Oud wordt nieuw

Afbeeldingsresultaat voor trolleybus antwerpen
Alle drie zijn ze verdwenen: de oude tram 1, de trolleybus en het Zuidstation in Antwerpen

U herinnert zich de trolleybussen nog?

In Merkelland wordt op de A5 in Hessen een proefproject gestart met hybride vrachtwagens, die via de elektrische bovenleiding stroom krijgen. Hoeveel zonnepanelen zouden er nodig zijn om heel het Duitse vrachtwagenarsenaal te laten rijden?

Waar men gaat langs ‘s wereld strijdtonelen…

… komt men Erik Prince’s huurlingen tegen

Erik Prince heeft het signaal van Trump goed begrepen. Terugtrekken uit Syrië? Om des te sterker net over de grens in Irak de legertentjes op te slaan? Om daar de boel in het oog te houden en sito presto “te kunnen ingrijpen” als de democratie in gevaar is of als zijn vriend ondersteuning wil op zijn oostelijke flank?

Erik Prince, bijnaam “de prins der duisternis”, heeft een filiaal van zijn in Hong Kong geregistreerde huurlingenbedrijf – Frontier Services Group (FSG) – als buitenlandse onderneming bij het Iraakse ministerie voor handel laten registreren. De kantoren van Prince’s huurlingenleger zijn gevestigd in Basra.

Afbeeldingsresultaat voor basra iraq map

Erik Prince was het immers niet eens met vriend Trumps beslissing de Amerikaanse troepen uit Syrië terug te trekken en stelde voor dat zijn privé leger de reguliere VSA militairen zouden vervangen om de YPG (Koerden) en de oliebronnen te beschermen tegen de Syrische overheid. De werkelijkheid heeft Trumps impulsiviteit intussen ingehaald. Van terugtrekking is niet veel te merken. Erik Prince ziet echter andere mogelijkheden. Basra is niet toevallig gekozen. Het is een havenstad in de olierijke regio in het zuiden van Irak, dichtbij de grens met Iran en Koeweit. In maart verklaarde Prince dat zijn “personeel” de “olie-operaties in Irak of Pakistan zouden kunnen ondersteunen”.

Een goede verstaander heeft slechts deze woorden nodig: Basra. Iran. Syrië. Israël. Amerikaanse sancties. Olie. Olie. Olie….

Founder of notorious Blackwater group registers new company in Iraq

Om u een idee te geven van Prince’s imperium. Lees bij Bloomberg meer over de miljonair-investeerder in Peking (Engels).

Afbeeldingsresultaat voor erik prince mercenaries
Zijn nieuwe dochtermaatschappij in Basra staat hier nog niet vermeld. Onze redactie kan niet vaststellen in hoever Prince deze tak als een aparte vennootschap beschouwt.

Libanees-Israëlisch conflict over olieboringen voor Libanese kust

Israël heeft nog niet genoeg aan de olieboringen in de bezette Syrische Golan Hoogte, die intussen door Trump officieel tot Israëlisch grondgebied verklaard werd. Ook de Libanese wateren komen hiervoor in aanmerking.

Libanon protesteert. De VN zullen hoogstwaarschijnlijk de uiteindelijke wijziging van ‘s lands grenzen veroordelen. Dode mus.

Libanon heeft een jaar geleden een overeenkomst met een internationaal consortium – het Italiaanse Eni, het Franse Total en het Russische Novatek – gesloten. Maar Israël zegt eigenaar van de wateren te zijn en vindt de Libanese voorwaartsdrang “heel provocatief” want de regio “is Israëlisch”. Libanon heeft daar een andere mening over en noemt het “een inbreuk op hun soevereiniteit”.

https://i1.wp.com/www.dailystar.com.lb/dailystar/Pictures/2019/02/06/678329_img650x420_img650x420_crop.jpg?resize=446%2C289

Het gaat om 800 km2 zee, die door beide landen opgeëist wordt. Het geschil gaat om het Libanese blok 9, op de grens met Israël. Libanon stelt dat “hun grens bestond en vastgelegd werd vooraleer Israël een eigen versie van de grens bepaalde… Blok 9 is voor de volle 100% Libanees.” En het land zal alle middelen inzetten om de olierechten te verdedigen.

De VN willen de kool en de geit sparen en stellen dat zij niet bevoegd zijn om maritieme grenzen vast te leggen. De demarcatielijn tussen Libanon en Israël volgde de hoek van de landgrens. Maar Israël stelt dat de grens sowieso een omstreden regio is en wil de grenslijn opschuiven. Nadat Israël zich uit Libanon terugtrok in 2000 legde Israël een reeks boeien in de zee om de aanspraken duidelijk te maken. Het kwam nooit een bilateraal akkoord over de maritieme grens.

Total liet weten dat de Israëlische ambassadeur in Parijs zegde dat zijn land zou proberen de werken in blok 9 tegen te werken en te laten vertragen. Israël zou druk uitoefenen op Total om de exploitatie van blok 9 te doen stoppen, want het zou gedeeltelijk in de Israëlische “Exclusive Economic Zone” liggen. Israël zou verleden jaar bereid geweest zijn te onderhandelen, maar Libanon wil er niet van weten vermits de grens in overeenstemming is met de wapenstilstandverdragen van 1949 na de Arabische-Israëlische oorlog. Libanon wil ook niet ingaan op het Amerikaanse voorstel om de olie- en gaswinning in de handen te geven van een onafhankelijk bedrijf (!?) en het winsten te verdelen tussen beide landen.

Doemdenkers en complotgelovers zien in de toenemende Israëlisch-Libanese conflicten (… tunnels… Hezbollah…olie/gaswinning… grenzen… ) het excuusspook van een derde oorlog tegen Libanon opduiken.

Trumps schoonzoon, Kushner, kan alvast een volgend hoofdstuk aan het “vredesplan” beginnen schrijven… als elk buurland nu eens zorgt dat Israël meer “Lebensraum” heeft, dan is de vrede verzekerd…

Wat deden zij in Libië? (vervolg)

Afbeeldingsresultaat voor battle ground libya

Tunesië kon er niet mee lachen: twee zodiacs met in totaal 24 gewapende mannen met voornamelijk Franse diplomatieke paspoorten die heimelijk van Libië via de zee het Tunesische schiereiland Djerba wilden binnensluipen. Hun missie werd in een diplomatieke schemerwereld gehuld.

Men had het over “spionnen in Djerba”. En ja hoor, nu wordt door de Franse overheid bevestigd dat het géén Franse diplomaten waren maar wel agenten van de Franse veiligheidsdienst.

Blijft de vraag: wat deden zij in Libië?

De pers is niet mals. “Ratten die het zinkende schip in Tripoli verlaten”… “Europese huurlingen”. De eerste onderschepte zodiac had 11 personen met verschillende Europese nationaliteiten, daarbij ook Duitse, aan boord. Zij werden aangehouden. “Een klassieke commando-eenheid met een terugtrekkingsoperatie”.

De tweede groep was samengesteld uit 13 bewapende Fransen met gecodeerd communicatiemateriaal. Zij hadden een diplomatieke achtergrond. De Franse ambassade probeerde onhandig de feiten te verdoezelen en de situatie te verklaren als een eenvoudige verplaatsing van diplomaten naar Ben Guerdane… diplomaten… getatoeëerde dronkaards met scherpschuttersgeweren, explosieven zoals C4 en granaten. Diplomaten… Maak dat de ganzen wijs.

In werkelijkheid hadden de Franse en west-Europese infiltrerende sabotage-agenten na de terugtrekking van de VSA uit de regio rond Tripoli weinig andere keuze dan te vluchten naar Tunesië.

Volgens de Libische journalist Abdallah El-Kebir, gespecialiseerd in defensiereportages, maakte de Franse groep geen deel uit van de veiligheidscel verbonden aan de Franse ambassade in Libië, maar stond in voor de technische ondersteuning van de Haftar-troepen in Ghariane, waar zich een DGSE (Direction Générale de la Sécurité Extérieure = Frans Min. Defensie) centrum bevindt. Tripoli viel ten prooi aan zware raketaanvallen – met talrijke doden – door de Haftar-troepen die de zgn. regering van nationale eenheid willen verdrijven. Aan de gevechten nemen talrijke milities deel die door gevechtsvliegtuigen ondersteund worden, waardoor militairen, huurlingen en westerse agenten het hazenpad kiezen. Haftar zou naar verluidt versterking gekregen hebben door huurlingen van Erik Prince*, de voormalige baas van de Blackwater Security Group, die vanuit Irak en de VAE Haftars troepen komen versterken.

Toen de bewierookte Arabische Lente begon schreven we al dat ze hun dictators nog gingen missen…

Moesten er nu uitsluitend dadelpalmen in Libië staan, zou de “internationale gemeenschap” dan ook zo geïnteresseerd zijn in vredesmissies die de democratie ten goede moeten komen?

*meer over Erik Prince in een aparte bijdrage

Des espions à Djerba : la présidence de la République réagit

Groene stroom heeft een verdacht geurtje

Afbeeldingsresultaat voor green monster animated gif

Groene elektriciteit kampt met grondstoffen- (en mensenrechten)crisis

In windmolens, zonnepanelen, batterijen en elektrische auto’s zitten metalen van vaak bedenkelijke herkomst. Om onze honger naar hernieuwbare energie te stillen, zullen we er veel meer van nodig hebben en Europa wil de handen zelf niet vuilmaken. ‘We zijn naïef en hypocriet.’

Bovendien zijn we voor sommige elementen afhankelijk van een beperkt aantal leveranciers. Zo’n 95 procent van de zeldzame aarden komt uit China, 65 procent van het kobalt komt uit Congo. Daar staan issues als mensenrechten en milieu doorgaans niet hoog op de agenda.

… Zeldzame aarden komen vaak samen voor met de radioactieve elementen thorium en uranium. De ontginning kan daardoor erg vervuilend zijn. De Bayan Obomijn nabij Baotou in Binnen-Mongolië is de grootste mijn voor zeldzame aarden ter wereld. De streek is er sterk vervuild door de chemicaliën die mijnbouwers gebruiken bij de ontginning en door thoriumhoudend afval uit bezinkingsbekkens…

… Doorgaans zijn producten ook niet ontworpen om te worden gerecycled. ‘Fabrikanten focussen vrijwel uitsluitend op hoe hun groene technologie presteert, en niet op hoe ze die circulair kunnen ontwerpen’.
Het kost te veel moeite om producten uit elkaar te halen en de waardevolle materialen te recupereren. Dat is onder meer het geval voor elektrische motoren. ‘Die belanden nu gewoon op de schroothoop en de zeldzame aarden zijn we kwijt’…

… Volgens sommige schattingen moeten we tussen nu en 2025 jaarlijks een nieuwe lithiummijn openen om de vraag te kunnen volgen…

… Nieuwe mijnbouwprojecten maken weinig enthousiasme los. Niemand wil een mijn in zijn achtertuin. De Zweedse Nora Kärrmijn zou in haar eentje de Europese vraag naar zeldzame aarden voor de komende vijftig jaar kunnen dekken. Een petitie met 45.000 handtekeningen stak – voorlopig – een stokje voor de ontginning. ‘In West-Europa willen we schone technologie, maar we willen niet dat de metalen die daarvoor nodig zijn hier worden ontgonnen’…

Lees meer bij EOS

Quo vadis, Syria?

Het doorgaans goed geïnformeerde al-Masdar News (Libanon) meent te weten dat er een ISIS-plan in de maak is, resp. was om Palmyra in centraal Syrië met een verrassingsaanval van binnenuit te heroveren.

Niet toevallig Palmyra. Immers, wat Notre Dame is voor Frankrijk, is Palmyra voor Syrië en de beschaving. Via via is het Syrische leger te weten gekomen dat ISIS niet alleen de regio rond Palmyra, maar ook de centrumstad én de archeologische vindplaats, die ze al voor een groot stuk vernietigd hebben, willen heroveren. ISIS terroristen weten verdomd goed dat de Syrische en Russische luchtmacht de onschatbare Palmyrarestanten niet zullen bombarderen. Bovendien ligt Palmyra eerder geïsoleerd langs de strategische Homs-Deir Ezzor snelweg, wat hen de mogelijkheid biedt de Syrische grondtroepen vanuit hinderlagen te overvallen. ISIS heeft zichzelf opgeraapt en opgepept; getuige daarvan de geslaagde aanval op al-Kawn verleden week. (…)

Het gevaar dreigt niet alleen uit ISIS-rangen. Ook HTS in Idlib laat zich niet onbetuigd. Zij blijven vanuit hun terroristenburcht over de provinciegrenzen heen de Syrische bevolking en soldaten aanvallen en doden. Enkele dagen geleden ten westen van Aleppo-stad; 19 Syrische soldaten sneuvelden. Nu weer in het NW van Hama, in al-Hakoura, waarbij naar verluidt minimum 11 Syrische militairen het leven lieten. Van de demilitariseringszone rond de provincie grenzen trekt HTS zich niets aan.
En gisteren vielen verschillende dichtbevolkte burgerwijken van Aleppo weer in de mortierprijzen (…) (

En in al-Rami/alJanoubi (Latakia) vier gekwetsten:

Afbeelding kan het volgende bevatten: zittende mensen
Geen fotobeschrijving beschikbaar.
Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, slapen

Demilitariseringszone? De weg naar de hel is zoals u weet geplaveid met goede voornemens, die niet in de woordenboek van de HTS terroristen staan. In werkelijkheid hebben ze carte blanche in de zgn. 20 km gedemilitariseerde strook langs de grenzen van de Idlib omringende provincies Aleppo, Hama en Latakia. Als zij mortieren en bommen afschieten in laatst genoemde provincies, dan zwijgt de wereld. Als het Syrische leger of de Russiche luchtmacht probeert hun lanceerstellingen te raken, dan zijn zij degenen die provoceren, de “vrede” en de burgerbevolking in gevaar brengen. Twee maten, twee gewichten. (Russian-Turkish demilitarized zone has only strengthened the jihadists)

Intussen is de burgerbevolking in Idlib het slachtoffer van de machtswellust en zelfverrijking van HTS-terroristen. Talrijke video’s circuleren op het internet over lukrake arrestaties, zonder enige reden, ontvoeringen, betalingseisen voor zgn. huur of protectie, voedselroof, woekerprijzen. Enkele voorbeelden:

Burgers bestormen een bakkerij om te beletten dat HTS met de bloem aan de haal gaat en vervloeken al-Joulani:

De terroristen die uit Oost-Ghouta een vrije aftocht kregen naar Idlib in ruil voor een wapenstilstand merken dat ze van de regen in de drop beland zijn. Van broederliefde en solidariteit… geen sprake! Ze worden uitgebuit.

Scholen worden leeggeroofd, gebouwen in beslag genomen. De protesterende student is intussen van de aardbodem verdwenen.

Folteringen in HTS gevangenissen. Officiële doodsoorzaak: nierproblemen.

Lees verder

Dodende windkracht

Afbeeldingsresultaat voor sad fly cartoon

Pesticides in de land-en tuinbouw gelden algemeen als grote boosdoener voor het uitsterven van vliegende insecten. Het DLR, het Duitse Lucht- en Ruimtevaartcentrum, voert daar nog een belangrijke factor aan toe: windmolens. Immers, aan de draaiende wieken blijven grote aantallen kevers hangen.

Het zal niemand verbazen dat de wieken van windmolens elk jaar niet alleen honderdduizenden vogels en vleermuizen doden, maar ook in toenemende mate bijdragen tot het decimeren van vliegende insecten. Volgens een DLR-studie zouden er in de zomer 5.3 miljard vliegende insector met een biomassa van in totaal 24.000 ton de Duitse windparken passeren. 5%, resp. 1200 ton, zouden door de wieken gedood worden. Bij 25.000 windmolens in Duitsland komt men per windmolen op 50 kg gedode insecten per jaar.

De studieverantwoordelijken zien hierin een actuut gevaar voor de reeds sterk gekrompen vliegende insectenpopulatie. Volgens een actuele studie in het vaktijdschrift “Biological Conservation” bedraagt de achteruitging van het aantal vliegende insecten wereldwijd gemiddeld 50%. Voor Duitsland is volgens de lange termijn optekeningen zelfs een verlies van ca. 80% tijdens de laatste 30 jaar genoteerd.

Het hogere verlies in een land met tienduizenden windmolens zou in direct verband met de steeds verder uitgebouwde windenergie staan. Dàt en veel meer willen de onderzoekers aankaarten en zij raden dan ook verdere studies aan. Tot nu kregen de verstedelijking, de intensieve landbouw, overbemesting, pesticidegebruik en de lichtvervuiling de zwarte piet toegeschoven voor het sterven der insecten.

Tijdens hun studie over de wisselwerking tussen windkracht en insectenmigratie stelden de onderzoekers vast dat volwassen vliegcapabele insecten, korte tijd voor het leggen van de eitjes, met grote zwermen hoge en snelle luchtstromen opzoeken om zich door de wind naar dikwijls ver afgelegen broedplaatsen te laten dragen. Foto’s bewijzen dat insecten zich daadwerkelijk tot 100 m hoog verplaatsen om mogelijke hindernissen zoals bomen, gebouwen of heuvels te vermijden. Hun vlucht wordt gekruist door de wieken van de windmolens, die de lucht op een hoogte van 20 tot 135 m met topsnelheden van meerdere 100 km/uur doorklieven.

De wetenschappers leggen er de nadruk op dat de sinds 1990 sterk toegenomen windenergie zonder een voorafgaand onderzoek naar de impact op het insectenleven een fout geweest is. Sinds het begin van millenium werd de hernieuwbare energiebijbel door de overheid beleden. Elk storend feit was ongewenst. En nu, nu merkt men dat de insectenwereld ervan het slachtoffer geworden is een dat een herstel bij een gelijk gebruik of zelfs verdere uitbouw van de windmolens onmogelijk is.

Pas nu? Niet echt. Men wist dat dit eraan zat te komen maar de groene stroomrage was belangrijker dan het voortbestaan van insecten. Reeds in 2001 publiceerde een Nederlands-Deense groep wetenschappers in het Britse vaktijdschrift “Nature” een artikel met de titel „Insects can halve wind-turbine power“ (Insecten kunnen de kracht van windturbines halveren) dat de gedode insecten, klevend op de wieken, het rendement met 50% zou kunnen doen afnemen. En daarover maakte men zich zorgen, niet over de kaalslag op de insectenpopulatie. Integendeel, het werd wijselijk verzwegen.

Afbeeldingsresultaat voor wirbelschleppen windkraftanlagen

In 2017 onderzocht een wetenschapsploeg, met deelname van o.a. der Universiteit Tübingen, de V-vormige zogwervelingen (Engels: wake fortex) achter windmolens. Zij ontstaan wanneer de wind met een barrière zoals wieken of een andere tegenstand in aanraking komt.

Afbeeldingsresultaat voor wirbelschleppen windkraftanlagen

Trouwens, een niet ongevaarlijk fenomeen in de luchtvaart. De voorheen gelijkvormige luchtstroming vertraagt en begint te draaien. Ergo: turbulentie, in dewelke op hun beurt kleinere wervelingen optreden.

Ook op het land is dit het geval. Naar gelang de meteorologische gegevenheden remmen zij de wind af en onttrekken de windmolen energie. Als de insecten heelhuids de wieken hebben kunnen vermijden, dan worden ze meegezogen in de zogwervelingen tot ze van uitputting sterven.

De windenergiedictatuur heeft – vanzelfsprekend – al afwijzend gereageerd en blijft het dogma van milieu- en natuurbewuste religie trouw.

Intussen krijgen we om de week de opdracht vlinders, mussen, mezen, mollen, vleermuizen… te tellen. De laatste doet het licht uit. (…)