te noemen,  telkens vergezeld van het adjectief “gematigd”, kwestie van elke vergissing met “terroristen” uit te sluiten.

De media en de publieke opinie tuinden erin.  Ook toen het “humanitaire” luik open getrokken werd.  De berichtgeving over “gematigde” en “regime” acties op het terrein werd zonder enige schaamte naar eigen goeddunken ingevuld en op-zijn-Vrancx gepubliceerd.

Assad herhaalt: Turkije is niet te vertrouwen.  Turkije steunde en steunt de terroristen.  Kwam pas naar Astana toen bleek dat de terroristen overal in het defensief gedrongen werden.  Astana moet dienen om de Turkse betrokkenheid te verdoezelen en terroristen te beschermen.  Bovendien wil Erdogan op deze wijze bewerkstelligen dat de Turkse militaire aanwezigheid in Syrië van permanente aard wordt.

Assad prijst het Syrische leger en de geallieerde strijdkrachten.  Hun inzet was het begin van de verzoening die drie jaar geleden begon met o.a. gewapende bendes die berouwvol terugkeerden naar de ware schaapsstal.  Assad prijst vervolgens de burgerbevolking die op post bleef.  En hij prijst en dankt de Syrische vrienden en geallieerde landen.  Noemt met name de Hezbollah, Iran en Rusland.  En zelfs China voor de steunende stem bij de VN.

Vanaf 14′ legt Assad uit hoe hij de toekomst voor Syrië ziet.  Eerst de terroristen uitschakelen, vervolgens zorgen dat de wonden geheeld worden, dat de verzoening kan slagen.  En dan werken aan de internationale contacten.  Assad stelt dat het westen zijn mening bijgesteld heeft, dat het stilaan de ware toedracht te weten gekomen is.  Het ballonnetje van de westerse leiders en media werd doorprikt.  En hij geeft de diplomaten de opdracht het buitenland op de hoogte te brengen van de waarheid.  Als vierde punt komt de economische toestand aan bod; de internationale beurs en de heropbouw tentoonstelling zijn daar voorbeelden van.  Daar ligt ook een taak voor de diplomatie: economische mogelijkheden onderzoeken en aanmoedigen.

Het vijfde punt zal bij de “vrienden” in het westen tandengeknars veroorzaakt hebben – Macrons, Johnsons, Satterfields reacties liegen er niet om – Syrië moet zich richten tot het oosten: politiek, economisch, cultureel.  “Het oosten ontwikkelt zich.  Het oosten kan ons in alles voorzien wat we nodig hebben.” “Het oosten heeft alle elementen van wetenschap en economie, van beschaving (die in het westen ontbreken), behandelt ons als gelijken met respect, zonder dictaten, zonder hoogmoed of arrogantie.”     Al deze eigenschappen ontbreken in het westen.  Ze hebben ons nooit iets aangeboden, zelfs in onverdachte tijden.”  En hij geeft als voorbeeld de wetenschappelijke missies die Syrische studenten ontzegd werden, zodat wetenschappelijke studies zich niet konden ontplooien.  En dat het westen ervan uitgaat dat Syrië in zuurstofnood komt als het westen de relatie verbreekt, dat het sluiten van ambassades meteen zou inhouden dat Syrië geïsoleerd is.  Westerse arrogantie.  Er zijn nu aarzelende contacten om westerse ambassades te heropenen in Syrië. Assad stelt dat Syrië geen vragende partij is/was en dat er geen ambassade zal geopend worden van een land dat het terrorisme blijft ondersteunen.  Of desertie, een thema dat ‘vergeten’ wordt, een vijfde colonne, die tegen het eigen land ageert en betaald wordt door het buitenland.

Wat betreft de sancties.  Ook Rusland werd de les gelezen en gestraft met als resultaat dat het westen in eigen voet schoot.  Kortom, het westen toont al twintig jaar zijn domheid, veroorzaakt door arrogantie en gaat van de ene fout naar de andere, van het ene probleem naar het volgende en bedekt deze met leugens.  Het lijkt erop dat het westerse systeem geen échte staatsmannen meer kan voortbrengen.  De westerse maatschappij is zonder twijfel rijk en vooruitstrevend in alle aspecten – dat willen we ook niet ontkennen – maar hun politieke systeem staat slechts de politieke, economische, financiële… elites toe aan het controlepaneel te zitten.

Stand van zaken wat betreft Syrië: de lotsbestemming en toekomst van Syrië hangen voor de volle 100% af van de Syriërs.  Wat onze vrienden ook beamen.  Goede raad is welkom, maar de Syriërs beslissen.  De territoriale eenheid staat buiten enige twijfel.  Evenals de Syrische nationaliteit: in essentie Arabisch met iedereen verenigd in alle geledingen van de maatschappij.  Syrië zal niet toestaan dat vijanden, tegenstanders of terroristen via de politieke weg hun doelstellingen zullen realiseren wat hen niet gelukt is door het terrorisme.

Tot slot: de oorlog zal de principes betreffende Palestina en Israël niet veranderen.  Israël blijft de vijand die het grondgebied bezet houdt en we zullen eerlijk verzet in de regio steunen.

Assad sluit af met “We vechten op vele fronten om de terroristen te verslaan en vrede en veiligheid in Syrië te herstellen. We moeten werken aan Syrië’s toekomst, op stevige fundamenten, een vrij, sterk, onafhankelijk Syrië, waar terrorisme, extremisme, verraders en vreemde onderkruipers geen plaats hebben.  Trouw aan de waarden, tradities en belangen van Syrië en de Syriërs.”

FT

Nvdr: Video Assad: Vrije, ingekorte NL-vertaling van onze redactie.  Via de icoontjes onderaan kan U een correcte ondertiteling in het Engels inschakelen en een geautomatiseerde vertaling naar het Nederlands, die zoals gewoonlijk in perfect koeterwaals geschreven werd.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

In Damascus wordt nu een expo gehouden onder het motto Rebuild Syria (19-23 september). Hieraan nemen 164 bedrijven deel (zowel staats- als privébedrijven) uit 23 landen (Azië, Afrika, Europa). Ze zijn gericht op constructie, energie, gezondheid, opvoeding, toerisme, watervoorziening, communicatie…

Ondertussen rijden grote vrachtwagens voor ons klooster af en aan met materiaal om verder op de voorbereidingen te treffen voor de gasuitbating. En op zondag ontving Bachar al-Assad de Syriac orthodoxe jeugd met hun patriarch Mor Ignatius Aphrem II. Hij prees de jeugd en de christenen bij de heropbouw van het land en zei dat de christenen hier geen gasten of trekvogels zijn maar de basis van dit land. Zonder hen is er geen Syrië zoals wij het kennen en de christenen hebben buiten dit land geen thuis. Ziedaar de  echte geest van de Syrische harmonieuze samenleving. Hij voegde er tenslotte aan toe dat een verdeling in sektarische staten om de zuiver joodse staat en de bezetting van Palestina te rechtvaardigen, door de Syriërs nooit zal aanvaard worden.

Tenslotte beleven we deze dagen een voor ons  tot heden ongekende ervaring, wat voor jullie het meest alledaagse is: we hebben nu dag en nacht elektriciteit zonder onderbreking omdat een centrale voor goed hersteld blijkt te zijn.  Terwijl we met de  beperking van elektriciteit goed hebben leren leven, geeft dit ons een vreemd gevoel van luxe.

P. Daniel

Vrijdag 22 september 2017

Druivenoogst

Helemaal aan het einde van het terrein, aan de kant van het dorp is er een wijngaard. Het zijn onooglijk kleine plantjes tegen de grond, omgeven door distels, doornen en allerlei onkruid dat weelderig opschiet tussen de stenen. En ik heb me laten vertellen dat deze plantjes slechts tweemaal per jaar water nodig hebben, nl. in december en in januari.* Maar wat een prachtige trossen! Om de verspieders van het beloofde land jaloers te maken. Er zijn witte, gele, rode en donker blauwe druiven. Soms hangen ze met verschillende kleuren aan eenzelfde tros. Achteraf wordt de oogst nog nagekeken om de grote en mooie trossen op de markt te verkopen want de handel begint weer op gang te komen. Dikwijls hangen er tussen de goede druiven ook verdroogde, als zwarte bolletjes en die moeten verwijderd worden. Niet alleen de wijn, “het bloed van de druiven”, verheugt het hart van de mens, ook de oogst van de druiven zelf stemt tot vreugde. God, Schepper en Vader, ik dank U om het wonder van uw schepping en om de creatieve vondst van de  vruchtbaarheid van de aarde.

Lees verder

Zogezegd

Afbeeldingsresultaat voor boris johnson says“Wij steunen oorlog.  Geen vrede met Assad.” 

“Aan een heropbouw van Syrië willen wij  niet meewerken.” 

Stel je voor!  Want dan moeten we toegeven dat we het verkeerd voorhadden.

Quod non.

““We believe that the only way forward is to get a political process going and to make it clear to the Iranians, Russians and Assad regime that we, the like-minded group, will not support the reconstruction of Syria until there is such a political process and that means, as Resolution 2254 says, to a transition away from Assad,” Johnson said.

Boris Johnson, voormalig burgemeester van Londen