Terechtwijzing

“Hoe kan het dat jullie, die het evangelie naar de meest afgelegen plekken op aarde hebben ­gebracht, dit alles in de steek hebben gelaten? Jullie hebben ons Afrikanen menselijke, christelijke waarden ­gebracht die in dit deel van Europa bijna niet meer lijken te bestaan. God heeft de familie geschapen: man en vrouw die complementair aan elkaar zijn, om leven voort te brengen. Nu zeggen ze hier: elke verbintenis is goed. De Heer heeft gezegd: iemand doden is een doodzonde. Jullie hebben hier wetten die het toestaan dat een kind in de baarmoeder kan worden vermoord en als een bejaarde niet meer wil leven, kunnen we die ook doodmaken. Hoe heeft het zover kunnen komen?”

Lees heel het opiniestuk: Kardinaal Robert Sarah: ‘Ik lees het Westen niet de les, ik geef jullie het geloof terug’

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Vincent Lambert is gisteren morgen (11.7.19) op 42 jarige leeftijd in een ziekenhuis in Reims door uitdroging gestorven. Na een zwaar ongeval in 2008 geraakte hij in een coma, met onherstelbare hersenschade, maar bleef in leven met een minimale bewustwording.  Hierna begon een juridische strijd tussen zijn vrouw die hem wilde laten sterven en zijn ouders die hem wilden laten leven. In heel Europa werd deze strijd passioneel gevolgd. De wanhoop van zijn vrouw heeft het nu gehaald van de  liefde van zijn  ouders, dank zij de hardnekkigheid van de machtigen en de  verblinding van de rechters. Zij spraken het doodsvonnis uit over het leven van deze  weerloze man en oordeelden dat zijn leven niet meer de moeite waard was om geleefd te worden.

Niet zo lang geleden werden van staatswege programma’s opgezet voor eugenisme en euthanasie om gehandicapten te elimineren. Onze steeds meer onmenselijker geworden samenleving voert deze programma’s nu tot haar dieptepunt. Sinds abortus en euthanasie burgerlijk gewettigd werden, is aan de zorg voor de aller zwaksten in onze samenleving een fatale slag toegebracht. De zorg voor het leven wordt steeds meer beheerst door een cultuur van de dood. Grégor Puppinck, directeur van het Europees centrum voor recht en rechtvaardigheid (ECLJ) vraagt dat het Comité voor de rechten van gehandicapte personen van de UNO nu Frankrijk zou veroordelen.

Het geloof in Jezus Christus en een christelijke cultuur zijn de ware bronnen van de Europese beschaving en haar vitaliteit. Hieruit ontstonden  zowel de universiteiten en de kathedralen als de scholen, ziekenhuizen en instellingen voor de allerzwaksten, naast talrijke andere ontwikkelingen die de bijzondere rijkdom van deze beschaving uitmaken. Alleen dit geloof en deze liefde kunnen onze  beschaving en de mensheid van de ondergang redden.

We berichten over onze  contacten met christenen in Syrië en geven een meditatie over schoonheid, goedheid en waarheid, waarna weer een overvloed aan info en video’s.

P. Daniel

Vrijdag 12 juli 2019

Christenen in Syrië

Katholieke en orthodoxe christenen kunnen het in Syrië over het algemeen erg goed met elkaar stellen,  afgezien van enkele strengere groepen. Er komen ook vele orthodoxe christenen bij ons  op bezoek. Vorige vrijdag was het onverwachts druk. Om acht uur ’s morgens eindigen we dan de wekelijkse nachtaanbidding maar ruim voor die tijd was er al een autobus met christelijke vrouwen uit Tartus. Ze kwamen muisstil in de kerk binnen. De meesten gingen eerst de grote iconen van Jezus en Maria vereren door ze te kussen, met de hand of het voorhoofd aan te raken en een kruissteken te maken. Velen gingen daarna knielen op de grond, hoewel aanbidding in oost en west een ander accent heeft en in het oosten eerder heel de liturgie een daad van aanbidding is. Nadat we de uitstelling van het Allerheiligste Sacrament afgesloten hadden, kwamen vele vrouwen de zegen vragen of gebed voor zieken van hun familie. Deze groep was nauwelijks  weer vertrokken of er arriveerde een autobus met christelijke vrouwen uit Damascus. Toen zij klokkengelui hoorden,  vroegen ze of zij ook mochten deelnemen aan de Eucharistie. Het was voor ons een uitnodiging om extra aandacht aan hen te besteden en hen een aangepast sermoen te geven.

Lees verder

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Om misverstanden en verkeerde verwachtingen te  vermijden geef ik nu enige toelichting  op ons  wekelijks schrijven. Onze berichten hebben over het algemeen vier delen. We beginnen steeds met gebeurtenissen uit het leven van de gemeenschap Mar Yakub, die enerzijds als contemplatieve gemeenschap leeft, weliswaar in gezinsverband, anderzijds zo goed mogelijk de noden van de Syrische bevolking tracht te lenigen. Kinderen in (grote) moeilijkheden worden opgevangen. Dit verslag is uiteraard subjectief maar toch willen we een zo goed mogelijk beeld geven van wat er die week zoal beleefd  werd.

Vervolgens geven we een of andere gedachte over de ontwikkeling van de oorlog tegen Syrië en/of een belangrijk gebeuren op geopolitiek vlak. We willen ons helemaal niet uitgeven als deskundige politieke analist. Wij verzetten ons tegen een openbare opinie die het aanvaardbaar vindt dat er permanent oorlog gevoerd wordt, de hele wereldbol rond. Daarvoor worden al decennia lang door een machtige mediacampagne de grofste leugens  verzonnen. De hele mainstream pers doet hieraan mee.

Wij willen mensen oproepen niet langer nuttige idioten te zijn die onwetend en naïef de meest moordende acties van criminele wereldleiders steunen om het ene onschuldige volk na het andere uit te moorden en hun land te verwoesten. Dit wordt voorgesteld als “humanitaire” tussenkomst en hulp terwijl het in feite gaat om de bodemrijkdommen te  bemachtigen, waarover dan in alle talen gezwegen wordt.

Verder richten we onze aandacht steeds meer op de dramatische morele ontwrichting van het westen en de  Europese beschaving, waardoor mensen in gemeenschap en individueel in hun ongeluk gedreven worden.Werkelijk, het westen is het noorden kwijt! Hierbij willen we de goede bewegingen steunen die weerstand  bieden en onverschrokken de menselijke en christelijke waarden verdedigen tegen de stroom in. We hopen zo bij te dragen aan een brede en authentieke stroming van bewustwording voor een rechtvaardig en gelukkig leven van jong en oud, vanaf de conceptie tot aan de natuurlijke dood.

Tenslotte geven we een keuze uit de overvloed aan informatie die me wordt toegestuurd. Waar een journalist slechts van kan dromen, dat krijg ik zomaar in de schoot geworpen. Vrijdags verstuur ik een bericht en enkele dagen later krijg ik die tekst teruggestuurd, geïllustreerd (soms zeer overvloedig) met de nodige video’s. En daarbij nog veel andere nuttige informatie. Hartelijk dank.

P. Daniel

Nvdr: Onze bewondering voor de Chrétiens d’Orient is grenzeloos: in onderstaande video bent u nogmaals getuige van hun belangeloze inzet, met als leidraad christelijke naastenliefde. Zij verdelen voedselpakketten met een waarde van minimum 50 euro en gasvuurtjes in Khabab.

Vrijdag 21 juni 2019

Flitsen

De dagorde kan hier ieder ogenblik veranderen. Het is niet zozeer de gemeenschap die de regels volgt maar het zijn de regels die het leven van de gemeenschap volgen. En zo werd deze week grotendeels bepaald door het plotse sterven van een nauwe verwante, de vader van een van onze trouwe toegewijden.

Lees verder

Arabieren zionistischer dan vele joden…

Afbeeldingsresultaat voor saints in heaven cartoon

… stelde Mike Evans, stichter van het Zionist Heritage Center (Zionistisch Erfgoed Centrum), tijdens de jaarlijkse conferentie van de Jerusalem Post. Nadat hij verschillende golfstaten bezocht had verklaarde hij dat “de leiders meer pro-Israël zijn dan vele joden” (video 5’40”), en hij prees daarbij uitdrukkelijk de Saoedische kroonprins Mohammad bin Salman en collega-kroonprins van Abu Dhabi, Mohammed bin Zayed.

Men moet deze verklaring zien in het licht van de lancering van het “Akkoord van de Eeuw”, waarbij het de bedoeling is de Palestijnse nationale rechten uit te gommen in ruil voor de belangen van de overwinnaar.

Hij begint met een dikke merci en een “God Bless You” aan de “grootste president in de geschiedenis van de VSA”. Hij gaat dan verder op een verkiezingselan die Trump zo kan copiëren en plakken om in een volgende toespraak te gebruiken; zoals bv. “Wij voeren oorlog tegen het kwaad… Israël is goed en de vijanden zijn slecht… ” Netanyahu is volgens hem quasi een heilige, een “poster boy zoals Donald Trump.

U kan via de icoontjes onderaan de ondertiteling en de hieraan verbonden vertaling inschakelen voor heel het relaas.

Het Aramese volk, slachtoffer van westerse bemoeienissen in het M.O.

Het lot van het Aramese volk in Irak zal bij u een belletje doen rinkelen: … Na Irak kwam Syrië aan de beurt en momenteel wordt Iran in het vizier genomen…

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met ‘Armeniërs’) spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden ‘Aram-Nahrin’ werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam ‘Mesopotamië’
Sommige Arameeërs noemen zich in onze dagen “Assyriërs”, dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeërs zijn bekend geworden als “Chaldeeërs”. Ze zijn echter allemaal Arameeërs. Overal waar U het woord “Assyriërs” tegenkomt dient U het als Arameeërs te lezen. In Turkije zijn de Arameeërs bekend geworden als “Süryani” en in Arabische als “Al-Suryan”.

Conclusie uit het omvattend artikel “Bevrijding” van Irak en de ondergang, vervolging en marginalisatie van het Aramese volk”. U kan de volledige tekst hier (en veel meer) lezen:

… Irak was een rijk en een welvarend land, met sterke economie, goede onderwijs en gezondheidssysteem waar alle bevolkingsgroepen relatief in vrede met elkaar leefden ongeacht hun geloof. Er was stabiliteit en veiligheid. Saddam Hoessein was de garantie voor de bescherming van minderheden van Irak zodat ze niet onder voeten werden gelopen door de meerderheid. De fanatieke Islamitische krachten in Irak maakten geen enkel kans onder Saddam Hoessein, ze werden effectief en krachtig bestreden.

De Arameeërs van Irak hadden het goed onder het bewind van Saddam Hoessein. Ze waren goed opgeleid, bekleedden hoge maatschappelijke functies, konden hun geloof ongestoord en in vrijheid beoefenen, waren veilig en tevreden.

De criminele en illegale invasie door de Amerikanen en hun bondgenoten in 2003 om het bewind van Saddam Hoessein omver te werpen, heeft de ondergang van het Aramese volk in Irak bewerkstelligd. Onder toeziende oog van de Amerikanen en Britten werden de Arameeërs door de Westerse doodseskaders, die in de Westerse nepnieuws media onder diverse exotische namen werden gepresenteerd, vermoord , hun kerken in brand gestoken, hun geestelijken ontvoert en vermoord waardoor overgrote meerderheid van hen noodgedwongen het land heeft verlaten.

Met verdwijning van Saddam Hoessein, begon ook de Aramese aanwezigheid in Irak te verdwijnen. En dat was ook de bedoeling van de criminele koloniale Westerse illuminatie machten, namelijk om Irak te ontdoen van haar inheemse Aramese bewoners.

Ze zijn gemarginaliseerd, worden gediscrimineerd, niet serieus genomen en hun huizen, landerijen en eigendommen worden geconfisqueerd.

De anti-Aramese, antichristelijke, verdeeldheid zaaiende, occulte en onheilige koloniale Westerse product “Assyriërs” hebben een cruciale rol gespeeld in de ondergang van de Arameeërs van Irak. Ze werden door hun koloniale Westerse meesters en scheppers gebruikt om Irak te verwoesten en te vergiftigen en het land etnisch te zuiveren van de oorspronkelijke Aramese inwoners…

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Ons verblijf van drie weken in de abdij van Postel is vlug voorbij gegaan. Ik ben dankbaar om de grote vriendschap, het begrip en de steun die ik van velen mocht ontvangen. Sinds de blikseminslag op de abdij, dinsdag van vorige week, hebben we gans de week geen internet meer gehad. Wel ben ik als internetbedelaar in de onmiddellijke omgeving af en toe met open armen ontvangen zodat ik toch enkele mails kon versturen. Woensdag morgen vlogen we van Zaventem naar Beiroet.

Vanuit het klooster was er een goede taxidienst voorzien. De chauffeur met een Nederlands journalisten echtpaar stond ons op te wachten.

Vermits Syrische auto’s niet op de luchthaven van Beiroet mogen komen, had onze chauffeur een Libanese  wagen voorzien tot juist buiten de luchthaven. Hij was blij en fier dat hij een priester met een kruis in zijn wagen had, wat tevens de controles vergemakkelijkte. Nadat we de Syrische grens gepasseerd waren kregen we zelfs van een Syrische soldaat een roos als teken van welkom. ’s Avonds om half elf arriveerden we in Qâra waar de jongens nog een stevig avondmaal voorzien hadden, ijverig en fier door Firaaz (de jongen die we opvangen) opgediend.

Op zaterdagnamiddag vóór Pinksteren was er nog een laatste presentatie geweest in de mooie Rafaëlzaal van het gasthof de Beiaard te Postel.

De tvmol.be heeft er een opname van gemaakt en beloofde ons het resultaat te sturen zodra het klaar is. Het Geopolitiek instituut Vlaanderen en Nederland (GIVN) had vele foto’s van hun recent bezoek aan Syrië en aan ons klooster op tafels uitgestald en Rohalt, de bezieler van het  GIVN, gaf de nodige toelichting met beelden. Verder waren er nog oude en nieuwe foto’s van het leven van de  gemeenschap van Mar Yakub, naast souvenirs en producten. Zelf gaf ik een bondige samenvatting van de inhoud van mijn boekje “De kansen van onze samenleving en het evangelie”, samen met een PowerPoint. De tijd dat we heftige reacties kregen tegen onze visie op de toestand in Syrië is voorbij. Ondertussen gaat onze  aandacht meer naar de grote crisis van onze  westerse beschaving zelf. We hopen ons hiervoor in de nabije toekomst steeds meer te kunnen inzetten om een beweging van actieve en positieve weerstand tegen een morele afbraak te steunen. Morele afbraak maakt mensen ongelukkig en herleidt volkeren tot slaven. We zijn geschapen naar Gods beeld om gelukkig te zijn. Om hieraan bij te dragen willen we graag samenwerken met hen die een gelijkaardige bezieling koesteren.

P. Daniel

Vrijdag 14 juni 2019

Terwijl het westen verder slaapt…

De tijd dat ik tijdens mijn  lezingen heftige reacties kreeg, schijnt voorbij te zijn. De meesten beseffen dat ze door de media ronduit belogen worden over de oorlog in Syrië Toch blijven de monsterleugens van het begin nog ruimschoots leven, over een  “ongewapende volksopstand”, “bloedig onderdrukt” door een “verschrikkelijke dictator”, waaruit een “burgeroorlog” ontstond… nl. de westerse oorlogspropaganda die zo in  de openbare opinie een permanente oorlog wil rechtvaardigen. Al die valse meningen kwamen we terloops weer tegen, ook in eigen midden. Sommigen menen echt dat het hier de godsdiensten zijn die onderling oorlog tegen elkaar voeren en ze beweren dat het beter is alle godsdiensten aan banden te leggen. En onze kranten schreven weer over Idlib precies zoals ze het deden over Aleppo, nl. dat het Syrische leger en de Russen scholen en ziekenhuizen bombarderen en zo onder de bevolking de zoveelste humanitaire crisis veroorzaken. Dat de “internationale gemeenschap” (VS, zionisten, NAVO, golfstaten) op alle mogelijke manieren terroristen steunt om in Syrië gruwelen te  blijven plegen om te beletten dat het leger heel het land zou bevrijden, blijft krampachtig verborgen. Een Vlaamse vriend, gehuwd met een Syrische, vroeg een van onze  topjournalisten of hij stilaan klaar was om Assad in ere te herstellen… maar zijn inzicht bleek nog lang zo ver niet te zijn. De “internationale gemeenschap” is nog steeds ongevoelig voor haar eigen misdaden in de  wereld.

Lees verder

Quo vadis, Syria?

Bij alle miserie, de sancties, de tekorten, de nood, de problemen en het strijdgewoel in Idlib en ISIS-enclaves zou men bijna vergeten dat er in Syrië heel hard gewerkt wordt aan de heropbouw. Niet alleen van gebouwen, van de infrastructuur, van openbaar vervoer, van nutsvoorzieningen, gezondheidszorg, herstel archeologische vindplaatsen en cultuurschatten maar ook aan een terugkeer naar de normaliteit, naar een gewoon burgerleven.

Vandaar dat we deze Quo Vadis wijden aan positieve zaken, waarvoor de poco media geen interesse tonen.

En wat kan er nu normaler zijn dan een autobeurs? In Damascus startte de International Exhibition of Automobiles and vehicles (Motor Show) met deelname van 48 firma’s. Deze loopt tot 17 juni, waar men niet alleen alles kan vernemen over de aangeboden voertuigen maar ook over onderdelen, onderhoud, verzekering… kortom alles dat met auto’s te maken heeft. (…)

Na zes lange jaren en uitvoerige herstellingswerken van de zware schade, een quasi volledige vernieling door de terroristen, werd de elektriciteitscentrale van Palmyra terug in bedrijf genomen. (…)

Zakenman in de Sidney immo-wereld (Australië) Richard Horsey, toerist in Syrië, is verbaasd over de stabiliteit in het land en verheugde zich over de gastvrijheid der bevolking. Hij zal de schade aan de belangrijkste archeologische sites in kaart brengen en hoopt dat internationale organisaties, gespecialiseerd in archeologische restauratie, hun deel zullen bijdragen aan het herstel van het eeuwenoude onvervangbare historisch-cultureel erfgoed. (…)

In de al-Arqoub industriezone van Aleppo werd door de overheid een tandje bijgestoken, zodat de daar gevestigde bedrijven hun productie – in verschillende sectoren, zoals technologie, chemie, voeding en textiel – konden heropstarten, mensen aan het werk gezet, en gezinnen een inkomen hebben. Sinds de bevrijding van Aleppo zijn er daar nu 1480 bedrijven terug actief. Voor de oorlog waren dat er nog 2100; de terroristen kozen de industrie en economie als uitgelezen doelwitten voor de vernietiging van de Syrische samenleving. De gedateerde energievoorziening en de exportmoeilijkheden blijven echter een probleem. (…)

Ook in Aleppo: na het werken een deugddoende bezoek aan een hammam. Oud badhuis heropent zijn deuren:

Imkers en honingproductie. Een oude traditie niet alleen in Syrië. In heel N-Afrika, in het M.O. zijn zoetigheden niet weg te denken. Bijenzoet. En imkers hebben zich aangepast: ze kruisen hun bijenvolkeren.

Zon, zee, strand in Latakia.

In Aleppo zoekt men ook verfrissing in het water:

Het gaat niet alleen om vakantiebeleving in Latakia. Het Tsjechische Nationale Museum kondigde een gemeenschappelijke archeologische expeditie aan in Talet al-Shamiya (Latakia) waarbij deze herfst met uitgravingen zal begonnen worden. Men verwacht artefacten te vinden die zelfs tot in de Brons- en IJzertijd teruggaan. In de persmededeling werd benadrukt dat de samenwerking om Syrië bij te staan bij het redden van UNESCO Werelderfgoed archeologische sites voorgezet wordt. (…)

SANA (Syrian Arab News Agency) het officiële Syrische persagentschap nam donderdag deel aan het NAWC, het 6de Congres voor ‘s wereld persagentschappen in Sofia, Bulgarije, met SANA’s algemene directeur Abdul-Rahim Ahmad en de zaakgelastigde van de Syrische ambassade in Bulgarije, Mohammad Mohammad. Citaat uit de openingstoespraak van president Radev: “Bijgevolg hebben we informatie en het ware nieuws nodig om de stortvloed van nepnieuws te weerstaan, die de moderne mediawereld momenteel teistert, vooral bij sociale media, die een gevaar vormen voor de toekomst van onze naties, een groter gevaar dan bommen en dat is de rol die de nieuwsagentschappen dienen te spelen.” (…)

De Syrische spotprententekenaar Raed Khalil won een prijs op de Internationale Cartoon Wedstrijd over Milieubescherming 2019 in China. Meer dan 3000 tekeningen uit 44 landen namen deel. De tekening wil de droogte en het tekort aan water aanklagen door een druppel water als aas voor een geopende mond van een vis, die zijn leefmilieu kwijt is geraakt, te houden. (…)

Gisteren begon de Internationale Syrische Wetenschappelijke Conferentie over Multiple Sclerose (MS) met 150 Syrische, Arabische en andere buitenlandse artsen, 24 lezingen gedurende 4 sessies. Hieraan verbonden een tentoonstelling van medicijnen en de aanwezigheid van producenten van medisch materiaal, zoals bv. protheses.. (…)

In Genève nam Rima al-Qadiri, minister van sociale zaken en werk, deel aan de Internationale Conferentie van Arbeid, met 187 lidstaten van de internationale arbeidorganisatie. Naast de officiële sessies had zij een gesprek met haar Algerijnse evenknie, Tigania Hassan, over o.a. de Israëlische houding t.o.v. Syrische arbeidskrachten in de bezette Golan hoogte en de unilaterale economische sancties tegen Syrië. Tigania Hassan beklemtoonde het belang van expertise-uitwisseling tussen beide landen, was complimenteus over de overwinningen van het Syrische leger en benadrukte de hoop op een herstel van stabiliteit en veiligheid in heel het Syrische grondgebied. (…)

Afbeelding kan het volgende bevatten: 5 mensen, zittende mensen

De Egyptische buitenminister Sameh Shukri benadrukte dinsdag de noodzaak om de Syrische soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit te behouden. Hij zou bij de VN speciale vertegenwoordiger voor Syrië, James Jeffrey erop aangedrongen hebben al het nodig te doen om “de financiële bronnen van de terroristische groepen te doen opdrogen en te weerstaan aan hun oproep voor politieke of logistieke steun.” (…)

Syrië won 5 medailles in de wiskundewedstrijd van Asian Pacific Mathematics Olympiad (APMO): 3 zilveren en 2 bronzen en vier erecertificaten. Syrië stijgt hiermee naar de 21ste plaats in de wedstrijd.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 9 mensen, lachende mensen, tekst

Syrische kersen vinden hun weg naar de Russische markt:

Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten en eten

Opmerkelijke video om twee redenen: 1) vrouwen moéten wel de handen uit de mouwen steken en nemen nu ook deel aan het arbeidsproces dat vroeger uitsluitend door mannen uitgeoefend werd. 2) in westerse media hoor je hier niets over – bij New China TV daarentegen wel.

Onvermoeibare Chrétiens d’Orient bekommeren zich ook om weeskinderen in het H. Paulus klooster te Damascus. Zr. Nouade geeft meer uitleg:

Pinkstermis in Dahr Safra (Tartous regio)

En een eredienst in Aleppo:

Westerse verdeel-en-heers strategie, ten koste van de christenen in het M.O.

Afbeeldingsresultaat voor verdeel en heers usa

De VSA is bereid Italië te helpen in Libië en op andere fronten. Maar in ruil willen de VSA een Italiaanse inzet in Syrië, dixit senator Lindsey Graham in de Corriere della Sera. Dit werd via diplomatische kanalen officieel bevestigd. Ter herinnering: ook Duitsland werd op het appel geroepen. Van hen wordt verwacht hun Tornado’s in Idlib in te zetten.

Enkele weken geleden overwoog het Pentagon – om vervolgens het idee terug af te voeren – om 120.000 militairen naar het M.O. te sturen. De VSA hebben militaire basis in 13 landen in het M.O. met 54.000 soldaten. Hun aantal werd verhoogd met 30% tijdens de periode 2017/2018. Officiële cijfers tonen een lager aantal.

De VSA trachten hun hegemonie op de hele aardbol in stand te houden. En wel op een zeer radicale wijze: ze gaan in de politieke, economische – en indien nodig militaire – aanval tegen China, Rusland, Europa, Latijn-Amerika, Midden-Amerika. Kortom in alle windrichtingen.

De media en politici blijven het offensief van het Syrische leger in de zgn. de-escalatiezone van Idlib aanklagen en veroordelen. De dood van een ex-voetballer “een symbool van de revolutie tegen Assad” werd breed uitgesmeerd. Zijn pacifistische bedoelingen worden u duidelijk gemaakt in onderstaande video. Maar het probleem van de vervolging, verdrijving, het moorden van christenen krijgt weinig of geen belangstelling. Je zou bijna kunnen stellen dat ze het niet waard zijn omdat zij het riedeltje van de “gematigde rebellen” en de “oppositie” doorprikken. Zij probeerden herhaaldelijk hun visie op de toestand in het Westen bekend te maken – zonder succes – want het verhaal, de verschrikkingen, de noodkreet van de christenen past niet in het poco plaatje dat hier dagelijks herhaald wordt. Zelfs door een intelligent man als Bart De Wever…

De christenen in Syrië probeerden steeds weer kond te maken dat de situatie aangaande de zgn. oproer in Syrië niet was zoals deze hier in het Westen verkocht werd en vroegen telkenmale aandacht van het Westen voor het feit dat christenen dreigen uitgeroeid te worden en dat de bescherming van de christenen in het middelpunt van de belangstelling hoort te staan.

Niemand wil toegeven dat in “bevrijd” Irak de christenen quasi uitgeroeid werden; hun aantal slonk sinds 2003, voor de Anglo-Amerikaanse invasie, tot minder dan 1/5.

De Syrische overheid krijgt ononderbroken kritiek, wordt autoritair genoemd, maar niemand schijnt zich zorgen te maken over de religieuze minderheden in het land. Na 8 jaar oorlog werd het aantal christenen gehalveerd. Wat in onze media compleet genegeerd wordt, want het past niet in de westerse visie van de situatie. Voor de oorlog maakten de christenen 10% van de bevolking uit, in Egypte 10% in Libanon 30%. In sommige landen zijn er minder maar hun aanwezigheid speelt een belangrijke rol: zij zijn niet bewapend maar hebben een wijd-verspreide invloed op de samenleving. Bv.: als christelijke scholen in Israël of Palestina hun deuren zouden sluiten, dan zou dit tot een crisis in het onderwijssysteem leiden. Hetzelfde geldt voor Syrië.

De christelijke aanwezigheid in het M.O. zorgt voor een derde element dat het evenwicht in de maatschappij bevordert. Tussen de meerderheden van soenieten en shiïten zorgt hun christelijke minderheid voor pluralisme.

Het christendom zit in het Syrische DNA. Syrië was de wieg van het christendom. Geboren in Jeruzalem en Palestina, opengebloeid en gegroeid in Syrië. (video onderaan)

Men zou zich de vraag kunnen stellen of de uitroeiing van het christendom in het M.O. zorgvuldig gepland werd. Kwestie van de soennitisch-sjiitische tegenstellingen op de spits te kunnen drijven. Waarbij er een lachende derde ongestoord en ongestraft – met de hulp van Uncle Sam – zijn territorium en invloedssfeer kan uitbreiden.

Onzichtbare kinderen

Syria War Diary | As Suqaylabiyah

Het lijkt wel alsof het offensief van het Syrische leger in de noordelijke provincie Idlib in de westerse media beantwoord wordt – neen, niet met wapens, alleszins niet met fysische – maar wel met gif – neen, niet met gif dat de longen of de huid verbrandt – maar wel met gif dat de hersenen van een doorsnee kijker, resp. lezer, binnensluipt en zijn beoordeling en mening beïnvloedt.

Enkele dagen geleden nog op de Duitse staatszender: het riedeltje over de “dictator” Assad die zijn volk uit pure bloedlust uitmoordt werd gewoon tijdens het journaal herhaald, begeleid met beelden van ruïnes en wanhopige burgers. Gisteren deed de nullenzender in Terzake er nog een serieuze schep bovenop. Als “duiding” bij de herdenking van 75 jaar landing in Normandië trok de cameraploeg naar een oorlogskerkhof in de Westhoek, naar de Menenpoort, met als hoofdcommentator een Witte Helm-acteur die ook zijn versie over de chemische aanvallen van Assad, begeleid door beelden van hun eigen cameraploeg over dappere reddingsacties, mocht herhalen. Suggestieve vragen van de reporter, hoeveel namen men zou moeten beitelen voor Syrische slachtoffers, over het verschil van gifgas in Syrië en de loopgraven van WOI. Met als afsluitende conclusie dat Assad nog steeds zijn eigen bevolking uitmoordt… in Idlib. Met in de rand de opmerking dat er zich islamitische terroristen in Idlib bevinden, maar dat deze niet mogen verdreven worden als daarbij de burgerbevolking het slachtoffer wordt. Alsof de burgerbevolking nu niet het slachtoffer is van de genoemde terroristen. Zelfs vluchtelingenkampen worden niet ontzien…

Wat ons bij het thema Idlib brengt. Je kan je afvragen of journalisten verplicht oogkleppen moeten dragen. Of ze hun eigen leugens geloven.

Het akkoord tussen Turkije en Rusland, waarbij overeengekomen werd dat er langs heel de grens een de-escalatiezone moest komen, waaruit terroristen zich samen met hun (zware) wapens moesten terugtrekken, met observatieposten bemand door het Turkse leger die verondersteld werden de vrede te verzekeren, werkt niet. Kan niet werken vermits de terroristen weigerden zich terug te trekken en de zone over te laten aan de daar wonende burgerbevolking. Nou én, schijnen de protagonisten te denken. Het tegendeel blijkt, waarom zouden ze? Ze weten perfect dat heel de provincie Idlib hun énige kans nog is om het westen te overtuigen het Syrische regeringsgebied onder een bommentapijt te begraven. En die tactiek ziet u weerspiegeld in de nieuwsuitzendingen in de westerse media, die hun “neutrale” informatie nog steeds halen bij het éénmans zgn. Observatorium in Londen, dat uitsluitend nieuws van de zgn. “rebellen” als waarheid verkondigt. Het heeft totaal geen zin over de hoofden van de belanghebbenden heen akkoorden te sluiten, die toch niet nageleefd zullen worden.

We hebben het bij herhaling aangeklaagd: niemand in de westerse pers heeft het over de raketaanvallen van de terroristen op de burgerbevolking in regeringsgebied, op woonwijken, op het industrieterrein van Aleppo, op doelwitten in de provincies Latakia en Hama. Met een échte de-escalatiezone zouden deze grotendeels onmogelijk zijn. Quod non. Turkije observeert en laat begaan. Stuurt wapens naar hun beschermelingen. Eens moest het er van komen: de Syrische regering kon niet anders dan ingrijpen. Ook omdat er herhaaldelijk berichten over geplande chemische aanvallen gemeld worden, die dan in de schoenen van Assad kunnen geschoven worden.

Maar niemand in de poco westerse media besteedt daar aandacht aan. Ook niet aan de slachtoffers in regeringsgebied. Burgerslachtoffers. Waarmee we bij de titel komen: “Onzichtbare kinderen”, die wij een gezicht gaven.

Kinderen in de oorlog. Niemand is er ongevoelig voor. De zgn. “rebellen” met hun HTS-cameraploeg der Witte Helmen waren lange tijd meester in het bespelen van intuïtieve gevoelens der publieke opinie. Reddingsoperaties met bloedende, bestofte kinderen. Of dramatische scènes in ziekenhuizen waarin kinderen ogenschijnlijk gereanimeerd worden na een chemische aanval. Steeds gevolgd met een beschuldigend “Assad”. Maar geen woord over verdwenen, ontvoerde kinderen: niet door Assad, maar door de moslimterroristen.

De afbeelding bovenaan toont kindslachtoffers, gedood door de terroristen in Idlib, die vanuit de zgn. de-escalatiezone de burgerbevolking van enkele christelijke dorpen en stadjes herhaaldelijk beschieten, terroriseren.

Op 12 mei werd het christelijk stad Hala Mkashkash,, dichtbij de “de-escalatiezone” bezet door HTS & co het doelwit van Jaish Al Izza, een filiaal van HRS. De aanval gebeurde net nadat buurstad Qalaat Al Madiq door het Syrische leger heroverd werd. HTS nam burgerwijken en het klooster in het vizier. Dit klooster bevindt zich bovenop een heuvel; het huisvest bovendien een school en een gemeenschapscentrum. HTS schokschoudert: zij zien het als een militair doelwit. Hun eigen Amjad News persbureau signaleerde “3 inslagen door Grad raketten. 3 Shabiha gedood.” (Shabiha is de beledigende naam voor iedereen die trouw is aan de Syrische overheid, maar wordt in werkelijkheid gebruikt om de moord op iedereen die niet hun extreme islamversie aanhangt goed te praten). Een retoriek die door de westerse media gevolgd wordt; de gedode burgers en kinderen worden vlotjes door de westerse pers verzwegen of geminimaliseerd. Slachtoffers worden zo nummers, ontmenselijkt, uitgegomd voor de westerse bewustvorming, terwijl het omgekeerde, de zgz. “moedwillige aanvallen van Assads leger tegen de burgerbevolking” in Idlib breed uitgesmeerd worden. Een voorbeeld dat hier nauwelijks aandacht kreeg: de slachtpartij (je kan het niet anders noemen) in Rashideen in april 2017 toen de al-Nusra-terroristen, die een vrijgeleide kregen naar Idlib, een zelfmoordcamion lieten ontploffen in Kafarya en Foua in de zuidelijke rand van Aleppo. Meer dan 100 doden, de meerderheid kinderen. Zij werden in de westerse media “regeringssupporters” genoemd. Niet erg dus.

Vier kinderen — Bashar Nemeh, Jessica Karajian, Suhair Adnan and Engi Faisal Razouk — samen met een volwassen vrouw, Hala Mkashkash, stierven tijdens de aanval op As Suqaylabiyah, door de Grad raketten, geleverd door… rebellen-bevriende westerse landen. (foto bovenaan)

Vijf andere kinderen werden gekwetst door scherven (shrapnel), ook Marcel, broer van Bashar Nemeh, één van de gedode kinderen. Marcel had zware hoofdletsels, werd naar het ziekenhuis in Hama gebracht, waar hij zes dagen later overleed.

De vader van de twee Nemeh broertjes werd in 2014 gedood. Hij nam dienst in het Syrische leger om zijn dorp en land te verdedigen tegen moslimterroristen. Yasmeen Zarrouf, weduwe, blijft nu alleen achter.

Onze redactie heeft herhaaldelijk geschreven en beeldmateriaal geplaatst over de belaagde christelijk stad Mhardeh waar de Chrétiens d’Orient hun hemel verdienen door de christenen daadwerkelijk te helpen. Ondanks het gevaar voor eigen leven door raketaanvallen vanuit Idlib. In september 2018 werden zowel Mhardeh en As Suqaylabiyah getroffen door verboden clustermunitie en Grad raketten. In Mhardeh vielen 13 burgerslachtoffers. Was de poco pers toen verontwaardigd? Of… werd dit überhaupt in het nieuws gebracht?

Kindslachtoffers. Ook de niet gedode kinderen zijn slachtoffers in As Suqaylabiyah. Kunnen ze nog naar school? Wat met hun examens? Ouders vrezen dat hun kinderen opnieuw het doelwit zullen worden. Wanhopige burgers steken honderden kaarsen aan in de straten waar hun gedode kinderen speelden.

Syria War Diary | As Suqaylabiyah
Marcel en Bashar, de twee gedode broertjes, rechts een foto van hun gevallen vader. Opvallend is de gelijkenis met hun papa.

Marcel werd zes dagen na zijn broertje begraven. Zonder enige vorm van medeleven in de westerse media, zonder foto, zonder een verontwaardigde journalist, zonder een triest-kijkende nieuwslezeres. In hun stad werd hun foto toegevoegd aan een muur van verdriet, met ca. 106 namen van burgerslachtoffers.

Syria War Diary | As Suqaylabiyah
Syria War Diary | As Suqaylabiyah

Zoals de Chrétiens d’Orient bekend maakten, als er niet voor gezorgd wordt, dat deze christelijke dorpen en steden, beschermd worden, dan zullen zij – de christenen – moeten wegtrekken. Het is niet normaal dat er noodgedwongen een burgerinitiatief opgestart werd om vrouwen een schuttersopleiding te geven zodat ze hun gezin en woonst kunnen verdedigen tegen mogelijke aanvallen van moslim terroristen.

Als u in de toekomst nog eens om de oren geslagen wordt met poco duiding over de militaire toestand in Idlib, over de betichting van wreedheden waaraan de Syrische overheid en diens bondgenoten zich schuldig maken op onschuldige burgers, denk dan ook even aan deze “onschuldige” burgers en kinderen, waaraan geen letter gewijd wordt.

Volgens de laatste berichten gaat HTS nu duidelijk in het offensief, richting zuiden, Hama, waardoor de christelijke dorpen en steden nog meer in hun vizier komen: