Ach Martine…

Afbeeldingsresultaat voor martine naam

In deze tijden van flitsende lichten, bonkende bassen, overdonderend lawaai, oorlogsdansen op het podium, regenboogkwelers, denken we met weemoed terug aan Martine Bijl, aan haar frisse verschijning, aan haar prachtige liedjes. Zo willen we haar in herinnering houden. Het ga je goed, lieve Martine, daarboven bij de engelen.

Te gast in Tienerklanken:

U vindt hier meer info over haar laatste jaren en boek.

I.M. Herwig Praet, ons aller “Twiggy”

Luc Vermeulen (Voorpost) schreef op facebook deze ontroerende afscheidswoorden na het overlijden van Twiggy, waarbij onze redactie uit ganser harte zich aansluit. Dank Twiggy voor de talrijke vreugdevolle momenten, die door het verstrijken der jaren niet zullen vergeten worden.

Luc Vermeulen

24 mei om 08:20 ·

Hoe geluk en ongeluk, vreugde en verdriet dicht bij mekaar liggen.
Via dit medium kon ik gisteren vernemen dat Bart Verhaert uit coma en buiten levensgevaar was. En ondanks dat er nog een heel lange weg zal af te leggen zijn en er nog vele vraagtekens zijn over het verdere verloop van zijn genezing was dat toch fantastisch nieuws. En ik schreef dan ook als reactie op dit bericht van zijn broer Dirk ‘dat is het beste nieuws van vandaag’.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht, baard en close-up
Twiggy

Maar vreugde en verdriet liggen dicht bij mekaar want gisterenavond laat vernam ik via dezelfde weg het overlijden van Herwig Praet of de legendarische Twiggy. Hij sukkelde reeds vele jaren met zijn gezondheid en moest onlangs opnieuw een hartoperatie ondergaan. Heel veel mensen uit de Vlaamse beweging hebben geweldige herinneringen aan Herwig die in zijn studententijd actief was bij het KVHV en praeses was in 1980-1981. Zijn naam blijft onlosmakelijk verbonden met de grootse studentenzangfeesten te Antwerpen waarvan hij de inspirator en de drijvende kracht was. Dat waren fantastische avonden met een ongelooflijke ambiance met gezonde studentikoze concurrentie tussen de rode petten van het KVHV en de grijze petten van het NSV!.

Ik heb zo mijn twijfels of Twiggy nu in de hemel zit te luisteren naar het zoetgevooisd engelengezang rijstpap met bruine suiker etende met gouden lepeltjes. Ik denk zo dat mannen zoals Twiggy wanneer die aan de hemelpoort komen bij Sint Pieter dat die mogen kiezen. Kiezen tussen de hemel met de rijstpap en de engelen of het Walhalla (Walhalla is een oud, van oorsprong Noors woord, dat vroeger letterlijk ‘hemel/paradijs voor in oorlogen gedode helden’ betekende.). Ben er zeker van dat Twiggy gekozen heeft voor het Walhalla met de Walkuren, de honingdrank en schuimende potten bier. En volgens de Vikingen bestaat het Walhalla uit 540 enorm grote zalen. Daar gaat Twiggy zeker één zaal van in beslag nemen om grootse zangfeesten te organiseren. En later, uiteraard veel later, zullen Gerolf Annemans en Hector Van Oevelen, wanneer ook zij dit tranendal verlaten hebben, bij zo een zangfeest plaats nemen naast Twiggy ene aan de linkerkant en ene aan de rechterkant. Dat wordt nog wel even een probleem want beide heren kennende zullen ze allebei aan de rechterkant willen zitten. En daar gaat veel volk zijn op die zangavonden al die oud studenten en al die klanten van de eveneens legendarische Piet Pot en de tooghangers van de Beest en de vele strijdmakkers en … En de rode en grijze petten zullen weer de lucht in vliegen bij het zingen van het studentenlied ‘De gilde viert’. En het laatste lied van die zangavonden zal solo gebracht worden door Twiggy en met zijn zware basstem zal hij het wondermooie drinklied

Im tiefen Keller singen.
Allein mein Durst vermerhrt sich nur
Bei jedemfrischen Becher;
Das ist die leidige Natur
Der alten Rheinweinzecher!
Doch tröst ich mich,wenn ich zuletzt
Von Fass zu Boden sinke:
Ich habe keine Pflicht verletzt,
Ich trinke,trinke,trinke

Twiggy; bedankt maat, voor de vele mooie momenten en avonden die ge ons bezorgd hebt. En ik ga je zeker terugzien want wanneer ik voor Sint Pieter zal komen te staan dan weet ik welke kant ik zal kiezen en ik zal uit die 540 zalen vlug de zaal gevonden hebben waar jij verblijft tussen je vele vrienden want je stem zal galmen doorheen het hele Walhalla.
Tot dan Twiggy en ik hoop dat het KVHV ter ere van jou een grootse zangavond zal organiseren.”

Onze redactie koos onderstaand lied als afscheidsgroet aan Twiggy.

Donkere metten van Goede Vrijdag

Afbeeldingsresultaat voor donkere metten

De metten (matutinae) maken deel uit van het getijdengebed in de Rooms-Katholieke Kerk en de orthodoxe kerken. Het woord ‘metten’ komt van het Latijnse woord ‘matutinum’, dat ‘ochtend’ betekent. De metten worden gebeden tussen zonsondergang en zonsopgang, meestal in de zeer vroege ochtend. Het aanvangstijdstip varieert van ongeveer 3.45 uur tot 6.15 uur. De vigilie (“wake”) wordt meestal voor middernacht gebeden, de metten erna. Zie de officiële boeken van de abdij van Solesmes.

De metten vormen het langste officie van het rooms-katholieke getijdengebed, en bestaan in hun oorspronkelijke versie uit twee nocturnen die elk bestaan uit zes psalmen en een langere lezing, de eerste uit de Bijbel, de tweede uit de kerkvaders. ‘s Zondags komt daar nog een nocturn van drie lofzangen uit het Oude Testament met een evangelielezing en het Te Deum bij. Hierbij moet worden aangetekend dat de metten in zeer veel kloosters worden ingekort, waarbij de nocturnen over twee weken worden verdeeld (denk aan de uitdrukking ‘korte metten maken’). In de standaard (lange) versie duren de metten op zijn minst anderhalf uur, meestal langer. In de Goede Week zijn de zogeheten Donkere Metten en Lauden nog uitgebreider. (Wikipedia)

GrEUzelvisie

De bronafbeelding bekijken

Heeft u ook de indruk dat de voormalige Europese liedjeswedstrijd stilaan ontaard is tot een griezelshow?

Het lijkt wel alsof de muzikale kwaliteiten van een liedje, de stem en présence van de zanger/zangeres/groep/ het er niet meer toe doen. Hoofdzaak zo abnormaal, resp. grof, schokkend (… of belachelijk) mogelijk voor de dag komen.

Nu doet IJsland ook mee met de waanzin. Wat denkt u over hun keuze van dit jaar?

De punk-techno groep Hatari heeft de voorafgaande selecties gewonnen met het lied “Hatrid Mun Sigma” – “Haat zal (over)heersen” en zal op 16 mei in Israël deelnemen aan de halve finales.

Hatari houdt zich niet bezig met liefdes- of luisterliedjes. Ook niet met rock’n roll of latino-geïnspireerde dansmuziek. Hatari gaat geen wereldprobleem uit de weg, zoals sadomasochisme, dominantie en andere minder populaire vrijpraktijken of de fascinatie voor de dood, hun afkeer van het kapitalisme, de maatschappij, het verbruikersgedrag, enz. Tot zover is er niets aan de hand. Toch niet wat hun deelneming betreft. Maar Hatari heeft ook een politieke mening, die ze willen delen, en dat mag niet op het podium van Eurovisie. Los van hun uiterlijk willen ze daar ook met hun boodschap tegen de Israëlische schenen stampen, want naar eigen zeggen identificeren ze zich met de Palestijnse zaak en ze vinden het niet meer dan normaal, hun plicht zelfs, om Eurovisie te gebruiken om hun zicht op de politieke situatie wereldkundig te maken.

De groep beschouwt Eurovisie niet als een zangwedstrijd, maar als een politieke boksmatch, vooral nu die in Israël plaats vindt, en bovendien een eerste stap naar het uitdoven van het kapitalisme. Lap, die zit!

Wat ons betreft: opdoeken die decadente boel!

Vivaldi: Gloria

Kerkmuziek was de Italiaanse violist en componist Antonio Vivaldi (1678-1741) met de paplepel ingegoten. Zijn vader was musicus aan de San Marco basiliek in Venetië, een kerk waar veel aan muziek werd gedaan. Vivaldi zelf werd muziekleraar en componeerde hoofdzakelijk instrumentale werken, waaronder ruim vierhonderd soloconcerten voor de meest uiteenlopende instrumenten(combinaties). In 1703 werd hij tot priester gewijd, waardoor ook kerkelijke werken op zijn programma kwamen te staan.

Afbeeldingsresultaat voor vivaldi

Glorie zij God in de Hoge is het tweede van de vijf delen van de mis. Vivaldi schreef drie Gloria’s. Hij maakte er zelfstandige stukken van. Het Gloria in D (RV 589) is het bekendste, hij schreef het in 1715. Deze prachtige, ingetogen compositie is te vergelijken met religieuze werken als Stabat Mater van Pergolesi, Miserere van Allegri en Ave Verum van Mozart.

Vivaldi’s Gloria in D bestaat uit 12 delen. Tussen de koordelen worden solo’s gezongen door sopraan en alt. De openingsmuziek klinkt als een fanfare zoals het Gloria uit de Hohe Messe van zijn tijdgenoot Johann Sebastian Bach (1685 – 1750), die overigens een groot bewonderaar van Vivaldi was.

Verdi: overwinningsmars uit Aïda

Eindelijk zijn we erin geslaagd al de bestanden (met uitzondering van onze contactadressen) van onze ter ziele gegane pc over te hevelen naar dit blinkend nieuw exemplaar. Eigenlijk hadden we de hoop al opgegeven, maar na 2 uur prutsen en vloeken slaagden we er ten slotte in de muurvast zittende harde schijf – intact – te verwijderen en buurman – onze oneindige dank valt hem tot het einde der dagen ten deel – noemde het vervolgens “een fluitje van een cent”.

Ter ere van dit heuglijk feit mag u mee genieten met onze zegeroes: de overwinningsmars uit Aïda.

Aida is een opera in vier akten van Giuseppe Verdi uit 1871. Het libretto is van de hand van Antonio Ghislanzoni gebaseerd op een thema van François Auguste Ferdinand Mariette en een schets in het Frans van Camille du Locle. De opdracht voor het schrijven van de opera is gegeven naar aanleiding van de opening van het nieuwe operagebouw van Caïro.

De opera beleefde zijn première in Caïro op 24 december 1871 (onder leiding van Verdi’s vriend de contrabassist, componist en dirigent Giovanni Bottesini) en in Italië in het Teatro alla Scala in Milaan op 8 februari 1872 en wordt nog steeds regelmatig opgevoerd bij de piramides van Gizeh. (…)

Wie zin en tijd heeft – het weder is sowieso niet uitnodigend voor een winterwandeling – kan via dit bruggetje heel de opera met Luciano Pavarotti bekijken en beluisteren.

Maurice Ravel: Bolero

De Bolero (of Boléro) is een ballet dat in 1928 gecomponeerd werd door de Franse componist Maurice Ravel voor de Russische danseres Ida Rubinstein. (video onderaan)


Het stuk heeft kenmerken van een bolero. Het stuk was meteen een groot succes tijdens de première op 22 november 1928 in de Parijse Opéra, met choreografie van Bronislava Nijinska en een decor van Alexandre Benois. Het Orkest van de Opéra stond onder leiding van Walther Straram. Ernest Ansermet was oorspronkelijk ingehuurd om alle uitvoeringen van het balletseizoen te leiden, maar de musici weigerden onder hem te spelen.
Ravel noemde het stuk muzikaal inhoudloos, maar toch staat het bekend als een van zijn meesterwerken. De Bolero bestaat uit twee thema’s die telkens door andere instrumenten worden gespeeld. Na twee inleidende maten door de kleine trom wordt het eerste thema ingezet door een enkele fluit, waarna langzamerhand het gehele orkest gaat meedoen, waarbij bij elk opeenvolgend fragment crescendo plaatsvindt. Het stuk duurt ongeveer 15 minuten.
De Bolero werd naast zijn intrigerende orkestratie, met orkestinstrumenten die beurtelings het thema spelen, ook bekend door zijn ritmische drone. (Wikipedia)