EU in het verweer tegen “islamofobie”

Het is al voor het vierde jaar op rij dat de “politieke wetenschappers” Farid Hafez en Enes Bayraklı samen met de Turkse, AKP-Erdogan-bevriende stichting SETA (… die noemt zich een denktank… wiens streven het verbod op denken belichaamt) het zgn. “„European Islamophobia Report“ – het “Europese Islamofobierapport” – uit in hetwelke een keure academici, journalisten en politici als “islamofoob” en/of “racistisch” aan de kaak gesteld worden. Opvallend bij het verklikkingsrapport is het feit dat de islam als een ras beschouwd wordt. Het gevaar is reëel dat de geviseerde personen en instellingen, die in het Ottomaanse prachtland gevestigd zijn, in Erdogans gevangenissen belanden.

Op de titelbladzijde de EU- en Turkse vlaggen, broederlijk verenigd ter bescherming van de islam, resp. ter veroordeling van islamkritische stemmen. En, als grote boosdoeners, Salvini, Kickl en Seehofer.

En wie betaalt voor dat grapje? Wij. De EU draagt 127.000 euro bij aan een verslag dat de vrije meningsuiting aan de ketting moet leggen, dat ons doof en blind moet maken. In een open brief hebben 13 aangeklaagde wetenschappers de subsidie- en samenwerkingsstop geëist. Mocht u zin hebben, kan u hier het omvangrijke, per land ingedeelde, rapport lezen. Op blz. 141 vindt u wat voor moslimhaters wij met z’n allen – in het land b – toch zijn. Vooral moslima’s zijn het mikpunt: zij worden naar verluidt uitgescholden, krijgen geen toegang tot diensten, hun hoofddoek wordt afgetrokken en… schrik niet… zelfs wordt er geprobeerd hen te verkrachten. Slik. Verder wordt in het algemeen het ‘verzonnen’ riedeltje van de islamisering, van huiveringwekkende toename van ‘extreemrechtse’ invloeden en ja het verbod op halal-slachten aangeklaagd.

Er werd in de EU-praatbarak een vraag over de financiering ingediend. Het is nog wachten op een schriftelijk antwoord.

Voor alle duidelijkheid: dit is geen satire.

Assad: “EU…vluchtelingen…eigen schuld”

Afbeeldingsresultaat voor syria logo

Het lijkt wel dat de Syrische president Assad het de laatste weken bijzonder druk heeft met persinterviews. Ditmaal maakte een Italiaanse journaliste van TV zender Rai News 24 haar opwachting en vroeg naar de huidige situatie in Syrië, naar de gevolgen voor Europa met de vluchtelingenopvang en samenlevingsproblemen, met de terugkeer van I.S.-strijders naar EU-landen, enz. Assad stelde dat de EUropese landen het probleem aan zichzelf te wijten hebben. Zij hebben de terroristen (in poco taal: “gematigde rebellen”… al dooft die beschrijving stilaan uit) gesteund.

“Waarom hebben jullie vluchtelingen in Europa? Heel eenvoudig: omdat Europa de terroristen gesteund heeft!… Europa was de belangrijkste speler bij het creëren van chaos in Syrië. Loontje komt om zijn boontje.”

Het gesprek werd opgenomen op 26 november en werd voor 2 december geprogrammeerd. Echter… de zender weigerde het uit te zenden. Het Syrische nieuwsagentschap SANA zond het uit op 9 december – Engels gesproken, met de volledige uitgeschreven tekst (Arabisch). Ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Niet alleen de Koningen kwamen uit het oosten

Afbeeldingsresultaat voor polen arbeidsmarkt

Iedereen herkent het fenomeen. Vind maar eens een bouwvakker, een loodgieter, een elektricien… een poetsvrouw binnen een redelijke termijn en aan een te betalen loon. Polen bieden dikwijls de uitkomst. In de gratis reclameblaadjes vind je hun advertenties. Is er ergens een bouwwerf, staat er steevast een minibusje met Poolse nummerplaat bij geparkeerd. Bovendien genieten Polen in tegenstelling tot sommige exotische vakkrachten een goede reputatie qua vlijt en kennis. Ze zijn hier – en in de buurlanden – dikwijls officieel aan het werk met een arbeidskaart of als onderaannemer van een bestaand lokaal bedrijf. Blijkt dat de grootste groei van buitenlandse werknemers te vinden is bij de Polen (+110%) en Roemenen (+400%), al laat de reputatie (!) van deze laatsten dikwijls – terecht of onterecht – te wensen over. Na Nederlanders (93.595) vormen de Polen de grootste groep (69.587).

Niet inbegrepen in de cijfers: buitenlanders in dienst van een belgische werkgever, zelfstandigen, schippers en vrachtwagenbestuurders internationaal transport, artiesten en… zwartwerkers.

Volgend jaar komt echter de EU-kat op de koord, want vanaf dan treedt de EU-richtlijn “gelijk loon, gelijke werkomstandigheden” in alle EU-landen in kracht. M.a.w. Poolse werknemers in tijdelijk dienstverband moeten hier en in andere EU-landen hetzelfde loon ontvangen als bij ons gebruikelijk is. Daar bovenop zijn er nog andere voordelen. (meer info) De EU houdt immers geen rekening met de (lagere) kosten van levensonderhoud in individuele EU-lidstaten.

Blijkt dat die leegloop in Polen leidt tot een volksverhuizing uit verder oostelijk gelegen landen om de Poolse werkaanbiedingen te kunnen invullen. Volgens een analyse van de Poolse Staatsbank werken er meer dan een miljoen immigranten momenteel in Polen. De meesten (900.000) komen uit Oekraïne; door hen wordt de spanning op de arbeidsmarkt enigszins getemperd. Voor de resterende 100.000 tekenen vooral Wit-Russen present. De Staatsbank nam voor deze analyse de zgn. Karta Polaka, de Polenkaart, een arbeids- of studeervisum, als basis. Deze kaart wordt als toegangsticket tot de EU gezien én als zodanig misbruikt.

Christelijk Europa?

Gerelateerde afbeelding

“Ik vrees dat een ‘christelijk Europa’ enkel staat voor een niet-islamitisch-Europa. Dat heeft op zich niets met het christendom te maken. Het christendom wordt zo afgesneden van wat het zou moeten zijn, een geloofsovertuiging gericht op de boodschap van Jezus van Nazareth. ‘Het christendom’ wordt herleid tot een onduidelijk conglomeraat van normen en waarden en geschiedenis. Christendom staat dan voor het cultureel-, historisch- en ethisch substraat van het christendom. De politici kiezen dan niet voor het all-in pakket, maar enkel voor die culturele, historische en ethische onderdelen die hen passen, een politiek-cultuurchristendom sui generis.

De vraag dringt zich dan toch op, hoe christelijk is dat christelijke Europa? Ik zou graag eens horen dat iets dieper ingegaan wordt op de inhoud van hun christelijk Europa. Waarschijnlijk zouden de verschillen tussen de christelijke Europeanen snel naar boven komen.”

Pieter Bauwens in Salvini en Orban één strijd voor een christelijk Europa