Ja hoor, Syriërs keren wel degelijk terug naar huis…

… als ze niet tegengehouden worden!

Deze beelden hebben geen verduidelijking of vertaling nodig.  Duizenden willen terug naar hun Syrië, naar huis.  Een kwart van de in exodus levende Syriërs wil terugkeren, maar krijgen van het Westen geen hulp.   De economische sancties worden niet opgeheven.  Je vraagt je af of ze hier wel goed bij hun hoofd zijn.

Ook een grensovergang met Jordanië werd heropend:

Syrië: oprichting commissie voor terugkeer vluchtelingen

 

De EU-migratiewens gaat in vervulling

Dat de Aquariuscruise niet eeuwig kon blijven duren, hebben we uiteraard niet verwacht.  Na een solidariteitssein door EU-lidstaten bood Malta aan het schip te laten binnenlopen.  Ze worden eerlijk verdeeld, de vakkrachten, geen enkel land mag ze allemaal houden.  Duitsland, Frankrijk, Spanje, Luxemburg, Portugal zijn de gelukkige winnaars van de verdeelformule.  Geen nood:  andere opzij-opzij-opzij, dringende EU-lidstaten komen in aanmerking van een inmiddels gearriveerde vracht, die evenredig zal verspreid worden.  G.B. zit in de Brexitmodus en kan zich momenteel niet met “vluchtelingen” bezig houden.  Tenslotte zal een deel van hen wel in Calais of Zeebrugge op eigen krachten vervoer vinden naar de overkant van het Kanaal.  Zou de importsecretaris op vakantie in Durbuy snel genoeg gereageerd hebben om ook het “ons” toekomende aantal in de wacht te slepen?

Salvini meent dat dankzij de standvastigheid der Italiaanse regering EUropa wakker geschoten is.  Tja.

Of, hoe de EU-droom dan toch verwezenlijkt wordt.  Dublin begraven, leve de EU-solidariteit!    Ons ontsnapt de logica bij de Spaanse en Franse gastvrijheid.  Zowel Frankrijk als Spanje willen blijkbaar vrijwillig Aquariusvluchtelingen opnemen.  Waarom laat Spanje hun “vluchtelingen” dan “vluchten” naar Frankrijk?  Is 30.000 genoeg? Waarom steekt Frankrijk de daar aangekomen “vluchtelingen”, dan in bussen om hen terug te sturen naar Spanje?

Aquarius kan aanmeren in Malta

Zwarte Piet (…mv…) wordt doorgespeeld aan G.B.

De Aquariuscruise

De Aquariuscruise

De Aquarius dobbert rond in de Mid. Zee.  Aan boord een lading vakkrachten die “gered” werden van een verdrinkingsdood, een haaienaanval, een kwallenbeet, een zonnesteek, zeeziekte… Hun overtocht naar een EUropese haven laat nog even op zich wachten.  Tot een land uit pure Gutmenschendom over stag gaat en de kostbare lading aan wal mag komen.

De Aquarius, het 77 m rode schip van Artsen zonder Grenzen en SOS Méditerannée, is sinds kort weer op hengeltocht voor de Libische kust.  En prompt kruisen er – alsof  afgesproken – twee houten bootjes vol met potentiële drenkelingen hun koers. “Weer 141 waardevolle vakkrachten gered,” twitterde vrijdag een zelfgenoegzame bemanning.

Voordien zouden vijf andere gró-ó-te schepen alle moeite gedaan hebben om hen… te ontwijken.  Zeggen ze.  En dat is een schandaal, want, zoals intussen elk klein kind in heel EUropa weet, hebben alle gelukszoekers volgens het internationaal zeerecht recht op een redding.   Niet dat er vermoed wordt dat de zeelui hen opzettelijk over het hoofd gezien hebben.  Maar als je zo dicht bij de kust gaat spelevaren, dan is het vermoeden van maritieme vakantiegenoegens niet ver weg.

Alle gekheid op een stokje.  Kan je het de bemanning kwalijk nemen?  Zij krijgen hun instructies van hun rederij, die niet voor de lol van A naar B vaart, die hun lading binnen een afgesproken tijd, met een minimum verbruik aan brandstof, met een zo efficiënt mogelijke inzet van hun betaalde bemanning, moet vervoeren.  Hun taak is niet wereldreizigers naar de overkant van de Mid. Zee te brengen. Met het bijkomend risico nergens te kunnen binnenlopen.

En dan komt de Aquarius, als redder in nood, met het kapittelend vingertje naar de boze egoïsten die weigeren de helft van Afrika in West-Europa op te vangen.  Van “redding” kan sowieso geen sprake zijn.  Wie vrijwillig in een niet zeewaardig drijvend ding stapt, kent de risico’s.  Italië en Malta hebben de smokkelaars en de redders de wacht aangezegd. Kleinere bootjes, die slechts als tussenstation dienden tot de grote reddende engel hun lading kon overnemen, liggen in Italië en Malta aan de ketting.

Blijft de Aquarius, die niet in staat is zélf voor de redding in te staan maar rekent op de domme idioten die menen hun zielenzaligheid te verdienen door de gelukzoekers opvang te verlenen.  Met als resultaat dat de ontradende boodschap de mist ingaat en opnieuw een lading potentiële drenkelingen zich waagt aan een overtocht richting EUropa.  Hun gids, de smokkelaar, heeft immers een goede satellietverbinding met nuttige idioten, zoals de Aquarius of andere NGO-schepen.

De NGO’s willen het niet waar hebben: zij doen immers geen zaakjes met de smokkelaars.  Als echter de Aquarius (… of enig andere redder) voor de Libische kust opduikt en een zeeredding garandeert, dan zendt die evenzeer signalen aan de smokkelaars… kom maar af, we wachten…onze positie is…

De Aquarius doet dit ofschoon het perfect weet dat er geen veilige haven aangeboden kan worden.  Italië is voorlopig standvastig gebleven.  De Aquarius chanteert de goegemeente, heeft niets geleerd – en wil dit ook niet – uit de situatie in juni toen het schip dagenlang met meer dan 600 gelukzoekers in de Mid. Zee moest rondvaren eer het uiteindelijk door Spanje verlost werd van zijn kostbare lading.

De Aquarius is actief binnen of op de grens van de Libische wateren.  Deze heeft sinds juni de door het zee- en volkerenrecht gegarandeerde commando- en beslissingsmacht in de haar toekomende reddingszone.  De Aquarius (en andere schepen) moeten de Libische instructies volgen.  Dat wil de Aquarius niet, weigert haar lading in een Libische haven aan land te laten gaan.   Het is een test.  Een test om de rode lijn tussen zee- en volkerenrecht en de eigen “humanitaire” regels te verplaatsen volgens de zelf uitgeschreven wetten van het Gutmenschdom.  Een test om aan te tonen dat de aan de ketting liggende boten van andere NGO’s dringend opnieuw moeten ingezet worden om potentiële drenkelingen te redden.  En in dat kader is de bewering dat vijf andere zeeschepen vlotjes voorbij de in nood bevindende bijna-drenkelingen vaarden, hun koers zelfs wijzigden,  te plaatsen.  Een bewering die niet meer is dan dat.  Wie regelmatig de vesseltracker activeert, ziet perfect welke schepen zich waar bevinden, tenzij ze hun gps uitzetten.  Zoals de Aquarius, die is momenteel – en waarschijnlijk meestal – van het scherm verdwenen.  Kwestie van plotseling op te kunnen duiken als het SOS-signaal der smokkelaars hen bereikt.

De Aquarius, het schip zonder haven.

Margot Eskens zong er dit liedje over in 1962…

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Volgens de Hongaarse eerste minister Viktor Orban is de tijd gekomen om de liberale democratie en de  elite van 1968 vaarwel te zeggen en de christelijke elite van 1990, die geëngageerd is op nationaal vlak, te verwelkomen. Dit zei hij op 29 juli 2018 tijdens  de zomer universiteit van de Hongaren in Roemenië (in Tusnadfürdo):

“Dertig jaar geleden dachten wij dat Europa onze toekomst was. Nu geloven wij dat wij de toekomst van Europa zijn”.

Ook voor de machtigste naties en grootste oorlogvoerders in onze tijd is zijn visie het overwegen waard. Wanneer de 3 rijkste Amerikanen (Jeff Bezos, Bill Gates, Warren Buffet)  248,5 miljard dollar nodig hebben om recht te blijven, d. i.meer dan wat de helft van de armste Amerikanen heeft, ‘n 160 miljoen, (Institute for Policy Studies 2017), verkeert dit land met zijn liberale democratie in een zware morele crisis. En het zionistisch regime, dat zichzelf ten onrechte blijft voorstellen als een liberale democratie dient radicaal van richting te veranderen. Wat de nazi’s tijdens WO II als “eindoplossing” voor het joodse volk voorzien hadden, wil dit zionistische regime nu het Palestijnse volk aandoen. Gelukkig is er ook vanuit eigen orthodoxe joden fel verzet en zelfs vanuit eigen leger, waar de zelfmoord helaas de eerste doodsoorzaak is.

Ondertussen begint Syrië, weliswaar erg uitgemoord en verwoest, stilaan op te staan. Al dikwijls werd onze hoop op vrede verpletterd door de werkelijkheid van een nieuwe oorlogswending. Toch ziet het er steeds meer naar uit dat we ons bewegen naar het einde van de oorlog tegen Syrië.

Nvdr: Een gewone dag in Damascus.  Met files en parkeerproblemen… En een optreden van de populairste Syrische zanger, Nassif Zaytoun,  in de Citadel.

Het Syrische leger blijft met zijn bondgenoten overwinningen behalen en het land zuiveren. Zelfs op de voorheen bezette gebieden bij de Golan wappert nu de Syrische vlag.

Nvdr: Op vrijdag 27 juli werd de bevrijding gevierd.  De zuidelijkste stad van Quneitra, net op de grens met de door Israël bezette Golan Hoogte, was vier jaar in handen van moslim terroristen.  Honderden Syriêrs van dorpen in de buurt kwamen meevieren, zongen het nationaal volkslied, dansten en applaudisseerden voor het Syrische leger.

Al blijven onze journalisten van de mainstream pers, als agressieve papegaaien, propaganda maken voor een “volksopstand” en “burgeroorlog”, steeds meer westerlingen realiseren zich dat deze in Syrië nooit bestaan hebben maar door een corrupte elite van wereldleiders werd nagestreefd om het land in handen te krijgen. Niettemin weigeren onze politici mee te helpen aan de terugkeer van de vluchtelingen, die nu wel heel duidelijk “met hun voeten stemmen” voor hun land. Bijdragen aan de verwoestingen die de buitenlandse mogendheden zelf hier hebben aangericht, zullen we voorlopig nog niet moeten verwachten.

Lees verder

Duitsland: dweilen met de kraan open

In Merkelland resideren momenteel afgerond 700.000 geweigerde asielzoekers. 

Dit bleek uit een antwoord van de federale regering op een vraag van de AfD.  Einde juni bevonden zich  (… intussen waarschijnlijk meer) 689.970 personen in Duitsland, “wiens asielaanvraag legaal en bekrachtigd geweigerd werd”.  Daarbij bevonden zich 81.450 Turken, 75.643 Afghanen, 70.932 Kosovaren en 51.975 Serviërs, maar ook 17.290 Macedoniërs, 14.214 Albanezen, 12.258 Polen en 7.140 Roemenen.

Tevens mocht uit het antwoord blijken dat elke maand ca. 100 personen in Duitsland aankomen, hoewel ze in het verleden een verbod voor het opnieuw betreden van het Duitse grondgebied opgelegd kregen.  Cijfers van de federale politie: 101 personen in mei, 96 in april, 119 in maart, 126 in februari.   Volgens cijfers van centrale register der vreemdelingen liep het aantal personen, die het land niet opnieuw binnen mochten, op tot 6.723 personen.  714 van hen waren ondanks het verbod sinds januari 2015 opnieuw naar Duitsland gereisd.

Bovendien wonen in Merkelland 34.089  buitenlanders, die na het volledige parcours van asielaanvraag en aansluitende -weigering afgelegd te hebben, eerst Duitsland verlieten om dan vanaf 1 januari 2015 terug te keren.  Op de vraag hoe zoiets rechtsgeldig mogelijk is, antwoordde het binnenministerie: “De regering heeft in september 2015 in het raam van haar verantwoordelijkheden beslist af te zien van een afwijzing aan de grens voor bescherming zoekenden.”

De AfD noemt die cijfers een “schandaal”. Waarom een importverbod als niemand het verbod toepast? Het toont aan hoe erg de open grenzenpolitiek van Merkel tot controleverlies geleid heeft.  Intussen heeft bijna de helft van de gepensioneerden slechts een inkomen onder de 800 euro.

De AfD eist dan ook dat de binnenminister Horst Seehofer (CSU) zijn beloftes in daden omzet. “Ieder die het land niet meer binnen mag komen moet aan de grenzen teruggewezen worden. Dat moet eindelijk vanzelfsprekend zijn. Bovendien moeten zij die elders een asielaanvraag lopende hebben ook aan de grenzen belet worden naar Duitsland te komen,” zo stelt de AfD. Bovendien moet het leger van geweigerde asielzoekers – 700.000 – eindelijk verminderd worden. “Het automatisme – aankomst Duitsland = win for life, moet doorbroken en beëindigd worden.”

Geweigerde asielzoekers zijn bijzonder vindingrijk om toch in Merkelland te kunnen blijven.  De mogelijkheden zijn quasi onbeperkt.  Ze duiken onder (en zijn bijgevolg onvindbaar.) Ze erkennen een kind (en hebben meteen een familieband), ze verklaren zichzelf terrorist (waardoor een prijs op hun hoofd gezet werd in het herkomstland), ze begaan een misdrijf en laten zich betrappen(waardoor ze het land niet mogen verlaten in afwachting van hun proces), ze tonen aan zeerovers te zijn, ze laten zich dopen (omdat ze als christen in hun thuisland vervolgd worden), ze zijn ziek, invalide, verward of ze blijven tot hun middelbare leeftijd een “jongere”, die bescherming nodig heeft als alleenreizende sukkelaar en dan bovendien zijn omvangrijke “familie” mag welkom heten.  Alles op kosten van de Duitse belastingbetaler.

Bij Statista, het Duitse Bureau voor de Statistiek, vindt men alle cijfermateriaal.  Onthoud echter de b;g. cijfers en daadwerkelijke omzet van weigering tot verwijdering vermeld in b.g. artikel.

JF: Knapp 700.000 abgelehnte Asylbewerber in Deutschland

 

Nep of echt?

De bronafbeelding bekijkenIn onze jonge tijd, toen de “Ollanders” moppen vertelden over de “domme Pelgen” en de Vlamingen vooral de gierigheid der “Ollanders” op de korrel namen zonder dat er onmiddellijk een proces voor “haattaal” op volgde, deed een flauw raadseltje de ronde, nl. hoe men 10 “Ollanders” in een “Geitje” kreeg.  Het antwoord was dat men er een gulden moest in gooien.

Daar moest onze redactie aan denken toen wij het verhaal hoorden van 17 (… 10 + 7…) Afrikaanse wereldreizigers die met hun voertuig op vakantie trokken naar de Spaanse Costa’s.

Bekijk de beelden van de grenscontrole in Ceuta:

“Wij hebben het recht onze werknemers te kiezen”

Tsjechische premier Andrej Babis weigerde een aantal van de 450 “geredde” bootvluchtelingen onderdak te verschaffen; hij noemde het “de weg naar de hel”.  Waarop de Italiaanse premier Conte uit zijn krammen schoot.

Op de vraag waarom er geen Afrikaanse migranten toelaten worden in Tsjechië antwoordde hij klaar en duidelijk:

“Omdat we hen niet willen.  Omdat onze firma’s het recht hebben hun werknemers te kiezen.  Ze willen geen mensen uit zwart Afrika.  Ze kiezen voor Oekraïners, Serviërs, Mongolen…  

 

Het is niet de taak van de Italiaanse premier, Conte, voor ons te kiezen.  Bovendien, zijn immigranten willen niet werken.  Ze komen slechts voor de sociale uitkeringen. 

Zij hebben de maffia betaald voor de mensensmokkel.  Volgens Europol 5.7 miljard euro.  Het is business.  Het is de smokkelmaffia.”

 

 

Een verslag uit Syrië, zonder poco bril

Goede Vrienden,

Waar een journalist en zelfs een hoofdredacteur slechts van kan dromen, krijg ik iedere week. Ik schrijf maar wat, precies zoals ik het wil, vanuit de Syrische situatie en enkele dagen later krijg ik mijn schrijfsel teruggestuurd, geïllustreerd met een overvloed aan video’s. Onbetaalbaar en onbetaald. Heel hartelijk dank aan deze trouwe onderzoekers! Ik ben geen journalist en zeker geen hoofdredacteur. Ik ben nu monnik in de woestijn van Damascus. Deze stek is mijn universiteit van stof, stenen en storm. Hierin heeft ook Jezus leren vechten en in navolging van Hem, ontelbare woestijnmonniken. Zij waren niet bekommerd om “modern“ of “bij de tijd” te zijn en de laatste modetrend te volgen. Zij wilden God zoeken, hun medemensen dienen en gingen regelrecht tegen de heersende stromingen in. Ook onze wereld wordt beheerst door onmenselijke oorlogen en morele ontwrichting, die we krachtig moeten afwijzen. In het evangelie van Johannes  noemt Jezus de duivel herhaaldelijk de prins van deze wereld. Hij is wel de vorst van de huidige wereld, maar niet de kroonprins. Uiteindelijk zal zijn rijk van leugen, eindeloze ellende en chaos overwonnen worden door Jezus en zijn Rijk Gods.

Mensen die het wereldgebeuren goed kennen zijn soms pessimistisch en zeggen dat het altijd maar erger wordt. Wij kunnen hen begrijpen en volgen, maar niet tot het einde. Ook in de eindeloos lijkende Syrische ellende ligt een kostbare hoop. Uit het huidige Syrische lijden kan een nieuwe wereld geboren worden, al zal ook deze onvolmaakt zijn.

Daarvoor is een nieuwe bewustwording nodig en daaraan willen we meewerken, voor het heil van de mensen zelf en voor de eer van God.

Eerst iets over de grote vakantiedrukte uit de gemeenschap en daarna klagen we nogmaals het blijvend onrecht tegen het Syrische volk aan.

In bijgevoegde video’s krijg je overvloedige informatie met beeldmateriaal over de verder gaande  bevrijding, de terugkeer van vluchtelingen, de ontdekking van steeds meer gruwelen van de terroristen, de lievelingen van het westen, de westerse leugenmachine, de  gesprekken van Astana 10 en zoveel meer.

P. Daniel

Vrijdag 3 augustus 2018

Nog meer vakantiedrukte

We zijn juist de zondagseucharistie begonnen of ons kerkje loopt vol met moslimkinderen uit Qâra die op bezoek zijn. Het is een gelegenheid om even te onderbreken en hen toe te spreken. We vertellen iets over de bijzondere betekenis van deze dag (yom achad; de eerste  dag!) ter ere van “nabi” (profeet) Jezus, het “Woord” van God en de “Geest” van God, die gestorven is om onze zonden uit te wissen. Hij heeft ons niet veroordeeld maar juist gered door, als de Heilige Gods en de Onschuldige zelf, al onze schuld op zich te nemen, te sterven op het Kruis en daarna te verrijzen. Dat vieren we in deze eucharistie. Kinderen en begeleiders luisteren en kijken gespannen toe.

De dagorde blijft voorlopig nog chaotisch wegens de cursus Project Management, waarvan de deelnemers zich voorbereiden op hun examen. Soms schijnen ze ’s avonds niet te kunnen eindigen en daarna zouden wij dan toch nog graag de zaal opruimen. Er worden namelijk ’s avonds goed gevulde sandwiches, in papier gerold, met wat frisdrank aangeboden. Onze gasten leveren ondertussen hun bijdrage. Eentje heeft het op zich genomen om het rondslingerend vuil over heel het terrein op te ruimen. Ook sigaretten-peukjes zijn hier alom tegenwoordig. Helaas roken Syriërs veel en de sigaretten zijn heel goedkoop (ik laat mij vertellen dat een pakje sigaretten hier  0,50 € kost en bij ons 7 €!). Aan de boerderij staat een grote verzameling van (lege) Russische obussen. Deze worden nu op strategische plaatsten gezet in de hoop dat ze de peukjes kunnen opvangen. Voor de rest zullen vuilnisbakken geplaatst worden zodat groepen bezoekers daarin hun afval kwijt kunnen. Verder weten we nu dat we het citroenkruid voortdurend mogen afsnijden, laten drogen en in kartonnen dozen bewaren. Het schiet telkens weer op. En het is de beste thee.  Een andere gast helpt mee aan het proper houden van het huis. Van de zusterkloosters zei men vroeger dat iedereen poetste terwijl het nergens vuil was. Voor de mannenkloosters gold dan precies het tegenovergestelde. Al is dit niet (of niet meer) waar, er is wel iets van aan. En zo kan het altijd beter.

In de loop van de week komt een Fransman, een psycholoog, voor een kleine maand meeleven. Hij wil dienstbaar zijn door, vanaf volgende week, Franse en Engelse les te geven aan de kinderen van het dorp. Deze week is hij al begonnen met onze kinderen en die zijn alvast enthousiast. Verder zal hij aan de medewerkers van de Rode Halve Maan conferenties geven over post-traumatische stressverwerking.

Vervolgens kwam er nog een jonge vrouw uit het christelijke dorp Mharde. Zij is dokter en oncologe. Van hieruit zal zij op verschillende plaatsen werken. Deze avond wil zij een conferentie geven over: Hoe Jezus verkondigen?

Nvdr: Ter illustratie, beelden van de lente 2017 uit het toen door Al Nusra omsingelde (Aramese) Mahardah (Mharde); het werd door de Russische en Syrische strijdkrachten bevrijd (eerstdaags meer over de Arameeërs op Golfbrekers).  De 2de video toont aan dat christenen ook van de YPG (Koerden – 90% moslims) niet veel goeds mogen verwachten.

Donderdagavond komen drie echtparen met hun kinderen (uit Yabroed) en willen een intense mini-retraite houden, die we graag zullen begeleiden. ’s Avonds wordt in de kerk een uur aanbidding voorzien bij het Uitgestelde Allerheiligste Sacrament.  De meesten zijn echter naar de “volksmarkt” (soek assjabie), aan de rand van het Qâra, naast de autostrade. Vooral voor onze gasten was het een aangename ontmoeting met de mensen en bovendien kregen ze nog een eenvoudige maar lekkere maaltijd aangeboden. Ondertussen is onze kaasmakerij ook naar daar verhuisd. Vandaag komt daar namelijk de Syrische TV om de verkoop van eigen producten in de streek wat aan te moedigen. En onze eigen producten moeten er natuurlijk ook wat behoorlijk bij liggen.

Het westen is ziek en besmet de hele wereld (voorlopig nog)

Twee gebeurtenissen hebben het nieuws de voorbije weken beheerst. Het eerste was het wereldkampioenschap voetbal in Rusland, het tweede de Helsinki top. Een bredere beschouwing van deze heuglijke gebeurtenissen openbaren ons de ziekte van onze huidige wereld.

Lees verder