Daarom geloven wij de poco media niet (meer)…

De bronafbeelding bekijken

De tijden dat de Britse staatszender stond voor objectiviteit en kwaliteit behoren al lang tot het verleden. Zowel binnenlandse als buitenlandse berichtgeving worden “gestuurd” opdat de domme massa in de pas blijft lopen.
Een opvallend voorbeeld hoe de kijkers op het verkeerde been gezet werden om de Syrische regering o.l.v. president Assad te verketteren en Syrië aan te vallen.
Op 30 september 2013 zond de BBC in Panorama en gerelateerde nieuwsberichten “Saving Syria’s Children” uit – een pakkende oproep om Syrië’s kinderen te redden. Te redden van Assad. De kijker moest geloven dat de opnames door de BBC & poco vrienden gedraaid werden in het Atareb Ziekenhuis te Aleppo op 26 augustus 2013, waarbij de gevolgen na een brandbom (napalmachtige substantie) op een school in Urm Al-Kubra duidelijk gemaakt moesten worden.  Voor meer uitleg, volg de bruggetjes in de tekst onder de filmbeelden.

Nadat aan het licht kwam dat er a) beelden gemaakt werden voordat de zgz. napalmachtige bom gegooid werd, b) zwaar verbrande slachtoffers lachend naar binnen stapten en na hun overlijden naar buiten wandelden, c)… bleek dat het “slechts” ging om een gefingeerde aanval/redding/aanklacht/… één groot bedrog… door HOSPEX Simulation Techniques… moest de BBC, resp. acteur/arts Ahsan, toegeven dat – “The principle behind ‘macro simulation’ is that it’s as close to reality as possible. Actors and make-up artists mimic even the most severe of injuries” – het zo realistisch mogelijk moest worden, met acteurs en make-up artiesten die de ergste soort kwetsuren en wonden uitbeelden – opdat men zo doeltreffend mogelijk zou kunnen hulp bieden indien nodig.  De BBC heeft zich nooit verontschuldigd, maar trok, nadat het bedrog bekend werd, de originele film op haar webstek en op YT in.

De Witte Helmen waren/zijn een bonus.  Terroristen, gefinancierd door o.a. G.B., die de taak van de BBC overnemen, zonder dat er een eigen cameraman gevaar loopt.    Huurlingen betaald door de belastingbetaler.

Syria crisis: brandbom slachtoffers “zoals wandelende doden” – Nieuws van 22.00 uur, BBC 1, 29 augusts 2013 (03:02 – 03:19). De zgz. slachtoffers beginnen te wenen en kreunen op bevel van de regisseur.
Zgz. slachtoffer Ahmed Darwish knikt dat hij de instructies van de regisseur begrepen heeft vooraleer hij zich tot de camera wendt.
Een zgz. arts doet er de volgende dag nogal lacherig over…

… de U.S. of… Amnesia

Voormalig Amerikaans kolonel Larry Wilkinson “hielp” Colin Powell bij diens argumentatie om Irak binnen te vallen.  Hij heeft daar nu spijt van.  De laatste jaren zag en ziet hij hoe de Amerikaanse bevolking, de internationale gemeenschap en de media gemanipuleerd worden om een nieuwe oorlog – of de voortzetting van de vorige – wenselijk te maken. 

De bronafbeelding bekijken

Hij stelt dat er zand in de ogen gestrooid wordt om een oorlog, ditmaal tegen Iran, aanvaardbaar te maken.  Dezelfde tactiek als in 2002, in 2003 voor de aanval op Irak.  Eenzelfde tactiek, dezelfde mensen, dezelfde riedeltjes, dezelfde strategie… alles krek hetzelfde.  Dit kan bij de “United States of Amnesia”.  Een kort geheugen.  Zelfs na 17 jaar oorlog.  En het einde is niet in zicht.

Ondertiteling en geaut. vertaling onderaan.

 

Larry Wilkinson hechtte geen geloof aan de Amerikaanse beschuldigingen dat Assad chemische aanvallen zou uitgevoerd hebben en stelde dat de Amerikaanse bevolking én Trump een rad voor de ogen gedraaid wordt door de deep state. (video).

Een 70ste verjaardag in mineur

De bronafbeelding bekijken

70 jaar VN – charta rechten van de mens. Voor velen na WOII dé grote hoop – intussen wordt het charta misbruikt voor politieke, economische en militaire belangen.
10 december 1948: 48 staten stemden voor, geen enkele stem tegen, 8 onthoudingen. In 30 punten werden de rechten voor alle mensen vastgelegd, die volgens art. 1 – allemaal vrij en gelijkwaardig, met een gelijk aantal hersencellen en uitgerust met een even gevoelig geweten als liefhebbende broeders met elkaar moeten omgaan.

Een 70ste verjaardag in mineur.

70 jaar later: de globalisering onder het etiket “mensenrechten”. De VSA zagen zich na de ontbinding van de Sovjetunie (1989) als énige wereldmacht. Vandaag hebben zij concurrentie van Rusland, China, Indië. Bovendien verzetten zich – hoe durven ze! – regionale machten tegen de onderdrukking en de nieuwe wereldorde onder de leiding van de VSA (Pompeo gebruikte deze uitdrukking nog recent in Brussel. Video hieronder. Wie opmerkzaam luistert kan de toekomst voorspellen… m.a.w. waar de “vrede” en de “democratie” met de hulp van de VSA zullen opgedrongen worden.) met als gehoorzame accolieten Canada, Australië, Japan e.a.
Een nieuwe multipolaire wereldorde word geëist. De VSA willen geen afstand nemen van hun leidersrol. De (voorlopig nog) VSA-partners zoeken hun weg tussen nationale, transatlantische en internationale wegmarkeringen – de wereld is uit zijn voegen geraakt.

De prijs voor de strijd van een nieuwe wereldorde betalen de mensen in wiens landen deze machtsstrijd uitgevochten wordt. De in 1948 overeengekomen mensenrechten worden erger dan ooit miskend. De VN, de gerelateerde organisaties en VN-resoluties worden door de VSA en sommigen van hun vrienden open en bloot genegeerd, geridiculiseerd en verketterd. Het volkerenrecht (VN charta van 26 juni 1945) wordt voor eigen belangen miskend. Degenen die het wagen op de toepassing aan te dringen worden tot vijanden, tot “ouwe zakken” verklaard.

Crisissen en oorlogen nemen toe; bijna 70 miljoen mensen zijn op de vlucht. Het begrip “mensenrechten” is – zoals ten tijde van de Koude Oorlog – tot een strijdbegrip geworden. Om zijn tegenstander onder druk te zetten, wordt hij eerst gewaarschuwd… dat hij met de mensenrechten rekening moet houden. Vervolgens wordt hij beschuldigd de mensenrechten met de voeten te treden, waarbij internationale mensenrechtenorganisaties dit dikwijls met campagnes ondersteunen, die op hun beurt door de media en politici gerecupereerd en verspreid worden.
Tenslotte wordt justitie ingeschakeld – tot bij het internationaal gerechtshof.

Lees verder

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

 De adventstijd had ik me rustiger gewenst en voorgesteld. Wij leven in een zeer woelige tijd. Omwentelingen alom. Het migratiepact en de verder gaande ontwikkelingen rond de manifestaties van de “gele hesjes” laten ons niet onberoerd. Wij hopen en bidden dat er ook iets positief uit voort mag komen. We hebben er enkele persoonlijke bedenkingen aan gewijd. En verder is het duidelijk dat de oorlog tegen Syrië nog lang niet gedaan is. Wereldheersers hebben geen enkele bekommernis voor het lijden van mensen, alleen hun oorspronkelijk doel blijven ze op duivelse wijze nastreven: de olie, de  gas, het geld, de macht, de vernietiging van andere grootmachten en uiteindelijk de onderwerping van ieder die nog geen vazal van hen is. Hierbij goochelen ze met het internationaal recht en de rechten van de mens. We beginnen, zoals steeds, met enkele flitsen uit het leven van de  gemeenschap en eindigen met een overvloed aan informatie met video’s en artikels

P. Daniel

Vrijdag 14 december 2018

Flitsen

Kerstvoorbereiding

In voorbereiding op Kerstmis worden vele kerststallen gemaakt. In de kerk staat vooraan links een grote, echt mooie, met alles er op en er aan, terwijl in de nog lege kribbe een roos ligt. Op de fontein in de binnenplaats voor de kerk (cour St Jacques), is ook al een grote kerststal. Zo ook in de refter van de zusters en de kleine ontvangstzaal, “het salon”.  In de kleine kapel van de nieuwbouw staat een eenvoudige  en in de refter van de nieuwbouw heeft onze jongen er eentje gemaakt, ook met lichtjes. Vanaf deze week neemt iedereen om beurt een dag stille retraite. Daarbij wordt een kind Jezus, dat nog niet in de  kribbe ligt, meegenomen naar de kamer en doorgegeven. Het is een dag waarop men nergens aanwezig is behalve in de eucharistie. Men doet toch zijn werk maar men blijft in de stilte om wat meer te bidden en geestelijke lezing te doen. Het eten wordt gebracht. Op zaterdag hebben we een vrije vastendag gehouden, biddend voor de huidige omwenteling in Frankrijk, opdat ze uiteindelijk ten goede zou komen aan het herstel van een goed beleid voor het volk in Frankrijk en in heel de wereld. Donderdag blijven we nachtaanbidding houden bij het Allerheiligste Sacrament in de geest van Witte Donderdag  voor de eenheid van alle gelovigen en het heil van heel de mensenfamilie en nu speciaal voor wat er in en vanuit Frankrijk gebeurt.

De vrucht van de aarde en het werk van onze handen

Al is het winter, er is nog werk genoeg in de tuin, waar allerlei groenten in overvloed worden geoogst: kool, spinazie en salade… Er werden vele abrikozenbomen geplant. Bovendien moest nog een greppel gegraven worden langs heel het terrein om elektriciteit te bezorgen aan het gezin van de man die voor het terrein zorgt. Ondertussen wordt bijzonder werk gemaakt van een thee die goed is voor diabetespatiënten. In Syrië wordt zeer veel gerookt (sigaretten zijn erg goedkoop) en zeer veel thee gedronken die extra gesuikerd wordt. Deze speciale thee is dan ook erg gegeerd. Tenslotte is er hard gewerkt aan sierkaarsen voor kerstmis. Ze worden door de S.O.S. Chrétiens jongeren overgebracht en in Frankrijk goed verkocht.

Stroomonderbreking

 Er is nooit, zelfs niet in de periode van de dramatische belegering zo veel stroomonderbreking geweest als nu. Als in de loop van de voormiddag de elektriciteit uitvalt, kan het zes uren duren vooraleer er weer stroom is. En ’s avonds is er dan nog eens een lange onderbreking. Waarom? Van “horen zeggen” vernamen we dat de regering blijkbaar zoveel mogelijk beschikbare elektriciteit aan Aleppo wil geven om deze stad weer op te bouwen als het industrieel en economisch hart van het land. Waar of niet waar, het is wat hinderlijk  voor ons.

Nvdr: Ter illustratie van de problemen.  In Oost-Ghouta konden kleine kinderen pas na de bevrijding van de regio door het Syrische leger kennis maken met het fenomeen “elektriciteit”.

In de buurt van de hoofdstad, Damascus, werd in november een eerste elektriciteitspark op zonneënergie ingewijd.  Het eerste van een reeks, voorlopig worden er negen gepland.  De regering zal boeren, fabrieken… aanmoedigen om zelf hernieuwbare energie op te wekken.   Op het einde van het jaar 2016 werd begonnen met zonnecollectoren op daken van ziekenhuizen te installeren.  De infrastructuur van het netwerk was immers grotendeels verwoest; als noodoplossing werden generatoren op diesel gebruikt met alle bijhorende problemen van bevoorrading, vervuiling, lawaai… (video)


Het mondiaal bedrog van het migratiepact

Maandag waren 164 landen van de 193 vertegenwoordigd in Marrakech (Marokko) om het migratiepact van de UNO te tekenen. (video) Oostenrijk, Australië, Bulgarije, Kroatië, Denemarken, Estland, VS, Israël, Hongarije, Nederland, Polen, Dominikaanse Republiek, Servië, Slovakije, Zwitserland en Chili (een van de aanstokers van het pact) hebben het pact verworpen. De Braziliaanse regering heeft het pact getekend maar zegt er uit te treden, zodra de nieuwe regering gevormd is. In de Belgische regering wilde de regeringspartij N-VA het pact niet aanvaarden, waardoor de regering in feite gevallen is en premier Michel, volgens deskundigen, illegaal vertrokken is om in Marrakech het pact te tekenen namens een regering terwijl het parlement zijn vertrouwen niet heeft gegeven. Bovendien wordt in België een betoging voorzien tegen het migratiepact en om een referendum hierover af te dwingen. André Sirois, advokaat bij de UNO en voormalig juridisch raadgever bij de commissie van migratie zegt dat het pact van Marrakech een valstrik is, vol vage stellingen die de soevereiniteit van de landen aanvreet (zie bijgevoegde video achteraan). Ondertussen zijn er helaas nog meer dan vazallen genoeg om feest te vieren en om de indruk te geven dat met het pact alles in orde is.

Wij willen hier niet handelen over de inhoud van dit pact maar over de sluwe werkwijze. Van hogerhand wordt een document opgesteld buiten de  inspraak van de parlementen van de afzonderlijke landen. Hiervoor wordt dan een hoogfeest georganiseerd op het hoogste niveau voor regeringsleiders en staatshoofden. Bovendien bevestigt António Guterres, secretaris generaal  van de UNO, plechtig dat aan de soevereiniteit van de landen niet geraakt wordt, vermits de tekst juridisch niet bindend is. Deskundigen werpen hiertegen op dat in de rechtspraak deze voorschriften toch zullen gebruikt worden, waardoor uiteindelijk het internationaal recht het haalt op de nationale wetgeving. Dit is een slinkse manier om de soevereiniteit van een land te ondermijnen.

Lees verder

Quo vadis, Syria

De Ottomanen voelen zich weer bedreigd door de Syrische Koerden en zullen zich verdedigen.  Een eufemisme voor een aangekondigde uitgebreidere bezetting van Noord-Syrië, waar de Koerden (YPG) door hun beschermheren, de VSA,  de toezegging van een onafhankelijk Koerdistan gekregen hadden. 

Türkische Operation auf Manbidsch. (Grafik: Syria Live Map/DWN)

De VSA, bij monde van Defensie woordvoerder Cmdr. Sean Robertson, zijn het er niet mee eens.  “Onaanvaardbaar” klinkt het zelfs.   “Unilateriale militaire actie in N-O Syrië nu of in de nabije toekomst, is een grote bezorgdheid… Wij zouden dergelijke actie onaanvaardbaar vinden… coördinatie en afspraken tussen de VSA en Turkije zijn de énige mogelijkheden om veiligheidsproblemen in deze regio aan te pakken.”   Erger zelfs: “Ongecoördineerde acties zullen de gezamenlijke VSA-Turkse belangen in Syrië ondermijnen.”  En dan als uitsmijter: “Er zouden ook Amerikaanse slachtoffers kunnen vallen.”    Intussen besliste het Pentagon “observatiepunten” op te richten om de Ottomanen en hun Koerdische belagers uiteen te houden.  En daar blijft het niet bij. De VSA zijn van plan ca. 40.000 inboorlingen van de N-O regio op te leiden om daar de boel te stabiliseren. De Ottomanen zien dit als een nieuwe steun aan terroristen in Syrië (… ze bedoelen de Koerden). (…) De bezetting van Syrië door vreemde strijdmachten, vindt geen van beide opportunisten “onaanvaardbaar“. 

Dat de Koerden (YPG) zich niet goedschiks voegen naar de Ottomaanse wensen, mag blijken uit deze video.  Mochten de YPG en de Syrische overheid tot een modus vivendi kunnen komen, dan zijn de VSA en Turkije overbodig om de toestand te stabiliseren, zoals dat heet in bezettingstaal.  Iets wat de VSA ten allen prijze zullen proberen te verhinderen. 

Over “gemeenschappelijke belangen” gesproken… Volgens Turkse media, Yeni Safak – zijn beide opportunisten op zoek naar de I.S.-schat, zijnde 7 ton goud.    17 ton zilver zou zich in de bezette stad Hajin, ten Z-O van Deir Ezzor bevinden. (…)

Naar graven en dode lichamen moeten ze daarentegen niet écht op zoek gaan.  Quasi overal in het land én in Irak vindt de overheid massagraven met honderden, duizenden vermoorde mensen.  Recent in de al-Bukamal regio van het Deir Ezzor platteland: 7 massagraven met honderden ongeïdentificeerde lichamen, gedood door I.S., velen gemarteld en misbruikt.  (…)

Voor de tweede keer deze week heeft het Syrische leger de nog resterende I.S. enclave in regeringsgebied, O- Homs.  onder druk gezet.  Bedoeling is binnenkort een groot grondoffensief in de Badiya Al-Sham regio ten oosten van Homs en de westelijke Deir Ezzor regio op te starten. (…)

Ietsje verder naar het oosten blijven de VSA & co. de nog uit te roeien I.S.-restanten én de burgerbevolking bombarderen.  Collateral damage.  (…)

Met de volharding der “de-escalatie” blijven Al-Nusra & vrienden proberen uit Idlibistan te breken naar de Hama regio in het zuiden om daar de vredevolle boodschap van Allah te verspreiden. (…)

De gifgasaanval op de burgerbevolking van Aleppo schrijft een nieuw hoofdstuk.  De VSA twijfelen niet aan de gebeurtenissen, ze geloven de Russische vaststellingen (…)  en ze zijn verontwaardigd, ontzet, kwaad… op de Syrische overheid… want deze zou dit allemaal geënsceneerd hebben om medelijden op te wekken.  En het staakt-het-vuren, waar zowat alles gestaakt wordt behalve het vuren, in Idlibistan in gevaar te brengen.  Mocht er binnenkort een gifgasaanval in Kiev plaats vinden, dan zal dit vanzelfsprekend ook in opdracht van Assad gebeurd zijn.

Waar een regio bevrijd en vervolgens uitgekamd wordt vinden de Syrische strijdkrachten grote opslagplaatsen met wapens, raketten, munitie, machinegeweren, TNT, temperatuurgevoelige camera’s…  sommige van Israëlische oorsprong en medicijnen, afkomstig uit Golfstaten en westerse landen.  Ditmaal ten westen van Nawaa (Daraa regio) Zij werden vanuit Israël en Jordanië binnengesmokkeld. (…)

Tot zover deze bijdrage over de toestand in Syrië.  Bij de volgende publiceren we weer deuntjes uit de optimistische notenbalk – de kerstboodschap indachtig.  







Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,
Het Syrische leger blijft met de hulp van zijn trouwe bondgenoten de terroristen succesvol  bestrijden, het blijft wapenopslagplaatsen opruimen (nu o.a. in Quneitra met VS wapens). (video) Vluchtelingen blijven uit Jordanië en Libanon terugkeren. Er wordt onafgebroken gewerkt aan de economische, sociale, culturele, politieke heropstanding van het land. Anderzijds  blijft de zogenaamde internationale coalitie onder leiding van de VS het Syrische leger en volk bestrijden en de terroristen helpen om Syrië verder te ontwrichten. De zionisten blijven hierbij in Syrië en elders, achter de schermen hun vernietigende bijdrage leveren om een ontwricht Midden Oosten te bereiken.

Ondertussen begint een “gele woede” zich vanuit Frankrijk te verspreiden over  de wereld. Het lijkt me dat deze beweging verbonden is met heel het huidige wereldgebeuren. Vanuit deze gedachte heb ik hierover enkele beschouwingen neergeschreven, zonder  me te willen beroepen op enige geopolitieke, diplomatieke of journalistieke deskundigheid. Ik schrijf als een vrij man vanuit een land waartegen duistere wereldmachten nog steeds een onrechtvaardige oorlog voeren om het te ontwrichten en onderwerpen voor laaghartig eigenbelang. Ik tracht wat breder te kijken en dat is mogelijk. Ik zit hier in de woestijn van Damascus op 1250 m boven de zeespiegel. Deze “gele revolte” bevat, zo menen we,  gevaren en kansen.
Verder geven we nieuws uit het leven van de gemeenschap en een aantal toegezonden nuttige informatie.

N.B. Mijn laptop was bij mijn laatste vertrek achtergebleven bij de controlediensten op de luchthaven van Zaventem. Een vriend heeft er onmiddellijk navraag  naar  gedaan en… ze zouden het uitzoeken. Toen hij enkele dagen later zelf  ter plaatse kwam informeren, kreeg hij te horen dat mijn laptop “spoorloos” was. En nu krijg is bericht dat hij toch teruggevonden is! Happy End.
P. Daniel

Vrijdag 7 december 2018

Flitsen

Naar het Antilibanongebergte

 Tussen 25 november (internationale dagtegen geweld tegen vrouwen) en 10 december worden wereldwijd acties gehouden als bewustwording van het geweld tegen vrouwen. Al menen we  dat er geheel andere initiatieven nodig zijn om geweld  in het algemeen en geweld tegen vrouwen uit de wereld te helpen, toch willen we meehelpen aan een goede bewustwording. Daarom heeft ook ons klooster vorig jaar samen met de United Nations Population Fund/Syria (UNFPA) een centrum in Qâra opgericht voor activiteiten betreffende  geweld tegen vrouwen. Vrijdagmorgen verschenen dan ruim honderd mensen uit Qâra op de binnenkoer, overwegend jonge vrouwen en meisjes voor een ludieke mars naar het gebergte. De meesten van de  gemeenschap deden mee. Er werden oranje vestjes uitgedeeld met het teken van UNFPA en het kruis met vier bollen van onze gemeenschap. Het werd een wandeling van een uur met tussenin uitleg rond een poster en tenslotte een cross.

Maaloula herleeft

 Zondag was er een gelijkaardige actie maar dan nog uitgebreider in Maaloula. We vierden de zondagse eucharistie, namen het middagmaal  en vertrokken met dezelfde groep als vrijdag in een sliert minibusjes naar Maaloula. Dit christelijke dorp bezochten we kort na de bevrijding en hebben toen ook beschreven hoe troosteloos de aanblik was.

Vooral het beroemde St. Thecla klooster was door terroristen grondig verwoest, kerk en klooster geheel zwart verbrand, overal puin, verwrongen ijzer, kapot  meubilair en verbrijzelde iconen. Nu was de aanblik nagenoeg weer zoals voor de oorlog.Het heiligdom is helemaal hersteld. Binnenin bond een zuster een koordje rond onze pols als teken van zegening. De kerk is hersteld, alleen bovenaan zijn er nog 28 open kadertjes die wachten op nieuwe iconen van apostelen en heiligen. De hl Thecla, bekeerlinge van de hl Paulus in Iconium, kan weer alom vrij vereerd worden.

Deze jongens en meisjes, samen met heel de gemeenschap, maken uiteraard plezier. In Maaloula kregen allen weer het oranje vestje om. Er was heel wat te doen om groepsfoto’s. We bezochten eerst het klooster,  het heiligdom, het winkeltje waar we een Aramees grammatica met heel de uitleg over het ontstaan van de taal kochten. Volgens Deuteronomium 26, 5 was Abraham een zwervende Arameeër. Het Aramees zou in de 10e e voor Christus algemeen gesproken zijn in Syrië en Mesopotamië. Jezus sprak tot het volk in het Aramees terwijl het Hebreeuws eerder de liturgische taal was.

Lees verder

President Assad, de wereld kijkt naar U

Afbeelding kan het volgende bevatten: tekstNa weken van massale protesten in Frankrijk is één ding duidelijk: het Franse volk is haar huidige regering meer dan beu. Na tientallen jaren onderdrukking door een toenemend wereldvreemde elite, economische stilstand, een repressieve politiestaat en de nu stijgende olieprijzen staat het Franse volk eindelijk op en eist dat het status quo de weg ruimt voor de alom geroemde democratie.

Quasi onmiddellijk nadat de straatprotesten begonnen, reageerde het Macron regime met geweld om de opstand neer te slaan, zelfs met chemische wapens tegen ongewapende mensen die slechts pleitten voor een minimum aan democratie. Honderden onschuldige mensen werden gewond door de brutale reacties van de politie en/of andere veiligheidskrachten van het regime. Tientallen arrestaties. Men vermoedt dat ze rechtstreeks naar Macrons folterkamers gebracht werden.

De poging van Macrons regime om de olieprijzen nog maar eens te doen stijgen was blijkbaar de spreekwoordelijke druppel… samen met de uitdagende beelden van een wereldreizende Macron, een fijnproevende Macron aan decadente feesttafels, een luxueus levende Macron… de afstand tussen het regime en het volk kon niet duidelijker getoond worden, de vernedering van het klootjesvolk is hemeltergend.

De stijging van de olieprijzen is slechts één van de vele misdaden van het regime tegen het Franse volk. Het opzettelijk verhuizen van de Franse industrie naar derde wereldlanden resulteerde in werkloosheid voor talrijke Fransen, terwijl het regime de belastingbetalers, die nog een job hebben, verder leeg perst. Daar bovenop wordt elke proteststem zonder aarzelen gesmoord zodat verzet quasi nutteloos wordt. Vrije meningsuiting – en zelfs vrije gedachten – bestaan niet meer in Frankrijk; wie aan de staatsideologie twijfelt mag zich tijdens een retraite in de gevangenis erover beraden. Politieke oppositie moet zich aan een psychiatrisch onderzoek – waarvan de analyse bij voorbaat bekend is – onderwerpen.

Daar bovenop, laten we dit toch ook even vermelden, terwijl Frankrijks economie op apegapen ligt, de bevolking onderdrukt wordt, stuurt het regime legereenheden naar talrijke andere landen, zoals bv. Niger, Libië en Syrië, resulterend in chaos en bloedvergieten.
En toch blijven de VSA, G.B., Duitsland en quasi heel de westerse wereld de Franse dictator steunen – zelfs nadat hij bevel gaf de protesten der vreedzame betogers brutaal neer te slaan.

Dit gezegd zijnde, met het Westen dat aan de zijlijn blijft staan, de Franse bevolking in de steek latend, met Rusland dat zich vooral bemoeit met buitenlandse verkiezingen allerhande, de arme Hillary Rodham de duvel aandoet en “brave” landen bezet, blijft ons geen keuze… we doen beroep op president Bashar al-Assad om het énige mensrechten-reddend mogelijke te doen: het Franse volk en de bedreigde verdedigers van de democratie te verdedigen.

We hebben begrip voor de problemen die dit met zich zal meebrengen. Het is inderdaad gemakkelijker weg te kijken van de misdrijven tegen de menselijkheid in Frankrijk. En we zijn ons bewust van de problemen thuis in Syrië. Echter, zoals het er nu uitziet, is Syrië de énige hoop op de verdediging van onschuldige burgers in Frankrijk. Syrië moét handelen, want de rest van de wereld wil en of kan de toestand niet aanpakken.

President Assad, u weet maar al te goed met de door het buitenland gestuurde, geënsceneerde oorlog met duizenden slachtoffers, met een grote vernieling van het land, met een humanitaire catastrofe, u weet als geen ander wat het verschil kan uitmaken als “rebellen” bewapend worden. Om deze redenen doen we een beroep op u, geef de protesterende Fransen onmiddellijk hulp en wapens. Zullen er slachtoffers vallen? Ja. Is het immoreel? Ja. Maar u, als een slachtoffer van sancties, weet als geen ander wat een embargo doet met de levensstandaard van een natie, die niets te maken had met een geschil tussen wereldleiders. Syrië lijdt al geruime tijd onder de westerse sancties en u heeft burgers van uw buurlanden zien honger lijden als gevolg van de Amerikaanse strafmaatregelen.

En juist omdat u dit weet, moet u zich ook bewust zijn hoe belangrijk het is dat u de leiding neemt van ‘s werelds schouwtoneel, en onmiddellijk economische sancties uitvaardigt, druk op Macron uitoefent, want stervende Fransen zijn het waard, toch?

Omdat we weten hoe brutaal het Franse regime is en hoe verbeten Macron aan de macht wil blijven, is het mogelijk dat u beperkte luchtaanvallen op Macrons luchtmacht moet bevelen. Dit zou eventueel een oorlog kunnen uitlokken, maar omwille van b.g. redenen is dit het desondanks waard. En ja, burgers zullen gedood worden. Maar u kan dit vermijden door hen nu te doden – dan belet u Macron dat hij ze doodt en u zal hem op deze wijze nog meer vernederen voor zijn eigen volk en de rest van de wereld.

Laten we duidelijk wezen: we vragen geen “boots on the ground”, geen Syrische militairen op Frans grondgebied. Hoewel, “observatie posten”, “luchtmachtbasissen” en “training kampen” zullen waarschijnlijk onontbeerlijk zijn om “rebellen” op te leiden, patrouilles en luchtaanvallen te leiden tegen Franse burger- en militaire doelwitten.

President Assad, de wereld kijkt naar U. In deze donkere tijden moet u opstaan en zeggen “Nooit meer!” U moet opstaan voor democratie en vrijheid. U moet opstaan, het verzet leiden tot Macron aftreedt en een politieke oplossing tussen de door u bewapende “rebellen” en het regime bereikt werd. Elke proteststem tégen de politie en/of andere veiligheidsdiensten is het waard om bewapend te worden door een vreemde mogendheid. Mijnheer de President, de wereld kijkt naar U.


Nvdr: Voor alle duidelijkheid, dit artikel is satire.  Onze redactie wil niet dat Syrië betrokken geraakt in Frankrijk.  Onze redactie pleit niet voor geweld in Europa of elders.  Het is echter bijzonder te betreuren dat in 2018 satire moet uitgelegd worden.  Kwestie van geen aanklacht voor het oproepen tot geweld aan ons been te krijgen.

 

Quo vadis, Syria?

We beginnen met de gebruikelijke berichten uit Idlibistan.  In het democratisch paradijs der “gematigde rebellen” – Idlib – zijn rooftochten al dan niet met fatale afloop door gemaskerde mannen schering en inslag.  Daar bovenop komen ontvoeringen en moorden van vreedzame politieke activisten, journalisten, medisch en humanitair personeel.  Nadat ze een kopje kleiner gemaakt zijn, worden hun huizen leeggeroofd.  Logisch, toch?  Doden hebben geen bezittingen nodig.  Wie toevallig in de weg loopt, wordt neergemaaid.  Zowel HTS (al-Nusra) als ISIS zijn verantwoordelijk.  In de steden en dorpen proberen “veiligheidscommissies” de bevolking te beschermen.  Zo wordt plaatselijk het dragen van maskers verboden, worden er controlepunten opgericht op de belangrijkste wegen.  En ja hoor, ook daar is in Sinterklaastijden Zwarte Piet op pad, want de verantwoordelijkheid wordt in de schoenen geschoven van ISIS én – u raadt het – ondergedoken regeringscellen.    Het “probleem”, de rooftochten, moorden, ontvoeringen e.d., blijft moeilijk op te lossen omdat er talrijke milities elkaar het licht in de ogen niet gunnen en er van enige coördinatie geen sprake kan zijn. (…)

De niet-gecoördineerde “gematigde rebellen” kunnen ongeveer als volgt ingedeeld worden:

(National Front for Liberation) – 47% (de zgn. gematigde rebellenmilities onder de hoede der Ottomanen, bevinden zich voornamelijk in het noorden waar ze de Koerden en christenen het leven zuur moeten maken), – / – 46% (zijn qua operatieregio’s een pak flexibeler) – Jaysh al Izza – 4% – (Turkistan Islamic Party, de nietsontziende Oeigoeren, niet te verwarren met de Turken, strijdmakkers met HTS) – 2% – andere lieverdjes – 1%.

Enige zin voor humor bij de spottekenaars van de HTS nieuwsstek Ibaa, kwestie van hun betrouwbaarheid aan te tonen aan mede/tegenstanders:

“HTS doden activisten – HTS zijn handlangers van het regime”

HTS zou zelfs een regering hebben, met een ministerie van onderwijs, dat wij alleen maar kunnen benijden.  Hervorming van het onderwijs, nieuwe leerplannen… niet met HTS.  Het oude shariaplan is goed genoeg.  Wie niet voldoet aan strenge eisen van HTS krijgt geen toelating de kroost te onderwijzen.  Zonder officiëel HTS – lees al-Nusra – sharia statuut is het verboden kinderen te leren lezen en schrijven.  Leren schieten, steken en hakken mag wel; dat staat onder de hoofding culturele ontplooiing van het religieministerie.

En treinen… die kunnen ze missen.  HTS steelt de spoorlijnen om hun stellingen te versterken of om het metaal te verkopen op de zwarte markt.

Ten oosten van de Eufraat blijven de Koerden trouw op wacht bij de door de VSA in beslag genomen oliebronnen.  Af en toe zijn er schermutselingen met ISIS. 95% der Syrische olie wordt door de VSA “beheerd”.  Wie pompt de olie op?  Wie verkoopt ze?  Wie zijn de klanten? Wie krijgt de opbrengst?

Geen automatische alt-tekst beschikbaar.

Verleden jaar heeft de voormalige premier van Qatar, Hamad Bin Jasem, op de Qataarse TV toegegeven sinds 2011  137 miljard dollar uitgegeven te hebben om Syrië te destabiliseren.  Hoeveel zou het koninkrijk der Saoedi’s dan wel daar voor over gehad hebben?  (Meer in deze video) Opmerkelijk was de voorzet der VSA, die met zes Golfstaten (S.A., de VAE, Koeweit, Oman, Bahrein én Qatar), uitgebreid met Jordanië en Egypte, een Arabische NAVO willen oprichten tégen Iran.  (…) Alsof S.A. een militaire aanval te vrezen heeft…  Ze mogen daar echter op hun twee oren slapen; de VSA hebben slechts één reden om aanwezig te blijven in het M.O. – ze moeten Israël beschermen.  Met olie heeft het niets te maken; ze hebben er meer dan voldoende van. (…)

Intussen togen de handelsministers van Turkije en Qatar naar Teheran om daar een handelsovereenkomst te sluiten, wat waarschijnlijk ook voor de Syrische regering geen windeieren zal leggen.  Niet écht naar de zin van de VSA, Israël en S.A.. (…)  Zo zie je maar hoe snel de kaarten herschud worden op internationaal niveau – vooral als het om geld en macht gaat.

Turkije wil aantonen dat ze een betrouwbare partner zijn bij de bezetting van Syrië.  Naar verluidt zou een aantal Turkse militaire experten, gespecialiseerd in chemische en biologische oorlogsvoering, in de HTS-“geregeerde” regio in Idlibistan aangekomen zijn van waaruit de bommen met chemische gassen afgevuurd werden naar de burgerbevolking van Aleppo op zaaterdag 24.11.2018.  Zij willen elk bewijs veilig stellen in afwachting van de OPCW-komst. (…)

En via een Turkse handelaar zou de internationaal-gemotiveerde HTS 100 gewapende drones gekocht hebben.  Ze werden naar verluidt in ontvangst genomen door Marokkaanse en Libische HTS-strijders.  Het was trouwens niet de eerste vracht.  Eveneens internationale HTS-experten, van Britse en Franse nationaliteit,  (… u herinnert zich de gevleugelde woorden “een beetje knoeien aan de keukentafel”) zouden drones aanpassen, zodat ze lichter zijn en granaten met chemische inhoud kunnen vervoeren.  (…)

Omgekeerd is er ook beweging: een drone zou het transport van olie vanuit HTS-gebied, opgepompt in de door de VSA-YPG-ISIS gecontroleerde Deir Ezzor regio, ten oosten van de Eufraat,  richting Turkije vastgelegd hebben.  Ze gebruiken daarvoor de oude ISIS-route.  En dit kan dan zomaar?  Slapen de Amerikanen?  (…)

En dan hebben we nog het niet verbazingwekkende nieuws dat de VSA de Syrische strijdkrachten aangevallen hebben in de Al-Tanf regio.  U weet dat de VSA daar de facto de regio bezet hebben en het ook zo willen houden.  Kwestie van Israël te beschermen…  Idem dito voor de Homs regio, maar daar wilden ze eigenlijk ISIS raken. (…)

Tot slot, optimistischer nieuws:

Op sociale media circuleren grapjes na de “rellen” in Parijs, ook de “Franse Lente” genoemd.

Graffiti: “Het volk wil de val van de regering.”

De eerste vluchtelingen uit de Franse hoofdstad, met schrik in hun benen voor het geweld,   zouden in Aleppo aangekomen zijn, waar ze moeten beloven niet opnieuw een “mandaat” te willen invoeren:

Historische artefakten keren terug nadat ISIS ze gestolen had om ze aan het buitenland te verkopen:

Een Salve Regina met beelden uit de Krak des Chevaliers, met dank aan de Chrétiens d’Orient:

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Veilig en wel ben ik weer in ‘de  woestijn van Damascus’ en het klooster Mar Yakub. Voor de terugreis waren we goed op tijd in Zaventem maar de controle van de handbagage verliep heel traag. De ene helft van de controle werkte niet en was afgesloten zodat de andere helft een massa mensen moest verwerken. Toen wij eindelijk aan de beurt waren en ons valiesje en schoudertas op de band lag, wilde die controleband niet meer werken. Na wat gepruts van het personeel werd de bagage op de andere band gelegd. Zelf waren we al probleemloos door de scanner geraakt en wachtten ongeduldig aan het einde van de band. Inmiddels was het al kwart voor elf en ons vliegtuig zou om 11.00 u opstijgen. Eindelijk kwamen ons valiesje en schoudertas maar een grote man die mijn valiesje opende zei: “Menier, dieje compjoeter mot erooit” en alles vloog weer naar voor. Toen ik eindelijk het valiesje terugkreeg heb ik het vlug genomen en ben naar B 34 gehold.

Jawel, we waren nog op tijd. Toen ik in Qâra op mijn kamertje mijn valies opende, vond ik geen computer en ’s nachts begreep ik pas dat ik die vergeten was bij de controle. Ik heb nu vele mogelijkheden: bedroefd zijn, misnoegd, kwaad op mezelf en vooral op anderen, knorrig, depressief of een van die andere ondermijnende houdingen die het leven van een mens soms zo weelderig kunnen bevolken.  Ik kies voor mezelf nu een soort “technische werkeloosheid”. Ik ben dankbaar dat mijn medebroeder mijn wachtwoord nog kent zodat ik met zijn laptop in mijn e-mails kan. Verder ben ik dankbaar dat ik voor mijn vertrek de raad van een goede vriend opgevolgd heb en al wat belangrijk is op een stick gezet. Alleen wat ik de laatste 3,5 weken had voorbereid, mis ik hier.  Heel dankbaar ben ik dat die vriend onmiddellijk met de controlediensten in Zaventem contact genomen heeft. Hijzelf was nogal pessimistisch. De laptop zal niet in de vuilbak gegooid worden maar kan gemakkelijk van eigenaar verwisselen, meent hij. Nog even afwachten en onze vriend zal zelf gaan kijken.

Ondertussen heb ik een goede reden om te zeggen dat ik geen volwaardig bericht kan schrijven op deze vreemde laptop waarop ik maar moeilijk mijn weg vind. Je kent wel de spreekwoorden over die ouwe boom die men niet moet verplanten of die ouwe aap die men geen nieuwe trukjes meer moet leren (al blijft hij hiervoor alle moeite doen).

We geven nog enig nieuws van onze laatste dagen in België en onze terugkeer in Qâra, enkele indrukken over Syrië en tenslotte de video’s die ik net ontving en die nog ruimschoots informatie geven over de oorlogstoestand.

P. Daniel

P.S. Ik weet niet of deze e-maillijst bijgewerkt is. Wie het bericht niet ontving en het tochn wenst, laat het me weten en wie het niet wenst te ontvangen eveneens.

Vrijdag 30 november 2018

Van België naar Syrië

Vorig weekend maakten wij mee wat vele mensen, die in Brussel of Antwerpen gaan werken elke dag meemaken: file. Vrijdagavond om 17.00 u werd ik opgehaald in Postel en om 20.00 u was ik in het missiehuis van Scheut in Anderlecht terwijl ik een half uur eerder daar had moeten zijn voor een conferentie. Toch was iedereen gebleven en ik werd met milde hartelijkheid en grote openheid ontvangen. Zaterdag hadden we een ontmoeting in Brussel met enkelen die volgend voorjaar een reis naar Syrië en ons klooster plannen. Zondag hebben we nog een aantal mensen ontmoet en maandag morgen reden we met de trein naar Zaventem.

Van Beiroet werden we met vijf (nog 2 Vlamingen en een Nederlands echtpaar), na wat oponthoud, naar Qâra gebracht. Er zijn onderweg minder controleposten dan voorheen. Rond half twaalf kwamen we toe en de meesten stonden ons nog op te wachten. We genoten van een hartelijk familiaal onthaal met nog wat eten en thee. We hebben een flinke voorraad speelgoed, chocolade enz… meegekregen voor groot en klein zodat we voorlopig zelfs nog wat kunnen achterhouden voor Sinterklaas en Kerstmis. In België zagen we hier en daar de lichtjes als kerstversiering al verschijnen, hier in het klooster wordt al volop gewerkt aan kerststallen. Kinderen, zusters, fraters, gasten en bezoekers, allen werken de volgende weken met eigen creativiteit mee aan de bouw van kerststallen op alle mogelijke plaatsen binnen en buiten en in alle mogelijke uitvoeringen. En vandaag kwamen een tiental moslimmeisjes van een kunstacademie de kerk binnen juist wanneer de eucharistie begon. Ze bleven tot na de preek zodat we de kans hadden nog wat mee te geven van de  blijde boodschap van Jezus’ evangelie. Achteraf merkten we dat ze bij de icoon van Christus allemaal nog een kaarsje aangestoken hadden.

Enkele indrukken

De VS coalitie blijft de onschuldige Syrische bevolking bombarderen, vrouwen en kinderen inbegrepen. Ze doen het zelfs met de verboden witte fosfor en het lukt hen nog de wereld wijs te maken dat zij de terroristen bestrijden. De VS willen duidelijk hun aanwezigheid hier zo lang mogelijk rekken om het land nog zoveel mogelijk te ontwrichten en de vrede en de heropbouw tegen te werken. De chemische aanvallen door de terroristen hebben maar beperkt succes en velen zijn niet meer bereid te geloven dat deze aanslagen het werk van Syrië zelf zijn. Van enig protest vanuit het westen, de VN Veiligheidsraad of de internationale organisaties hoor je nu echter niet één woord. Het even dubbelzinnige Turkije blijft trachten zijn invloed in N Syrië te handhaven of uit te breiden vanuit zijn droom van het grote Ottomaanse rijk. De zionisten blijven stoken maar worden steeds deskundiger geweerd.

Nvdr: ter illustratie deze video’s:

Volgens Sputnik news heeft het Syrische leger deze nacht een Israëlisch gevechtsvliegtuig en verschillende raketten neergehaald. De zionisten verdedigen zogezegd hun nationale veiligheid, terwijl zij van niemand enig nadeel hoeven te  vrezen wanneer zij zelf hun terrorisme tegen andere volken zouden staken, wat tevens het grootste geschenk zou zijn voor de bevrijding van het land en het volk van Israël. In Jemen sterven miljoenen  mensen de hongerdood voor de machtswellust van één dwaas in Saoedi-Arabië, aangemoedigd door het enthousiast applaus van de VS en Israël. De NATO, volgens sommigen de grootste Noord Atlantische Terroristen Organisatie, houdt niet op Rusland met illegale acties uit te dagen om toch maar een grote oorlog in Europa te kunnen uitlokken. Verschillende Europese landen (waaronder België) stapelen Amerikaanse atoomwapens op, tegen de grondwet in, klaar om op een vingerknip van  de VS te gebruiken en zo zichzelf mee te vernietigen. Hierover kan zelfs in het parlement niet gesproken worden, terwijl alle partijen elkaar trachten te overtreffen in lessen over democratisch bestuur.

En Syrië? Langs de opening aan de grens met Jordanië blijven Syrische vluchtelingen terugkeren. Syrië blijft de illegale militaire acties van vreemde mogendheden in zijn land aanklagen en eist dat ze allemaal vertrekken. Aan een nieuwe constitutie zal gewerkt worden maar geen enkele buitenlandse mogendheid zal de kans krijgen om daarin tussenbeide te komen, hoe luid door internationale organisaties ook gekakeld wordt. Saoedi-Arabië, het hoofd (in feite eerder het achterwerk) van de UNO mensenrechtencommissie heeft geen enkel gezag om Syrië de les te spellen. En ik kan mij niet voorstellen dat Syrië nog lang de gruwelen in en vanuit het terroristennest van Idlib zal laten verder gaan omdat er  vanuit het westen zovele krokodillentranen vloeien om het lijden dat de bevolking eventueel zou aangedaan worden bij een grondige opkuis. Kortom, de honden blaffen maar de Syrische karavaan trekt verder.

Nvdr: ter illustratie:

Heel het 15de Legioen is op weg naar het noorden, naar de grens met Idlib:

Burgers verlaten Idlib, voor zover ze niet gehinderd worden door de terroristen,  en trekken naar Syrisch overheidsgebied, in veiligheid:

En dit nog