Aan het Griekse front (7)

Image

Wie meent dat alles (weer?) koek en ei is tussen Griekenland en Turkije mag zich bezinnen over het onderstaande:

Turkije blijft provoceren door gevechtsvliegtuigen het Griekse luchtruim te laten binnendringen. De NAVO en de EU houden zich gedeisd. Een boot van de Turkse kustwacht pest een EU Frontex grenspatrouilleschip én een Griekse vissersboot in de Egeïsche Zee. Turkse F-16 vliegen rondjes boven de Griekse eilanden – ze worden weggejaagd door Griekse gevechtsvliegtuigen. De vrees is reëel dat dit wel eens slecht zou kunnen aflopen. Niet moeilijk dat de Griekse defensieminister vindt dat men momenteel niet van goed nabuurschap kan spreken.

Turkije heeft de spanning doen stijgen door een akkoord met Libië te ondertekenen die de territoriale wateren der Mid. Zee tussen hen verdeelt.(zie vorig artikel onderaan) Turkse schepen zijn al naar olie of gas aan het boren in Cypriotische wateren, ze zijn van plan hetzelfde te ondernemen in de buurt van Kreta en ze uiten territoriale eisen in de wateren rond enkele Griekse eilanden.

Bovendien wordt verwacht dat Turkije opnieuw zal proberen immigranten over de noordelijke landgrens met Griekenland, bij de Evros rivier, te sturen. En – laten we niet vergeten dat er nog steeds, zonder rekening te houden met het pact dat gesloten werd met de EU – mensenhandelaars niets in de weg gelegd wordt die “vluchtelingen” en immigranten naar de Griekse eilanden smokkelen.

Trapped into Fantasies: On the recent escalation of Greco-Turkish ...

De verwachting – of beter gezegd – een gerechtvaardigde vrees dat de toestand aan de Evros opnieuw zou kunnen escaleren – wordt bewezen door de “bezetting” van een gebied langs de Evros, waar de meute illegalen in februari verbleef, die met een hardhandig duwtje in de rug van de Turkse politie, wekenlang geprobeerd heeft de Griekse grens over te steken. De Evros heeft naargelang het seizoen een hoger of lager waterpeil – de oevers veranderen dan in moerasgebied. De rivier meandert afwisselend op Grieks en Turks territorium. Dàt moerassig gebied in Feres wordt nu volgens verschillende bronnen door Turkije opgeëist. 35 Turkse soldaten zouden op de oostelijke oever van de Evros, op Grieks grondgebied, tenten neergepoot hebben, met duidelijk zichtbaar een Turkse vlag aan een boom. Zij verhinderen dat het Griekse leger een bijkomend grenshekwerk opricht. De Griekse regering heeft Turkije verzocht de soldaten terug trekken – men wil een escalatie zoals in 1996 omwille van de Imia-eilandjes in de Egeïsche Zee voorkomen. (…) Turkije weigert.

Oud werd nieuw

Geen historische beelden, geen getrukeerde film. De Pruisen leidden het Chileense leger op en dat kan men vandaag nog vaststellen. Paradepas en feldgraue uniformen. Misschien is het tijd dat de Chilenen de Duitsers een wederdienst leveren en hen terug een vaderlandsgevoel bijbrengen. Huidige EU-voorzitster von der Leyen heeft dit deskundig – de erfzonde nietwaar? – tijdens haar passage als defensieministerin kapot gemaakt.

Voor de geïnteresseerden: elk jaar viert men in Chili de Legerdagen, op 19 september in Santiago en overmorgen – 21 mei – de Marinedagen in Valparaiso.

We kunnen het niet laten… vergelijk even met “onze” parade. Het land b is internationaal beroemd voor de chocolade, de wafels, bier, de talenkennis der politici én de paraatheid der strijdkrachten:

Quo vadis, Syria?

De VSA blijven uit hetzelfde vaatje tappen: nl. “de Syrische regering heeft chemische wapens, produceert chemische wapens, verstopt chemische wapens, gebruikt chemische wapens én deelt ze uit aan bondgenoten”. Dat is zo ongeveer de retoriek van de ‘Amerikaanse afgevaardigde voor Syrië en de bestrijding van ISIS’, de heer James Jeffrey tijdens een video gesprek voor en met het Hudson Institute, waarin hij verklaarde dat de Syrische regering op alle mogelijke manieren Hezbollah steunt tégen Israël… en dat chemische wapens niet uitgesloten zijn. Opnieuw dezelfde beschuldigingen met grijsgedraaide conclusies, zonder rekening te houden met de getuigenissen van OPCW-onderzoekers, die de klok luidden over het vals OPCW rapport van zgn. gifgasaanvallen door de Syrische regering. (zie eerdere berichten onderaan). Bovendien wil hij dat d.m.v. de Amerikaanse aanwezigheid Rusland zich vastrijdt in het Syrische moeras. (…)

Ook de VN Veiligheidsraad liep mee aan het handje van “westerse landen” die aandrongen op een gesloten videovergadering over het zgz. gebruik van chemische wapens in Syrië. Gesloten? Inderdaad. Rusland en China weigerden mee te vergaderen. Zij protesteerden tegen deze “informele vorm” achter gesloten deuren. (…) Rusland zal zijn eigen onderzoek houden en de resultaten wereldwijd bekend maken. (…)

De EU meende nog een duit in het zakje te moeten doen:

A propos, Hudson Institute. Aan het hoofd staat Kenneth Weinstein, protégé van Trump, wachtende op zijn nominatie als Amerikaans ambassadeur in Japan, lid van de Kesher Israel Synagogue. Voorzitster van de Raad van Bestuur is Sarah Stern, echtg. van Mark Rosenblatt, kaderlid van McKinsey & co. Vice directeur is Lewis Libby, een niet onomstreden figuur, zoon van Irving Lewis Liebowitz, (jr. amerikaniseerde zijn naam) die gedeeltelijke amnestie kreeg van Bush voor zijn veroordeling wegens meineed en blokkeren van de rechtsgang. Trump gaf hem in 2018 volledige amnestie. In het geval het u nog niet duidelijk is uit welke richting de wind blaast bij de zgn. denktank Hudson Institute, neem dan nog een kijkje bij de ”experts“. En voor het geval u zich afvraagt of het Hudson Institute in Tel Aviv of Jeruzalem gevestigd is… geen van beiden. U vindt het in Washington, waar het als ‘denk’tank de gedachten dient te sturen in de gewenste richting.

De quasi dagelijkse aanvallen van Israël op Syrisch grondgebied werden door Jeffrey niet vermeld. Die vallen onder de noemer pro-actieve zelfverdediging. Een tweede Iraans vrachtvliegtuig verkoos op de Russische luchtmachtbasis Hmeimim te landen i.p.v. op de Damascus Int’l Airport om niet het doelwit te worden van Israëlische raketten. (…)

Pompeuze Pompeo haastte zich woensdag nog maar eens naar Netanyahu, om hem de ononderbroken steun van de VSA te verzekeren. Te bespreken “face to face”: toestand M.O. en toekomstige annexatie van bezette westelijke Jordaanoever. Schouderklopjes over en weer: we zijn goe bezig. (…) Waarom kon dit niet met een telefoontje, een videogesprek?

Keren we terug naar de toestand in Syrië. We beginnen met coronacijfers van gisteren:

Voor alle duidelijkheid, dit zijn de cijfers in regeringsgebied. Voor de drie andere landdelen, terroristen-Idlib, Turks-Idlib, Turkse bezetting N-Syrië, Amerikaans olieprotectoraat ten oosten van de Eufraat zal u elders de info moeten halen. De VSA nemen hun taak, de bescherming van de Koerden olie zeer ernstig.

Het Gardeniakoor zingt een coronalied vanuit hun kot:

De coronamaatregelen werden versoepeld. Erediensten opnieuw toegelaten:

Ramadansfeer in Damascus en Aleppo:

Aan de hand van deze kaart heeft u een overzicht en kunt u de locatie der gas- en oliebronnen situeren.

Military Situation In Syria On May 13, 2020 (Map Update)

Toen Trump aankondigde dat hij “de jongens” zou terughalen heeft hij niet uitdrukkelijk vermeld wààr hij ze zou terugtrekken. Intussen werden er weer versterkingen – via Irak – aangerold om de zomervakantie door te brengen tussen de olie- en gasbronnen van de provincie Hasaka. (…) Tevens logistiek en militair materiaal, ook tankwagens. Opnieuw verzette de plaatselijke bevolking zich tegen de onuitgenodigde beschermingstroepen. De SDF (Koerden) arresteerden een aantal burgers die de Amerikaanse patrouille wilden tegenhouden.

Patrouilles van vreemde strijdkrachten doorkruisen het noorden en oosten van Syrië. Soms komen ze elkaar tegen, blokkeren elkaar afwisselend als bij een spelletje stratego. Erdogan heeft zijn deel van de afspraak met Poetin nog steeds niet waargemaakt. De M4 is nog steeds niet vrij voor verkeer. HTS & co. hebben nog steeds niet hun biezen gepakt tot de afgesproken 6 km ten noorden van de M4. Integendeel zelfs. Het lijkt er zelfs niet op dat Erdogan het filiaal van al-Qaeda naar het noorden zal laten uitwijken. … Het gecensureerde Southfront-YTkanaal werd blijkbaar geadopteerd door andere YT-gebruikers. Het is maar de vraag voor hoelang het wakend oog van YT dit zal toestaan. In de vierde video protesteert een YT-gebruiker tegen de YT-censuur en pleit voor vrije meningsuiting.

We berichtten de vorige weken verschillende keren over de chantage die door Erdogans beschermelingen gepleegd wordt op de bevolking door hen drinkbaar water te ontzeggen. Eén miljoen burgers in de Hasaka regio hangen voor hun watervoorziening af van het Alouk pompstation. De toestand blijft precair (het wordt warmer, coronahygiëne) daar de terroristen het debiet op de helft teruggeschroefd hebben. (…)

En een week geleden meldden we de vernieling en leegroof van een thermische krachtcentrale door de Oeigoeren (TIP) in het NW van Hama. Hieronder de beelden:

Erdogans beschermelingen houden zich niet aan het staakt-het-vuren: rakettenregen op de burgerbevolking van Mara’Anaz (N-Aleppo) (…)

En intense mortier- en machinegeweeraanvallen in de al-Ghab vlakte ten westen van Hama door twee terroristengroeperingen, Hurras al-Deen en de Oeigoeren (TIP). Het Syrische leger ging in de tegenvaanval. Slachtoffers aan beide kanten. (…)

In Tartous werd 1.5 ton captagontabletten door de overheid in beslag genomen.

En in het zuiden van het land – de Daraa regio – zaaiden terroristencellen dood en verderf: talrijke slachtoffers zowel soldaten als politiekrachten. Er werden versterkingen gestuurd om heel het gebied uit te kammen en de terroristen uit te schakelen. (…)

In het buitenland gestrande Syriërs worden gerepatrieerd: 249 vanuit Irak (de helft van de 500), 245 vanuit Moskou, 257 vanuit Koeweit. Na de landing in Damascus worden de passagiers naar quarantainecentra vervoerd om daar 14 dagen te verblijven.

Op 6 mei was het de Dag van de Martelaren (dodelijke slachtoffers).

Quo vadis, Syria?

Terwijl Griekenland de relaties met Syrië wil normaliseren, moet en zal Vranckx nogmaals zijn ding doen op de nullenzender. Na een voorafgaande aankondiging – van Vranckx mag je meermaals genieten – was het gisteren weer prijs. Onder het mom van “corona” mocht hij zijn virtuele tunnelvisie op de situatie in Syrië via de beeldbuis in de Vlaamse huiskamer brengen. Dat Syrië méér is dan Idlib, dat HTS & co. internationaal erkende terreurorganisaties zijn, wordt door Vranckx strategisch uitgegomd. Hij blijft het onverdroten over “rebellen” hebben, hij blijft onverstoord deze terroristen een podium verlenen, hij blijft bij zijn eigen groot gelijk, zoals talrijke andere journalisten die dansen op de wijsjes van de politiek-correcte notenbalk. Hij klaagt aan dat er watertekort is, dat men in de vluchtelingenkampen derhalve niet zoals voorgeschreven de handen kan wassen… maar “vergeet” erbij te vermelden dat het nét de terroristen – “rebellen” in Vranckxiaanse terminologie – zijn die de waterbevoorrading telkens weer boycotten en de bevolking ermee chanteren. De Oeigoeren, één der Erdogans beschermde extreem-salafistische terroristenafdelingen, TIP, hebben gisteren een thermische elektriciteitscentrale in het ZW van Idlib vernietigd. Is het vernielen van infrastructuur een “rebellen”bezigheid die Assad moet verdrijven? Wie lijdt eronder als er geen water of elektriciteit voorhanden is? U zal ons niet horen beweren dat de situatie in de vluchtelingenkampen wel meevalt – integendeel – maar er wordt een eenzijdige opinie quasi opgedrongen. Als de terroristen beslissen de wapens neer te leggen, als zij hun extreme islamdroomstaat-ideologie opgeven, dan houdt het op. Een objectieve journalist laat beide klokjes luiden, controleert en informeert. Vranckx daarentegen… zelfs de coronacrisis houdt hem niet tegen. En de nullenzender blijft hem als een geliefd huisdier koesteren.

Ex-Ambassador In Damascus, Moscow Appointed As Greeces Special ...

In Griekenland daarentegen: de buitenminister Nikos Dendias besloot de voormalige ambassadeur voor Syrië en Rusland, Tasia Athanassiou, aan te stellen als speciale afgevaardigde van het Griekse buitenministerie. Dit betekent niet meer of minder dat Griekenland op weg is de diplomatieke relaties met de Syrische regering te herstellen.

Greek Foreign Minister Nikos Dendias in Washington, DC, on 17 July 2019. [Wikipedia]

“De aanstelling zal contacten met internationale aspecten en hiermee verbonden humanitaire acties én coördinatie van acties met het oog op de heropbouw van Syrië omvatten.” Het ministerie benadrukte dat Athanassiou reeds van 2009 tot 2012 Grieks ambassadeur in Damascus was, waarmee het ministerie voor een strategische aanpak koos vermits Athanassiou vertrouwd is met Syrië en de overheid – men kan vermoeden dat het slechts nog een kwestie van tijd is in afwachting van de restauratie van de ambassade.
Hoewel het buitenministerie stelt dat de onderbreking van de diplomatieke relaties “gedicteerd werd door de veiligheidsvoorwaarden”, weten we dat de toenmalige premier Antonis Samaras de bevelen van de NAVO en de EU opvolgde die de terroristen steunden tégen de seculiere regering van Assad.

Diplomatieke kanalen (waarop Kathemerini zich beroept) stellen dat de benoeming van de speciale afgevaardigde voor Syrië geïnspireerd werd door de Griekse bljvende activiteit in de oostelijke Mid. Zee en regio. Volgens dezelfde bronnen zou de Griekse wens bij te dragen tot het oplossen van de Syrische crisis door Dendias bevestigd zijn tijdens ontmoetingen met de VN speciale afgevaardigde voor Syrië, Geir Pederson. En zou de aanstelling van Athanassiou slechts een eerste stap naar een echte heropening van de Griekse diplomatieke aanwezigheid in Syrië.

Meer dan 500.000 Antiochische Grieks-orthodoxe christenen leven in Syrië en steunen in grote meerderheid president Assad. Omdat vorige regeringen te onderdanig buitenlandse eisen inwilligden werd Griekenland gescheiden van haar ethnische en religieuze volksverwanten in Syrië – waaraan nu eindelijk kan verholpen worden.

Greece finally reopens relations with Syria 4

Even een terugblik in het verleden:
Hafez al-Assad, voormalig president en vader van de huidige, beloofde plechtig dat indien Turkije ooit tegen Griekenland ten oorlog zou trekken, Syrië een nieuw front in zuid-Turkije zou openen ter ondersteuning van Griekenland. Reden: de in 1939 vervalste, door koloniaal Frankrijk gesteunde, verkiezingen gestolen Iskenderun provincie (nu gekend als Hatay). Tot op de dag van vandaag beschouwt de Syrische regering iskenderun als een deel van Syrië.

Greece finally reopens relations with Syria 5

De Turkse diefstal van Iskenderun was ook een pijnlijke situatie voor de Grieken. De provincie is historisch gekend als Antiochië, het thuisland van de Antiochische Grieks-orthodoxe kerk. Deze bevindt zich in exiel in Damascus en kon door de Turkse bezetting niet terugkeren naar Antiochië.

De hervatting van de relaties met Syrië zal het machtsevenwicht in de oostelijke Mid.Zee-regio verder naar Griekenland doen overtillen vermits Turkije niet werkelijk een hechte bondgenoot in de regio kan noemen, behalve dan de Moslimbroederschapregering in Libië die het vuur aan de hielen gelegd wordt door het LNA van Haftar. (…)

In vorige bijdragen hebben wij herhaaldelijk duidelijk gemaakt hoe Erdogan steeds weer grenzen – Turkse en terroristische – verlegde om zijn Ottomaanse droom gestalte te geven.
Op sociale media circuleert al geruime tijd een campagne om de Grieks-Syrische relaties te herstellen. Deze afbeelding zegt genoeg:

Greece finally reopens relations with Syria 6

Turkije blijft het scherp op de snee spelen: woensdag nog zag de Griekse regering zich genoodzaakt te reageren op nieuwe toespelingen van het Turkse buitenministerie die stelde dat de soevereiniteit van bepaalde Griekse eilanden “niet duidelijk” is. Twee Turkse jets pestten een Griekse helikopter met de Griekse defensieminister en de nationale defensiestafchef aan boord tijdens een bezoek van zondag ll. aan de Griekse eilanden Oinousses, Agathonissi en Farmakonissi. Niets van aan, zeggen de Turken, het ging om routinevluchten…? (…) Routine? Zeker wel. De Turkse luchtmacht schendt (bijna) systematisch het Griekse luchtruim.

We verwijzen naar vorige bijdragen. Waar u grijze schermen ziet i.p.v. video’s, dan werd dit YT-kanaal intussen gecensureerd door Youtube. Ze zullen niet de laatsten zijn.

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Is de catastrofe die nu over de wereld komt, een straf van God of van de natuur?   Het is een  delicate vraag die een genuanceerd antwoord verdient.  Het christelijk geloof erkent de onafhankelijkheid van de aardse waarden. God is de Schepper van alles. Hij heeft aan alle dingen hun eigen goedheid en waarheid, hun  eigen structuren  en wetten gegeven en houdt alles in stand. Hij heeft aan de mens  de taak gegeven deze wetten steeds beter te leren kennen en te gebruiken tot lof van God en tot heil van de mensen. Op deze juist begrepen ‘autonomie van het aardse’,  heeft de katholieke Kerk de universiteiten opgericht en tot bloei gebracht.

Het herinnert mij aan een uitspraak van prof. Jérôme Lejeune (+ paasmorgen 1994). Op 24 juli 1991 nodigden we hem uit om te spreken op de Vijfdaagse Geloofsdagen te Hoogstraten. Zoals steeds legde hij in een schitterende  toespraak uit dat de levens-geschiedenis van ieder mens begint met de conceptie. Vanaf dat ogenblik dienen we de  waardigheid van een menselijke persoon te erkennen. Een jongere vroeg hem: “Professor, is aids een straf van God?” Zijn geniaal antwoord luidde: “God vergeeft altijd, mensen vergeven soms en de natuur vergeeft nooit.” Hij wilde de menselijke verantwoordelijkheid benadrukken.

Une exposition sur le généticien français Jérôme Lejeune ...

Onverantwoord gedrag brengt zijn eigen ontwrichting mee. Zo is het ook met hormonale  contraceptie. Wanneer je een uiterst verfijnd en subtiel organisme van vruchtbaarheid brutaal onderdrukt, heeft dit onherroepelijk ernstige fysische en psychische gevolgen. Dit “intrinsieke kwaad” wordt door vele ‘grote’ theologen nog steeds hooghartig weggehoond. Zij blijven de illusie koesteren dat “de goede bedoelingen” alle kwaad vanzelf verdrijven!  Dit zijn straffen, als je wil, die de mens zichzelf op zijn  hals haalt en die God toelaat. God doet al het mogelijke om ons te laten delen in de volheid van zijn liefde en vreugde. Van onze kant kunnen wij daarin slechts delen door vrijwillig toe te stemmen. Zonder vrije wil onzerzijds heeft liefde geen zin. Ouders die hun kinderen liefhebben zullen hen ook af en toe straffen om hen wakker te schudden opdat zij hun vrije wil voor het goede zouden leren gebruiken.

Zo kan deze zogenaamde pandemie ons wakker schudden opdat we onze mogelijkheden gebruiken voor een goede samenleving, die niet gericht is op het nog rijker maken van super rijke bankiers, wapenbazen en hun oorlogen, het nog meer plunderen en uitbuiten van arme volken. Het is een roep om zorg te dragen voor elkaar in plaats van conflicten uit te lokken, om de meest behoeftigen en weerlozen te helpen, solidariteit en samenwerking na te streven  in plaats van een ziekelijke “concurrentie”. Het is een uitnodiging om terug te keren naar de eenvoud van het Evangelie: God bovenal beminnen en de naaste zoals onszelf. Een grote hindernis in de huidige westerse beschaving is hierbij de opgeschroefde  angst voor lijden en dood.

Jazeker, van nature zijn we daar bang van. Wie echter beseft dat dit aardse bestaan niet ons hoogste levensdoel is en dat wij geroepen zijn  om te delen in het volle geluk in God, richt zijn hart ook daarnaar en aanvaardt dat lijden en sterven de noodzakelijke wegen zijn om verenigd te worden met God in Christus’ verrijzenis. Laten we het mogelijke doen om lijden en sterven te verzachten maar tegelijk alle naïviteit hier omtrent afleggen. Lijden en dood horen bij ons leven en hebben wij nodig om bevrijd te worden van onze oude sterfelijke mens en over te gaan naar het eeuwige, nieuwe leven in God. Deze drang draagt ieder mens diep in zich, zoals de hl. Augustinus ongeveer zestien eeuwen geleden het in het begin van zijn “Belijdenissen” schreef: Ons hart is onrustig totdat het rust in U, God.

P. Daniel

Vrijdag 1 mei 2020

In de geest van de Paastijd

De derde paaszondag is in het oosten gewijd aan de vrouwen die Jezus ‘Lichaam wilden balsemen: de myroforen of parfumdames. Ze worden vereerd omwille van hun hartstochtelijke liefde, die sterk, trouw, volhardend en creatief is. In het westen staan “de Emmaüsgangers” centraal (Lucas 24, 13-35). Deze Bijbeltekst is werkelijk een praktische handleiding voor innerlijke genezing. Deze twee mannen delen met elkaar onderweg hun diepe pijn en verwarring (wat meer waard kan zijn dan een duur bezoek aan een psychiater), ze erkennen in hun grenzeloze droefheid toch het kleine lichtpuntje van de vrouwen die zeiden dat Jezus leefde. Vervolgens luisteren ze naar Jezus zonder te weten dat Hij het is, ze nodigen Hem uit, herkennen Hem bij “het breken van het brood” en keren  onmiddellijk terug om hiervan te getuigen. Na de mis hebben we alle kaarsen gezegend: de gewone kaarsen, de kleine en grote sierkaarsen.

Caravaggio: Avondmaal in Emmaüs (1601)

De te schilderen planken hebben een eerste laag gehad en een deel heeft al een tweede laag gekregen. Blijkbaar waren het geen 3000 planken doch slechts de helft. De andere helft moet nog komen. Woensdag worden op hetzelfde dak zonnepanelen (ons toegezonden vanuit Indië) geplaatst, waarbij de minister van “réserve” aanwezig is. Vorige week hadden we al aan een ziekenhuis in Idlib zonnepanelen kunnen geven. Deze panelen worden voorlopig hier geplaatst om te testen. Ze zullen uiteindelijk dienen voor instellingen of mensen waar ze het meest nodig zijn. En de vrouwen uit Qâra die we destijds hielpen om de “blote voetenschool” in Indië te volgen en daar een opleiding kregen in het vervaardigen en installeren van deze zonnepanelen, zullen hier het materiaal komen halen en installeren waar het nodig is.

Lees verder

Quo vadis, Syria?*+

Het lijkt wel alsof er in Syrië niet veel meer beweegt – hoewel… – en dan hebben we het niet uitsluitend over de coronamaatregelen die de samenleving – zoals bij ons – min of meer tot een lagere snelheid dwingen.

Dankzij het cordon politique, sanctionique en militaire, valt het aantal besmettingen in Syrië nogal mee: op 28.4.: 43 totale besmettingen, 19 huidige, 21 genezen, 3 overlijdens.

Het leven gaat er z’n gangetje. Hier en daar een maskertje, een beetje afstand… “We helpen elkaar” en winkels heropenen – elk om beurt:

De Syrische Rode Halve Maan biedt hulp:

De VSA boden hulp aan… Rusland om het terrorisme in Syrië te bestrijden “daar het Syrische leger hiertoe onbekwaam is”. De speciale gezant James Jeffrey bedoelde hiermee niet de lieverdjes in Idlib maar wel de ISIS-cellen in de woestijnregio van de prov. Homs. Of de Koerden dan ook “onbekwaam” zijn? Over de Eufraat én de Iraakse grens worden ze evenzeer geconfronteerd met ISIS-cellen die gebruik makend van de coronatoestand opnieuw willen verderf zaaien. (…)

Maar de sancties, neen, die worden niet opgeheven. Dié hulp wordt niet aangeboden. Tientallen Arabische academici, schrijvers, advocaten en kunstenaars in Egypte, Irak, Libanon, Jemen, Syrië, Bahrein, Jordanië en Palestina ondertekenden een verklaring waarbij ze de schrapping van het embargo en de oneerlijke economische sancties eisen – vooral nu tijdens de coronaverspreiding.

Ook de permanente Syrische afgevaardigde bij de VN Veiligheidsraad al’Jaafari pleit opnieuw via videoconferentie voor het liften van de sancties, benadrukt de soevereiniteit van zijn land, bekritiseert de Turkse houding, militaire acties, bezetting van het Syrische grondgebied en steun aan terroristische groepen, klaagt het wegkijken der internationale gemeenschap aan:

Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Eergisteren werd er opnieuw – de tweede deze week – een groot Amerikaans konvooi – een paar honderd – gesignaleerd die vanuit Irak naar het rijkste olieveld Al-‘Umar trok, waar tevens de grootste Amerikaanse basis in Oost-Syrië gevestigd is. Tegelijkertijd versterkte het Russische leger zijn capaciteit in het NO van Syrië, vanuit de ‘Ayn ‘Issa regio (Al-Raqqa) naar het Al-Qamishli district in N-Hasakah. De luchthaven daar werd hun hoofdkwartier in dat gedeelte van het land. Er worden daar nu zowel gevechtshelikopters en jets gestationeerd, met de beveiliging van luchtafweergeschut. (…)

Dinsdag werden 40 burgers, waarvan 11 kinderen, gedood bij een ontploffing van een olietankwagen in Afrin bezet door Turkije en hun huurlingenleger. Volgens TRT (Turkse zender) zou de aanslag door de YPG/PKK (Koerden) gepleegd zijn. Noteer: YPG en PKK zijn volgens de Turken één pot nat. De Turken zijn verontwaardigd: noch de EU, noch Duitsland, noch Pompeo noemen man en paard in hun persmededeling waarin ze alle vormen van geweld veroordelen en blijven pleiten voor een vreedzame oplossing… waarbij de terroristen gerust daar mogen blijven zitten, de Turken een deel van het Syrische grondgebied mogen annexeren, de Amerikanen de olie mogen blijven “verdedigen” en de Koerden hun ding blijven doen op voorwaarde dat ze niet in het vaarwater komen van de Turkse beschermelingen. Er wordt net niet gesuggereerd dat dictator Assad de verantwoordelijke is.

Bericht nét binnen: explosie in Nobul stad (N platteland van prov. Aleppo), talrijke slachtoffers, naar verluidt in een magazijn met (butaan)gasflessen:

En de melding van de gouverneur van Homs: aanval op een militair doelwit (munitiedepot). Explosies met rondvliegende brokstukken: talrijke gekwetsten of erger.

En Israëls raketten vielen opnieuw uit de lucht in Damascus… om de Iraniërs te verdrijven. Naar verluidt 3 burgers gedood en verschillende gewond. En vanuit de geannexeerde Golanhoogte vuurden Israëlische helikopers raketten af op Zuid-Syrië. De b.g. landen die de bomaanslag in Afrin ten stelligste afkeurden, zwegen zoals gebruikelijk in alle talen bij de dood van deze Syrische burgers… ze wonen immers niet in het geliefde Afrin, maar wel op het grondgebied waar de Syrische regering de boel draaiende houdt.

De Turken geraken steeds meer gevangen in hun eigen web. Volgens het Poetin-Erdogan akkoord hebben ze zich ertoe verplicht de terroristen tot 6 km boven de M4 te verwijderen terwijl ze hen altijd de hand boven het hoofd gehouden hebben. Vandaar dat er nu schermutselingen tussen de Turken en hun voormalige handlangers optreden.

Het Syrische leger probeert de terroristen (HTS & co) terug te drijven tot 6 km ten noorden van de M4 – zoals afgesproken tussen Poetin en Erdogan. Dit terwijl er steeds meer Turkse militaire eenheden en materiaal aangevoerd worden. Initieel werden er 12 Turkse observatieposten volgens het Sochi akkoord afgesproken; Turkije veegt er zijn fez aan. Veel is niet genoeg. Overal worden er neergepoot, kwestie van de terroristen bescherming te kunnen bieden. (…)

In deze video krijgt u een overzicht van het bovenstaande en vorige Quo Vadis-artikels, waarbij gealludeerd wordt dat het wel eens tot een Turks-Russisch conflict zou kunnen leiden vermits de terroristen het Syrische leger uitdagen en als deze dan terugslaat het verwijt van schending van de wapenstilstand voor de hand ligt:

*+Via een ommetje hebben wij bovenstaande gecensureerde video terug kunnen plaatsen (zie volgend artikel voor info)

Een gezamenlijke Russisch-Turkse patrouille in de noordelijke grensstreek:

*+Mocht u niet meer helemaal mee zijn in dit moderne cowboy & indianenverhaal, dan zal u er nu nog minder van begrijpen. HTS heeft een grensovergang naar het regeringsgebied geopend (omwille van commerciële redenen) en dit is niet naar de zin van Erdogans verzameling beschermelingen (FSA of hoe ze zich ook mogen noemen):

Zo ziet Deir Ezzor (stad) aan de westelijke Eufraatoever er nu uit. Talrijke verdreven Armeniërs vonden hier een tweede thuis. De kerk in beeld is die zij gebouwd hebben. De stad werd jarenlang bezet, belegerd, uitgehongerd en geterroriseerd door ISIS (bevrijd herfst ’17). De regering wil de stad heropbouwen, herstellen wat kan, afbreken wat compleet bouwvallig en gevaarlijk is.

29 Syriërs werden uit Armenië gerepatrieerd. Het eerste burgervliegtuig dat landt in Damascus sinds de coronacrisis. Het opvangcentrum voor hun 2 weken-quarantaine staat klaar. (…)

Het Nationaal Symfonisch Concert via het internet:

Gratuite veroordelingen

Kunstacademie Wetteren lanceert 'Carte Blanche' (Wetteren) - Het ...

De Arabische Liga heeft de Israëlische annexatieplannen van de westelijke Jordaanoever een “oorlogsmisdaad” en een “flagrante inbreuk” van internationale wetgeving genoemd. In een resolutie na een video-conferentie van verbonden buitenministers der organisatie kondigde de Liga aan dat het de “beslissingen van de Palestijnse Staat d.m.v. alle politieke, juridische en financiële middelen i.v.m. de Israëlische annexatie misdrijfplannen zal steunen”.

De definitie “oorlogsmisdrijf werd toegevoegd aan een Israëlische lijst van verschrikkelijke misdrijven t.o.v. het Palestijnse volk” en heeft betrekking op de “annexatie door de Israëlische regering van het bezet gedeelte van het Palestijnse grondgebied, bezet in 1967, inbegrepen het noorden van de Dode Zee en het grondgebied waar de Israëlische nederzettingen zich bevinden”. De zgz. “flagrante inbreuk” is volgens de Liga niet overeenkomstig met het “charter en VN resoluties en internationale wetgeving”. De buitengewone zitting der Arabische Liga werd georganiseerd nadat Netanyahu en zijn politieke rivaal Gantz een akkoord voor een regering-van-nationale-eenheid tekenden, die de annexatieplannen van de westelijke Jordaanoever zouden kunnen in een hogere versnelling sturen. (…)

Dik een jaar geleden sprak de Arabische Liga een zelfde afkeuring uit t.o.v. de annexatie van de Syrische Golan Hoogte. (…)

En Libanon? Sinds er olie onder de zeespiegel vermoed wordt, heeft Israël ook aanspraak gemaakt op een maritiem gebied voor de Libanese kust. De VN verklaarde zich in deze materie onbevoegd. (…)

De EU trachtte de geit en de kool te sparen. Borrell kon slechts in eigen naam een verklaring afleggen. En wat veranderde er na de duidelijke stellingnames van de Liga en de VN? Niets. Of toch… na de annexatie van de Syrische Golanhoogte – én erkenning door de VSA – komt daar nu de inpalming van de illegale nederzettingen op de westelijke Jordaanoever er bovenop. Arabische Liga, VN, Internationaal Recht, EU, Mensenrechtenorganisaties… wie maalt erom?

En vanuit Israëlisch oogpunt “antisemitische kritiek die niet kan getolereerd worden”:

Prioriteiten

Het SIPRI – Stockholm International Peace Research Institute – maakte in het jaarverslag van 2019 bekend wat wij met z’n allen zoal uitgeven aan landverdediging, democratische bewindverspreiding en zgn. humanitaire missies. In totaal: 1.917 miljard dollar, zijnde 2.2% van ‘s werelds BBP, de grootste stijging sinds 10 jaar.

Het zal u niet verbazen dat de VSA de gouden medaille in de wacht sleepten. Voor het integrale verslag met grafieken, tendensen en bijhorende informatie klik hier.

Caïrowood-science fiction wordt als niet koosjer ervaren

File - "El Nehaya" and "El-Ekhteyar".

Het Israëlische ministerie van buitenlandse zaken heeft uiterst gepikeerd gereageerd op een nieuwe Egyptische dramareeks, die zich in het jaar 2120 afspeelt, en die de ondergang van Israël en het uiteenvallen van de VSA voorspelt. Wij citeren: “compleet onaanvaardbaar, vooral omdat de twee staten sinds 41 jaar een vredesakkoord afgesloten hebben”.

Hoewel Egypte en Israël sinds 1979 eng samengewerkt hebben rond veiligheidsproblemen, vooral rond hun gedeelde Sinaïgrens, is de Egyptische man-in-de-straat een koele minnaar van de genormaliseerde relaties met Israël.

De Egyptische fictiereeks “El-Nehaya” – Arabisch voor “Het Einde” gaat over een IT-specialist die leeft in een dystopische toekomst onder de dictoratuur van cyborg klones. Het is één van de tv-reeksen die gedurende de ramadanmaand elke avond uitgezonden worden.

In de eerste aflevering vertelt een leraar aan zijn studenten over “de oorlog om Jeruzalem te bevrijden”, die volgens de leraar plaatsvond ergens in de buurt van 100 jaar na de oprichting van Israël in 1948. Hij weidt zijn leerstof uit door de klas te vertellen dat de joden uit Israël “vluchtten en terugkeerden naar de hun herkomstlanden” in Europa. Zonder vermelding wat er met de joden gebeurde wiens voorvaderen uit andere M.O.-landen kwamen – zowat de helft van de joodse bevolking.
Een hologramkaart van een uiteengespat VSA wordt getoond, begeleid door de toelichting dat “Amerika de grootste bondgenoot van de zionistische staat was”.

Er kwam geen onmiddellijke reactie van de Egyptische regering.

De TV-reeks wordt geproducdeerd door Synergy, één van de grootste Egyptische productiebedrijven, met een sterke band met de regering van president Abdel-Fattah el-Sissi. De reeks wordt uitgezonden op het ON TV-netwerk, eigendom van een pro-regering bedrijf, dat zichzelf het “enige politiek-onafhankelijk TV-station” noemt.

De scenarist, Amr Samir Atif, verklaarde aan Associated Press dat de vernietigiing van Israël “een mogelijkheid in de toekomst is gezien de afwezigheid van echte vrede en ware stabilieit in de regio… Vrede moet steunen op rechtvaardigheid…”

In een recent verleden hebben Israëlische overheden de veiligheidssamenwerking met al-Sissi’s regering geprezen. Israël heeft Egypte toestemming gegeven troepen, bewapening en militaire helicopters dichtbij de Israëlische grens op te stellen om terroristen te bestrijden. In het 1979 vredesverdrag werd immers gestipuleerd welke wapens en het aantal militairen Egypte in de regio mag stationeren zonder Israëls toestemming. En in 2018 bevestigde al-Sissi nog dat er een uitgebreide samenwerking met Israël bestaat. Sinds het aantreden als president heeft al-Sissi minstens twee keer Netanyahu ontmoet.

Desondanks associëren de meeste Egyptenaren Israël met de vier oorlogen die de twee landen tegen elkaar gevoerd hebben tussen 1948 en 1973 en zijn absoluut niet akkoord met de Israëlische Palestinapolitiek. In 2016 werd een Egyptische jurist en populair TV-anker nog de toegang tot het parlement ontzegd omdat hij een ontmoeting met de Israëlische ambassadeur in Egypte had gehad.

Why are Egyptian series ‘El-Nehaya’, ‘El-Ekhteyar’ trending on Twitter?

Enkele fragmenten – vertaling is niet voorhanden:

De verontwaardiging over de SF-reeks werd intussen op alle Israëlische media gedeeld.

https://www.ynetnews.com/article/H1oADIXKI

https://www.timesofisrael.com/israel-decries-egyptian-tv-show-predicting-its-destruction/

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De strijd tussen God en Satan bereikt in onze tijd een hoogtepunt en misschien wel zijn  eindpunt. De aard van deze strijd werd door de heilige Augustinus al beschreven in zijn monumentaal werk “De Stad Gods”, waaraan hij werkte van 413 tot 426. Hij schreef dit naar aanleiding van de ondergang van het machtige Romeinse Rijk maar hij kijkt veel verder. Hij schrijft over Gods Voorzienigheid tegenover de gehele mensheid.

Openingstekst uit omstreeks 1470

De mensenfamilie is verdeeld in twee kampen: dat van God en dat van de duivel. Beide willen de ander vernietigen. De ene “stad” bestaat uit mensen die God en hun medemens liefhebben en als hun levensdoel nastreven. De andere “stad” bestaat uit rebellen die geen God willen, geen moraal, geen goed en kwaad maar zelf god willen zijn. De liefde voor zichzelf staat bij hen centraal. Beide samenlevingen hebben hun fervente aanhangers en beide groepen lopen door elkaar. Twee millennia geleden werd  deze strijd reeds beschreven in het laatste Bijbelboek, de Openbaring van de hl Johannes, hoofdstukken 13 en 14. De bewoners van de  Stad Gods dragen de naam van Jezus Christus fier op hun voorhoofd. Het is het teken van hun persoonlijke verbondenheid met God. De slaven van het beest, de Satan, krijgen een merkteken, zoals dieren: “…en niemand kan kopen of verkopen, als hij dat teken, de naam van het beest of het getal van zijn naam, niet draagt”  (Apocalyps 13, 17).Wie dit merkteken niet heeft, wordt uitgesloten uit de maatschappij. 

Bill Gates, die zich als een  messias voorstelt, wil  iedereen een microchip laten inplanten, een digitale chip met alle gegevens waardoor we altijd en overal gecontroleerd kunnen worden. We zijn dus heel dicht bij de eindstrijd.

Laten we ons bewust zijn van de strijd waarin we verwikkeld zijn en vervolgens weerstand bieden aan het rijk van de Satan. We zijn geschapen naar Gods Beeld en dragen dus de mogelijkheid in ons  voor een gemeenschap van gevende en ontvangende liefde. Wij zijn geroepen om door zelfgave in een persoonlijke relatie te treden met God. Deze waardigheid en vrijheid zullen we ons niet laten ontnemen.

Wereldheersers met een  vrijmetselaars mentaliteit willen ons  als slaven merken, uitsluiten en begraven. Laten we na een lange gedwongen vastentijd weer opstaan uit het graf, samen met de Verrezen Heer Jezus om te getuigen van Gods liefde in Christus en zijn Kerk, en tegen de stroom van openbare opinie in leven als vrije mensen volgens zijn Evangelie.  De Heer is werkelijk verrezen!

In die zin bieden wij u een bezinning over onze huidige situatie: Wereldcatastrofe 2020.

P. Daniel

Vrijdag 24 april 2020

Opnieuw Pasen op zijn orthodox

Zondag vierden we in oost en west de “ongelovige Thomas”, “de gesloten deuren” en de zondag van de goddelijke barmhartigheid, in 2000 ingesteld door Johannes Paulus II volgens de Poolse heilige Faustina* (+ 1938). Precies wat we nodig hebben in onze ‘beschaving’ die steeds meer koud en hard, onmenselijk en wreed wordt.  Tegelijk vierden we met de orthodoxen vandaag het Paasfeest** en zongen de Paasvespers, weer met het evangelie van Johannes in alle mogelijke beschikbare talen. Ook deze week vieren we de liturgie van het paasoctaaf met zijn mooie en uitzonderlijke gezangen en de voortdurende herhaling van het ritmische Al Maschoe qam… De Messias is verrezen… En dit overwegend moslimland zorgde weer voor een aangename  attentie. Omwille van het orthodoxe paasfeest kregen we zaterdagnacht en gans de zondag zonder enige onderbreking elektriciteit.

**Nvdr: Orthodoxe Paasviering in een lege kerk te Aleppo:

*Nvdr: Zaligverklaring en leven van zr. Faustina:

We versoepelen onze quarantaine en gaan opnieuw voor de kippen zorgen aan de andere kant van het terrein. Wanneer we eten en water brengen zien we hoe blij ze zijn en hoezeer ze ons gemist hebben! Ook het beitsen van de planken gaat verder en schiet al goed op. Allemaal bijzonder goed voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid. Tussendoor zijn er nog gezelschapsspelen of puzzels die de zenuwen kunnen kalmeren (of opwekken) of sport en spel. Het meest hartverheffende blijft uiteraard de dagelijkse paasliturgie.

Wereldcatastrofe 2020

We kunnen het geen crisis van het coronavirus meer noemen, wat ons nu treft. Het is een catastrofe voor een groot deel van de mensheid, op menselijk, sociaal, economisch, financieel én moreel gebied. De dramatische gevolgen zullen uiteindelijk vooral op de rug van de armsten afgeschoven worden. Een spreekwoord zegt dat er in het begin van de oorlog weinig informatie is en er weinige doden vallen,  maar op het einde van de oorlog is er veel informatie en zijn er vele doden. Dit is van toepassing op wat er nu gaande is. Een honger epidemie zal niet de rijken maar de armen treffen. En het grote aantal doden zal geen slachtoffer zijn van een virus maar van de draconische maatregelen die door een elite dwingend werden opgelegd.

Lees verder