Quo vadis, Syria?

Afbeeldingsresultaat voor syria flag gif

Ook dit artikel wijden wij volledig aan de heropstanding van het land, met kleine weetjes, met cultuur, landbouw, industrie, handel, onderwijs, wetenschappen, geschiedenis, heropbouw… niets wereldschokkends.

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant en buiten

De zijde-industrie, erfgoed van de natuur, zal terug bloeien aan de kust van Latakia. De natuurzijde werd verdrongen door kunststof, goedkoper en gemakkelijker wasbaar. De moerbeibomen, resp. -struiken, voedsel voor de zijderupsen, werden grotendeels gerooid. De Syrische regering lanceerde in 2017 een ontwikkelingsproject van 5 jaar om dit traditioneel beroep te behouden. De oppervlakte met moerbeiplanten moet uitgebreid worden en de prijs van de zijde kreeg een financieel duwtje in de rug: van 300 SYP (Syrische Ponden) naar 2000 SYP per kilo. (Koers: 450 SYP= 1 USD, 550 SYP= 1 euro)

Een soortgelijke evolutie zag men bij het gebruik van stro voor decoratieve en praktische voorwerpen. Vooraleer plastic, metaal en glas het moderne leven verrijkten, bestond er een beroep dat van moeder op dochter overgeleverd werd: het stroweven. Het stro moet manueel geoogst worden, op verschillende tijdstippen, met verschillende drogingsprocessen opdat men stro met verschillende kleuren, van groen tot lichtgeel, kon bereiken. Eens gedroogd en gezuiverd werd het in heet water ondergedompeld om het buigzamer te maken. Ook werd het naar wens met natuurlijke kleuren geverfd, bv. met uienschillen voor een heldere gele kleur of eikenschors voor bruine tint.

De regering probeert een plattelandsproject voor zelfredzaamheid van vrouwen aan te moedigen door het stroweefwerk bekend te maken via tentoonstellingen. Men tekent een groeiende vraag op in antiek- en souvenirwinkeltjes, maar ook als decoratie en in restaurants/hotels. Vooraleer 3D uitgevonden werd, weefden de vrouwen al driedimensionaal.

Historische “Um al-Hassan” Tuinen, één van de oudste parken van Syrië en een belangrijke historische plaats in de provincie Hama. Het bevindt zich in het centrum van de stad, aan de rand van de rivier Orontes (Assirivier) met de historische houten waterraderen (Na’uras). Zeer geliefd uitstapje vooral in het weekeinde. (video Na’uras ‘s nachts)

Afbeelding kan het volgende bevatten: lucht en buiten

Ondanks de miserie en tekorten heropenen winkeliers en vakkrachten hun winkeltjes en bedrijfjes in Aleppo

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, wandelen, boom en buiten
Afbeelding kan het volgende bevatten: buiten

Een reisverslag, eind 2018. Geen politieke invalshoek, geen klassieke toeristische informatie, maar wel een eerlijke mening van een jonge man die met onbevangen ogen naar dit land kijkt. Hij sluit af met “Dank aan mijn vrienden in Syrië die deze reis mogelijk maakten. De gastvrijheid en welkom die mij ten deel vielen waren opmerkelijk,, van de gezinnen die mij ontvingen tot de bevolking op straat, dit ondanks de miserie die het volk heeft moeten meemaken . Dank u, Syrië, ik wens u vrede en voorspoed!”Een absolute aanrader:

Nog een reisverslag van een jaar eerder, opgetekend door de Noor Christian: in het Engels, met prachtige foto’s. In grote lijnen een zelfde verhaal. Citaat en foto’s: “In het algemeen is Damascus compleet het tegenovergestelde van dat wat de media ons al gedurende 7 jaar wijs maken. Ik vraag me dus af of de journalisten er zelfs ooit geweest zijn. Christelijke kerken staan deur aan deur met moskeeën. Beide vol met mensen. Zelfs de joodse synagoge in de oude stad van Damascus is nog open. Je ziet kerkelijke huwelijken en priesters die gewoon tussen het volk rondwandelen. En – in het algemeen – de bevolking van Damascus geniet van het leven.”  Heel het verslag met beeldmateriaal kan u hier lezen.

Op zijn webstek vindt u ook uitgebreid nuttig reisadvies, mocht u van plan zijn dit jaar Syrië te bezoeken: visa, prijzen, vervoer enz.

Damascus
Syria, visit syria, travel syria

Modeshow “Charme van Damascus” in de oude stad:

Al-Nuri Bimaristan in Damascus: de allereerste “universiteit” voor geneeskunde in het M. Oosten
Het was een historisch ziekenhuis en opleidingscentrum geneeskunde in de oude stad van Damascus, ten ZW van de Umayyad moskee. Gebouwd in twee fases. Sultan Nur al-Din Zangi liet het hoofdgebouw oprichten in 1154. Dr. Badr al-Din liet een uitbreiding bouwen in 1242. Het voorzag 1300 bedden voor patiënten. De originele structuur is nog intact met een binnenhof en een fraaie ingang.

Een palmenteeltplaats in Palmyra, vernietigd door de terroristen, wordt hersteld opdat jonge boompjes er kunnen groeien en vervolgens uitgeplant worden elders in het land:

Afbeelding kan het volgende bevatten: wolk, lucht, boom, plant, gras, buiten en natuur

“Sprekende schilderijen”, een tentoonstelling in Damascus, met en over de Syrische beschaving in al zijn diversiteit en historisch belang. 27 artiesten uit Tartous schaarden zich achter dit project dat een beeld moet geven van de antieke artefacten, die in Syrië ontdekt…, gestolen en/of beschadigd, resp. vernietigd werden. Een ode aan de 2000 jaar oude Syrische beschaving.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

De heropening van de grensovergang Nassib met Jordanië heeft positief bijgedragen tot de handel, de economie en de toeristische sector, waardoor valuta binnen kwamen. Volgens het ministerie van economie en buitenlandse handel zouden de douaneopbrengsten sinds de opening (15.10.18) tot midden januari 2019 ca. 647 SYP miljoen bedragen. Goed voor een zakencijfer van SYP 13.275 miljard, getransporteerd met 2486 voertuigen naar 7 Arabische landen, waaronder Jordanië, Irak, de VAE, Saoedi Arabie, Koeweit, Oman en Egypte. Er werd benadrukt dat de export niet tot hogere prijzen of tekorten in eigen land mochten leiden.
De importcijfers bedroegen SYP 5.280 miljard, grondstoffen voor de industrie en afgewerkte producten die niet in eigen land geproduceerd worden. (…)

Bio-Hawaïanen verdedigen hun heilige berg

De bronafbeelding bekijken

Bio-Hawaïanen willen geen dertig meter hoge telescoop op hun heilige berg

Binnenkort zullen vrachtwagens met zwaar bouwmateriaal de 8 mijl hoge klim naar de Mauna Kea, een slapende vulkaan op het “Grote Eiland”, Hawaï, (Hawaï is eigenlijk een archipel met 137 atollen en vulkanische eiland), oprijden, als eerste stap naar de bouw van de TMT (Thirty Meter Telescope), de grootste ter wereld en de eerste van zijn soort. Tenzij de Kanaka Maoli (bio-Hawaïaanse) activisten er een stokje kunnen voor steken, zoals ze in 2015 al presteerden. (video) TMT trok echter naar de rechtbank en kreeg drie maand geleden toestemming de reuze telescoop daar te bouwen.

Mauna Kea, Hawaii

De inname van het grondgebied ligt zeer gevoelig voor de Kanaka Maoli. Mauna Kea maakt deel uit van de zgn. Crown Lands, het grondgebied dat toekomt aan degenen die op de troon zit (u kan hier nagaan hoe de “Kroon” en het bijhorende grondgebied ontfutseld werd door de VSA), 7300 km2, dat eigendom was van de Hawaïaanse monarchie tot het door de VSA in 1893 gedwongen werd af te treden en deel uit te maken van het great America.

Toen Hawaï in 1959 de gelukzalige ster op de stars en stripes-vlag “mocht” verwerven werd al het Crown Land van ganser harte overgemaakt aan de Hawaïaanse regering, die het zoals het betaamt als een goede huisvader zou beheren – in een trust – voor en in het belang van het volk. Vijf jaar later werd Mauna Kea tot een beschermd gebied (reservaat) verklaard.

In 1968 verhuurde de staat meer dan 449 km2 aan de Univ. van Hawaï voor welgeteld 1 (één) dollar per jaar, waar slechts de universiteit voordeel uithaalde en niet de Kanaka Maoli. Sindsdien werden 13 telescopen op de Mauna Kea’s top geïnstalleerd.

In 2003 begon de Univ. van Californië en het Calif. Inst. voor Technologie de TMT te ontwikkelen. 492 spiegels met elkaar verbonden tot één grote spiegel moet het astronomen een onbekende blik geven zowel in tijd en ruimte, zelfs zo ver terug tot de eerste generatie sterren die na de Big Bang – 13 miljard jaar geleden – zouden ontstaan zijn. De TMT zal het licht doen schijnen op de grootste astronomische geheimen: zwarte gaten, zwarte materie, zwarte energie en de mogelijkheid van leven op andere planeten. “TMT, een absolute parel, voor astronomen als een kind in een snoepwinkel.” Want deze plaats behoort tot de donkerste ter wereld, waardoor er meer zichtbaar wordt in de ruimte.”

Diagram of Thirty Meter Telescope, which will give scientists a deeper look into the universe than ever before. Courtesy: TMT Observatory
Artist's rendering of the Thirty Meter Telescope (TMT), to be built on the side of the slope of Mauna Kea away from most of the existing telescopes on the top of the summit. Courtesy: TMT International Observatory
Maquette

Tja. En dan willen die oubollige – in het verleden levende – ondankbare bio-Hawaïanen met hun nostalgische verering van hun berg roet in de eten strooien. Zij noemen de TMT-bouw een verkrachting, zowel cultureel, landschappelijk als wettelijk. De Mauna Kea is voor hen de Wao Akua, het rijk van de hoogste goden. “Vele van de goden die wij erkennen, wonen op de berg, en we klimmen niet naar de top, tenzij absoluut nodig.” Op de berg bevinden zich talrijke heiligdommen en graafplaatsen, die door de werkzaamheden kunnen ontheiligd en/of vernietigd worden.

TMT woordvoerder weerlegt: Ze hebben alles goed bestudeerd en rekening gehouden met de spirituele geloofswereld van de bio-Hawaïaanse cultuur. Er zouden geen archeologische plaatsen, noch begraafplaatsen in het gedrang komen.

De Kanaka Maoli zijn niet onder de indruk. De suggestie dat het hier om een botsing tussen cultuur en wetenschap gaat wijzen ze van de hand. Voor hun volk gaat cultuur en wetenschap hand in hand. “Mauna Kea is erkend als een ijsberg met permafrost die tot in het ijstijdperk terugreikt. De berg is de kroon van de waterhuishouding en nodig voor onze watervoorziening.” Bovendien komt ook de exclusieve fauna en flora in gevaar, zoals o.a. de Weiku kever, die nergens anders dan daar, op de top van Mauna Kea, leeft. “Hoe bescherm je een fragiel natuurlijk ecosysteem? Je betreedt het niet. Punt.”

TMT blijft erbij dat er geen milieu niet zal getroffen worden. Ze zullen geen grondwater aanboren bij de top en alle afvalwater naar beneden transporteren om daar gezuiverd of verwijderd te worden.

De Kanaka Maoli zijn niet onder de indruk. Erger, ze geloven er geen barst van. Ze houden de boel angstvallig in de gaten. Als ze de vrachtwagens de berg zien oprijden, zullen ook zij hun Wao Akua bestijgen, om het rijk van hun goden te verdedigen tegen de bezetters. (…)

We verwijzen naar eerder verschenen artikel over de annexatie van Hawaï:

Flower Power, opnieuw uitgevonden

Afbeeldingsresultaat voor flower power jaren 60In Kortrijk vervangen bloembakken zitbanken “om radicalisering tegen te gaan”

“Het gaat hier om een individueel dossier waar een belangrijk veiligheidsrisico aan verbonden is”, zegt burgemeester Van Quickenborne. “Dat verplicht ons om maatregelen te nemen in die omgeving. Het dossier is besproken met de korpschef en heeft te maken met anti-radicalisering. Meer kan en mag ik niet zeggen, omdat het onderzoek anders verkeerd dreigt te lopen.”
Verneem meer…

Verstandig man, die Van Quickenborne.  Zou hij deze bloemen in de Kortrijkse bakken laten planten hebben?  Kijk en verbaas u.  De kracht van het gebed op gelovige bloemen:

 

 

Hoed u voor Vlaamse bossen

Afbeeldingsresultaat voor woods animated gifEen Vlaams bos kan alle gestaltes aannemen: van beschermd natuurdomein tot een drietal onverwacht in de groei geschoten recupereerde kerstbomen.

De polemiek over bomen kappen werd in gang gezet met de discussie tussen Joke Schauvlieghe en Natuurpunt, die verantwoordelijk is voor het omkappen van het grootste aantal bomen.  Natuurpunt ontkent niet en ‘beheert’ vlijtig verder zonder enige verplichting van elders voor elke verwijderde boom een nieuwe te planten.  Niet dat een boom van pakweg 100 jaar oud te vervangen is door een mager twijgje van 2 jaar goedkope houtsoort.

Voor Natuurpunt is elke reden goed: ofwel zijn de bomen hier ‘vreemd’, ofwel moet er juist daar, midden in een bos, een poel voor een uitgestorven salamandersoort, zeldzame kikkers en onmisbare libelles gegraven worden, ofwel moeten de bomen weg om de heide ‘een kans te geven’.

Natuurpunt geeft toe de grootste ontbosser te zijn. “Maar we kappen die bomen om de échte natuur opnieuw vrij spel te geven” .

Echte natuur.  Natuurpunt als ‘apartheidsstrijder’ van Vlaanderens flora.  Geen vreemde bomen in Vlaamse bossen.  De voorbeelden zijn talrijk.  Niet te schatten hoeveel hectaren oude Amerikaanse eiken gekapt werden in Vlaanderen.  Niet toevallig waardevol hout waaraan Natuurpunt een behoorlijke cent verdient.  Om te vervangen door echte natuur… niets.  In de Kempen om het ‘oude heidelandschap in eer te herstellen’.

Niemand staat erbij stil dat de vogels (… maken die dan geen deel uit van de natuur?) het eerste slachtoffer zijn.    En dan laten ze de vrijgekomen woestenij begrazen door een oer-Vlaams schaap dat dan toch nog niet helemaal uitgestorven blijkt te zijn.  Jonge vegetatie dat daar toch hun kans waagt belandt in de magen van de magere schapen.  Want… Natuurpunt ‘vergeet’ wel eens bij te voederen.  En dan hebben we het nog niet over de ‘natuur’lijke bewoners van de bossen gehad, de reeën, die geen voedsel meer vinden vermits… de bossen en de ondergroei deskundig door Natuurpunt naar de kl… geholpen zijn én door de concurrentie van de schapen, die een afgebakend gebied toegekend kregen waar de reeën niet meer welkom zijn.

Of er ooit heide zal groeien is nog maar de vraag vermits … er meestal geen heide geplant wordt.  De heide moet er volgens Natuurpunt vanzelf groeien.
Natuurpunt als eigen-bomen-eerst champetter.   Kan de importsecretaris hen niet inlijven op zijn kabinet?

Voor een gewone burger ziet de toestand er enigszins anders uit.  Ook al staan die bomen op eigen terrein.  Bomen (mogen) rooien is geen sinecure.  Officieel aanvragen op het gemeentehuis, wordt behandeld op de gemeenteraad, wordt een kleine twee maand geafficheerd aan de plaats des onheils.    Want de natuur moet beschermd worden, ook al gaat het om waaibomenhout, dat een gevaar vormt of er niet thuis hoort.  Voor de bomenbeotiër: dit zijn boompjes die via de natuurlijke weg ergens aangewaaid zijn door de wind of door dieren.

Buurman bv.  – de man is intussen 84 – erfde samen met zijn broers gronden van zijn ouders.  Boeren met een erf en weiden.  De boerderij verdween, de weiden werden verkaveld en bouwgrond ergens einde ’60 begin ’70er jaren.   Buurman had dus een tiental percelen van elk ca. 1000 m2 bouwgrond geërfd – voormalige weidegrond.  Op één perceel bouwde hij zelf een woning, twee percelen gingen naar zijn dochter, de andere percelen werden verkocht aan geïnteresseerden en woningen erop gebouwd.  Op één perceel na.  Eentje hield hij achter de hand als buffer van zijn woning.  En plantte er jonge kerstboompjes op, opdat die lap grond toch iets zou opbrengen.  Elk jaar verkocht hij kerstboompjes, fris uitgegraven.  Tot ze bijna allemaal verkocht waren.  En toen kwam de bomenpolitie.  Want… zijn bouwgrond, die eeuwenlang weideland geweest was, bleek intussen ingekleurd te zijn als bos.  Ook al was deze grond historisch weide, ook al lag deze bouwgrond al jaren in een woonzone.  En bomen rooien in een bos is verboden, tenzij officieel toegelaten.   Kortom, er was geen ontsnappen aan, buurman kreeg een boete, moest een gelijk aantal bomen elders planten ter compensatie.  Resultaat:  buurman heeft bomen moeten planten op een weide, die hij normaal laat begrazen door enkele vet te mesten koeien, geen bouwgrond dus, om tegemoet te komen aan de eisen van de bomenpolitie.  Waarna deze weide nu dus ook ingekleurd zal worden als bosgrond en buurmans weide opnieuw miraculeus in waardeloos bosgebied zal muteren.

Of wat dacht u van het verhaal van een andere buurman die braafjes in zijn eigen tuin een dertigtal streekeigen boompjes plantte en die een klacht van de bomenpolitie aan zijn broek kreeg… omdat hij zijn kippen ertussen liet scharrelen?  Die zouden nl. een ‘bedreiging’ voor de bomen vormen…  Gelukkig bleek er toch nog iemand over een greintje gezond verstand te beschikken; de klacht werd geseponeerd.

Waarmee we beland zijn bij een nieuw hoofdstuk van de Vlaamse bossensage.   Wie had kunnen vermoeden dat Vlaanderen beschikt over zo’n grote oppervlakte ‘zonevreemde bossen’?.  We wisten zelfs niet dat we zoveel bossen hadden. 15.001 bossen zonder papieren.  En die moeten geregulariseerd worden.  Zonder hakbijl.  Voor de bomen, niet voor de eigenaars.

Wie zei ook weer: “Wat we zelf doen, doen we beter?”

Een oproep uit 2008 van de Vlaamse regering:

Ergens lukraak in NRW klingelt de deurbel.

Afbeeldingsresultaat voor kermit peekingGroene topkandidate en onderwijsministerin Sylvia Löhrmann trok in Bocholt met de plaatselijke Groene-mini-grootheid door de straten om lukraak kennis te maken met (potentiële) kiezers.  Toevallig begeleid door een cameraploeg.  Heb je me gezien?

Bij de eerste deur: “Verrassing!”  De deur wordt geopend door Olaf Heiserkamp, broerlief van plaatselijke Groene akela Monika Ludwig.
De journalist van het Borkener Volksblatt plaatste het artikeltje over de ‘onverwachte gebeurtenis’ onder de rubriek  ‘volksvermaak, kermissen en amateurtoneel’.