Ja hoor, Syriërs keren wel degelijk terug naar huis…

… als ze niet tegengehouden worden!

Deze beelden hebben geen verduidelijking of vertaling nodig.  Duizenden willen terug naar hun Syrië, naar huis.  Een kwart van de in exodus levende Syriërs wil terugkeren, maar krijgen van het Westen geen hulp.   De economische sancties worden niet opgeheven.  Je vraagt je af of ze hier wel goed bij hun hoofd zijn.

Ook een grensovergang met Jordanië werd heropend:

Syrië: oprichting commissie voor terugkeer vluchtelingen

 

Merkelland, waar de import-export balans in de verkeerde richting doorslaat

De bronafbeelding bekijkenMerkelland: de verkeerden komen en de rechtschapenen vertrekken

Duitsland is een emigratieland. Ten minste voor goed opgeleide, jonge, intelligente en financieel welvarende Duitsers. Uit het land “waar we goed en graag leven” – volgens de kiescampagneslogan der Union – vertrokken volgens de officiële statistieken alleen al in het jaar 2016 meer dan 280.000 Duitsers richting buitenland.

De bronafbeelding bekijkenDe balans slaat in de verkeerde richting: honderdduizenden integratie weigerende en/of niet te integreren importburgers laten zich neer in het warme sociale nestje. Degenen die het nestje financieren, de werkende Dummkopf, pakt zijn valies als die mogelijkheid zich aanbiedt. Of is al vertrokken. Een dramatische “braindrain”. De bemanning verlaat het schip.  De kapers komen aan boord.

De officiële emigratiecijfers stonden de laatste twee decennia altijd tussen 100.000 en 150.000. De plotse stijging in 2016 is te verklaren met een nieuwe berekeningsmethode: tot dan werden slechts deze opgenomen die zich vanuit hun nieuw adres in het buitenland gemeld hadden. Sinds kort wordt iedereen opgenomen die zich afgemeld heeft. Zoals bij alle openbaar bekend gemaakte cijfers, kan men ook hier ervan uitgaan dat de echte cijfers hoger liggen dan de publiek toegankelijke.

De zgn. “Russlanddeutsche”, een stuk verzwegen geschiedenis

Afbeeldingsresultaat voor naar oostland willen wij rijdenIn de 18de en 19de eeuw trokken tienduizenden Duitse boeren – vooral uit Beieren, Baden en Hessen – naar Rusland met de hoop op een beter leven.  In de 19de eeuw vond men Duitse nederzettingen in heel Rusland, van St. Petersburg tot in het uiterste zuiden.  Vooral in Wolgaregio streken ze neer en bouwden een florissante samenleving.  Zowel in de landbouw als in de economie, bij vakkrachten en productie, met een eigen pers en eigen fabrieken, met eigen kerken en scholen.  Bij het begin van de 20ste eeuw leefden ca. 2 miljoen bio-Duitsers in Rusland.

In 1924 werd er zelfs een autonome republiek opgericht, de Wolgarepubliek, binnen de Sovjetunie.  Tot Hitler tijdens WOII de Sovjetunie aanviel.  Stalin liet de Wolgarepubliek ontbinden en de bevolking – met zijn edict van 28.8.41 – deporteren.  Hoewel geen van hen Hitler verkozen heeft worden de Russlanddeutsche van de ene dag op de andere tot spionnen en volksvijanden verklaard, hun eigendommen verbeurd en aangeslagen.  Stalin maakte het zich niet moeilijk: hij liet hen quasi verhongeren.  Honderdduizenden stierven tijdens hun deportatie naar onherbergzame gebieden, naar Siberië en verder naar het oosten, of tijdens de dwangarbeid in het zgn. “arbeidsleger”.  Gestigmatiseerd, geboycot, verbod op taal, religie, onderwijs.  De facto gevangen in de verste contreien van de Sovjetunie, waar zelfdoding van hun identiteit de beste kans op overleven bood.

Pas in 1987 krijgen ze de mogelijkheid naar Duitsland uit te wijken.  Honderdduizenden nemen die kans, laten alles achter.  Pas in 1990, als Gorbatschov en Helmut Kohl, hun handtekening zetten onder een gezamenlijk akkoord, krijgen ze hun rechten gedeeltelijk terug.  Pas dan mag de Bundesrepublik Duitsland de Ruslanddeutsche met hulp-programma’s ter plaatse in Rusland ondersteunen.  In de regio waar de Russlanddeutsche wonen of waarheen ze gedeporteerd werden heeft de Duitse regering vanaf 1990 ca. 1 miljoen euro geïnvesteerd, o.a. in de woningbouw, met het doel de emigratiedrang af te remmen…  Men vergelijke met de welkompolitiek van Merkel, die heel de Arabische wereld aan haar boezem wil drukken…

Het mocht niet baten.  De grote meerderheid wil naar Duitsland, hoopt op een betere toekomst. Tot 1997 krijgen ze quasi automatisch de Duitse nationaliteit, pas nadien wordt een soort taaltest ingevoerd… Nogmaals, men vergelijke met de welkompolitiek van Merkel…  Artikel 116 van de Duitse grondwet is de facto niet langer van tel.  Geen voorrangsbehandeling bio-Duitse vluchtelingen.

In 1985 bij het begin van Gorbatschovs regeringsperiode, trokken slechts 460 terug naar Duitsland.  In 1989: 98.000.  1994: 213.000.

Merkel opende de Duitse grenzen voor meer dan een miljoen vluchtelingen uit voornamelijk islamitische Prachtlanden.

Intussen komt er een omgekeerde emigratie op gang.  Duitsers trekken opnieuw naar het oosten.  Naar Rusland en ook naar voormalige Duitse gebieden in Roemenië, waar de levensduurte slechts 1/3 bedraagt, een appartement 1/4 kost van de doorsnee Duitse immoprijs, in het voormalige Hermannstadt (Sibiu) in Siebenbürgen (onderste video).  Vooral attractief voor gepensioneerden die daar met hun pensioen een beter leven kunnen leiden dan in Duitsland.  Er zou zich intussen in Hermannstadt een tweeduizend Duitsers gevestigd hebben.

Met Helene Fischer als uithangschild van een gelukte integratie in de oude Heimat:

Maar niet iedereen ziet het zo.  De AfD wordt massaal door Russlanddeutsche gesteund.  Ze zien de verloedering en vervreemding met lede ogen aan.  Sommigen keren terug.  Anderen blijven liever in Siberië dan naar Merkelland te verhuizen.

Rusland-Duitsers keren terug “naar huis”

Hoop op een toekomst in Rusland voor Z-A blanke boeren

Voortrekkersmonument

Wat in de westerse wereld met de mantel der politieke correctheid bedekt wordt, de systematische broodroof en geplande genocide der blanken in Zuid-Afrika, heeft de vermaledijde Poetin als een kans gezien. Een kans om gemotiveerde, hard werkende boeren in Rusland een toekomst te bieden, waarmee hij niet alleen de blanke boeren een handje toesteekt maar ook de Russische landbouw.
Een Zuid-Afrikaanse delegatie met dertig deelnemers bezocht de regio Stavropol in Zuid-Rusland om de toestand en mogelijkheden ter plaatse te gaan verkennen. Wat normaal wereldwijd een storm van protest zou uitlokken – de onteigening en de facto verdrijving van de blanke boeren die de nieuwe Zuid-Afrikaanse president Cyril Ramaphosa aan “zijn” volk heeft beloofd – zorgt voor kopbrekens bij de blanke bevolking.  Racisme op blanken bestaat echter niet.  Dus wordt er gezwegen.  Het omgekeerde zou eens het geval moeten zijn… een zwarte die van zijn land verdreven wordt (of erger) om het aan een blanke te geven… heel de poco wereld stond op zijn kop.

Zo’n 15.000 zouden eventueel naar Rusland – met 43 miljoen ha onontgonnen vruchtbare landbouwgrond – willen emigreren, hun geliefd Zuid-Afrika nog slechts een herinnering. Zoals het ook voor ons slechts een mooie herinnering zal blijven. Wij gaan er niet meer heen. Te pijnlijk om vast te stellen hoe het eens zo welvarend en prachtig land naar de kl… gebracht werd.

Laat ons hopen dat de emigratiewillige boeren een ander lot wacht dan de Duitsers die oostwaarts trokken, gevolg gevend aan een oproep van de tsarin Catarina de Grote, gelokt door beloftes van economische voorspoed en een eigen staat. Het tragische lot van de “Russlanddeutsche” is één van de talrijke vergeetputten waarin alles wat Duits was na WOII gedumpt werd (meer hierover in een volgend artikel). Duits leed bestond immers niet, zoals blank leed in Zuid-Afrika nu ook doodgezwegen wordt.  Wanneer zal de EU blanke Zuid-Afrikaners een vluchtelingenstatuut aanbieden om zich te (her)vestigen in de herkomstlanden van hun voorvaderen?

“Es geht um Leben und Tod” – 15.000 weiße südafrikanische Bauern suchen Zuflucht in Russland

Neder-Creools herontdekt

De bronafbeelding bekijkenBewoners van de Maagdeneilanden spraken 250 jaar lang een Nederlandse creooltaal, die ontstond uit contact tussen slaven, Zeeuwen en West-Vlamingen. De finesses van dit ‘Dutch Creol’ zijn nu blootgelegd.

‘Na die Begin Godt a maak Hemel en Aerde. En Godt a see: die kom Licht. En die a kom Licht. En Godt a kik, datt die Licht a wees mooi.”

Hé, dat lijkt wel Nederlands! „In het begin maakte God hemel en aarde…” Inderdaad, het lijkt op Nederlands, maar het is Creol, een verdwenen taal die op de Maagdeneilanden (Virgin Islands) gesproken werd als contacttaal tussen Europese kolonisten en Afrikaanse slaven.

Lees meer bij NRC…

Nederlandse dialectenbank

 

Terug naar huis

De bronafbeelding bekijken

Een reportage van de BBC over Syrische vluchtelingen die de omgekeerde tocht ondernemen. Ditmaal niet op de vlucht, maar terug naar huis. Je zou dan toch verwachten dat ze een normale reismogelijkheid zouden aangeboden gekregen hebben. Niet dus. Opnieuw via smokkelroutes en ermee samenhangende gevaren.

Aan de Griekse grens worden een aantal Syriërs opgepakt. Niet omdat ze EUropa binnen willen, maar omdat ze uit EUropa willen ‘ontsnappen’.
Zakariya vertoefde veilig en wel gedurende twee jaar in Merkelland. Hij stelt dat hij de beste voornemens had, wou meer zijn dan een ‘vluchteling’, maar vindt dat hij niet in de Duitse maatschappij geïntegreerd werd. De Merkellanders zouden koude mensen zijn, die zelfs geen poging doen om hen – de anderen – te aanvaarden. In die twee jaar heeft hij niets bereikt, zoals trouwens ook andere jonge mannen. Hij zal zichzelf dus terug-smokkelen via dezelfde route als de heenreis.
Op de busdepot in Thessaloniki zitten nog meer Syriërs met dezelfde plannen als Zakarya te wachten. Naar schatting honderden elke week. Ze zijn met z’n 50, die een 5 uur durende busrit naar de Grieks-Turkse grens zullen ondergaan. Elk met hun eigen redenen om EUropa achter zich te laten. Van daar zullen ze te voet proberen Turkije illegaal binnen te komen. Sommigen van hen werden daar bij hun vorige grensoverschrijding – naar Griekenland – gearresteerd.

Zakariya’s laatste boodschap aan zijn voormalig gastland: “Het is voor mij onmogelijk om terug te keren naar Duitsland of enig ander EUropees land. Wij zijn moslims maar zij beschouwen ons als terroristen. Ze bekijken ons en hebben angst, alsof we monsters zijn, en geen mensen.”
Iedereen van deze groep geraakte veilig over de grens. Zakariya is nog niet teruggekeerd in zijn thuisland. Hij blijft en werkt voorlopig bij zijn broer in Zuid-Turkije.

De Duitse zender ARD zond in april een soortgelijke documentaire uit.  Reden van hun terugkeer: bureaucratie, depressies, aanslepende gezinshereniging.  Ze willen (nog?) niet terug naar Syrië, maar wel naar Turkije, waar ze hun familie zullen treffen.

Ook zij moeten illegaal de grenzen oversteken, want een visum krijgen ze niet.  Een getuigenis: “hier heeft het niet gefunctioneerd, drie jaar van mijn leven verloren, mijn verloofde krijgt geen asiel…”  Ook hij moet een smokkelaar onder de arm nemen om de Turkse grens veilig te kunnen oversteken.  Volgens de smokkelaar zijn het vooral Merkels beschermelingen die hun gastland in de steek laten.  Vakkrachten die node zullen gemist worden…  En de smokkelaarshandel floreert.

Merkelland wil hen niet zomaar laten gaan.  Wie wil vertrekken krijgt moeilijkheden – het paspoort wordt slechts node teruggegeven:

Terug naar huis

 

Goe bezig, importsecretaris!

Rusland-Duitsers keren terug “naar huis”

Afbeeldingsresultaat voor russlanddeutsche flagge

https://derrusslanddeutsche.wordpress.com/

Rusland-Duitsers dragen een zware rugzak.  Oorspronkelijk uitgenodigd door de tsaren, vooral Katharina de Grote, om de landbouw op te vijzelen, met de belofte van grond, woningen, een beperkte autonomie, belastinglokkertjes, uiteindelijk vervolgd, vermoord, gedeporteerd naar Siberië, waar ze hun taal slechts nog thuis konden spreken.  Hun cultuur, hun taal, hun aanwezigheid moest uitgegomd worden.   De geschiedenis van de Duitstalige Russen is één en al tragiek, een speelbal van de winnaars.  Vooral na de Wende mochten zij naar Duitsland emigreren.  Velen namen het aanbod dankbaar aan, ook al werden ze in de Bundesrepublik niet met open armen door de bevolking ontvangen. (… men vergelijke met de “Flüchtlinge-Willkommen”-waanzin).

Deze video toont een jong koppel met kindjes dat terugkeert omdat ze hun kindjes niet willen blootstellen aan de alles-moet-kunnen-retoriek in scholen, media en samenleving.

Of ze vragen ze zich af of ze – na de derde-wereld-invasie niet beter in Rusland zouden wonen:

Of omdat Rusland zelf veranderd is:

Een terugblik:

Aliyah

De verwijtende kreten “nazi’s, fascisten” klinken overal. Tot er weer synagogen branden in Europa. De ‘democraten’, die overal “nazi’s” menen te ontwaren, zwijgen in alle talen.
In Göteborg probeert ‘men’ een synagoge in de fik te steken. In Duitse en Oostenrijkse steden wordt de uitroeiing van het joodse volk geëist. Joden in Frankrijk en andere landen houden het voor bekeken in het verdraagzame westen, want ze voelen zich niet meer veilig.
Stilte alom bij media en politici. Kwestie van hun neo-kiezers niet voor het hoofd te stoten. De droom van een multicultureel en open Europa werd een nachtmerrie.