Ons vir jou

SAFarmMurders

De Russische staatstelevisie draaide een film over de haat van de zwarten t.o.v. de resterende blanken in Zuid-Afrika. Allicht kreeg de genocide van de blanken hun aandacht nadat de Boeren landbouwgronden én een nieuwe toekomst in Rusland aangeboden kregen. In het oude Europa werd het aanbod weggelachen – een reclamestunt – de verantwoordelijkheid van de westerse landen, die geen asiel aanbieden aan de blanke Zuid-Afrikaners is immens. In Australië, Nieuw-Zeeland en Georgië zijn de blanke Afrikaners welkom…

De eerste twee video’s tonen een stuk geschiedenis, ons allen wel bekend, de haat van de zwarten t.o.v. de blanke Afrikaners, een grenzeloze haat: pesten, discriminatie, geweld, roof, verkrachting, verdrijving… moord… genocide.

De volgende twee tonen hoe de Boeren een nieuwe thuis vonden in Rusland.

Bij Lauren Southerns YT kanaal vindt U meerdere video’s over dit thema.

Ottomanië

Volgens het Turkse buitenministerie verblijven er 5 miljoen Turken in de nog te veroveren gebieden buiten de huidige landgrenzen.

Merkelland spant de kroon met 2 miljoen volgens officiële cijfers – in werkelijkheid eerder 3 miljoen.
Frankrijk: 700.000
Nederland: 500.000
VSA: 300.000 (Gülen aanhangers??)
Oostenrijk: 250.000
Het land b: 240.000
Australië: 150.000
Zwitserland: 130.000
Denemarken: 75.000
Canada: 70.000

In Bhutan, Tonga en Tuvalu vind je geen enkele Turk.

Hürriyet

Voor Erdogan bestaat er geen twijfel: de provincie Izmir begint in Wenen en loopt helemaal tot de Adriatische Zee, de noordelijke Zwarte Zee en Oost-Turkistan, daar waar de Oeigoeren in China’s Xinjang provincie wonen. Geografische grenzen tellen niet mee, stelt de grote Leider, het gaat om de grenzen van je hart. Erdogan heeft wel een héél groot hart.. en een nog groter leger… (…)

In Merkelland gaat de Turkse kolonisering niet snel genoeg. Tayfun Keltek (SPD in Nordrhein-Westfalen) eist dat de Engelse les in het L.O. afgeschaft en vervangen wordt door het Turks. Het zou de bio-Duitse kinderen alleen maar ten goede komen als ze met hun klasgenootjes van Turkse oorsprong in hun taal kunnen communiceren. En bovendien reikt hij ook een ander voordeel aan: de Turkse-Duitse leerlingen hebben dan meer tijd om zich op de Duitse taal te concentreren. Keltek zag in de Berlijnse scholen het goede voorbeeld: daar krijgen Duitse L.O.-leerlingen al Turkse les – kwestie van voorbereid te zijn op een nieuw Ottomaans Rijk. (…)

Steek de hand in eigen boezem

Egyptisch president al-Sisi maakt duidelijk waarom de zgn. “vluchtelingen” uit de islamitische Prachtlanden beter niet naar het Westen trekken: “Los de problemen op in eigen land. Niemand zit in het Westen op jullie te wachten. Jullie zijn daar als gast, pas u dan ook aan. Houd rekening met hun wetten, hun gebruiken, hun cultuur… of beter blijf thuis en help bij de heroprichting van je eigen land.”

Ja hoor, Syriërs keren wel degelijk terug naar huis…

… als ze niet tegengehouden worden!

Deze beelden hebben geen verduidelijking of vertaling nodig.  Duizenden willen terug naar hun Syrië, naar huis.  Een kwart van de in exodus levende Syriërs wil terugkeren, maar krijgen van het Westen geen hulp.   De economische sancties worden niet opgeheven.  Je vraagt je af of ze hier wel goed bij hun hoofd zijn.

Ook een grensovergang met Jordanië werd heropend:

Syrië: oprichting commissie voor terugkeer vluchtelingen

 

Merkelland, waar de import-export balans in de verkeerde richting doorslaat

De bronafbeelding bekijkenMerkelland: de verkeerden komen en de rechtschapenen vertrekken

Duitsland is een emigratieland. Ten minste voor goed opgeleide, jonge, intelligente en financieel welvarende Duitsers. Uit het land “waar we goed en graag leven” – volgens de kiescampagneslogan der Union – vertrokken volgens de officiële statistieken alleen al in het jaar 2016 meer dan 280.000 Duitsers richting buitenland.

De bronafbeelding bekijkenDe balans slaat in de verkeerde richting: honderdduizenden integratie weigerende en/of niet te integreren importburgers laten zich neer in het warme sociale nestje. Degenen die het nestje financieren, de werkende Dummkopf, pakt zijn valies als die mogelijkheid zich aanbiedt. Of is al vertrokken. Een dramatische “braindrain”. De bemanning verlaat het schip.  De kapers komen aan boord.

De officiële emigratiecijfers stonden de laatste twee decennia altijd tussen 100.000 en 150.000. De plotse stijging in 2016 is te verklaren met een nieuwe berekeningsmethode: tot dan werden slechts deze opgenomen die zich vanuit hun nieuw adres in het buitenland gemeld hadden. Sinds kort wordt iedereen opgenomen die zich afgemeld heeft. Zoals bij alle openbaar bekend gemaakte cijfers, kan men ook hier ervan uitgaan dat de echte cijfers hoger liggen dan de publiek toegankelijke.

De zgn. “Russlanddeutsche”, een stuk verzwegen geschiedenis

Afbeeldingsresultaat voor naar oostland willen wij rijdenIn de 18de en 19de eeuw trokken tienduizenden Duitse boeren – vooral uit Beieren, Baden en Hessen – naar Rusland met de hoop op een beter leven.  In de 19de eeuw vond men Duitse nederzettingen in heel Rusland, van St. Petersburg tot in het uiterste zuiden.  Vooral in Wolgaregio streken ze neer en bouwden een florissante samenleving.  Zowel in de landbouw als in de economie, bij vakkrachten en productie, met een eigen pers en eigen fabrieken, met eigen kerken en scholen.  Bij het begin van de 20ste eeuw leefden ca. 2 miljoen bio-Duitsers in Rusland.

In 1924 werd er zelfs een autonome republiek opgericht, de Wolgarepubliek, binnen de Sovjetunie.  Tot Hitler tijdens WOII de Sovjetunie aanviel.  Stalin liet de Wolgarepubliek ontbinden en de bevolking – met zijn edict van 28.8.41 – deporteren.  Hoewel geen van hen Hitler verkozen heeft worden de Russlanddeutsche van de ene dag op de andere tot spionnen en volksvijanden verklaard, hun eigendommen verbeurd en aangeslagen.  Stalin maakte het zich niet moeilijk: hij liet hen quasi verhongeren.  Honderdduizenden stierven tijdens hun deportatie naar onherbergzame gebieden, naar Siberië en verder naar het oosten, of tijdens de dwangarbeid in het zgn. “arbeidsleger”.  Gestigmatiseerd, geboycot, verbod op taal, religie, onderwijs.  De facto gevangen in de verste contreien van de Sovjetunie, waar zelfdoding van hun identiteit de beste kans op overleven bood.

Pas in 1987 krijgen ze de mogelijkheid naar Duitsland uit te wijken.  Honderdduizenden nemen die kans, laten alles achter.  Pas in 1990, als Gorbatschov en Helmut Kohl, hun handtekening zetten onder een gezamenlijk akkoord, krijgen ze hun rechten gedeeltelijk terug.  Pas dan mag de Bundesrepublik Duitsland de Ruslanddeutsche met hulp-programma’s ter plaatse in Rusland ondersteunen.  In de regio waar de Russlanddeutsche wonen of waarheen ze gedeporteerd werden heeft de Duitse regering vanaf 1990 ca. 1 miljoen euro geïnvesteerd, o.a. in de woningbouw, met het doel de emigratiedrang af te remmen…  Men vergelijke met de welkompolitiek van Merkel, die heel de Arabische wereld aan haar boezem wil drukken…

Het mocht niet baten.  De grote meerderheid wil naar Duitsland, hoopt op een betere toekomst. Tot 1997 krijgen ze quasi automatisch de Duitse nationaliteit, pas nadien wordt een soort taaltest ingevoerd… Nogmaals, men vergelijke met de welkompolitiek van Merkel…  Artikel 116 van de Duitse grondwet is de facto niet langer van tel.  Geen voorrangsbehandeling bio-Duitse vluchtelingen.

In 1985 bij het begin van Gorbatschovs regeringsperiode, trokken slechts 460 terug naar Duitsland.  In 1989: 98.000.  1994: 213.000.

Merkel opende de Duitse grenzen voor meer dan een miljoen vluchtelingen uit voornamelijk islamitische Prachtlanden.

Intussen komt er een omgekeerde emigratie op gang.  Duitsers trekken opnieuw naar het oosten.  Naar Rusland en ook naar voormalige Duitse gebieden in Roemenië, waar de levensduurte slechts 1/3 bedraagt, een appartement 1/4 kost van de doorsnee Duitse immoprijs, in het voormalige Hermannstadt (Sibiu) in Siebenbürgen (onderste video).  Vooral attractief voor gepensioneerden die daar met hun pensioen een beter leven kunnen leiden dan in Duitsland.  Er zou zich intussen in Hermannstadt een tweeduizend Duitsers gevestigd hebben.

Met Helene Fischer als uithangschild van een gelukte integratie in de oude Heimat:

Maar niet iedereen ziet het zo.  De AfD wordt massaal door Russlanddeutsche gesteund.  Ze zien de verloedering en vervreemding met lede ogen aan.  Sommigen keren terug.  Anderen blijven liever in Siberië dan naar Merkelland te verhuizen.

Rusland-Duitsers keren terug “naar huis”

Hoop op een toekomst in Rusland voor Z-A blanke boeren

Voortrekkersmonument

Wat in de westerse wereld met de mantel der politieke correctheid bedekt wordt, de systematische broodroof en geplande genocide der blanken in Zuid-Afrika, heeft de vermaledijde Poetin als een kans gezien. Een kans om gemotiveerde, hard werkende boeren in Rusland een toekomst te bieden, waarmee hij niet alleen de blanke boeren een handje toesteekt maar ook de Russische landbouw.
Een Zuid-Afrikaanse delegatie met dertig deelnemers bezocht de regio Stavropol in Zuid-Rusland om de toestand en mogelijkheden ter plaatse te gaan verkennen. Wat normaal wereldwijd een storm van protest zou uitlokken – de onteigening en de facto verdrijving van de blanke boeren die de nieuwe Zuid-Afrikaanse president Cyril Ramaphosa aan “zijn” volk heeft beloofd – zorgt voor kopbrekens bij de blanke bevolking.  Racisme op blanken bestaat echter niet.  Dus wordt er gezwegen.  Het omgekeerde zou eens het geval moeten zijn… een zwarte die van zijn land verdreven wordt (of erger) om het aan een blanke te geven… heel de poco wereld stond op zijn kop.

Zo’n 15.000 zouden eventueel naar Rusland – met 43 miljoen ha onontgonnen vruchtbare landbouwgrond – willen emigreren, hun geliefd Zuid-Afrika nog slechts een herinnering. Zoals het ook voor ons slechts een mooie herinnering zal blijven. Wij gaan er niet meer heen. Te pijnlijk om vast te stellen hoe het eens zo welvarend en prachtig land naar de kl… gebracht werd.

Laat ons hopen dat de emigratiewillige boeren een ander lot wacht dan de Duitsers die oostwaarts trokken, gevolg gevend aan een oproep van de tsarin Catarina de Grote, gelokt door beloftes van economische voorspoed en een eigen staat. Het tragische lot van de “Russlanddeutsche” is één van de talrijke vergeetputten waarin alles wat Duits was na WOII gedumpt werd (meer hierover in een volgend artikel). Duits leed bestond immers niet, zoals blank leed in Zuid-Afrika nu ook doodgezwegen wordt.  Wanneer zal de EU blanke Zuid-Afrikaners een vluchtelingenstatuut aanbieden om zich te (her)vestigen in de herkomstlanden van hun voorvaderen?

“Es geht um Leben und Tod” – 15.000 weiße südafrikanische Bauern suchen Zuflucht in Russland

Neder-Creools herontdekt

De bronafbeelding bekijkenBewoners van de Maagdeneilanden spraken 250 jaar lang een Nederlandse creooltaal, die ontstond uit contact tussen slaven, Zeeuwen en West-Vlamingen. De finesses van dit ‘Dutch Creol’ zijn nu blootgelegd.

‘Na die Begin Godt a maak Hemel en Aerde. En Godt a see: die kom Licht. En die a kom Licht. En Godt a kik, datt die Licht a wees mooi.”

Hé, dat lijkt wel Nederlands! „In het begin maakte God hemel en aarde…” Inderdaad, het lijkt op Nederlands, maar het is Creol, een verdwenen taal die op de Maagdeneilanden (Virgin Islands) gesproken werd als contacttaal tussen Europese kolonisten en Afrikaanse slaven.

Lees meer bij NRC…

Nederlandse dialectenbank

 

Terug naar huis

De bronafbeelding bekijken

Een reportage van de BBC over Syrische vluchtelingen die de omgekeerde tocht ondernemen. Ditmaal niet op de vlucht, maar terug naar huis. Je zou dan toch verwachten dat ze een normale reismogelijkheid zouden aangeboden gekregen hebben. Niet dus. Opnieuw via smokkelroutes en ermee samenhangende gevaren.

Aan de Griekse grens worden een aantal Syriërs opgepakt. Niet omdat ze EUropa binnen willen, maar omdat ze uit EUropa willen ‘ontsnappen’.
Zakariya vertoefde veilig en wel gedurende twee jaar in Merkelland. Hij stelt dat hij de beste voornemens had, wou meer zijn dan een ‘vluchteling’, maar vindt dat hij niet in de Duitse maatschappij geïntegreerd werd. De Merkellanders zouden koude mensen zijn, die zelfs geen poging doen om hen – de anderen – te aanvaarden. In die twee jaar heeft hij niets bereikt, zoals trouwens ook andere jonge mannen. Hij zal zichzelf dus terug-smokkelen via dezelfde route als de heenreis.
Op de busdepot in Thessaloniki zitten nog meer Syriërs met dezelfde plannen als Zakarya te wachten. Naar schatting honderden elke week. Ze zijn met z’n 50, die een 5 uur durende busrit naar de Grieks-Turkse grens zullen ondergaan. Elk met hun eigen redenen om EUropa achter zich te laten. Van daar zullen ze te voet proberen Turkije illegaal binnen te komen. Sommigen van hen werden daar bij hun vorige grensoverschrijding – naar Griekenland – gearresteerd.

Zakariya’s laatste boodschap aan zijn voormalig gastland: “Het is voor mij onmogelijk om terug te keren naar Duitsland of enig ander EUropees land. Wij zijn moslims maar zij beschouwen ons als terroristen. Ze bekijken ons en hebben angst, alsof we monsters zijn, en geen mensen.”
Iedereen van deze groep geraakte veilig over de grens. Zakariya is nog niet teruggekeerd in zijn thuisland. Hij blijft en werkt voorlopig bij zijn broer in Zuid-Turkije.

De Duitse zender ARD zond in april een soortgelijke documentaire uit.  Reden van hun terugkeer: bureaucratie, depressies, aanslepende gezinshereniging.  Ze willen (nog?) niet terug naar Syrië, maar wel naar Turkije, waar ze hun familie zullen treffen.

Ook zij moeten illegaal de grenzen oversteken, want een visum krijgen ze niet.  Een getuigenis: “hier heeft het niet gefunctioneerd, drie jaar van mijn leven verloren, mijn verloofde krijgt geen asiel…”  Ook hij moet een smokkelaar onder de arm nemen om de Turkse grens veilig te kunnen oversteken.  Volgens de smokkelaar zijn het vooral Merkels beschermelingen die hun gastland in de steek laten.  Vakkrachten die node zullen gemist worden…  En de smokkelaarshandel floreert.

Merkelland wil hen niet zomaar laten gaan.  Wie wil vertrekken krijgt moeilijkheden – het paspoort wordt slechts node teruggegeven:

Terug naar huis

 

Goe bezig, importsecretaris!