Als een ongenode gast zijn tenten bij u opslaat…

Afbeeldingsresultaat voor pax americana… om u buiten te gooien, uw huis op te delen, onderdak te verschaffen aan zijn vriendjes…

… bent u dan een misdadiger als u uw gezin en woning verdedigt?

 

Nochtans is het juist dat wat de VSA zich menen te kunnen permitteren. Niet minder dan 11 (… intussen 12) ongenode militaire bases op het grondgebied van een onafhankelijk land, Syrië.

NAVO-partner Turkije verraadde grote broers militaire bases in Syrië wegens diens steun aan de Koerden.
Het Turkse staats-persagentschap  Anadolu heeft de locatie van 10 Amerikaanse bases in Noord Syrië gepubliceerd; tot op heden waren velen onbekend bij het grote publiek. Dat Turkije dit publiceerde heeft alles te maken met de Amerikaanse steun aan de Koerdische YPG, die Ankara op één lijn zet met de Turks-Koerdische PKK. Na Merkel mogen de VSA delen in de Ottomaanse toorn.

De VSA pogen nu de geit en de kool te sparen.  YPG moet zijn naam veranderen om Erdogan niet voor het hoofd te stoten.

Naast de basis van Al-Tanf thebben de VSA nu minimum 11 permanent bemande installaties op het grondgebied van Syrië – allemaal illegaal.

De VSA zijn “not amused”. Het Pentagon heeft media verzocht de informatie niet te verspreiden om de levens van Amerikaanse soldaten niet in gevaar te brengen.  Mogen we Obama’s toespraak over “no boots on the ground” in herinnering brengen?  Hij stelde immers dat de mensen “are tired of war”, de oorlogen kotsbeu zijn.

Alzheimer in het Witte Huis:

Naar de mening van de Syrische regering en bevolking wordt niet gevraagd.

Turkey’s state news agency exposes US positions in Syria

Tégen de Amerikaanse grondwet, geen oorlogsverklaring, een regelrechte invasie van een onafhankelijke natie:

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

De herovering van het Syrische grondgebied gaat onverminderd verder, vluchtelingen blijven  terugkeren, de verzoeningsbeweging gaat verder,  gewapende strijders leggen de wapens neer en blijven profiteren van de amnestie-maatregel en vooral, er wordt gewerkt aan de heropbouw van het land.

Ondertussen is het Syrische leger samen met Hezbollah hier de Syrisch-Libanese grens succesvol aan het zuiveren. Het is de laatste fase van “de zuivering van Qalamoun”, de  streek tussen Damascus en Homs. Al 2 dagen en ’s nachts horen we dof gerommel en af en toe een geweldige knal om van uw stoel te vallen. De overkant van het Anti-Libanon-gebergte in de Libanese Beka vallei is maar 15 km van hier. In Artzal zaten onder meer de IS. West Qalamoun zal helemaal veilig zijn.

En gisteravond liep hier een man rond die we  uitnodigden aan tafel. Hij is begonnen met de voorbereidingen  voor de ontginning van gas. Qâra schijnt op een immense gasbel te liggen. De VS en westerse mogendheden wisten dit maar al te goed, maar maak je geen zorgen. Hun edelmoedige hulp zal  worden afgewezen. De absolute prioriteit voor ontginningen en de heropbouw van Syrië zal niet gegeven worden aan hen die het land al zeven jaar hebben uitgemoord en verwoest maar aan zijn trouwe bondgenoten: Rusland, Iran en China.

P. Daniel

Nvdr: Heel het M.O. en het ZO van de Mid. Zee schijnen gas-, resp. olievoorraden in de bodem te hebben zitten.  Genoeg reden voor een quasi verplicht vredesakkoord in Cyprus (…mislukt!) en een democratisch-gevoerd oorlogje hier en daar (…gelukt!).

Vrijdag 21 juli 2017

Van paraffine naar kaarsen

Eén ton paraffine zal begin volgende week veranderd zijn in een paar tienduizenden mooie kaarsen, besteld door een ngo. Voor de twee machines hebben we twee werklieden kunnen opleiden die hun werk nauwgezet doen. Nu het vakantie is brengen ze af en toe een van hun kinderen mee. Wij zorgen ’s middags voor een maaltijd. Beiden zijn overeengekomen om zich aan ons ritme aan te passen. Ze werken vrijdags (rustdag voor de moslims en het hele land) en rusten zondags (werkdag van moslims en het hele land). De arbeiders zorgen voor de machines. Al de rest doen wij: paraffine aanbrengen, telkens 40 dozen van 25 kg van de kelder naar de kaarsenfabriek sleuren, de kaarsen inpakken, opbergen en tenslotte op de vrachtwagen laden.…Indien er meer bestellingen zouden zijn, zouden we dit alles ook door arbeiders kunnen laten doen, maar dat is nu nog niet rendabel.

Ondertussen moet het gewone werk natuurlijk ook doorgaan: zorgen voor de maaltijden en de afwas, de was van de klederen, de reparaties en onderhoud van de gebouwen, water voor de planten op het terrein, hulp bij de zorg voor de schapen…Af en toe is er ook een aangename verrassing. We dachten dat de aardappeloogst geheel mislukt was maar het tegendeel bleek waar te zijn, er was een overweldigende hoeveelheid goede en grote aardappelen. We trachten verder zo goed mogelijk trouw te blijven aan het ritme van een religieuze gemeenschap met een morgengebed en stil gebed, de primen, tertsen, sexten, nonen, ’s middags de eucharistie en ‘s avonds de vespers. Rond 21.00 u bidden we het rozenhoedje, buiten ergens zittend of wandelend. ’s Middags eten we binnen en ’s avonds buiten. Tussendoor is er altijd wel even gelegenheid om op het grote binnenplein met de kinderen even te voetballen, wat ’s zondags soms uitgebreid gedaan wordt.

Waarom wil Washington “war”?

Al zestien jaar lang is Washington een meester in het veroorzaken of uitvinden van  sensationele aanslagen als voorwendsel om oorlog te kunnen voeren.

Lees verder

False flag Qatar?

En opnieuw – na Oekraïne, Syrië – worden de machtsverhoudingen VSA vs. Rusland getest.  Vanzelfsprekend met Russische hackers, en de storende Qatar gasvoorraden en de daarmee verbonden pijplijn:

“The real reason behind the diplomatic fallout may be far simpler, and once again has to do with a long-running and controversial topic, namely Qatar’s regional natural gas dominance.”

Een ongeziene diplomatieke crisis tussen Saoedi-Arabië en Qatar zet het Midden-Oosten op stelten. De Amerikaanse president Donald Trump speelt een niet onbelangrijke bijrol. Lees meer in De Tijd…

Qatar importeert voeding hoofdzakelijk (80%) uit de buurlanden, die nu de voedselexport naar Qatar verboden hebben.

Erdogan ruikt ‘mogelijkheden’ voor Turkije:

De ene hand wast de andere:

 

 

 

 

Lama’s gaan op pensioen

Ze sleepten de bagage van soldaten, dienden als bescherming en bleven zelfs onder beschieting rustig: de lama’s van het Israëlisch leger. Maar nu mogen ze beschikken en hopelijk een diereigen bestaan leiden. Ze worden immers vervangen door robots.
Het leger hoopt zo te besparen. Een robot moet niet gevoed, niet medisch gevolgd en verzorgd worden, geen hoeven gekapt. Bovendien draagt zo’n robot lasten tot 500 kg, terwijl de lama’s slechts enkele tientallen kg konden vervoeren. De robots zouden ook gewonde soldaten uit de schietlijn kunnen evacueren.

De plannen voor een lama-alternatief circuleren al langer, maar pas nu werden details bekend gemaakt. De robots zullen – zoals de lama’s – voorlopig onbewapend ingezet worden.

Lama’s maken geruime tijd deel uit van de IDF (Israëlisch leger) en verdienden hun strepen al in 2006 tijdens de Libanonoorlog. Ze zijn sterk en taai, maar de laatste tijd kregen ze kritiek omdat ze een snelle verplaatsing van de soldaten zouden in de weg staan. Nochtans heeft het IDF een grote bewondering voor de dieren. Ze werden speciaal voor de militaire dienst getraind, zijn tredzeker in onherbergzame streken, stoïcijns rustig, onopvallend, zelfs als ze onder vuur liggen. Ze verwarmen de soldaten bij een inzet met koelere temperaturen en beschermen hen tegen warmtegevoelige camera’s van de vijand.
Lama’s zijn niet de énige dieren van het IDF: ook honden, schapen en antilopen worden ingezet. Naar verluidt zou het leger nu afstand doen van alle dieren, met uitzondering van de honden.

Haaretz

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Feest in Mossoul. Na drie jaar oorlog is deze tweede stad van Irak bevrijd, hoewel verwoest door IS én de Amerikaanse coalitie. Dit is ook voor Syrië goed nieuws. In Syrië verloor IS 60% van zijn grondgebied en 80% van zijn inkomsten.* (zie onderaan) Syrië werkt met zijn trouwe bondgenoten systematisch verder aan de herovering van zijn land en de mensen blijven terugkeren naar hun huizen, al is de verwoesting enorm.

Het refrein “Bachar moet weg”, als voorwendsel om het land te ontwrichten en te onderwerpen, is uitgestorven. De aanklagers zijn zelf weg.

We ontvingen veel waarheidsgetrouw nieuws, wat we u  willen geven in plaats van zelf bedenkingen te schrijven.

P. Daniel

Vrijdag 14 juli 2017

Zomerse zon op de woestijn

De zusters hebben de oogst van de abrikozen voltooid en nu zijn de peren aan de  beurt. Bovendien zorgen ze voor een grote hoeveelheid “qeseq”, een basisvoedsel, een soort soep, dat vooral de kinderen graag eten. Een oudere vrouw uit het dorp is komen helpen opdat dit Syrische gerecht op de goede wijze zou klaar gemaakt worden. De fraters zijn nog bezig met het verwerken van 1 ton paraffine tot mooie kaarsen. Dit vraagt soms de inzet van velen tegelijk: de dozen van paraffine (25 kg) moeten aangevoerd worden, de afgewerkte kaarsen moeten in plastiekzakjes ingepakt worden met een mooi etiket en opgeborgen. Tegelijk is er op het terrein “bulldozerwerk” op een plaats waar een bulldozer helaas niet kan komen: een berg rotsen en afval van stenen voor het schapenhok moet met de schop effen gemaakt worden. De bomen moeten veel water krijgen. En ’s avonds eten de fraters in open lucht, op het verhoog tussen de twee trappen van de nieuwbouw, terwijl de kinderen op de grote koer, anderhalve meter lager, zich eindeloos met een bal of iets anders blijven amuseren.

Syrië en de Nieuwe Wereldorde (NWO)

Na zes jaar oorlog kon in Syrië geen enkel van de Angelsaksische doelstellingen van de NWO bereikt worden:

Lees verder

Erdogans natte droom: annexatie stuk Syrië

Gerelateerde afbeeldingWil Turkije Afrin bezetten?

Tienduizenden inwoners van het kanton Afrin in Noord-Syrië gingen verleden woensdag op straat. Ze protesteerden tegen de artillerie-aanvallen van Turkije en de FSA (het zgn. Vrije Syrische Leger) in Afrin en de Sheba regio. Turkije wil met de opgevoerde aanvallen een corridor verhinderen die alle kantons van Noord-Syrië verbindt. Daarbij rekent Erdogan op steun uit Moskou.

Waar blijft ‘s werelds verontwaardiging?  De VN?  Mensenrechtenorganisaties? De media?

Een FSA-leider verklaarde doodleuk dat ze als doel hebben de YPG van de Turkse grens   te verdrijven. Om te beginnen willen ze de controle over de stad Tel Rifaat (ook Tall Rifaat gespeld) en de militaire vliegbasis overnemen. Nadien moet Afrin belegerd (… en geannexeerd) worden.

Al-Monitor (Ankara’s offer to Moscow: Give us Afrin for Idlib) berichtte over een aanval van het Turkse leger en het FSA op de YPG-stellingen ten zuidwesten van Azaz en noordelijk van Tel Rifaat verleden week. YPG beantwoordde het vuur. Ten oosten van Tel Rifaat zouden ook aanvallen van de FSA gemeld worden en in de Sheba regio staken Turkse troepen de korenvelden der boeren in brand (Turkey-backed gangs set crops on fire in Shehba).

De Syrische partij Syriac Union Party, verbonden met YPG, veroordeelde de Turkse inmenging. Turkije ondersteunt de terreur en staat een politieke oplossing in Syrië in de weg. De aanvallen op Koerdische dorpen in de Sheba regio en in Afrin dienen uitsluitend Turkse belangen en verzwakken de strijd tegen IS, luidt het. De partij eist dat de inter-nationale gemeenschap Turkije tot de orde roept en de SDF ondersteunt.

De Amerikanen zitten er duidelijk verveeld mee:

Nadat Erdogans pogingen om de Amerikaanse samenwerking met de SDF in Raqqa tegen te houden mislukten, zet de Turkse Verheven Leider nu volop zijn kaarten in op Moskou. Het ziet er inderdaad naar uit dat Moskou Turkije in de Idlib regio, ten ZW van Aleppo, nodig heeft. In Idlib struikelen verscheidene concurrerende salafistische en djihadistische bendes over elkaar, zoals bv. Hayat Tahrir al-Sham (een al-Qaida-filiaal, kerngroep is al Nusra), Jabhat Fatah al-Sham (ook onder de leiding van al-Nusra), Ahrar al-Sham en verschillende soennitische bewapende terroristische bendes.

Turkije heeft tijdens haar laatste actie “Schild van de Eufraat” geprobeerd deze terroristen in de niet minder terroristische FSA te doen integreren. Rusland en de Syrische regering willen Idlib, het bolwerk van de bewapende milities der zgn. Syrische oppositie, onder hun controle brengen, want het ligt cruciaal tussen Assads regio rond Latakia, waar zich ook de Russische hoofdbasis bevindt, en het bevrijde Aleppo.

Verschillende bronnen berichten over een nakend Russische en Syrisch offensief op Idlib. Opnieuw zou men de ‘rebellen’ en hun gezinnen een veilige aftocht aanbieden naar de door Turkije gecontroleerde driehoek tussen Jarablus, Al-Bab und Al-Rai. En hierbij zou Turkije een bemiddelende rol kunnen spelen tussen de diverse terroristische groepen, meent Moskou.
Het probleem blijft echter: waarheen met de bevolking van Idlib, met de tienduizenden burgers?

Al-Monitor vermoedt dat het tot op heden gecontroleerde gebied hiervoor niet groot genoeg is en dat daarom hun ‘veilig’ gebied moet uitgebreid worden. Moskou zou eventueel met de koehandel akkoord gaan als Turkije meewerkt bij de aftocht der terroristische bendes. En het is nog maar de vraag in hoever de concurrerende lieverdjes, zoals Ahrar al-Sham en Jabhat Al-Nusra, bereid zullen zijn in dit scenario mee te stappen. Vooral Jabhat Al-Nusra is Turkije niet goed gezind en wijst alle verdere Turkse ‘tussenkomst’ in Syrië af.
De al-Qaida-djihadisten in Idlib zijn hun ervaringen in Aleppo niet vergeten en weten wat er kan gebeuren als ze Turkije vertrouwen. Het avontuur kan evengoed in een catastrofe voor Turkije eindigen.

Op 10 juli begint de volgende Astana-top. Het zal daar o.m. gaan om de mogelijke inzet, een vredesmissie,  van centraal-Aziatische troepen uit Kirgistan en Kazachstan gaan; niet vanzelfsprekend want vele islamisten uit Centraal-Azië, zoals bv. de Oeigoeren bij Idlib, hebben zich in Noord-Syrië bij terroristische bendes aangesloten.

Het is dan nog maar de vraag hoe Turkije de bezetting van Afrin en de Sheba regio in overeenstemming kan brengen met de Syrische territoriale integriteit. Men herinnere zich het huidige Hatay. De provincie Hatay hoorde tot het begin van de 20ste eeuw tot het Ottomaanse Rijk als “Sancak van Alexandrette”. Na diens val werd Sancak in 1918 door Frankrijk bezet en in het raam van een volkerenbondmandaat als een gedeelte van Syrië door Frankrijk beheerd. In 1923 kreeg Sancak autonomie.

Het was de bedoeling dat Armeense vluchtelingen, de overlevenden van de genocide, samen met Alawitische Arabieren, die de meerderheid van de bevolking uitmaakten, een nieuw vaderland kregen. In 1936 liep het Franse volkerenbondmandaat over Syrië af. Turkije eiste Sancak op. Om Turkije ervan te weerhouden zich aan de Duitse zijde te scharen in WOII, sloot Frankrijk in juni 1939 een verdrag met Turkije waardoor dit gebied als nieuwe Turkse provincie toebedeeld werd.

… Armeniërs worden door Turken verjaagd, vermoord, vinden een nieuwe heimat in Hatay en dan wordt met een pennenstreek beslist dat zij opnieuw onder de heerschappij van de moordenaars terechtkomen… als een kudde schapen dat van de weide naar het bos met de wolven gedreven wordt…

Er volgden dan “demografische ingrepen” om de meerderheidsverhoudingen der bevolking in de regio aan te passen. De provincie Hatay is vandaag nog steeds één der meest multiculturele provincies van Turkije. Een meerderheid spreekt er – vanzelfsprekend –  Turks, naast vele Arabische Alawieten en Syrisch-orthodoxe en RK christenen. Bovendien is er nog een Joodse gemeenschap en het Armeense dorp Vakifli. Om het verhaal compleet te maken: in het noorden van Hatay wonen naast Turkse soennieten ook Ezidische Koerden.
Officieel eist Syrië het gebied van de provincie Hatay nog steeds terug. Op Syrische landkaarten is Hatay nog steeds Syrisch territorium.

Een bezetting en latere aanhechting van de grenzende Syrische regio rond Afrin zou de facto een gebiedsuitbreiding van Turkije betekenen en bovendien als extraatje vruchtbare landbouwgrond leveren. Moeilijk te verteren voor de Syrische regering.

De PYD-voorzitter Salih Muslim zou naar verluidt Turkije al gewaarschuwd hebben: als Turkije Afrin aanvalt, dan zou de YPG met een te verwachten militaire nederlaag zich eerder aan de Assad-regering overgeven dan te buigen voor Erdogan.

Heise.de

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

In Hamburg schijnt de top van de G 20 samen te zijn. Als er een politiemacht op de been is van 15 à 20.000 man om enkele iconen van de “grote democratieën” te beschermen, lijkt het verschil tussen oorlogstijd en vredestijd bijzonder klein. Ondertussen heeft Syrië het laatste half jaar grote gebieden van IS heroverd. Op deze wijze zal het Syrische leger tegen het einde van het jaar alle belangrijke terreinen van zijn grondgebied bevrijd hebben, ondanks het feit dat de VS en Israël Syrische troepen en burgers blijven bombarderen en ondanks het feit dat de VS nu in het kleine Syrië (illegaal uiteraard) 8 militaire bases heeft (drie meer dan Rusland in heel de wereld!).

Het post-IS tijdperk breekt aan… tenzij de “vrienden van Syrië” een zoveelste opgewarmde versie aan het prepareren zijn. Twee kampen blijven tegenover elkaar staan: zij die de regering willen omverwerpen om hier een sektaire samenleving te maken (verdeel en heers), geïnspireerd door Saoedi-Arabië en Israël, tegenover hen die hier de harmonieuze samenleving van de traditionele en soevereine lekenstaat willen behouden met de steun van Iran, Hezbollah en Rusland. Het blijft nog een tijdje spannend en ondanks alles hopen we eens te kunnen uitroepen: The game is over!

P. Daniel

Vrijdag 7 juli 2017

Snikheet

Een brandende zon en een temperatuur van 40° zorgen voor een vrolijke zomerse sfeer. Toch moet er ook gewerkt worden. De grond rond de bomen moet wat omgehakt worden en ze moeten water krijgen. En de arbeiders zelf hebben ook nood aan veel fris water. Er is een bestelling van 120.000 kaarsen binnen vanwege een ngo zodat de machines weer draaien. Het klaar maken van hulpgoederen die opgehaald worden, gaat eveneens door, vooral ’s avonds en ’s nachts. De zusters zorgen dat de noodzakelijke medicamenten klaar staan. De fraters zorgen dat een ton rijst in zakken van 20 kg worden verpakt. Beide groepen begonnen donderdagavond na de wekelijkse aanbidding en eindigden in de vroege uurtjes. Een soepele dagorde heeft ook zo zijn charme. Voor de kinderen is ondertussen het groot zwembad gevuld, waarin zij zich kunnen uitleven. En de fraters eten ’s avonds bij voorkeur buiten, op het verhoog tussen de twee trappen van de nieuwbouw. En zo is er dan toch iets van een vakantiestemming.

Communiefeestje

De weesjongen van 8 jaar die vorig jaar van de straat werd geplukt en in de gemeenschap opgenomen is inmiddels flink geïntegreerd en heeft zondag zijn Eerste Heilige Communie gevierd. Hij heeft vooraf het sacrament van de verzoening ontvangen. De kerk was mooi versierd met zilveren en witte doeken. Vermits hij al heel dikwijls samen met de fraters aan het altaar als misdienaar aanwezig was, mocht hij nu wieroker zijn. En hij wist precies wat hij moest doen. Ook aan tafel was het feest. Tevens waren een Franse jongen en meisje van SOS Chrétiens d’Orient aanwezig. Zij maken verkenningstochten door Syrië om te zien hoe zij kunnen helpen en organiseren ook jongerenkampen.

De grote democratieën… the game is over?

De wereld kijkt op naar de grote westerse democratieën. We denken dan aan Amerika en zien het trotse beeld van “de vrijheid die de wereld verlicht” (Frederic August Bartholdi 1875), aan Frankrijk en zijn Eiffeltoren in Parijs, aan Engeland en zijn Big Ben, de beiaard van Westminster in Londen. Het noemen van deze symbolen alleen al klinkt als een klok en wekt de hoop op een betere wereld, een meer menswaardige samenleving,  een wederzijdse samenwerking van de mensenfamilie van Oost en West, Noord en Zuid.

De werkelijkheid voor Syrië en zovele andere landen is echter bijzonder ontnuchterend. Wat hebben de grote democratieën hier gebracht? Zes jaar oorlog met het doel de Syrische regering omver te werpen, het leger te beletten de bevolking te beschermen, de soevereiniteit van het volk te vernietigen en de integriteit van het land te breken om een “creatieve chaos” te scheppen volgens het principe “verdeel en heers”. En dit alles voor de olie en de gas, voor een pijplijn en de macht in dit strategisch belangrijke land, voor de heerschappij over een volk dat onafhankelijk wil blijven en zijn harmonieuze samenleving niet wil opgeven om slaven te worden van de onvolprezen westerse democratieën.

Lees verder

Schouwtoneel op hoog niveau

Afbeeldingsresultaat voor body language for dummiesDe media overtreffen elkaar met veronderstellingen en gissingen..  Wat hebben Trump en Poetin samen bedisseld?

Wie wint, wie verliest? Welk komediestukje zullen we de volgende weken, maanden, gepresenteerd krijgen? Wie betaalt de rekening?

Naar verluidt zou er vanaf morgen middag een staakt-het-vuren in ZW Syrië van kracht treden.  Benieuwd hoe snel de poco media en oorlogszuchtige politici zullen berichten over de inbreuken van Assads leger.  Met beeldmateriaal van Hollywood aan de Tigris, regie Syrian Observatory for Human Rights.*

Trump lovend over Poetin

Als beeldtaal iets zegt over de internationale verhoudingen, dan lijkt er geen vuiltje aan de lucht tussen presidenten Donald Trump en Vladimir Poetin…
…De handdruk was amicaal. De leiders glimlachten naar elkaar, Trump gaf de Russische president een paar tikjes op zijn onderarm en klopte vervolgens vriendschappelijk op zijn rug…
…“Het is een eer om hier bij jou te zijn”, voegde Trump daar nog aan toe in de richting van de Russische president. Poetin antwoordde dat hij ‘verheugd’ was om Trump nu eens persoonlijk te ontmoeten…
…Trump is met handen en voeten gebonden en heeft weinig mogelijkheden om een eigen koers te varen richting Rusland. En Poetin? Die heeft belang bij de status quo…    Meer… 

*

Als de leugen regeert

 

 

 

 

Treffende analyse over de inmenging van de VSA en Israël in Syrië

Gerelateerde afbeeldingIn een vijftal minuten krijgt u een analyse over de toestand, de beweegredenen, de achtergronden, de verborgen en gekende agenda van de zgn. democratische krachten in Syrië, iets wat wij tot vervelens toe, samen met Pater Daniel,  hebben aangeklaagd en blijven herhalen.  Wegkijken maakt medeplichtig.

Een commissie van de VN ging op inspectiebezoek in Syrië en stelt de houding van de VSA en co. aan de kaak, boort de zgn. Witte Helmen de grond in en beschuldigt de media van hypocrisie:

U kan via de icoontjes onderaan de ondertiteling en geautomatiseerde vertaling inschakelen.

En dan nog dit ter herinnering.  Komt gegarandeerd nergens in de poco media aan bod.