Alle middelen tégen Nord Stream 2

Nord Stream 2 gas pipeline construction project

Alle middelen tégen Nord Stream 2
Ook de groene jongens mengen zich nu in de bouwplannen van de pijpleiding Nord Stream 2 die gas vanuit Rusland via de Baltische Zee (Ostsee) naar Duitsland moet brengen.
WWF en NABU hebben bij de onderhandelaars CDU/CSU en SPD erop aangedrongen meteen in hun regeringsakkoord de stopzetting van Nord Stream 2 op te nemen. De geplande gaspijpleiding zou – we citeren –  “een klimaatpolitiek doodlopend straatje zijn, een bedreiging voor het ecologisch systeem in de Baltische Zee en het drijft een wig in de solidariteit en het vertrouwen binnen de EU”.

Vanzelfsprekend steunen Groene politici de oproep van b.g. ecologische beschermheren.  Energie moet en zal ‘groen’ zijn of worden.  Natuur en groene energie, een ‘natuurlijke’ symbiose?  Vergeet het. Bossen worden gekapt om er windmolens op te zetten.  Méér groen?  Te verhelpen met een likje groene verf…  Loodvrij uiteraard.

Nord Stream 2 ist ein politischer Zankapfel in Europa. Umweltverbände verlangen, dass sich die Bundesregierung von dem Pipeline-Projekt distanziert.

Door NEUrd Stream 2 stroomt nog lang geen gas

 

Koud en warm geblazen

Het is wachten op een persmededeling van Al Gore, waarbij hij Poetin ervan beschuldigt vuile spelletjes te spelen om de afzetmarkt van het Russisch gas naar de EU een duwtje in de rug te geven. # Nord Stream 2

 

Wetenschappers waarschuwen voor een mini-ijstijd: “We moeten voorbereid zijn”, liet de Frut gisteren optekenen.  Onze redactie bracht u op 2 mei 2013 al op de hoogte:

Tijdens de opwarming komt er een nieuwe ijstijd

Hoe moet het dan met de klimaatvluchtelingen?  Zijn ze voor het ongeluk geboren?  Keren ze massaal terug naar hun zonnige Prachtlanden? Je kan tenslotte van een woestijnplant geen moerasriet maken.  Of misschien toch mits een uitgekiend kweekprogramma…

 

Dan toch…

Afbeeldingsresultaat voor laughing wolfLang heerste er de ‘perceptie’ dat wolven ‘Einzelgänger’ zijn. Eenzaam, alleen en meestal verward. Blijkt dat ze zich in Merkelland vermenigvuldigd hebben tot roedels. 60 roedels, 13 méér dan verleden jaar. Niet langer eenzaam.  Ze komen van over de grens, genieten bescherming en planten zich vlijtig voort.

Het beschermingscomité der wolven verheugt zich maar waarschuwt voor voorbarige euforie: ze moeten in ongunstige omstandigheden leven, zijn niet geliefd bij de angstige bio-Duitsers en worden soms afgeknald.

Immer mehr Wolfsrudel in Deutschland

Drones als natuurhelpers

A DJI Inspire drone hovers during a drone training session for Somali police in Mogadishu, Somalia May 25, 2017. Picture taken May 25, 2017. REUTERS/Feisal Omar - RTX37PVNDrones komen dagelijks in het nieuws.  Vaak niet positief.  Maar deze drones kunnen wat de mensenhand niet of amper aankan: bomen planten in onherbergzame gebieden en aan een snelheid die voor normale stervelingen niet haalbaar is.

De ontbossing is een blijft een probleem.  Elk jaar worden er ca. 15 miljard bomen geveld, terwijl er slechts 9 miljard geplant worden.  Een netto verlies van 6 miljard bomen.  Bomen vervangen, planten, zaaien is arbeidsintensief en bijgevolg duur.

BioCarbon Engineering, gevestigd in Oxford (VK), heeft samen met drones fabrikant Parrot, een methode ontwikkeld om bomen snel en goedkoop te planten.  Ook in gebieden die slecht toegankelijk zijn. Bv. met een drone die 100.000 bomen kan planten per dag.

Eerst verkent een drone het gebied om een 3D-kaart te ontwerpen.  Vervolgens wordt een beplantingspatroon berekend volgens algoritmes.  En dan overvliegt een drone, geladen met kiemende zaden het terrein en vuurt deze in de grond aan een snelheid van één per seconde – of ca. 100.000 per dag.  60 drones zouden bijgevolg 1 miljard boompjes per jaar kunnen planten.

 

Hoed u voor Vlaamse bossen

Afbeeldingsresultaat voor woods animated gifEen Vlaams bos kan alle gestaltes aannemen: van beschermd natuurdomein tot een drietal onverwacht in de groei geschoten recupereerde kerstbomen.

De polemiek over bomen kappen werd in gang gezet met de discussie tussen Joke Schauvlieghe en Natuurpunt, die verantwoordelijk is voor het omkappen van het grootste aantal bomen.  Natuurpunt ontkent niet en ‘beheert’ vlijtig verder zonder enige verplichting van elders voor elke verwijderde boom een nieuwe te planten.  Niet dat een boom van pakweg 100 jaar oud te vervangen is door een mager twijgje van 2 jaar goedkope houtsoort.

Voor Natuurpunt is elke reden goed: ofwel zijn de bomen hier ‘vreemd’, ofwel moet er juist daar, midden in een bos, een poel voor een uitgestorven salamandersoort, zeldzame kikkers en onmisbare libelles gegraven worden, ofwel moeten de bomen weg om de heide ‘een kans te geven’.

Natuurpunt geeft toe de grootste ontbosser te zijn. “Maar we kappen die bomen om de échte natuur opnieuw vrij spel te geven” .

Echte natuur.  Natuurpunt als ‘apartheidsstrijder’ van Vlaanderens flora.  Geen vreemde bomen in Vlaamse bossen.  De voorbeelden zijn talrijk.  Niet te schatten hoeveel hectaren oude Amerikaanse eiken gekapt werden in Vlaanderen.  Niet toevallig waardevol hout waaraan Natuurpunt een behoorlijke cent verdient.  Om te vervangen door echte natuur… niets.  In de Kempen om het ‘oude heidelandschap in eer te herstellen’.

Niemand staat erbij stil dat de vogels (… maken die dan geen deel uit van de natuur?) het eerste slachtoffer zijn.    En dan laten ze de vrijgekomen woestenij begrazen door een oer-Vlaams schaap dat dan toch nog niet helemaal uitgestorven blijkt te zijn.  Jonge vegetatie dat daar toch hun kans waagt belandt in de magen van de magere schapen.  Want… Natuurpunt ‘vergeet’ wel eens bij te voederen.  En dan hebben we het nog niet over de ‘natuur’lijke bewoners van de bossen gehad, de reeën, die geen voedsel meer vinden vermits… de bossen en de ondergroei deskundig door Natuurpunt naar de kl… geholpen zijn én door de concurrentie van de schapen, die een afgebakend gebied toegekend kregen waar de reeën niet meer welkom zijn.

Of er ooit heide zal groeien is nog maar de vraag vermits … er meestal geen heide geplant wordt.  De heide moet er volgens Natuurpunt vanzelf groeien.
Natuurpunt als eigen-bomen-eerst champetter.   Kan de importsecretaris hen niet inlijven op zijn kabinet?

Voor een gewone burger ziet de toestand er enigszins anders uit.  Ook al staan die bomen op eigen terrein.  Bomen (mogen) rooien is geen sinecure.  Officieel aanvragen op het gemeentehuis, wordt behandeld op de gemeenteraad, wordt een kleine twee maand geafficheerd aan de plaats des onheils.    Want de natuur moet beschermd worden, ook al gaat het om waaibomenhout, dat een gevaar vormt of er niet thuis hoort.  Voor de bomenbeotiër: dit zijn boompjes die via de natuurlijke weg ergens aangewaaid zijn door de wind of door dieren.

Buurman bv.  – de man is intussen 84 – erfde samen met zijn broers gronden van zijn ouders.  Boeren met een erf en weiden.  De boerderij verdween, de weiden werden verkaveld en bouwgrond ergens einde ’60 begin ’70er jaren.   Buurman had dus een tiental percelen van elk ca. 1000 m2 bouwgrond geërfd – voormalige weidegrond.  Op één perceel bouwde hij zelf een woning, twee percelen gingen naar zijn dochter, de andere percelen werden verkocht aan geïnteresseerden en woningen erop gebouwd.  Op één perceel na.  Eentje hield hij achter de hand als buffer van zijn woning.  En plantte er jonge kerstboompjes op, opdat die lap grond toch iets zou opbrengen.  Elk jaar verkocht hij kerstboompjes, fris uitgegraven.  Tot ze bijna allemaal verkocht waren.  En toen kwam de bomenpolitie.  Want… zijn bouwgrond, die eeuwenlang weideland geweest was, bleek intussen ingekleurd te zijn als bos.  Ook al was deze grond historisch weide, ook al lag deze bouwgrond al jaren in een woonzone.  En bomen rooien in een bos is verboden, tenzij officieel toegelaten.   Kortom, er was geen ontsnappen aan, buurman kreeg een boete, moest een gelijk aantal bomen elders planten ter compensatie.  Resultaat:  buurman heeft bomen moeten planten op een weide, die hij normaal laat begrazen door enkele vet te mesten koeien, geen bouwgrond dus, om tegemoet te komen aan de eisen van de bomenpolitie.  Waarna deze weide nu dus ook ingekleurd zal worden als bosgrond en buurmans weide opnieuw miraculeus in waardeloos bosgebied zal muteren.

Of wat dacht u van het verhaal van een andere buurman die braafjes in zijn eigen tuin een dertigtal streekeigen boompjes plantte en die een klacht van de bomenpolitie aan zijn broek kreeg… omdat hij zijn kippen ertussen liet scharrelen?  Die zouden nl. een ‘bedreiging’ voor de bomen vormen…  Gelukkig bleek er toch nog iemand over een greintje gezond verstand te beschikken; de klacht werd geseponeerd.

Waarmee we beland zijn bij een nieuw hoofdstuk van de Vlaamse bossensage.   Wie had kunnen vermoeden dat Vlaanderen beschikt over zo’n grote oppervlakte ‘zonevreemde bossen’?.  We wisten zelfs niet dat we zoveel bossen hadden. 15.001 bossen zonder papieren.  En die moeten geregulariseerd worden.  Zonder hakbijl.  Voor de bomen, niet voor de eigenaars.

Wie zei ook weer: “Wat we zelf doen, doen we beter?”

Een oproep uit 2008 van de Vlaamse regering:

Het Verdronken Land van Saeftinghe

Afbeeldingsresultaat voor verdronken land van saeftinghe kaart middeleeuwen

Ca. 1580

Dat landt aende Schelde was scone ende vruchtbare met vele lieflijcke dorpen, waervan Saeftinghe metten casteele ende twee kercken wel tvoernaemste was. Maer alsoe de rijckdom de inwoonders van diere hadde ontsteke en ghecorrumpeert duer ijdelheijt ende hoeveerdichijt, dat se vere hadde besleghen ende gouden durpels voer huer lieden huusen waeren gheleijt wijl se die arme lieden verjoeghen met stocken ende honden, soe dattet Gode om wrake slaghede. Oc maekte huerlieder quatede deselve blindt ende dove voer die wondre voerteeckenen ende maeninghen van hanghende straffe.

Soe vingh eenen schipree ene seemeerminne ende bachten de quam huer meerman gedreven, smeeckende om sijn wijfke weder te ghecrijghene, maer de visscher loech hem uitte met schimpiger tale. Doe riep de meerman quaet ende luijdt ‘Tlandt van Saeftinghe sal verghaen, alleen de torens sullen bliven staen.’ Dein woonders voorts kerende totte slemperijen en vonden gheen tijt huerlieder dijcken te voorsiene. Doe eene maerte smorghens waeter quaem sceppen uit den steenputte van de intbecken seevisselkens drijvende ende soe wierdt deselve arme meijd vercondt hoe twaeter van de see al al tlandt duere hadden ondermeijnd soe datse haestelicke van thof wegvlood ende vande straffe ghespaert mochte blijven.

Up Allderheijlighen anno 1570 quam een impetueuse vloet de rijcke polders imindren ende werdt Saeftinghe duer de see verswolghen met alle huusen ende inwoonders, alleenlijck de torens nogh eenighe tijt latende uutghesteken boven twaetere totse see versoncken, maer somwile can men huerlieder clocken hoeren luuden totte onse allere vermaeninghe.”

Uit: G.M.P. Sponselee en M.A. Buise, Het Verdronken Land van Saeftinghe.

De oudste vermelding van de naam Saeftinghe dateert van 821 (toen Chavetinghe) en betrof een bezit van koning Lodewijk de Vrome. Saeftinghe werd in de 13e eeuw in- gepolderd onder beheer van de abdij Ter Doest. Een van de bekendste bewoners van die abdij was Willem van Saeftinghe.

Rond 1350 was de polder op zijn grootst qua oppervlakte en welvaart. Landbouw, moernering en de winning van zeezout brachten welvaart en werk met zich mee.

Eind 13e, begin 14e eeuw werd Saeftinghe voor enkele tientallen jaren bezit van de graaf van Vlaanderen. Omdat Saeftinghe op een strategisch punt lag (splitsing van Schelde en Honte) en om zijn macht tentoon te spreiden bouwde de graaf niet ver van de woonkern een kasteel, het Saeftingher Slot.

Door stormvloeden gingen in de 14e en de 16e eeuw grote stukken van het ingepolderde land verloren. In de 80-jarige oorlog werden ter verdediging van Antwerpen bovendien opzettelijk dijken doorgestoken, zodat het gebied met recht een gebied van verdronken land genoemd kon worden. Vanaf de 17e eeuw werd veel gebied weer op de zee heroverd. In 1907 vond de laatste inpoldering plaats; daarbij ontstond de Hertogin Hedwigepolder, die grenst aan het zuidoostelijke deel van Saeftinghe.  Meer…

http://saeftinghe.eu/nl/landschap-en-historie/geschiedenis

Geniale vogels

Spreeuwen.  Ze zijn met een paar honderdduizend.  Vliegen kris-kras door de lucht.  Maken merkwaardige silhouetten.  Zonder GPS, zonder radar.  En toch botsen ze niet tegen elkaar.  Wie is hun leider?  Aan welk onbekend signaal geven ze gehoor tijdens hun luchtballet?