Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Vrijdag 18 januari 2019
Vanuit het VS staatssecretariaat voor ‘nationale veiligheid’ klonk een tijdje geleden op bombastische wijze een waarschuwing aan de Syrische president om niet opnieuw chemische aanvallen te plegen. Zover zijn we nu. Geheime diensten van de westerse mogendheden hebben met terroristen en vooral met de Witte [Sc]Helmen al jaren chemische aanvallen gepleegd op onschuldige burgers en nu gaan ze een dramatische waarschuwing sturen naar de Syrische president, die nooit chemische wapens gebruikte en alles heeft laten opruimen.

Een niet gedrogeerde westerling weet hierbij al dat ze weer iets van plan zijn. En inderdaad, dinsdag meldt Interfax news agency, vanuit Russische bron dat terroristen, geholpen door buitenlandse geheime diensten, bezig zijn met het voorbereiden van chemische aanvallen in Lattakia, Idlib, Aleppo en Hama tegelijk. We hopen dat de Russen en de Syriërs de ontwikkelingen op de voet kunnen blijven volgen en openbaar maken om deze waanzin te stoppen.

Als het van Donald Trump afhangt zal het Amerikaans imperialisme eindigen. Het grootste gevaar komt echter van hen die hem het meest steunen: de evangelische christenen. Zij verloochenen alle menselijke, Bijbelse, evangelische en christelijke waarden om het satanische vernietigingswerk van de zionisten onvoorwaardelijk te steunen. In hun blindheid menen ze aan de kant van ‘het ware Israël’ te staan.

Er zijn verder nieuwe (eigenlijk oude) kapers op de kust. In Frankrijk heeft altijd een koloniaal streven geleefd over alle partijen heen, vanuit een algemeen aanvaarde overtuiging dat zij elders de beschaving moeten brengen. Jean-Yves Le Drian, Franse minister van buitenlandse zaken, zegt nu 1 miljard € te zullen geven voor de heropbouw van Irak maar hij wil wel in Irak permanente militaire bases om in Syrië te kunnen ingrijpen! E. Macron wil tegen Syrië oorlog blijven voeren, ook zonder de VS. Als antwoord op de grote onrust in eigen land kan hij dan naar buiten het beeld ophangen van de grote wereldverbeteraar, terwijl hij zijn eigen land tot een politiestaat omvormt.

De Turken blijven de Ottomaanse droom koesteren om hun rijk uit te breiden met NO Griekenland, N Cyprus, NW Syrië en een stuk van Irak. Erdogan wil al vast aan de Turkse grens met Syrië een “veilige zone”, door hem gecontroleerd, van 32 km breed en 460 km lang. S. Lavrov heeft vanwege Rusland geantwoord dat dit Syrisch grondgebied is en volledig onder controle van Syrië moet komen. Theresa May had vanaf het begin aan Trump al voorgesteld om het Angelsaksisch leiderschap over de rest van de wereld te herstellen maar dat is niet aan D. Trump besteed. Met een Brexit de hulp van de EU vragen zal moeilijk zijn, hoewel je nooit weet hoe het uitdraait. Nu probeert ze het Brits imperium te herstellen met de hulp van China.

De barbaarse overheersing door het “christelijke westen” over de rest van de wereld begon al met Christoffel Columbus en Vasco da Gama in de 15e eeuw. Het is een geschiedenis van gruwelijke onderwerping en uitbuiting door martelingen, ontvoeringen, slavernij, en moorden. Na de Spanjaarden en de Portugezen deden de Hollanders, de Engelsen en de Fransen hetzelfde. Nu heet dit globalisatie, mondialisatie en nieuwe wereldorde. We begrijpen dat Chinezen zeggen: “Jullie ‘christelijke’ wereldbeschaving is mislukt”. Als dit zo is, komt dit echter niet doordat die beschaving “christelijk” is maar door het feit dat ze alles behalve christelijk is. G.K. Chesterton zei het heel humoristisch al. Tegen het christelijk geloof kan geen enkele zinnige opmerking gemaakt worden, tenzij… dat we er nog niet aan begonnen zijn!

Je krijgt berichten uit het leven van onze gemeenschap met foto’s*, een vurig pleidooi tegen het laatste bolwerk: een anti-katholiek syndroom en een overvloed aan info en video’s, nu “golfbrekers” weer terug is.
P. Daniel

*Nvdr: het spijt ons: de foto’s kunnen wij niet plaatsen wegens technische moeilijkheden, maar wij kunnen u wel deze video’s aanbieden over het leven in en rond Mar Yakub in de winter 2012 en van pater Daniëls 80ste verjaardag deze zomer.

Vrijdag 18 januari 2019

Uit het leven van de  gemeenschap Mar Yakub

Zegening van het terrein

Op zondag wilde onze bisschop Mgr Jean Arbach bij ons zijn. Tijdens  de eucharistie verkoos hij in de eerste ‘stal’ te zitten, naast de kribbe, terwijl abouna Georges voorging in de byzantijnse  liturgie en ik assisteerde. Al celebreert de bisschop zelf niet, er zijn verschillende  gelegenheden gedurende de dienst waarbij de priesters naar hem toe komen om de zegen te  vragen. Hij hield wel de homilie en sprak over het Licht dat met Jezus in de  wereld gekomen is en ons uitnodigt daaraan deel te nemen. Na de mis was er een ontmoeting met Arabische koffie,  Syrische zoetigheden en uitwisseling van de Kerst- en Nieuwjaarswensen. Tevens werd het plan besproken om hier op 29 september 2019 een dag te organiseren, waarop ‘n 500 jongeren verwacht worden. De bisschop moest weer voor het middagmaal vertrekken. In de namiddag was de zegening van het terrein voorzien. Als priester in liturgisch gewaad beklom ik de ezel, die door Firaaz geleid werd. In het begin scheen de zon nog maar al vlug werd het koud. Bij het huis van het moslimgezin van abou Chalil, aan de andere kant van het terrein, hielden we pauze, we zegenden het huis, waarin bij de inkom al meteen een grote icoon van Maria hangt. We kregen dadels,  dronken iets warms en vertrokken om langs de schaapskooi terug te keren. Op deze rotsige en heuvelachtige woestijngrond wist de ezel telkens de veiligste weg te kiezen.  Ziehier*, ergens op het terrein het uitvoerend comité. Let op, die met vier poten, dát is de ezel: *Nvdr: de foto’s kunnen wij niet plaatsen.

De grote stilte

Ondanks vele en lange stroom- en internetonderbrekingen zijn we er toch in geslaagd zondagavond het laatste deel te bekijken van de bijna 3 uur durende  film  “De grote  stilte” (Philip Gröning, 2005) over de kartuizers van de  Grande Chartreuse nabij Grenoble. Het is merkwaardig dat deze film, waar geen actie in zit en waarin nagenoeg niets te horen is ook kinderen zo sterk kan aanspreken. Alleen op het einde is er een blinde monnik die enkele eenvoudige maar indrukwekkende woorden spreekt. (Nvdr: hieronder een korte inleiding. De volledige film kan u hier bekijken.)

In 1084 koos de heilige Bruno dit ruwe massief omdat het niet door mensen kan gemanipuleerd worden. Deze natuur is te nemen zoals ze is. Bij het begin van de stichting van de orde was er al een grote lawine waardoor 7 monniken werden bedolven en stierven. De drie anderen bouwden het klooster verder op, waar de huidige gebouwen nu staan.

De filmmakers moesten jaren wachten om te mogen beginnen en toen was de gemoedelijke Nederlander, dom Marcellijn Theeuwes overste. Hij was tevens generale overste  van alle 24 kartuizerkloosters in de wereld. De monniken leven in stilte en eenzaamheid. Zij vormen wellicht de enige orde die nooit een  hervorming gekend heeft omdat ze die niet nodig had. In stilte en eenzaamheid vinden de monniken vooreerst zichzelf, vervolgens God en dan de gemeenschap en de hele wereld. We weten van sommige mensen die felle kritiek hebben op iedereen en alles om hen heen, dat zij in feite zichzelf verwerpen en hun duistere kanten niet kunnen aanvaarden. Het ware beter niet weg te lopen van zichzelf om uiteindelijk te ontdekken dat er ook iets ongemeen moois is in ons, dat we Gods beeld in ons dragen, dat Hij ons immens liefheeft en dat we een unieke zending hebben. Wie eenmaal in de stilte en de eenzaamheid is ingetreden, is gelukkig, aanvaardt zichzelf met mildheid, geniet elke dag van de eenvoud van het leven met God, verdraagt blijmoedig de dagelijkse lasten en is blij met dit leven in eenzaamheid. Al brengen de monniken ongeveer 18 van de 24 uur per dag in hun kluis alleen door, ze zijn innig met elkaar verbonden en ze brengen ook de noden van de hele Kerk en de wereld bij God. Het concrete kartuizerleven is niet voor iedereen. Gelukkig echter degene die begrijpt dat de geestelijke waarden die zij zo radicaal trachten te  beleven, de onmisbare fundamenten zijn voor ieder mens  om gelukkig te zijn. Ik denk  aan een uitspraak van een terecht beroemde streekgenoot, Augustijner kanunnik, volgeling van de Moderne Devotie, gestorven in 1471: “In uw cel zult ge vinden, hetgeen gij daarbuiten dikwijls verliezen zult” (Thomas a Kempis, De Navolging van Christus, Eerste boek, Twintigste hoofdstuk) (Nvdr: een korte video over het leven van Thomas a Kempis – er zijn verschillende langere filmen op YT te vinden over zijn leven en betekenis)

Lees verder

Zeker is zeker

Rond de bekende homo-activist, tegelijkertijd kritisch-conservatief recht voor de raap redactielid bij Breitbart, Milo Yiannopoulos, – er werd hem zelfs spreekrecht aan universiteiten geweigerd – was het de laatste tijd eerder stilletjes. Nu kwam hij weer in het nieuws met zijn asielaanvraag in de VSA. De brave man heeft er zo zijn redenen voor. Hij voelt zich bedreigd… in Europa is het voor mensen met zijn seksuele voorkeur te gevaarlijk geworden door de massale immigratie en bijhorende islamisering.

Voor moslims moet hij zowat de islamofobie-cirkel in kwadraat zijn. In 2015 dierf hij het aan een open deur in te trappen, die liefst gesloten blijft, door een opiniestuk in Frontpage met volgende citaten: “Ik ben homo en ik krijg angst voor de massale moslimimmigratie.” En “De kanker heeft zich uitgebreid met meerdere metastases.” Kort daarna verliet hij Londen, in de hoop zijn boodschap in de VSA te kunnen uitdragen en verontwaardiging over de Europese islamiseriing te kunnen uitlokken.
Quod non. “Hoewel ik met een Amerikaan in het huwelijksbootje gestapt ben en bijgevolg een Green Card in mijn bezit heb, vraag ik desondanks asiel aan in de VSA. Het is de énige manier om zeker te zijn dat ik nooit in een land moet terugkeren , waar zoveel mensen mij in de gevangenis of dood willen zien.”

May’s moslims haten homo’s – quasi unaniem en in een alles overtreffende mate. Homo’s zijn niet hun enige schietschijf. Ook seks buiten het huwelijk is volgens hen moreel onaanvaardbaar. Blanke christelijke schoolmeisjes verkrachten en vervolgens als pooier uitbuiten is echter perfect in orde. Ongelovige honden, nietwaar? Elke 20ste moslim in G.B. vindt moslim zelfmoordterroristen sympathieke jongens. Elke 3de vindt dat hij recht heeft op meerdere vrouwen. 39% vindt dat vrouwen hun echtgenoot gewoon altijd moeten gehoorzamen.

Maar hun afschuw voor homo’s overtreft alle andere sentimenten. Volgens Milo heerst er een nultolerantie. Hij krijgt geen bescherming van de Britse regering en daarom vraagt hij hulp aan de VSA. We hebben een stil vermoeden dat deze problematiek niet bovenaan Trumps doelstellingenlijstje staat.

Een kennismaking, mocht u deze nog nodig hebben:

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Nvdr: Met enkele dagen vertraging wegens een stakende pc.

Goede Vrienden, 

Op 19 december 2018 kondigt president Donald Trump aan dat hij de VS troepen terugtrekt, helemaal uit Syrië en gedeeltelijk uit Afghanistan. Een donderslag bij klare hemel in binnen- en buitenland. Protest alom. Jim Mattis, secretaris van landsverdediging nam ontslag. Als militair wil hij vooral een sterke band behouden met de bondgenoten, wat Trump als zakenman niet veel kan schelen, zelfs al zou dit uiteindelijk leiden tot de ontbinding van de NAVO. De eer van de grootste wereldeconomie heeft Amerika al moeten afstaan aan China en die van sterkste militaire macht aan Rusland. Dat Rusland nu de hele wereld gaat overheersen, hoeven we niet direct te vrezen. De militaire macht van Rusland is in omvang nauwelijks 1/3e van die van de VS en Rusland heeft amper militaire bases buiten  zijn eigen land. Het gevaar voor een dwaze wereldoorlog komt nog steeds van de Amerikaanse haviken, die hun verloren  hegemonie wanhopig willen herwinnen.

Syrië, Rusland en Iran hebben al gewonnen en de 114 zelfverklaarde “vrienden van Syrië” samen met de zogenaamde “internationale gemeenschap” hebben verloren. Verder is een eenzijdig onwettig uitgeroepen onafhankelijk Koerdistan in Syrië (zoals destijds met de staat Israël gebeurde) niet meer mogelijk. Ook de zionistische droom van een “uitgebreid Midden-Oosten” als een lappendeken van ontwrichte staten vol ellende, waarbij de zionisten de lakens uitdelen, is in Syrië vervlogen. En hun bombardementen op Syrië zullen vanaf nu gepast beantwoord worden. De straffeloze terreur van de VS loopt ten einde en die van de zionisten zal ook eens eindigen. John Pilger, een van de allergrootste, meest kritische en professionele journalisten ter  wereld, schrijft in navolging van de Israëlische historicus Ilan Pappe: “… Israël is opgevat als een gevangenis voor de autochtone bevolking, de Palestijnen. Heel de huichelarij van het westen bevindt zich in Israël. Bachar al-Assad werd afgeschilderd als een monster, maar Benjamin Netanyahu, een werkelijk “monstre suprême” geniet straffeloosheid om de Palestijnen te controleren en in ruime mate ook het Amerikaanse congres, het Witte Huis en het parlement in Londen” (https://www.mondialisation.ca/nouvelle-guerre-froide-et-menaces-imminentes/5629774).

Inmiddels vieren de christenen in heel Syrië uitbundig Kerstmis en de andere Syriërs doen mee. In Damascus werd daags voor Kerstmis een optocht gehouden van de christelijke wijk Bab Touma naar het Abbasiyen plein, waar een kerstboom van 30 meter werd opgericht. In Aleppo werd zondag in het al-Assad stadium de 2e verjaardag van de  bevrijding gevierd met een militaire parade, volksdans, ballet, poëzie en sport (ook voor gehandicapten). En het grote kerstfeest van de orthodoxe christenen, Epiphanie, moet nog komen, nl. op 6 januari.



De hele Atlantische pers zwijgt in alle talen over het uitbundig feest van vrede in Syrië om niet herinnerd te worden aan eigen misdaden. Ondertussen blijft het Syrische leger de ene opslagplaats na de andere vinden van westerse wapens en Israëlisch medisch materiaal voor de terroristen en blijven vluchtelingen  terugkeren. Een bloedend en zwaar gewond volk langs de baan herneemt zijn weg.
We vertellen hoe we Kerstmis vierden en voegen er een kerstbezinning bij. Over de oorlogssituatie krijg je weer een overvloed aan informatie met video’s.
Aan allen van harte een Gezegend 2019

P. Daniel

Vrijdag 28 december 2019
Kerstvieringen
Vorige zondag namen we weer deel aan de misviering van de parochie in Qâra. De volgende dag, maandag 23 december kwam abouna Georges om bij ons de byzantijnse eucharistie te vieren nadat we de “koninklijke uren” (zo genoemd omdat destijds in Konstantinopel hierbij de keizer aanwezig was) en de “paramonie” (vigilie, vespers van Kerstmis) gezongen hadden. De koninklijke uren zijn de “kleine uurtjes” van ons getijdengebed met telkens drie psalmen, twee lezingen en een evangelie, afgewisseld met gebeden, gezangen en zegeningen. In de vespers is een processie voorzien. De eucharistie die daarop volgt is die van de heilige Basilius. En na de eucharistie is er zegening van het brood, waarbij ieder gezalfd wordt met olie en een stuk brood in wijn gedompeld ontvangt. We begonnen de dienst om kwart voor 11 en eindigden om half twee. Na de maaltijd was er een ruimde tijd vrij tot ’s avonds, hoewel enkelen inmiddels naar de parochie gingen voor de eucharistie met de kinderen.

Nvdr: In het christelijke Maaloula: kerstliederen in het Aramees

Om 20.15 u begon de lange kerstviering die eindigde om half een. Ook de gasten en het moslimgezin, medeverantwoordelijk voor het terrein, hebben het tot op het einde meegemaakt. Het begon met een bezinning bij de kerststal door moeder Agnes Mariam. Daarop volgde de zogenaamde “caminata”, een traditie uit de Spaanse Carmel. Moeder Agnes-Mariam met het beeld van Maria en ik met het beeld van de hl Jozef gingen aankloppen van deur tot deur om te vragen of de bewoner/ster bereid was Maria en Jozef te ontvangen om het Kind Jezus te laten geboren worden. Ondertussen worden de vele strofen gezongen in het Spaans, Frans en Arabisch. Het is een zeer ritmische melodie waarbij iedereen iets heeft om de zang met muziek te ondersteunen: castagnetten, cymbalen, tamtam, iets dat rammelt of geluid maakt. Zo gingen we alle kamers af van de zusters, de fraters, de gasten en allen die bij ons verblijven. En inderdaad, ieder had eigen kamer netjes en proper gemaakt voor het bezoek. Voor de kinderen kon dat niet lang genoeg duren. We eindigden in de kleine kapel van de nieuwbouw.

Lees verder

“Just”itie over persoonlijke principes vs. gelijke rechten

Afbeeldingsresultaat voor justice animated gif

Een Griekse moslim had zijn testament opgemaakt waarin bepaald werd dat zijn nalatenschap aan zijn echtgenote Molla Sali moest uitgekeerd worden. Zijn nakomelingen trokken naar de rechtbank om deze bepaling te laten annuleren omdat “dit niet toegestaan is volgens het persoonsrecht van de sharia”, refererend naar internationale verdragen die minderheden rechten toekennen, in dit geval de moslim minderheid, in Griekenland.
Omwille van b.g. redenen verklaarde een Griekse hogere rechtbank het testament ongeldig.

Als het goed is, zeggen we het ook: Het EHRM was er het niet mee eens. Hun vonnis veroordeelde de Griekse rechtbank omdat deze geweigerd had testamentaire vrijheid toe te staan aan haar moslim burgers en daardoor de overlevende echtgenote te discrimineren en te beletten van de laatste wilsbeschikking van haar echtgenoot te genieten. Persoonlijke principes vs. gelijke rechten. (Case of Molla Sali v. Greece)

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Groot nieuws! Een onverwacht kerstgeschenk? De woordvoerders van het Witte Huis en van het Pentagon, Sarah Sanders en Dana White bevestigen dat Donald Trump vorige woensdag heeft laten weten dat de VS Syrië verlaten. Het staatspersoneel zou al onmiddellijk kunnen vertrekken en de (officieel) 2000 (in feite minstens 4000!) soldaten binnen 100 dagen. Hiermee zouden de VS hun sinds vier jaar volkomen illegale bezetting van het N.O. van Syrië beëindigen. Is dit echt waar? Wat met de nieuwe legerbasis die ze net gebouwd hebben ten O. van Deir Ezzor?

De VS zijn al 18 jaar zogenaamd uit Afghanistan aan het vertrekken en zitten er nog. Heeft Trump hiermee eindelijk zijn verkiezingsbelofte ingelost of is het hun wijs besluit te vertrekken vooraleer ze een fatale nederlaag behalen tegen het Syrische leger dat nu uitgerust is met het beste Russische afweergeschut? Mogen de Britten en Fransen ook naar huis? Wat gaan de Koerden doen nu ze nogmaals verraden werden door de VS? En welke addertjes kweken de Amerikanen onder het gras, die ze tot cobra’s willen laten uitgroeien? Er blijven vele vragen maar we wachten hoopvol af.

Na enkele “flitsen” uit het leven van de gemeenschap geven we beschouwingen over het “ontaarde geslacht” waarin wij leven, om ons meer bewust te maken dat we onze menselijke en morele weerbaarheid moeten versterken. Daarna volgt weer een overvloed aan info en video’s. De laatste serie wil ik extra aanbevelen als opbeurende meditatie met passende kerstvideo’s vanuit Syrië.

De vele vrienden van dicht en van ver wil ik hartelijk danken om hun meeleven, meehelpen, attenties en veelvuldige steun. We willen jullie in onze gebeden aanbevelen en God vragen dat Hij het jullie ruimschoots vergeld. Met het oog op Kerstmis wil ik eindigen met de eerste strofe van het oud Nederlands kerstlied “O Kerstnacht, schoner dan de dagen” van Joost van den Vondel (+1679), uit zijn toneelstuk Gijsbrecht van Aemstel, dat wellicht met Kerstmis 1637 in première ging voor de opening van de schouwburg van Amsterdam:

“O Kerstnacht, schoner dan de dagen,
Hoe kan Herodes ‘t licht verdragen,
Dat in uw duisternisse blinkt
En wordt gevierd en aangebeden?”
Zijn hoogmoed luistert geen reden,
Hoe schel die in zijn oren klinkt.”

Aan allen heel hartelijk een Zalige Kerst en een meer vredevol 2019
P. Daniel

Vrijdag 21 december 2018

Flitsen
Zondagnamiddag reden we met gans de gemeenschap naar Qâra om in de parochiekerk van de hl. Michael de eucharistie mee te vieren en zo de kleine geloofsgemeenschap te steunen. De pastoor en de gelovigen zijn steeds heel blij wanneer we komen. Er was deze zondag uitzonderlijk weinig volk in de kerk. Het is een kwalijke gewoonte van de kinderen en hun ouders om tijdens de examenperiode niet naar de kerk te komen. Wanneer wij zaterdag in de refter aankondigden dat we naar Qâra zouden rijden voor de eucharistie, was er ook algemeen protest van de kinderen. Uiteindelijk zijn ze natuurlijk wel meegekomen.

Lees verder

Islamitische expansie vanuit Turkije naar Europa zet zich voort

Na de Griekse eilanden Lesbos en Chios is nu Cyprus aan de beurt – de geschiedenis herhaalt zich… 450 jaar geleden richtten de hebberige Ottomanen ook al hun ogen op Cyprus.
Het in 1974 heroverde en sindsdien bezette Noord-Cyprus wordt steeds meer een tussenbestemming van migranten. Vanuit Ankara of Istanboel, of zelfs vanuit het Prachtland Bangladesh,  vliegen ze doodgemoedereerd naar Nikosia. Van daaruit gewoon door het groene grensgebied naar het échte Cyprus, dat deel uitmaakt van de EU. Het gaat vooral om Syriërs, Irakezen, Aziaten, zoals Indiërs, Pakistani… en Noord-Afrikanen – het merendeel moslims. Opvallend: in het islamitische Noord-Cyprus willen ze niet blijven, kwestie van niet van de regen in de drup te belanden.

En hun aantal neemt toe. In 2016: 3000 – in 2017: ca. 5000. De opvangcentra zitten bomvol; de rest probeert zelf een onderkomen te versieren, al dan niet met toestemming van de woningeigenaars. Wat een gering aantal lijkt, wordt bij een bevolking van minder dan 2 miljoen een groot probleem. Een bijkomende aantrekkingskracht oefent de Britse militaire basis uit want volgens de “vluchtelingen”redenering bevinden ze zich daar op Brits grondgebied en worden ze sito presto op hun immigratiewensen bediend met een ticket naar het V.K.

Dat ze niet als toeristen komen, mag duidelijk wezen. Geld brengen ze ook niet mee, zoals de Russen die zich daar gevestigd hebben. Cyprus zou een financiële injectie goed kunnen gebruiken; het land heeft 19 miljard euro schulden en deze zouden nog kunnen stijgen, ook al komt de EU tussen in de migratiekosten. Werk vinden ze daar ook niet; het arbeidslozencijfer bedraagt 11%. Import en export hielden zich in evenwicht, maar nu noteert men een importoverschot van migranten. Al willen de meesten niet in Cyprus blijven… er zijn immers lucratievere OCMW-landen binnen de EU.

Er zijn nog andere vervoersmogelijkheden naar Cyprus: gewoon met de veerboot. Met een opblaasbaar bootje, zoals naar de Griekse eilanden voor de Turkse kust, lukt niet: 100 km vanuit Syrië of Turkije zonder een NGO-reddingsvloot wordt niet aanbevolen.

Wat niet wil zeggen dat dit de Ottomanen in het verleden tegen hield. Al 450 jaar geleden konden zij hun uitbreidingsdrang niet weerstaan. Kijk maar eens in heel het Mid. Zeegebied. In Zuid-Italië, op Korfoe, Rhodos, Lesbos…  We hebben het al geschreven: vooral op de Griekse eilanden is de haat tegenover Turkije nog steeds aanwezig.  Wie als toerist de moeite doet een plaatselijke bibliotheek en/of tentoonstellingsruimte te bezoeken weet wat er nog steeds sluimert.  Neem vooral een kijkje in Rhodos-stad.  Praat met de bootjeseigenaars.  Overal vindt men nog de restanten van oude wachttorens, van forten, van de Ottomaanse invloed, van hun vernietigingsdrang… Vandaag wordt er geen Ottomaans leger meer naar West-Europa gestuurd. Hoeft ook niet meer. De EU en de VSA gaan met fluwelen handschoenen om met Turkije, dat onophoudelijk zijn zonen uitzendt.

Men vergeet te snel tot wat de Turken in staat zijn. De havenstad Famagusta bv. – het christelijke Famagusta in het N-O van Cyprus heet nu Gazimağusa.

De zeeslag van Lepanto gebeurde rond de verovering van Cyprus. Het christelijke eiland, sinds 1489 onder Venetiaanse heerschappij, werd in 1570/1571 door de islamitische Ottomanen veroverd. Het langste hield de vesting Famagusta, het Griekse Ammóchostos, stand. Na een lange belegering moest de stad zich overgeven. De islamitische veroveraars beloofden de verdedigers en bewoners van de stad veiligheid voor de inwoners, voor hun have en goed… en de stad geloofde de Ottomanen… Famagusta gaf zich op 4 augustus 1571 over. Een dag later slachtten de Ottomanen de christenen af. De stad werd verwoest. De St. Nikolaaskerk werd omgebouwd tot de Mustapha Pacha moskee.

Dit volgens een fetva (fatwa) van Ebu-us-Suud Effendi, de „Şeyh-ül-Islam“, de hoogste geestelijke leider van de ulema, en tegelijkertijd moefti van Ottomanië:
“De vorst van de islam (m.a.w. de sultan) kan slechts dan een wettelijke vrede met de ongelovigen overeen komen, als daardoor voor de moslims profijt en voordelen te halen zijn. Als er geen voordelen te rapen vallen, dan vervalt automatisch het vredesakkoord. Zodra er een voordeel opduikt… is het… vanzelfsprekend aan te raden en onontbeerlijk de vrede te verbreken.”

M.a.w. eender hoe, eender wat, de Ottomanen hebben altijd gelijk, mogen ongestraft roven en moorden, want zij zijn de volgelingen van Allah.
Volgens het islamitisch geloof is dit recht geen misbruik maar wel een gebruik. 

Onder elke steen zit er een Rothschild

Afbeeldingsresultaat voor rothschild evil

Het is niet slechts een complottheorie: de dynastie der Rothschilds staat daadwerkelijk aan de top van de machtspiramide. Ze trekken aan de touwtjes van de Nieuwe Wereldorde, leiden en sturen de EU en de euro in de door hun gewenste richting, zijn de waterdragers van de Noord-Amerikaanse Unie en de amero. Ze controleren alle geheime diensten der wereld en hun privé leger is de NAVO.

Ondertiteling en geaut. vertaling via icoontjes onderaan… al is de onthutsende inhoud ook zo perfect te begrijpen.

Onze redactie plaatste verschillende bijdragen over de Rothschilds:

My name is Jacob, Jacob Rothschild

Oekraïne uitverkoop?

Rothschild wil een invasie van Syrië