Syrië: bier verzacht de zeden

Afbeeldingsresultaat voor bier pint animated gifTsjechisch bier.  Bier met een wereldreputatie.  Twee Syrische uitwijkelingen in Tsjechië zagen de mogelijkheden voor een eigen Syrisch bier met Tsjechische kwaliteit.  Nabil Abbas en Tareq Ahmad investeerden 15 miljoen $. De Aradoz brouwerij startte de productie in Safita met het plan 15 miljoen liter per jaar op de markt te brengen.  Tijdens de oorlog werd bier geïmporteerd vanuit Libanon.   De brouwerij werd uitgekiend, gebouwd en getest door Tsjechische brouwdeskundigen, die ook voor de opleiding van het personeel zorgden.

Meer info bij AlternativeEconomics en bij Syria beer factory opens

Mijn naam is Soros, George Soros, terrorist

Afbeeldingsresultaat voor shoot sorosEen petitie in de VSA met als doel George Soros en zijn organisaties tot binnenlandse terroristen te verklaren, hun bezittingen in beslag te laten nemen, heeft het nodige minimum handtekeningenaantal van 100.000 overschreden.
Afbeeldingsresultaat voor george soros terrorist
George Soros en zijn entourage zouden volgens het gedachtengoed van Saul Alinsky proberen de staat omver te werpen en om die reden een gevaar betekenen daar zij het systeem willen destabiliseren.
Het is nu wachten op een reactie uit het Witte Huis.  Een andere petitie die eiste Antifa als terroristische organisatie uit te roepen werd door meer dan 340.000 burgers getekend.
De “We, the People, your voice in the White House”-petitie vindt u hier:  Declare George Soros a terrorist and seize all of his related organizations’ assets under RICO and NDAA law

Soros en co, bron van alle kwaad?

Soros’ vertrouwelingen in de EU praatbarak

Aan Big Brothers handje

Afbeeldingsresultaat voor russian gazprom boycotDe Amerikaanse boycot van Russisch gas heeft gevolgen.  De EUropese gasafnemers betalen het gelag.
Rusland kan ook elders zijn gas aan de man brengen. De Nord Stream (1), Yamal-Europa en Blue Stream pijplijnen werken aan volle capaciteit – met uitzondering van de Oekraïne-pijpleiding loopt alles vlot. Rusland was de afgelopen 40 jaar de grootste leverancier van aardgas aan Europa.

Nord Stream 2 moest de capaciteit verdubbelen. Maar de Amerikaanse oliebonzen en politieke afgevaardigden staken er een stokje voor door iedereen die eraan meewerkt, rechtstreeks of financieel, te saboteren. Nochtans zijn de VSA dé voorvechters van de vrije markt economie. Enige politieke druk kan economische wonderen doen.

Oekraïne bestelde en kreeg een schip met een kolenlading, helemaal vanuit Baltimore. Twee keer zo duur als Russische kolen en drie keer duurder dan de eigen Donbass productie. Een lening?  Of gewoon met de belofte van schuld-kwijtschelding?

Voor het eerste loste een gastanker in Litouwen 140.000 m3 vloeibaar gas uit de VSA. De prijs werd niet bekend gemaakt – als het een koopje was geweest, dan hadden de media er vol van gestaan. Normaal gezien zal de Litouwse regering ca. 70 – 80 $ per m3 méér moeten betalen dan bij de huidige aankoopprijs van Russisch gas. In 2014 werd met de bouw van de gasterminal begonnen om onafhankelijk te zijn van Russische bevoorrading.

FrontNews: “First batch of liquefied gas from US arrived in Lithuania”
The US plans to become a global supplier of liquefied gas by 2020.

‘Emotie is motor achter gasbeleid van Litouwen. ‘West-Europa snapt het niet.’

Merkel: eigen volk laatst

Nepsancties geïnspireerd door Wall Street

 

De werkelijke macht

Afbeeldingsresultaat voor money rules the worldOnlangs gaf de Nederlandse ex-elite – bankier Ronald Bernard in een interview inzicht (video’s onderaan) in de smerige intriges van het financiële systeem. Als bemiddelaar tussen banken, concerns, geheime diensten en terreurorganisaties, zag hij hoe oorlogen worden veroorzaakt en gefinancierd en dat de ellende van de wereld heel bewust wordt teweeggebracht. Hij ontdekte dat aan de top van de geldmacht eigen regels heersen en dat ca. 8.500 mensen, die zich uitverkoren voelen, de rest van de mensheid van hen afhankelijk hebben gemaakt.

Dit gezegd zijnde, kregen we vandaag hiervan – nogmaals – een bevestiging.  De VSA zijn kwistig met straffen, volgens het motto “als het niet gewapenderhand gaat, dan proberen we het wel via economische, financiële kanalen”.  Sancties uitvaardigen is ook een vorm van oorlogvoering.  Zoals tegen alle landen die zich tegen de Amerikaanse machtswellust verzetten of waar de regering niet bereid is de VSA mee te laten profiteren van ‘s lands rijkdom.  Dan volgt een uitgekiend pad: de vijand verzwakken, verketteren, psychologische terreur.  Legio voorbeelden.  Zoals in Venezuela, waar er niet toevallig olie in de grond zit.  En wat blijkt?  De gedicteerde sancties treffen NIET de omstreden lening (‘Hunger Bonds) van Goldman-Sachs.  Een zucht van opluchting: de ‘investering’ van 2.8 miljard $ zou dan toch niet in het mogelijk aanstaande faillissement van Venezuela’s staatsoliemaatschappij opgenomen hoeven te worden. (Goldman “Unexpectedly” Exempt From Venezuela Bond Trading Ban)

 

Een gier als vredesduif

Afbeeldingsresultaat voor american vultureTrump beloofde zich niet meer te gaan bemoeien in buitenlandse conflicten. Intussen weten we dat er 400 extra Amerikaanse soldaten naar Afghanistan afreizen en deed Trump een oproep aan de geallieerde vrienden om ook hun deel van de ‘vredesmissie’ waar te maken.

16 jaar zijn de VSA daar de boodschap van vrede, democratie, westerse waarden en plichten aan het verspreiden. Zonder enig eigen belang, tenzij men valt over het graantje dat de Amerikaanse wapenindustrie hierbij mag mee-pikken.

De VSA zijn naar Afghanistan getrokken als ware vredesapostelen, die de Taliban het hoofd bieden, de bevolking beschermen en ondersteunen om hen te laten delen in de geneugten en deugden van de westerse beschaving. Ware missionarissengeest.
Wie dat gelooft, moet zijn hoofd laten nazien! De VSA hebben de onhebbelijkheid zich uitsluitend in het buitenland te gaan bemoeien als ze er zelf beter van worden en/of hun wereldmacht kunnen uitbreiden. Venezuela, Syrië, Irak, Oekraïne, Libië..en – waarom niet in de toekomst – Iran?
Het tromgeroffel met Noord-Korea en de onzelfzuchtige inzet in het onherbergzame Afghanistan zijn de uitzonderingen, toch?

In werkelijkheid is de Amerikaanse aanwezigheid in Afghanistan een onmisbaar geostrategisch voordeel gezien de ligging in de nabijheid van zowel Rusland als China. De Amerikaanse militaire bases zullen om die reden niet snel opgegeven worden.

Maar dat is slechts één kant van de medaille. Het economisch interesse in Afghanistan is des te belangrijker. Bij alle chaos, bij de bommen, aanslagen, bij de terreur zou men vergeten dat Afghanistan een grote rijkdom aan bodemschatten bezit: niet alleen aardgas en olie, maar ook kobalt, goud, koper, edelstenen, uranium en molybdeen… Niet lang geleden schreef de New York Times dat deze voorraden van ertsen en metalen Afghanistan tot de grootste exporteur van onbewerkte grondstoffen zouden kunnen maken. Geschatte waarde: 800 miljard euro.

Zouden… Het uranium hebben de Amerikanen al systematisch onder hun hoede genomen. Niet toevallig zijn sinds meer dan tien jaar Amerikaanse legereenheden in de zuidelijke provincie Helmand gestationeerd en buiten daar uraniummijnen uit. Het transport naar het buitenland wordt door Amerikaanse legermachines uitgevoerd.
Naim Samim, de eigenlijke baas van de Afghaanse organisatie van mijnen en bodemschatten verklaart hieromtrent: “Momenteel is dit territorium in de handen van de tegenstander. Wij kunnen niet in deze regio geraken. Naar verluidt halen Amerikanen en Britten daar uranium uit de bodem. De VSA hebben een militaire luchthaven in Garmsir, volgens informatie is dit de vertrekplaats van het uranium richting VSA.”
Voorzichtig klinkt het bij mandatarissen van het plaatselijke provincie-parlement dat het geen toeval is dat de VSA en GB in Helmand hun militaire bases hebben, want in dat district, Khanashin, bevinden zich vermoedelijk de allergrootste uraniumreserves van heel Afghanistan. Ook deze verkozenen bevestigen de vermoedens dat de ertsen met Amerikaanse machines uit het land gesmokkeld worden.

Een belangrijke rol speelt ook de teelt van papavers, de bron van opium, morfine en heroïne. Sedert de Iran-Contra-affaire in de tachtiger jaren weet heel de wereld dat de CIA een dikke vinger in de drugshandel heeft. Sinds de NAVO in Afghanistan getrokken is, is de teeltoppervlakte voor papavers van 123.000 op bijna 250.000 ha verdubbeld… en deze velden liggen overwegend in de door de VSA gecontroleerde gebieden.
Afbeeldingsresultaat voor afghanistan cia soldaten opiumOp het www zijn foto’s te vinden van bewapende Amerikaanse soldaten die de papavervelden bewaken. Ron Paul, voormalig presidentskandidaat en congres-volksvertegenwoordiger, stelde, toen hij het over de CIA en de drugssmokkel had, dat het “een goudmijn is voor mensen, die in de ‘ondergrondregering’ (de geheime dienst) geld willen verdienen om projecten te financieren die ze op wettelijke wijze niet kunnen verwezenlijken”.

CIA in verband gebracht met drugshandel. Wat is de link met 9/11?

Waarbij we bij het uitgangspunt gekomen zijn. Het kan onder deze omstandigheden niet de vrome wens van de VSA zijn de Taliban van de kaart te vegen, een democratische regering in een vreedzaam land op poten te zetten, want deze laatste zou niet toelaten dat de VSA hun land leegroven. De VSA hebben de Taliban nodig als alibi voor hun aanwezigheid. Een niet te grote Taliban, juist groot genoeg, om de ‘vredesmissie’ geloofwaardig te kunnen voortzetten. En een niet te sterke Taliban, die zelf wel op het idee zou kunnen komen de bodemschatten te verzilveren.

Elke vergelijking met Syrië (… e.a. ‘gelukzakken’ die de Amerikaanse ‘steun’ mochten ondervinden) is vanzelfsprekend louter toevallig.
Oorlog moet winst opbrengen. Dividenden. Al de rest is zever in pakskes.

Afghanistan: opdracht volbracht.

VSA op zoek naar ‘democratie’ in Iran?

 

VSA op zoek naar ‘democratie’ in Iran?

Afbeeldingsresultaat voor us iranIn Arab News vernemen we – niet onverwacht – het nieuws dat er toenemende consensus bij de volksvertegenwoordigers in het Amerikaanse Congress heerst over de nood aan “regime change”, een regeringswissel, in Iran. Een delegatie trok naar Tirana (Albanië) voor een afspraak met Maryam Rajavi, hoofd van de verenigde oppositie, de zgn. National Council of Resistance of Iran (NCRI), een politieke coalitie die ijvert voor een regeringswissel in Iran.

De delegatie ontmoette ook de People’s Mojahedin of Iran (MKO), het belangrijkste lid van deze ‘coalitie’ van groeperingen en individuen. Waarschijnlijk gaan ze overleggen hoe ze Iran, na de nieuw opgelegde sancties, die hoofdzakelijk de economie als doelwit hebben, kunnen op stelten zetten. In Syrië is dat tenslotte ook goed gelukt.
Naar verluidt worden de banden tussen de Iraanse oppositie en de Amerikaanse overheid aangehaald en steunen steeds meer ‘hoog geprofileerden’ de oppositie. Si non è vero… Kwestie van op zoek te gaan naar de beruchte democratie, die de VSA desnoods militair opdringen.

Wat voor de één de “oppositie” is, die in Albanië toevlucht zocht (in werkelijkheid zijn ze uitgewezen door Irak), zijn voor de ander “terroristen” (wapenbroeders van Sadam Hoessein).  Opdat ze met een uitgestreken gezicht een ontmoeting met de MKO konden organiseren in Albanië, verwijderden de VSA en co.daarvoor eerst de MKO van hun terroristenlijst… onder het motto “de vijand van mijn vijand is mijn vriend.”  Niet toevallig ging McCain in april poolshoogte nemen en had de Palestijnse president Abbas verleden jaar ook al een onderonsje met de MKO.

Dat het niet over een kaartersclub gaat mag blijken uit hun c.v.: talrijke terreuraanvallen tegen Iraanse burgers en de overheid gedurende de laatste 30 jaar, bijna 17.000 Iraniërs vonden de dood sinds de Islamitische Revolutie in Iran van 1979.  In tal van landen geldt de MKO nog steeds als terroristische organisatie.

“Regime change”, “democratie”… gaan de VSA zich na Syrië bemoeien in Iran?

U kan er  (tussen de lijntjes) meer over lezen in Arab News, dat duidelijk kant kiest van de zgn. oppositie: US ties with Iranian opposition strengthening

Uitwaaierende golven der sancties

Afbeeldingsresultaat voor steen in water effectPas als grote bedrijven zoals BASF, E.on of Shell bedreigd worden reageren politici.
Middelgrote Duitse ondernemingen wiens voortbestaan sowieso al sinds de eerste sancties tegen Rusland twijfelachtig is, eisen al lang een actie van hun verkozen volksvertegenwoordigers.

Geautomatiseerde ondertiteling en vertaling via icoontjes onderaan.

Zoals bv. Thomas Streil uit Dresden, specialist milieu meettechnieken, die zich twee jaar geleden tot Angela Merkel wendde met het verzoek “als Oostduitse de Oostduitsers niet te vergeten”. Rusland is een belangrijke handelspartner – Streil verloor sinds de sancties (waarvan Merkel toen een grote voorstandster was) bestellingen voor een bedrag van 8 miljoen euro.
Dit bedrijf is een van de velen in midden Duitsland met gelijkaardige existentiële problemen. Vooral degenen die traditioneel veel handel dreven met Rusland. Tot een faillissement niet meer te vermijden is. Zoals de staalbouwfirma Stahlbaufirma Industriemontagen Leipzig (IMO), die verleden week de boeken heeft neergelegd. Reden: terugloop van bestellingen en sancties tegen Rusland. Het bedrijf bestaat 120 jaar, bood werk aan 320 arbeidnemers en had een filiaal in St. Petersburg en Kazachstan. Uit Rusland kwamen bestellingen voor hoogbouw in staal, voor bruggen en energie centrales. Nadat Duitsland resoluut koos voor groene stroom, had het bedrijf zichzelf heruitgevonden door de traditionele handelscontacten met Rusland te intensifiëren.  De trots van het bedrijf is de constructie van de televisietoren in Berlijn.

In Sachsen zijn vooral producenten van werktuigmachines, landbouwtechnieken en leveranciers van de auto-assemblages het slachtoffer. Volgens IHK Sachsen (Industrie – en Handelskamer) is tijdens de laatste drie jaar de handel met Rusland met 670 miljoen euro gekrompen. Ook Brandenburg heeft meer dan gemiddeld aan omzet moeten inboeren. Volgens IHK-cijfers hebben alleen al in West-Brandenburg 200 firma’s handelsbetrekkingen met Rusland met hoofdzakelijk export van gummi- en kunststofartikelen, voedingsmiddelen, machines, pharmaceutica en auto-onderdelen. Ook vervoermaatschappijen noteren verliezen.

Daar bovenop komen de Chinezen die in het gat springen. Nieuwe afzetmarkten zijn moeilijk te vinden. Export naar China, Indië en zelfs naar de VSA is weliswaar mogelijk, maar gewoonlijk duurt het twee tot vier jaar eer een handelsrelatie echt van de grond komt. Bijzonder moeilijk is de export naar de VSA wegens het protectionisme van de eigen markt.
Tot de nieuwe sancties verkondigd werden, lag de politiek niet wakker van de problemen der kleinere en middelgrote ondernemingen. Tot de Nord Stream, andere pijpleidingen en zelfs de Russische spoorlijnen in het gedrang kwamen en grote spelers op de markt zich beroofd zagen van hun investering (video bovenaan).  Citaat:

“Wie economisch denkt, kan niet tegen Nord Stream2 zijn.  Het project wordt helemaal met privé geld gefinancierd.  5 miljard euro werden al aangesproken, 80% van de leidingbuizen werden al geproduceerd, met een groot aantal Duitse producenten, het risico ligt helemaal bij de deelnemende firma’s.”

MDR.de

Sancties? Welke sancties?

Sancties worden teruggekaatst

China in opmars

Afbeeldingsresultaat voor china on the riseTevens Jonathan Holslag in opmars. 

De flamboyante professor werd ontvangen op landgoed Vollenhoven in de Bilt door collega-professors Arend-Jan Boekestijn en Rob de Wijk,  ‘wereldkenners’ met een open blik.

Enkele opmerkelijke citaten van Jonathan Holslag (37) in de uitzending “Weg van de wereld” van zaterdag laatstleden:

“Het zou de Chinese eeuw kunnen worden.”
“Chinese diplomaten kennen vaak onze geschiedenis beter dan onze eigen diplomaten.”
“China zit op het traditionele imperiale traject.”
“Geschiedenis is eten of gegeten worden.”
“Wij ruimen de baan in Afrika, de Chinezen vullen dat vacuüm op.”
“Wij ruimen terrein in het M.O. – de Amerikanen ook – … de Chinezen vullen die leemte op.”
“Europa… de decadentie die voor de val komt.”
“Oorlog met China is onvermijdelijk”
“De belangen die China nastreeft zijn onverzoenbaar met de beloften van een vreedzame opmars.”

Een boeiend gesprek met een beloftevolle toekomstige politicus. Hij steekt niet weg dat hij door politieke partijen ‘benaderd’ werd. Tot zijn 40ste wil hij verder onderzoeken, exploreren, kennis vergaren. Nadien zou, kan, zal een politieke carrière wel tot de mogelijkheden behoren.
Kijk zelf. Een aanrader.  Klik op Weg van de Wereld

China on the Rise, While America Pulls Back

Enkele voorbeelden ter illustratie van Holslags stelling dat China op weg is naar een absolute wereldmacht:

Opening militaire basis in Somalië:

Chinese investeringen in Afrika:

Chinese technologie / treinverbindingen in Afrika:

Chinese technologie in de landbouw in Afrika:

Chinese televisieverbindingen in Afrika:

Chinese investeringen in water- en energievoorziening in Afrika:

Chinese ‘subtiele’ aanwezigheid in het M.O.:

En de Chinese belangstelling voor groene stroom in Afrika en het M.O.:

Chinese uitbreiding in Australië:

Of in de VSA;

Vier jaar geleden kwam The Economist tot deze vaststelling:

Een actuelere stand van zaken:

 

 

 

 

 

 

Nepsancties geïnspireerd door Wall Street

“America First” is niet alleen het motto van president Donald Trump, maar ook het devies van de beide kamers van het Amerikaanse parlement.
Sancties tegen Rusland? Eerder pure maffiatechnieken om de eigen markt een dikke steun in de rug te geven. In één adem werden er immers ook sancties tegen Europese bedrijven, die bij de pijplijn betrokken zijn, goedgekeurd. Tot zover het laagje ‘vriendschap’ tussen westerse mogendheden.  Duitse toppolitici zoals Merkel en Gabriel protesteerden maar houden zich verder gedeisd. De EU was altijd een koele minnaar van Russisch gas invoer. Liever lakei van de VSA. De verbruiker betaalt het gelag.

De Amerikaanse chantage is niet nieuw. Toen ca. 10 jaar geleden de eerste Nord Stream pijplijn gepland werd, trokken de Amerikanen vooral bij de Scandinavische grensstaten aan de alarmbel, want zij konden de bouw nog verhinderen. In 2008 drong de Amerikaanse ambassadeur in Stockholm in een volledige pagina bij de “Svenska Dagbladet“ aan de bouw tegen te houden. Alle ontmoedigings- en intimidatiepogingen waren tevergeefs, dankzij Gerhard Schröder die er zelf niet armer door werd.

Intussen zijn de omstandigheden voor de bouw van de tweede pijplijn veranderd. Rusland werd met steun van de EU sinds het Oekraineconflict tot internationale boeman verklaard. In augustus 2016 vloog de Amerikaanse vice-president Joe Biden hoogstpersoonlijk naar Stockholm om de Zweden van een veto te overtuigen bij de geplande bouw van de tweede pijplijn, Nord Stream 2. Right! “No country should use energy as a weapon.”  En “Everyone has to play by the rules.”  Als de vos de passie preekt…

Als een rode draad loopt de Amerikaanse openlijke afwijzing van de Russisch-Duitse pijpleiding door de geschiedenis der laatste jaren: van Bush jr. over Obama tot Trump met diens afgezante Robin Dunnigan die in mei in Denemarken nog open en duidelijk tegen Nord Stream 2 tussenbeide kwam (US warns Denmark over Russian gas pipeline).

Midden Europa wordt momenteel voor 50% uit Rusland en 50% uit Noordzeevoorraden (Noorwegen, GB en Nederland) van gas voorzien. De Noordzeegasbellen zitten aan hun maximum capaciteit en op middel- tot lange termijn moet Europa nieuwe leveranciers voor aardgas aanspreken.

Grote voorraden bevinden zich in Siberië (Rusland), in de Perzische Golf (Qatar en Iran) en in het noordelijk gedeelte van de Kaspische Zee. Rusland heeft strategisch  (… het mocht iets kosten!)de touwtjes in handen bij de Kaspische Zee-leveranciers. Een lange termijn bevoorrading uit de Perzische Golf ligt politiek en militair moeilijk. Tenslotte is de oorlog in Syrië begonnen wegens de pijplijn uit Qatar, die over ‘vijandelijk’ grondgebied moest lopen.
Alternatief: bevoorrading over zee in reusachtige tankers. Komt slechts voor wat aanvullende bevoorrading in aanmerking, vermits dit niet voor een constante aanvoer kan zorgen en een prijsstijging met zich meebrengt.

Waarmee we weer bij Nord Stream 2 beland zijn. Een pijpleiding die een grote bocht maakt rond probleemlanden die naar heug en meug de kraan kunnen toedraaien. Een tweede Nord Stream, parallel met de eerste Oostzeeleiding, kan voor een even grote capaciteit zorgen als het vroegere Transgassysteem over Oekraïne.

Dus schakelden de VSA een trapje hoger, waarbij het hun niet alleen om macht en geostrategie te doen is, maar ook om geld. Door de van George W. Bush gesteunde fracking zwemmen de VSA in een overcapaciteit, die een catastrofale werking op de aardgasprijs in de VSA heeft. De wet van vraag en aanbod. Momenteel betaalt men als grote afnemer ca. 88 USD voor 1000 m3 – ter vergelijking in Duitsland ca. 350 euro. Wat voor de Amerikaanse consument gunstig is is bijgevolg een catastrofe voor de Amerikaanse gas- en financiële economie. Tenslotte werd er veel geld geleend voor de frackingprojecten die bij een zo lange opbrengst niet rendabel zijn en er op korte of lange termijn een faillissement dreigt.
Bijgevolg hebben de VSA een dwingende reden om overcapaciteiten van de markt te nemen. Een mogelijkheid is de export van vloeibaar gas in tankers. Naar Europa. Tenzij de Nord Stream 2 roet in de toekomstige gasexport-plannen gooit. (Germany’s Russian gas pipeline smells funny to America)

De export zou de gasprijs in de VSA stabiliseren en de investeringskosten van de grote aardgasexploitanten – niet toevallig ook de grootste olieconcernen zoals bv. Exxon, Chevron, BP – redden en een verkoopswinstgraantje laten meepikken. Hoewel het frackinggas, onafgezien van de milieugevolgen, ter plaatse zeer goedkoop is, wordt het door het transport naar verdere bestemmingen zeer duur. Niet dat de VSA daarvan wakker liggen.  De rekening zal wel door de Europese consument betaald worden.
Kortom: America First? Bullshit! Wallstreet First!

“Europa’s energiebevoorrading is een Europese aangelegenheid en niet die van de VSA.” klonk het midden juni unisono van Sigmar Gabriel en de Oostenrijkse kanselier Kern, die als grootste steunverleners van het project gelden. Ook Angela Merkel ondersteunde, licht tandenknarsend, de kritiek. Voor haar zijn de Amerikaanse plannen “eigenaardig“.

Nu die plannen waarheid worden zijn zowel Gabriel als Merkel “eigenaardig” stilletjes. Geen Europa eerst? Het is zelfs onduidelijk of de meerderheid der EU-lidstaten vinden dat de pijplijn in het belang van heel de EU is. In de Baltische staten, Polen en Slowakije zal dit negatief beantwoord worden. Enerzijds vast verankerd in de transatlatische lobbykringen, anderzijds hebben zij er geen economisch voordeel bij daar ze geen transittaksen meer kunnen aanrekenen. Ook Zuid- en Zuidoost-Europa hebben zich intussen ook tegen Nord Stream 2 gekant en dat gaat uitsluitend op rekening van Angela Merkel.

Wat Nord Stream voor Duitsland moest nl. oorspronkelijk het pijplijnproject South Stream voor de Balkanstaten en Italië worden. Dwars door de Zwarte Zee (m.a.w. de probleemlanden Oekraïne en Turkije werden wijselijk aan de kant geschoven) moest een Russische pijpleiding via Bulgarije met een noordelijke aftakking de Balkan tot Oostenrijk en met een zuidelijke aftakking Griekenland en Italië gas leveren. Vanzelfsprekend ageerden de VSA ook tegen dit pijplijnplan, maar niet de VSA maar wel Duitsland zorgde ervoor dat de South Stream nooit aangelegd werd. In het licht van de huidige situatie een bijzonder pikante terugblik.

Na de inlijving van de Krim was het nl. vooral Angela Merkel die op strenge EU-sancties tegen Rusland aandrong. Samen met de toenmalige EU-energiecommissaris Günther Oettingen oefende ze sterke druk uit op de grenslanden, vooral op Bulgarije, om het project te begraven.

Dat het in deze landen nu niet bijzonder goed ontvangen wordt als Merkel in het verleden,  met Rusland-sancties zwaaiend South Stream verhinderde, en nu argumenteert dat Nord Stream 2 een puur economisch project is, dat absoluut niet door Rusland-sancties in gevaar mag komen, dan is de houding van deze staten begrijpelijk. Men had geen glazen bol nodig om te weten dat de sancties als een boemerang in het gezicht van de EU terecht zouden komen.

Nu heeft Nord Stream 2 dank zij Merkels laffe houding een tweede vijand: de EU-commissie, ook al blies Juncker even hoog van de toren. Niet te vergeten: bij de EU-commissie moet men zich over deze problematiek wenden tot de Slovaak Maroš Šefčovič, die zijn eigen interpretatie van zijn bevoegdheid heeft, nl. de EU onafhankelijker van het Russische gas te maken, met als supporters de Oost-Europeanen, de Balkan en Italië. Hoe een dubbeltje rollen kan – dankzij Merkels politiek.
Of ze uit haar fouten lessen getrokken heeft? Feit is dat ze nog nooit iets tegen de Amerikaanse belangen heeft ondernomen. Merkel is geen Schröder.  En het belang van Duitsland staat niet op haar agenda.  Tenslotte is ze via haar tafelschuimersinvasie er al goed in geslaagd Duitsland om zeep te helpen.

Uit: Nachdenkseiten 

In dit verband:

GAS

Griechisches Gas – Hochverrat!