Hoed u voor Vlaamse bossen

Afbeeldingsresultaat voor woods animated gifEen Vlaams bos kan alle gestaltes aannemen: van beschermd natuurdomein tot een drietal onverwacht in de groei geschoten recupereerde kerstbomen.

De polemiek over bomen kappen werd in gang gezet met de discussie tussen Joke Schauvlieghe en Natuurpunt, die verantwoordelijk is voor het omkappen van het grootste aantal bomen.  Natuurpunt ontkent niet en ‘beheert’ vlijtig verder zonder enige verplichting van elders voor elke verwijderde boom een nieuwe te planten.  Niet dat een boom van pakweg 100 jaar oud te vervangen is door een mager twijgje van 2 jaar goedkope houtsoort.

Voor Natuurpunt is elke reden goed: ofwel zijn de bomen hier ‘vreemd’, ofwel moet er juist daar, midden in een bos, een poel voor een uitgestorven salamandersoort, zeldzame kikkers en onmisbare libelles gegraven worden, ofwel moeten de bomen weg om de heide ‘een kans te geven’.

Natuurpunt geeft toe de grootste ontbosser te zijn. “Maar we kappen die bomen om de échte natuur opnieuw vrij spel te geven” .

Echte natuur.  Natuurpunt als ‘apartheidsstrijder’ van Vlaanderens flora.  Geen vreemde bomen in Vlaamse bossen.  De voorbeelden zijn talrijk.  Niet te schatten hoeveel hectaren oude Amerikaanse eiken gekapt werden in Vlaanderen.  Niet toevallig waardevol hout waaraan Natuurpunt een behoorlijke cent verdient.  Om te vervangen door echte natuur… niets.  In de Kempen om het ‘oude heidelandschap in eer te herstellen’.

Niemand staat erbij stil dat de vogels (… maken die dan geen deel uit van de natuur?) het eerste slachtoffer zijn.    En dan laten ze de vrijgekomen woestenij begrazen door een oer-Vlaams schaap dat dan toch nog niet helemaal uitgestorven blijkt te zijn.  Jonge vegetatie dat daar toch hun kans waagt belandt in de magen van de magere schapen.  Want… Natuurpunt ‘vergeet’ wel eens bij te voederen.  En dan hebben we het nog niet over de ‘natuur’lijke bewoners van de bossen gehad, de reeën, die geen voedsel meer vinden vermits… de bossen en de ondergroei deskundig door Natuurpunt naar de kl… geholpen zijn én door de concurrentie van de schapen, die een afgebakend gebied toegekend kregen waar de reeën niet meer welkom zijn.

Of er ooit heide zal groeien is nog maar de vraag vermits … er meestal geen heide geplant wordt.  De heide moet er volgens Natuurpunt vanzelf groeien.
Natuurpunt als eigen-bomen-eerst champetter.   Kan de importsecretaris hen niet inlijven op zijn kabinet?

Voor een gewone burger ziet de toestand er enigszins anders uit.  Ook al staan die bomen op eigen terrein.  Bomen (mogen) rooien is geen sinecure.  Officieel aanvragen op het gemeentehuis, wordt behandeld op de gemeenteraad, wordt een kleine twee maand geafficheerd aan de plaats des onheils.    Want de natuur moet beschermd worden, ook al gaat het om waaibomenhout, dat een gevaar vormt of er niet thuis hoort.  Voor de bomenbeotiër: dit zijn boompjes die via de natuurlijke weg ergens aangewaaid zijn door de wind of door dieren.

Buurman bv.  – de man is intussen 84 – erfde samen met zijn broers gronden van zijn ouders.  Boeren met een erf en weiden.  De boerderij verdween, de weiden werden verkaveld en bouwgrond ergens einde ’60 begin ’70er jaren.   Buurman had dus een tiental percelen van elk ca. 1000 m2 bouwgrond geërfd – voormalige weidegrond.  Op één perceel bouwde hij zelf een woning, twee percelen gingen naar zijn dochter, de andere percelen werden verkocht aan geïnteresseerden en woningen erop gebouwd.  Op één perceel na.  Eentje hield hij achter de hand als buffer van zijn woning.  En plantte er jonge kerstboompjes op, opdat die lap grond toch iets zou opbrengen.  Elk jaar verkocht hij kerstboompjes, fris uitgegraven.  Tot ze bijna allemaal verkocht waren.  En toen kwam de bomenpolitie.  Want… zijn bouwgrond, die eeuwenlang weideland geweest was, bleek intussen ingekleurd te zijn als bos.  Ook al was deze grond historisch weide, ook al lag deze bouwgrond al jaren in een woonzone.  En bomen rooien in een bos is verboden, tenzij officieel toegelaten.   Kortom, er was geen ontsnappen aan, buurman kreeg een boete, moest een gelijk aantal bomen elders planten ter compensatie.  Resultaat:  buurman heeft bomen moeten planten op een weide, die hij normaal laat begrazen door enkele vet te mesten koeien, geen bouwgrond dus, om tegemoet te komen aan de eisen van de bomenpolitie.  Waarna deze weide nu dus ook ingekleurd zal worden als bosgrond en buurmans weide opnieuw miraculeus in waardeloos bosgebied zal muteren.

Of wat dacht u van het verhaal van een andere buurman die braafjes in zijn eigen tuin een dertigtal streekeigen boompjes plantte en die een klacht van de bomenpolitie aan zijn broek kreeg… omdat hij zijn kippen ertussen liet scharrelen?  Die zouden nl. een ‘bedreiging’ voor de bomen vormen…  Gelukkig bleek er toch nog iemand over een greintje gezond verstand te beschikken; de klacht werd geseponeerd.

Waarmee we beland zijn bij een nieuw hoofdstuk van de Vlaamse bossensage.   Wie had kunnen vermoeden dat Vlaanderen beschikt over zo’n grote oppervlakte ‘zonevreemde bossen’?.  We wisten zelfs niet dat we zoveel bossen hadden. 15.001 bossen zonder papieren.  En die moeten geregulariseerd worden.  Zonder hakbijl.  Voor de bomen, niet voor de eigenaars.

Wie zei ook weer: “Wat we zelf doen, doen we beter?”

Een oproep uit 2008 van de Vlaamse regering:

Het Verdronken Land van Saeftinghe

Afbeeldingsresultaat voor verdronken land van saeftinghe kaart middeleeuwen

Ca. 1580

Dat landt aende Schelde was scone ende vruchtbare met vele lieflijcke dorpen, waervan Saeftinghe metten casteele ende twee kercken wel tvoernaemste was. Maer alsoe de rijckdom de inwoonders van diere hadde ontsteke en ghecorrumpeert duer ijdelheijt ende hoeveerdichijt, dat se vere hadde besleghen ende gouden durpels voer huer lieden huusen waeren gheleijt wijl se die arme lieden verjoeghen met stocken ende honden, soe dattet Gode om wrake slaghede. Oc maekte huerlieder quatede deselve blindt ende dove voer die wondre voerteeckenen ende maeninghen van hanghende straffe.

Soe vingh eenen schipree ene seemeerminne ende bachten de quam huer meerman gedreven, smeeckende om sijn wijfke weder te ghecrijghene, maer de visscher loech hem uitte met schimpiger tale. Doe riep de meerman quaet ende luijdt ‘Tlandt van Saeftinghe sal verghaen, alleen de torens sullen bliven staen.’ Dein woonders voorts kerende totte slemperijen en vonden gheen tijt huerlieder dijcken te voorsiene. Doe eene maerte smorghens waeter quaem sceppen uit den steenputte van de intbecken seevisselkens drijvende ende soe wierdt deselve arme meijd vercondt hoe twaeter van de see al al tlandt duere hadden ondermeijnd soe datse haestelicke van thof wegvlood ende vande straffe ghespaert mochte blijven.

Up Allderheijlighen anno 1570 quam een impetueuse vloet de rijcke polders imindren ende werdt Saeftinghe duer de see verswolghen met alle huusen ende inwoonders, alleenlijck de torens nogh eenighe tijt latende uutghesteken boven twaetere totse see versoncken, maer somwile can men huerlieder clocken hoeren luuden totte onse allere vermaeninghe.”

Uit: G.M.P. Sponselee en M.A. Buise, Het Verdronken Land van Saeftinghe.

De oudste vermelding van de naam Saeftinghe dateert van 821 (toen Chavetinghe) en betrof een bezit van koning Lodewijk de Vrome. Saeftinghe werd in de 13e eeuw in- gepolderd onder beheer van de abdij Ter Doest. Een van de bekendste bewoners van die abdij was Willem van Saeftinghe.

Rond 1350 was de polder op zijn grootst qua oppervlakte en welvaart. Landbouw, moernering en de winning van zeezout brachten welvaart en werk met zich mee.

Eind 13e, begin 14e eeuw werd Saeftinghe voor enkele tientallen jaren bezit van de graaf van Vlaanderen. Omdat Saeftinghe op een strategisch punt lag (splitsing van Schelde en Honte) en om zijn macht tentoon te spreiden bouwde de graaf niet ver van de woonkern een kasteel, het Saeftingher Slot.

Door stormvloeden gingen in de 14e en de 16e eeuw grote stukken van het ingepolderde land verloren. In de 80-jarige oorlog werden ter verdediging van Antwerpen bovendien opzettelijk dijken doorgestoken, zodat het gebied met recht een gebied van verdronken land genoemd kon worden. Vanaf de 17e eeuw werd veel gebied weer op de zee heroverd. In 1907 vond de laatste inpoldering plaats; daarbij ontstond de Hertogin Hedwigepolder, die grenst aan het zuidoostelijke deel van Saeftinghe.  Meer…

http://saeftinghe.eu/nl/landschap-en-historie/geschiedenis

Geniale vogels

Spreeuwen.  Ze zijn met een paar honderdduizend.  Vliegen kris-kras door de lucht.  Maken merkwaardige silhouetten.  Zonder GPS, zonder radar.  En toch botsen ze niet tegen elkaar.  Wie is hun leider?  Aan welk onbekend signaal geven ze gehoor tijdens hun luchtballet?

Zuid-Europa houdt uitverkoop

Italië zoekt een pragmatisch antwoord op de economische crisis: afstoten.  Zo zijn er niet slechts vijf toeristische yachthavens, zgn. marina’s,  in aanbieding, maar ook huizen vanaf 1 euro.

De firma Invitalia, in samenwerking met het ministerie voor economie, verkoopt de marina’s van Capri, Portisco op Sardinië, Arechi bij Napels, Triëst en Roccella Jonica in Calabrië, de 2500 ligplaatsen inbegrepen.  Richtprijs voor de vijf havens: afgerond 50 miljoen euro.  Doe een bod.

Blijkbaar loopt de verkoop niet naar wens want oorspronkelijk mocht men tot midden juli een bod aanreiken, intussen tot eind augustus.

De overheid van Capri heeft 51% van de havenaandelen en zou een potentiële koper kunnen zijn.  De marina van Portisco aan de Costa Smeralda (Sardinië) belandt misschien in privé handen.

Reden van de verkoop der marina’s: 50% van de ligplaatsen worden niet benut.  En toch worden er nog 57 nieuwe marina’s met 22.650 ligplaatsen gebouwd.  In totaal heeft Italië momenteel meer dan 85.000 ligplaatsen ter beschikking. Men kan zich terecht afvragen wat de zin ervan is producten toe te voegen aan een markt die sowieso al verzadigd is. Rekenen ze misschien erop dat de verrijkers met hun yachten gaan aanmeren?

Maar niet alleen de toeristische havens hebben problemen.  In vele dorpen, vooral in de bergen, trekken jonge mensen weg wegens gebrek aan perspectieven.   60% van de jongeren hebben geen werk.  Minder geboorten omdat het inmiddels een luxe is een kind te hebben.  Tja, de neo-Europeanen hebben daar een enigszins andere visie op.  Kinderen zijn dikwijls hun levens- en asielverzekering.

Om de bevolkingleegloop tegen te gaan kwam een Siciliaanse burgemeester op het idee 31 leegstaande huizen in zijn dorp weg te geven.  Giuseppe Ferrarello bood op het internet in het mooie middeleeuwse Gangi (centraal Sicilië) immobiliën voor 1 euro aan op voorwaarde dat de nieuwe eigenaars de verwaarloosde huizen binnen de drie tot vijf jaar zouden renoveren.   Van de 31 aangeboden huizen werden intussen 21 weggeschonken of gereserveerd.

In Spanje is de situatie niet veel anders.  In het hele land, volgens een schatting van het bureau voor statistiek, telt men ca. 3000 verlaten dorpen.  Verleden week maakte de overheid bekend dat men van ca. 400 dorpen in Galicië vanaf wil geraken.  De regio in het noord-westen van Spanje lijkt eerder op een spookstreek.

En Griekenland wil (…moet) de haven van Piraeus verkopen.  14 regionale luchthavens gingen inmiddels voor 1.2 miljard euro van de hand aan de Frankfurtse luchthavenexploitant Fraport

Tijdens onze vakantie op Kreta in mei bleek dat de EU nochtans genoeg geld naar “projecten” gestuurd had.  Waar men ook ging op het eiland, overal prijkte een bordje met de mededeling “gesteund door de EU”, gevolgd door een bedrag met meerdere nullen.

Een voorbeeld: in onderstaande video zal blijken (vanaf ca. 15′) dat bv. de voormalige zomerresidentie van de eveneens voormalige Griekse koninklijke familie ook op gelden van de EU-belastingbetaler mocht rekenen.  Het paleis werd in 2003 eigendom van de Griekse staat en men had grootse plannen.  De EU tekende voor de renovatie met 1.2 miljoen euro.  En daar bovenop 575.000 euro voor het opknappen van het parkdomein.  Sindsdien verval en verboden toegang.

Naar verluidt zouden de EU-subsidies nooit ter plaatse aangekomen zijn.  Maar ze zijn wel degelijk gestort.  Waar zijn ze blijven hangen?  Wie is er verantwoordelijk?  De minister van cultuur kan de verantwoordelijke persoon momenteel niet vinden.  Ziekjes.  Misschien geeft het orakel van Delphi antwoord…  Heel het domein staat nu te koop.  Prijs?  Zullen we ook aan het orakel moeten vragen.

Dat Griekenland er niet in slaagt een enigszins faire prijs voor de verkoop van staatseigendommen te bereiken, mag niemand verwonderen.  Het land heeft zelfs geen kadaster.  Noord-Griekenland is rijk aan bodemschatten, aan ertsen, aan goud.

Eldorado Gold heet het Canadees bedrijf dat voor de luttele som van 2 miljard euro de grootste goudvoorraad van Europa gekocht heeft.  De vroegere Griekse regering deed er een welkomstgeschenk bovenop voor de symbolische prijs van welgeteld 1 euro: een reusachtig woud, vroeger voor iedereen toegankelijk, nu omheind door prikkeldraad.  Een nieuwe mijn staat op de Canadese agenda.  Ze moeten zelfs niet diep graven, even bukken, de stenen zitten vol koper.  730.000 ton koper werden al bovengehaald.  De Canadezen maken geen geheim van hun plannen: de bomen moeten verdwijnen.

Wie de Chalkidiki regio een beetje kent weet hoe mooi het daar is.  Een woud van die omvang, met zulke botanische verscheidenheid, kaal slagen werd tot op heden in de EU verboden.  Wat er versjacherd werd is crimineel.  Griekenland kan de grootste Europese exporteur van goud en olie worden maar de modale Griek wordt er niet beter van.  Het is pas met de regering Tsipras dat er geprobeerd werd in te grijpen.  Wie er meer wil over weten, verwijzen wij naar http://antigoldgr.org/en/

Kijkt u zelf maar naar deze film.  Ze moesten de verantwoordelijke politici tegen de muur zetten.

Diverse bronnen: o.a. 20Min.onLine

FT

Sơn Đoòng grot

Click to see original Image in a new windowDe Sơn Đoòng grot in Vietnam is zonder enige twijfel één van de meest spectaculaire plaatsen ter wereld.  De grot werd ontdekt door een boer in 1991, maar het duurde nog 18 jaar eer wetenschappers erin slaagden ze in beeld te brengen.
De Sơn Đoòng grot (Bergrivier grot) is niet alleen ‘s werelds grootste grot, het is een wereld op zich.  Er zou een torengebouw met 40 verdiepingen in kunnen passen.  Het heeft zijn eigen oerwoud, een rivier en dierenrijk.  De grot is vijf keer groter dan de Phong Nha grot, niet zo ver er vandaan, die voordien als de grootste grot in Vietnam beschouwd werd.

Click to see original Image in a new window

Wetenschappers vermoeden dat de grot ongeveer 5 miljoen jaar oud is.  De grootste ruimte is ca. vijf kilometer lang en 200 m hoog.   In 2013 werd de eerste rondleiding met een gids georganiseerd.  De prijs past niet in ieders budget: $ 3.000 voor vijf dagen in een tent.

Greenpeace heeft het (ook) bij de vissers verkorven

Vissers woest om stenendumpactie Greenpeace
Politiek, visserij en wetenschap zijn woest op Greenpeace. De milieuorganisatie dumpte gisteren grote zwerfkeien in de Noordzee om aandacht te vragen voor het behoud van natuur in de Noordzee. De actie zou echter gevaarlijk zijn voor vissers. Als een grote steen in een net terecht komt kan de boot kapseizen. In Pauw een debat met Tom Grijsen van Greenpeace en Anja Keuter, die vist in de Noordzee.

Lees hierover ook bij Elsevier: Arrogant Greenpeace brengt met keien leven van vissers in gevaar

FT