Poco carnaval

De bronafbeelding bekijken

Terwijl de storm over Aalst en de Sabbatjaarwagen waait, gaat men in Merkelland grondiger te werk. Onmerkbaar maar doeltreffender. Want daar worden kindertjes in de Kita, kort voor Kindertagesstätte, (kinderopvang) klaar gestoomd voor een carnaval, waarbij niemands gevoelens gekwetst kunnen worden.

Dieses Schreiben, das sich vor allem an Erzieher richtet, thematisiert „problematische“ Kostüme

Zo kregen de ouders van de Elbkinder-Kita, gevestigd in Ottensen, Hamburg, een schrijven waarin opgeroepen werd geen stereotype kleding te laten dragen door de peuters en kleuters onder hun hoede. Zo werd bv. streng afgeraden de kinderen te verkleden in een indianenkostuum, een sjeiksoepjurk of een ander kledingstuk waardoor minderheden zich op hun teentjes getrapt kunnen voelen: “kleding die verwijst naar een ras of een binding met een etnische of een andere minderheid en die bovendien negatief overkomt en daardoor voor “sommige” ouders kwetsend kunnen overkomen”.

Aha. Daar ligt dus het kalf gebonden.

Dat er in Merkelland een enclave indianen ergens in het noorden, tussen Bremen en Wismar, zijn tenten opgeslagen heeft is een streng behoed geheim. Dat er in Merkelland een ware sjeikinvasie plaats gevonden heeft, zal zelfs een verstokte kluizenaar wel al vernomen hebben. (…)

Burgemeester D’Haese van de ajuinenstad heeft nog veel te leren…

Een congres tegen de tijdgeest

De bronafbeelding bekijken

Een congres voor het gezin. Met als ondertiteling: “De wind van de verandering”. (intro video)


Het is erg. Waarheen glijdt onze samenleving af als er nood is aan een congres voor “het gezin”? Het meest natuurlijke van alle tijden is niet meer vanzelfsprekend. Hij of zij… Moeder of vader… worden vervangen door een of andere moderne geslachtsvorm… Het. Onzijdig. Of trans.

In Verona, Italië, wordt van 29 tot 31 maart een “Wereldcongres van en voor gezinnen” gehouden. Met als hoofdthema de aanmoediging van “het natuurlijke huwelijk en gezin” met man, vrouw en – indien mogelijk – (talrijke) kinderen. En dat is niet naar de zin van de zgn. “liberals”, de moderne egocentrische maatschappij waar alles naar de hoogstpersoonlijke wensen van het individu én de staatsverwachting, rentabiliteit, moet omgebogen worden. Wie niet achter de multi-genderreligie staat is onverdraagzaam, …foob, of gewoon achterlijk, resp. dom.
Al in 1997 werd een eerste dergelijk congres georganiseerd in Praag. Ook Polen, Australië, Nederland, Mexico en Zwitserland waren al gastlanden. In politieke VSA-kringen wordt de invloed van de Russisch-Orthodoxe Kerk – waarmee impliciet Poetin bedoeld wordt – aangeklaagd. Daar het congres door de Evangelische Kerk der VSA prominent mee gedragen wordt – uit de entourage van Trump – waait er uit die richting geen tegenwind. In 2015 werd het congres in Salt Lake City gehouden; het voor 2014 voorziene congres in Moskou werd geannuleerd.Het zal niemand verbazen dat zowel de Italiaanse binnenminister Salvini als de gezins/familieminister Fontana (beide Lega) als deelnemers verwacht worden. De voorzitter van het EU-parlement, Tajani (Forza Italia) zou naar verluidt ook het spreekgestoelte betreden. Prominente steun komt van de Duitse vorstin Gloria von Thurn und Taxis. (…)

Er worden protestbetogingen uit de linkse hoek verwacht. Emma Bonino (senator “„Più Europa“ – … méér EUropa…winnares van de Noord-Zuid Prijs in 1999, waarmee haar inzet voor mensenrechten, pluralistische democratie en een betere verbinding van het zuiden naar het noorden bewierookt werd) en Riccardo Magi (eveneens een méér EUropafan) willen elke financiële steun van de Italiaanse staat uitsluiten. Premier Conte moet zijn goedkeurende bescherming intrekken. En de feministen „Non una di meno“ (Vert. : niet een minder) plannen protestacties en betogingen.

De protesteerders zullen op weinig steun van de Veronezen kunnen rekenen. De gemeenteraad van Verona, tevens Fontana’s stad, had in oktober 2018 met 21 pro- tegen 6 contrastemmen beslist in de toekomst katholieke levenbeschermings-organisaties financieel te steunen en Verona tot “stad van het leven” uitgeroepen.

Enkele min of meer belangrijke feministische madammen worden verwacht om de protesten kracht bij te zetten: o.a. Eva von Redecker van de Berlijnse Humboldt univ. en helemaal uit Argentië komt de activiste-journaliste Marta Dillon, gehuwd met Albertina Carri, aangevlogen (…ecologische voetafdruk is blijkbaar niet zo belangrijk om te protesteren tegen een normaal gezin) om hun ontzetting te verkondigen.

Terwijl in Merkelland de inmiddels in opspraak gekomen gezinsministerin Franziska Giffey het liefst elk kind vanaf de geboorte in een opvangplaats (… kwestie van tweeverdieners aan te moedigen en een moderne (staats)opvoeding te verschaffen) zou onderbrengen, heeft de Italiaanse regering uitgebreide programma’s voor de ondersteuning van kroostrijke gezinnen aangekondigd. Gezinnen, die, tijdens de periode van 2019 tot 2021, een derde kindje op de wereld zetten, mogen rekenen op royale kredieten en kunnen gemakkelijk een braakliggend grondstuk verwerven. Daarmee zit de Italiaanse regering helemaal in lijn met Viktor Orban.

In 2018 werd het congres in Kischinau (Moldavië) gehouden. Salvini’s boodschap luidde: “Jullie strijd voor het natuurlijk gezin is voor het overleven van de mensheid onontbeerlijk.”

Twee maten en gewichten

De bronafbeelding bekijken

De klimaathypnose van “Groen”. .

Wie spijbelt voor het klimaat, krijgt een alternatieve straf. Neem je aan een politieke demonstratie deel, dan loopt je een echte strafstudie op. Dat heeft een leerling van het Vrij Technisch Instituut (VTI) in Lier ervaren. De ouders van de betrokken jongen zijn er niet over te spreken. Maar Lieven Boeve, de topman van het Katholiek Onderwijs, ziet er geen graten in.

De Lierse lagere scholen organiseerden twee donderdagen geleden een klimaatactie op de stadsvesten rond Lier. Vlaams Belang en Voorpost Kempen hielden een tegenactie en stapten rond met de slogan “Laat kinderen spelen! Niet manifesteren!”

Leerling die spijbelt voor betoging Vlaams Belang zwaarder gestraft dan bosbrossers: ouders verbolgen, onderwijsnet ziet er geen graten in

Leerling die spijbelt voor betoging Vlaams Belang zwaarder gestraft dan bosbrossers: ouders verbolgen, onderwijsnet ziet er geen graten in

“Moeder” is discriminerend

ziek

Zeg “ouder/m/v/x”, of “opvoeder/mv/x” of … maar zeg in geen geval “moeder” tegen een menselijk iemand die een kind 9 maanden gedragen heeft, het laten geboren worden, het voedt met de “ouder- of opvoedermelk”…

“Moeder is niet langer een geslachtsspecifieke bewoording exclusief voor vrouwen”, zo deelden raadsleden in naam van de Britse regering de wereld mee.

Een raadsman, die het Min. van Volksgezondheid vertegenwoordigt, gooide deze erkentenis in de publieke ruimte van een Hoger Gerechtshof bij een rechtszaak waarbij in vraag gesteld werd of een transgender man kan erkend worden als “vader” op de geboorteakte van zijn (!) zoons geboorteakte.

De man (!), die verkeerdelijk op de wereld kwam als een meisje, inmiddels geïdentificeerd als een transman omwille van juridische redenen, werd zwanger na een succesvolle bevruchtingsbehandeling, hoewel deze persoon (m/v/x) al wettelijk erkend werd als man. Hij (!) trok naar de rechtbank omdat hij niet wilde geregistreerd staan als de moeder van het kind… (…)

Dit is geen grap. Wij herhalen: dit is geen grap. Het is ook niet grappig.

Lees ook: “Moederdag” wordt “Jij Dag”, want kwetsend voor transgenders

Cyclus

Afbeeldingsresultaat voor klimaatspijbelaars cartoon

VRIJHEID OF KLIMAAT- DICTATUUR

De jongerengolf in de klimaatbeweging moet onze grootste onrust opwekken.  De ware doelstellingen, die deze acties verbergen, liggen op heel andere terreinen!  De hoogste beslissingscentra in de wereld willen het kneedbare deel van de bevolking  voor hun specifieke doelen klaarstomen.

De absolute vrijheid wordt op twee terreinen bedreigd :

  1. Het is in de middens, die er toe doen (jongeren, heersende elite, partijen) niet meer toegestaan afwijkende standpunten over de milieu-problematiek op een duidelijke wijze te uiten.  Wat doet bvb. een leraar-klimaatscepticus in een school die volledig spijbelt?  Of wat doet een sceptisch journalist bij een krant, die zich volledig achter de klimaatacties schaart?  De vrijheid van meningsuiting is sterk bedreigd of  afgeschaft.
  2. Er worden harde eisen gesteld inzake de te halen klimaat.doelstellingen.  Deze zullen een enorme financiële inspanning vragen.  Men spreekt in dit verband over verscheidene miljarden euro. 

De kosten hiervoor zullen verhaald worden op de gewone inkomens, hetzij van arbeid of van de lage middenklasse.  De belastingdruk bedraagt in dit land reeds tussen 45% en 50%.  Een voorzichtige schatting geeft een stijging van 3% extra belastingdruk.  De vrijheid van de verdieners-onder-mediaal om uit de armoedezone te blijven, zal afnemen.  Financiële krap leven of armoede betekenen, minder vrijheid.

De hamvraag of deze acties spontaan zijn, werd deze week door het Pallieterke behandeld.  Daarbij werd verwezen naar extreem-links, georganiseerd in en rond de PvdA.  De betoging van deze spijbelaars is het perfecte vervolg op de anti-rakettenbetoging van 23.10.1983.  Tijdens deze betoging werd eenzijdig betoogd tegen de Westerse kernraketten.  De misleide massa, 200.000 deelnemers groot, werd achter de schermen geleid door de neo-marxisten van mei ’68.  Ze kregen toen al veel steun in de media.  Kenmerkend was dat de jeugdbewegingen Chiro en Scouts en vele “christelijke standenorganisaties” als volleerde nuttige idioten de eenzijdige ontwapening van het Westen steunden.

De werkelijke bedoeling van de “intelligentsia” die de betogingen aansturen, is het kneden tot gewillige burgers.  Er moeten een aantal radicale voorstellen ingang vinden, op het vlak van nataliteitspolitiek,  controlesystemen, afschaffing contant geld, een intensere multicultuur.  In België komt daar nog in de 1e plaats de opdracht bij van het establishment om de Belgische structuren terug unitair te maken.  De partij die dit perfect zal/wil oplossen is de unitaire Groenen, samen met de VLD. De Waalse partijen zijn allemaal pro-klimaat-lobby, want als dit lukt halen ze alle trofeeën binnen.

De trofeeën die de Waalse partijen in dit geval binnenhalen zijn : het thema immigratie verdwijnt op het achterplan, de geldtransfers naar Wallonië blijven doorgaan, op ethisch vlak worden de progressieve voorstellen aangekaart (uitbreiding abortus, euthanasie, gender-diversiteit),  de macht van een naar onafhankelijkheid strevende Vlaamse Beweging wordt definitief afgeblokt.   Kassa-kassa op alle niveaus……

De bedreiging voor de vrijheid der Vlamingen, na 26 mei ’19 is immens.  Bijna alle (Vlaamse) partijen bieden geen weerwerk tegens deze klimaat-hysterie.  Is het echt alleen Jean-Marie Dedecker die duidelijk tegen is?  Hier moet dringend gesmeekt worden aan Vlaams Belang en N-VA om weerwerk te bieden en heel deze groen-dictatoriale putsch te weerstaan.

De regeringsvorming na 26.05 zal moeilijk zijn, maar de inzet die de unitaristen (vanuit de service-clubs en werkplaatsen van de Loge) gesteld hebben is een oorlogsverklaring aan Vlaanderen.    Daarvoor trommelen  de milieugoeroes zelfs kinderen van de pap-klassen op.  Wie gelooft er nog dat die jeugd (die niets weet van geschiedenis, heden en toekomst) op andere partijen dan Groen of extreem-links zal stemmen?

Een glimp van hun meedogenloosheid was al te zien, toen Arno Kempynck  met zijn sms-actie  Joke Schauvliege naar huis stuurde.  Dat is hetzelfde absolute gebrek aan enige goedwilligheid,waarmee de media nu al decennia lang de Vlaamse Beweging en zijn voormannen/vrouwen behandelt….  Daarom moet de politieke tak van de Beweging eindelijk radicaal in het verzet gaan.  Het is dat of door de tegenstander van het veld gespeeld  worden.

Het Westen staat op de rand van de ineenstorting die het met eigen handen heeft bewerkt” zei Alexander Solzjenitsyn destijds.  Maar toen waren er nog de sterke middenklasse en de arbeiders, die hun oren niet naar de neo-marxisten lieten hangen.  Nu trekt de rotverwende jeugd op, klaar om hun eigen ouders aan te geven, als het moet.  Solzjenitsyn zei daarop :” Ik heb als richtsnoer: liever dood dan schoft”.

Jos Wouters, Boom

Dragen, lenen, kweken, broeden…

Afbeeldingsresultaat voor broedmachine

Hoe moet je dit voorplantingsproces nu noemen? Is een vrouw die andervrouws bevruchte eicel uitbroedt een draag-, leen-, een kweek- of een broedvrouw? We weigeren het woord “moeder” eraan toe te voegen. Ergens wringt deze beschrijving.

Wij hebben het over een “draagmoeder”. In de Duitse taal wordt zij een “Leihmutter” genoemd, een leenmoeder. Noch “leen”, noch “moeder” zijn correct. Het gaat het om een betaalde broedopdracht.

In de video lijkt het fenomeen bijna op een wereldreis met een internationaal theatergezelschap van acteurs die elk hun een eigen rolletje vervullen.

Sinds de oubollige man-vrouw relatie niet meer de exclusiviteit van het huwelijk en de voorplanting kan opeisen, willen ook de moderne partnervariaties hun kinderwens vervuld zien. Zoals het man-man koppel van 47 in bijgaande video, dat bereid is daarvoor 50.000 euro te betalen. Niet voor een adoptiekind – je weet tenslotte niet wat je in huis haalt – maar wel met een geselecteerde eicel van een blanke vrouw uit Zuid-Afrika en het sperma van één der papa’s (… of misschien van een geklutst mengsel zodat geen der beide heren zich buiten spel geplaatst moet voelen?).

Twee weken duurde de speurtocht naar een geschikte donor-eicel. Aan welke criteria die moest voldoen, wordt niet medegedeeld. Dat de eicel echter door een blanke vrouw moest voorzien worden, was voor de toekomstige papa’s evident “om de discriminatie in het dagelijkse leven te vermijden”. De vrucht wordt uitgebroed door een Keniaanse baarmoeder. Of de dame in kwestie vooraf bewijs moest leveren van een breed bekken en voorspoedig lopende voormalige geboortes wordt niet vermeld.

De papa-in-wording is zich ervan bewust dat hij gebruik maakt van een twee-klassen-voorplantingssysteem dat een minder begoed iemand niet tot zijn mogelijkheden heeft. Over de gevolgen voor het kind – afkomst, ouderdom van de papa’s, genen – maakt hij zich blijkbaar geen zorgen. O tempora, o mores!

Moderne opvoeding?

De bronafbeelding bekijken

Een experte “seksueel gedrag” wil kinderen van het lager onderwijs les geven in het … masturberen!

Kate Dawson maakte verleden week haar opwachting in het programma “This Morning” waarin ze haar werk mocht uitleggen, nl. kinderen bewust maken van hun lichaam. Bij het thema “masturbatie” verklaarde ze doodleuk dat ze normaal gezien pas bij 11-jarigen de techniek uitlegt, maar dat ze er geen graten in ziet dit ook aan 8-jarigen kond te doen.

Ze vindt het een probleem dat kinderen elkaars genitaliën eigenlijk nooit zien, tenzij in een porno filmpje. En dat moet veranderen zodat ze elkaars lichaam beter begrijpen.

Kate Dawson kreeg na de uitzending veel kritiek. “Dit is zo fout”… “Laat kinderen toch kinderen zijn.” klonk de boodschap. (…)  

De programmapresentatoren gaven haar een goedkeurend open doekje, moedigden haar aan en prezen haar werk.

Ongewettigd afwezig?

In de school van ons kleinkind (3de leerjaar L.O.) heerst sinds het begin van de nieuwe trimester een ware luizenplaag. Vervelend voor het kind en voor zijn omgeving. Haalt geen krantenkoppen. Integendeel, de school en de ouders schieten in een kramp om toch maar niet te moeten toegeven dat hun leerling, resp. kind (… en de andere gezinsleden) geplaagd wordt door ongedierte. Met als resultaat dat de ongewenste diertjes zich naar hartenlust kunnen verspreiden en vermenigvuldigen.

Nadat ons kleinkind voor de derde keer na een uitvoerige behandeling en een luizenvrij weekeinde thuis opnieuw op woensdag ochtend een grote luizenpopulatie met hun kroost in wording onderdak bleek te geven, schoot zijn mama uit haar krammen. Drie keer heel het huis, lakens, kleding, dieren, 2 maanden oude baby-met-haarbos en (groot)ouders ontluizen… De wasmachine blijft maar draaien. De stofzuiger is het nieuwste beste vriendje. Geen sinecure. En ze nam drastische maatregelen. Het haar werd gemillimeterd met de tondeuse, opnieuw een gifaanval op de diertjes met huilend protest van ons kleinkind én ze belde de school om te verwittigen dat ze haar kind die dag zou thuis houden opdat de school intussen eindelijk de nodige stappen zou ondernemen en bij de ouders stevig aandringen op een grondige inspectie van de hoofden en bestrijdende maatregelen.

Waarop een notitie in het rood met uitroepteken in zijn agenda volgde: “… ongewettigd afwezig… bewijs binnen brengen… blablabla.” in een terechtwijzend toontje. Zij besteedde er verder geen aandacht aan vermits ze ervan uitging dat het telefoontje op woensdag voldoende rechtvaardiging was. Tenslotte meldde ze nu voor de derde keer de aanwezigheid van luizen met het verzoek actie te ondernemen bij de andere leerlingen. Niet dus: mondelinge waarschuwing van leerkracht aan kleinkind in de klas wegens het niet voorleggen van rechtvaardiging. De daarop volgende dag idem dito, met wenend kleinkind als gevolg. In volle klas wegens “luizen” een uitbrander te krijgen… je zou voor minder beginnen te wenen.

Waarom vertellen wij dit nu? Het heeft voor buitenstaanders geen enkele nieuwswaarde, tenzij een beschuldiging voor racisme indien je als bekommerde ouder rechtse zak het vermoeden uit dat “anderstalige ouders” het obligatoir briefje na elke trimester “kijk het hoofd van je kind na op luizen” niet kunnen lezen en/of niet de moeite doen om de hoofden van hun kinderen onder de loep te nemen.

Maar wat zien we al enkele donderdagen? Leerlingen die zomaar “uit pure bezorgdheid voor het milieu” naar Brussel trekken om te betogen, ongewettigd afwezig zijn… met steun… of lijdzaam dulden van de scholen. Dàt mag. Dàt wordt zelfs verwacht. Zonder bewijsbriefje voor “gewettigde afwezigheid”. Het “milieu” wordt zowaar een fanatieke religie, die door heel de linkse kerk geprezen en verheerlijkt wordt. Wie durft hun belijdenis in twijfel te trekken is een egoïstische asociale rechtse zak die niet bekommerd is om het welzijn van onze (klein)kinderen. We vragen ons af of leerlingen/ouders bij een falend examen niet zullen kunnen aanvoeren dat de school tekort geschoten is bij haar taak: het onderwijzen van leerstof. En dat het examenresultaat derhalve kan en mag aangevochten worden.

In de nieuwsbrief van Tekos, Deltastichting, staat dit opiniestuk, dat ook aan onze mening uiting geeft:

“Achter de scholierenbetogingen gaat nogal wat totalitarisme schuil.

De overtuiging dat klimaatveranderingen onze wereld bedreigen, is vandaag dermate wijd verspreid dat ze als een van de belangrijkste dogma’s van de politieke correctheid moet worden beschouwd. Wie er geen geloof aan hecht of het gewoon nog maar in twijfel durft trekken, wordt al gauw door journalisten, politici, academici allerhande, etc. van ketterij beschuldigd en zonder recht op verhaal naar een soort morele brandstapel verwezen. Toch zijn er af en toe wetenschappers die het lef hebben om dit allemaal te trotseren en tegen de stoom in te varen door die bijna algemeen aanvaarde opinie tegen te spreken. Dit artikel is niet bedoeld om in dit conflict partij te kiezen.

Het gaat overigens om een debat dat slechts relevant kan zijn indien het door specialisten wordt gevoerd. Niemand kan echter om de vaststelling heen dat de overtuiging dat klimaatveranderingen voor ons en nog meer voor ons nageslacht heel wat gevaren inhouden, zo overheersend is geworden dat ze als een officiële waarheid geldt en o.m. in ons onderwijs permanent wordt gepredikt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat heel wat jonge mensen zich zeer bekommerd voelen omtrent het milieu en dat een aantal onder hen acties wil ondernemen om “de politiek” op haar verantwoordelijkheid te wijzen. De betogingen, die spijbelende Vlaamse leerlingen met dit doel nu al enkele weken na mekaar op donderdag op het getouw hebben gezet, zijn dus niet zomaar op een blauwe maandag uit de lucht komen vallen. Iets wat overigens ook blijkt uit de steun waarop ze in dit verband van heel wat politici, journalisten en zelfs van een aantal verantwoordelijken uit het onderwijs krijgen. Het is zeer kenmerkend dat die allemaal steeds weer in een soort extase de mantra herhalen dat die donderdaagse demonstraties ‘een keerpunt in de geschiedenis zouden kunnen zijn, omdat ze aantonen dat er eindelijk een generatie opgestaan is, die zich bewust is van de risico’s die onze planeet in de toekomst zal lopen, indien er niets met betrekking tot het klimaat ondernomen wordt en dus hieromtrent ernstige maatregen eist’. Men kan zich overigens de vraag stellen of ze ditzelfde enthousiasme aan de dag zouden leggen indien de acties van de scholieren op minder politieke eisen betrekking hebben: het stopzetten van de immigratie bijvoorbeeld…

Het volstaat nochtans om slechts een beetje vertrouwd te zijn met de recente politieke geschiedenis van dit land om te weten dat scholierenbetogingen niet zo uitzonderlijk zijn. In de tijd van de strijd voor Leuven Vlaams maakten ze in heel wat Vlaamse steden deel uit van een bijna dagelijks weerkerend ritueel. In de jaren zeventig lokten de legerhervormingsplannen van Paul Vanden Boeynants ook heel wat straatprotest van scholieren uit. Dat was er ook in de jaren tachtig naar aanleiding van het grote rakettendebat.

Er mag toch ook eens gezegd worden dat het heus niet moeilijk is om schoolgaande jongeren ervan te overtuigen aan een straatdemonstratie deel te nemen in plaats van de les bij te wonen. Spijbelen is nu eenmaal leuker dan in de klas zitten. Vooral wanneer geweten is dat het, zoals het nu toch vaak het geval is, straffeloos zal blijven. Er zullen tussen die manifestanten wel heel wat jongeren zijn die het met het doel van de betogingen ernstig menen. Maar zouden hun acties niet veel overtuigender overkomen, als ze op woensdagnamiddag zouden gevoerd worden, op een tijdstip dat niemand zou moeten ‘brossen’ om ze bij te wonen?

De betogende leerlingen krijgen begeleiding, mediatraining en logistieke steun van Greenpeace. Tot hiertoe heeft niemand van onze media zich afgevraagd of “het aanzetten tot spijbelen van leerlingen uit het middelbaar onderwijs” bij het takenpakket van deze NGO behoort. Integendeel, de donderdagbetogingen die zowel in de kranten als op radio en TV bijzonder ruim aan bod komen, kunnen op de onvoorwaardelijke sympathie van de media rekenen. Het staat buiten kijf dat dit een mobiliserend effect heeft.

Het onderwijs verliest de pedalen

Wat echter bijzonder verbazingwekkend kan genoemd worden, is de reactie van heel wat mensen uit het onderwijs ten opzichte van deze “Kinderkruistocht voor het milieu” (Jurgen Ceder in ’t Pallieterke). Zij moedigen zondermeer het spijbelen aan. “Sois jeune” en zwijg niet luidt de titel van een opiniestuk in De Standaard van 15 januari, en werd ondertekend is door een leraar van het Koninklijk Atheneum van Etterbeek. In diezelfde krant laat Patrick Lancsweerdt, directeur van het vrij CLB van Roeselare en voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Schoolpsychologie, weten dat spijbelen weliswaar niet toegestaan is en er voorzien is dat wie het toch doet een code B krijgt, dat er een rondzend brief van het ministerie van Onderwijs is, die zegt dat voor leerlingen met problematische afwezigheden de school in samenwerking met het CLB (Centrum voor Leerlingenbegeleiding) een leerplicht begeleiding moet opzetten, maar dat hij als CLB-directeur de boodschap zal geven dat dit nu niet geldt omdat de jongeren in dit specifiek geval hierdoor hun toekomst niet op het spel zetten en dat dit laatste de voorwaarde is om aan code B een gevolg te geven. Kortom: er mogen geen sancties worden getroffen. Voor de duidelijkheid voegt hij er zelfs aan toe dat wij volwassenen best een voorbeeld aan de spijbelende leerlingen zouden nemen!

Geloof vooral niet dat we hier met uitzonderingen te maken hebben. De spijbelende leerlingen van het Secundair Kunstinstituut van Gent moeten weliswaar de gemiste lessen inhalen maar er worden geen sancties getroffen. Dit laatste geldt ook voor die van het Sint-Ritacollege in Kontich. In de Steinerschool van Gent krijgen ze geen strafstudie maar moeten ze een namiddag nadenken over wat ze lokaal voor het klimaat kunnen doen. Een aantal leraars roepen hun collega’s op om samen met de spijbelende leerlingen te gaan betogen. Een leraar van het Sint-Michielscollege uit Brasschaat had besloten om met zijn dochter naar Brussel te fietsen. De school heeft iedereen opgeroepen om zijn voorbeeld te volgen. “ We voorzien in begeleiding en ze krijgen een traktatie bij aankomst”, verklaarde directeur Patrick De Bruyn die tegelijkertijd liet weten dat hij van de leerlingen verwachtte dat ze aan de klimaatmars van 27 januari in Brussel zouden deelnemen. Het Atheneum van Gentbrugge organiseert zelfs de deelname aan de betogingen van 17 januari als een schooluitstap. De leerlingen kregen de keuze: mee naar Brussel trekken of les volgen (wie zou in die omstandigheden voor dit laatste opteren?)

Beseffen die leraars dan niet dat hun verantwoordelijkheid in het gedrang zou kunnen komen wanneer een van de leerlingen, die met hun toestemming spijbelt, bij een ongeval zou betrokken geraken. Kunnen ze dan nog rekenen op hun polis ‘ beroepsaansprakelijkheid’? Dat is dan hun probleem, zult u denken. Maar het is ook dat van de ouders en van de betrokken leerling. En wat te denken van de minister van onderwijs, die in deze tijd waar zo vaak naar politieke verantwoordelijkheid wordt gewezen, deze leraars zonder meer hun gang laat gaan en openlijk verklaart dat ze begripvol staat tegenover de spijbelaars en hun betogingen?

Maar er is erger. Leraars en scholen die leerlingen tot spijbelen aanzetten, doen precies het tegenovergestelde van wat van hen zou mogen verwacht worden: les geven en opvoeden. Ze zullen wel beweren dat de betrokken leerlingen duidelijk geëngageerde kritische burgers willen worden en dat spijbelen dan pedagogisch verantwoord is, maar hiermee blameren ze in feite die jongens en meisjes die niet mee willen doen. Er valt bovendien niet te loochenen dat het hier om politieke demonstraties gaat. De organisatoren willen hiermee immers politieke beslissingen afdwingen en het is veel betekenend dat bepaalde bekende politieke boegbeelden zich al op de betogingen komen vertonen (Kristof Calvo liet zich gewillig fotograferen terwijl hij met manifesterende jongeren opstapte). Het komt er dus op neer dat een aantal onderwijsinstellingen en/of leraars hun gezag en (eventueel) prestige gebruiken om zo hun eigen politieke standpunten aan de maatschappij op te dringen. Dit is precies wat de communistische partij met de Komsomol deed in de voormalige Sovjet-Unie of zo u wilt de NSDAP met de HJ in het Derde Rijk. Met andere woorden, een politiek misbruik van de jeugd, iets dat kenmerkend is voor ieder totalitair regime.

De directeur van het Atheneum van Mortsel spande op dat vlak de kroon door niet alleen de leerlingen tot spijbelen en betogingen aan te zetten maar hen ook de opdracht te geven in Brussel foto’s te maken zodat men maatregelen kan treffen tegen die leerlingen die wel uit de klas weg bleven maar niet op de betoging aanwezig waren. Voor zoiets bestaat een naam: klikken. Zoiets gebeurde ook in de voormalige DDR waar jonge mensen door de Stasi verplicht werden hun leeftijdsgenoten en zelfs hun eigen ouders te bespieden.

Francis Van den Eynde”

Nvdr: Betogen voor het milieu… onder welke reden voor afwezigheid kan men dit boeken? Regels over afwezigheid op school